Tibetan
ིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་སེམས་ལ་བརྟགས་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་སེམས་གང་གིས་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་བརྟགས་ན་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ། 2-40 དཔྱད་བྱ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན། །རྣམ་དཔྱོད་ལ་ནི་རྟེན་ཡོད་མིན། །རྟེན་མེད་ཕྱིར་ན་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་མེད་བསྟན། །ཅེས་གསུངས་པ་དེ་ལྟ་བུ་རྣལ་འབྱོར་པས་དམིགས་པའི་ཡུལ་ གང་དང་གང་ལ་སེམས་འཕྲོ་ཞིང་སྐྱེ་བ་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་གང་གི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ལ་ འཕྲོ་བའི་ཡུལ་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལྷག་མཐོང་གིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཤིང་ཆུ་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ཡུལ་དང་སེམས་སུ་འཛིན་པ་ དེ་ལས་སེམས་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་ན་དེ་དག་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡང་རང་ཞིར་འགྱུར་བ་དེས་ན་དེ་ནས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་གྱུར་ནས་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་སེམས་གནས་ཏེ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཐོབ་བོ། །གསུམ་ པ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་དགོད་པ་ནི། དགག་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བཅད་ནས་བསྒོམས་པས་མཚན་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་དེ་སྐད་དུ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནས། 2-41 རྣལ་འབྱོར་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །ལུང་གི་དོན་བཤད་པ་ནི། དེ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་བའི་སྐྱོན་ལ་མཁས་པ་དེ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་བཅད་ནས་སྤྲོས་པ་ ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཐུན་ཤིན་ཏུ་མང་བ་དང་ཡུན་རིང་བས་དམིགས་པའི་གནས་ གང་དང་གང་དུ་སེམས་འཕྲོ་ཞིང་མངོན་པར་དགའ་བའི་གནས་དེ་དང་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་སོ། །འདིས་ནི་ཡུལ་ བཟུང་བ་ལ་མི་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་ཏོ། །ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རིགས་པས་སོ་སོར་བརྟགས་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་སོ། །འདིས་ནི་ཡུལ་ཅན་འཛིན་པ་ལ་མི་གནས་པའི་རྣལ་ འབྱོར་བསྟན་ནོ། །སེམས་ལ་གང་གིས་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་ཏེ། འདིས་ནི་གཉེན་པོའང་མི་དམིགས་པར་ རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་ཏོ། །དམ་པ་རྒྱ་གར་གྱིས། སྒྲོན་མེས་ནོར་བུ་བཙལ་ནས་རྙེད་པ་ན་སྒྲོན་མེ་ལ་མ་ཆགས་ཞེས་པའང་དོན་དེ་ཉིད་དོ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དང་
Chinese
获得三摩地（藏语：ཏིང་ངེ་འཛིན་，拼音：ting nge dzin，梵文：समाधि，罗马转写：samādhi，字面意思：等持）的方法是：瑜伽士在观察心之后，如果进一步观察是什么心在分别，那么心的自性也无法确定。 如颂云：‘当分析所分析之物时，分析者无所依。无所依故则不生，因此宣说无生。’ 就像这样，瑜伽士对于任何一个心所散乱和生起的目标，如果以观（藏语：ལྷག་མཐོང་，拼音：lhag mthong，梵文：विपश्यना，罗马转写：vipaśyanā，字面意思：胜观）完全观察其自性，那么当瑜伽士在任何时候都无法确定心所散乱的目标时，他就以观完全观察一切事物，并像水边的树木一样，认识到它们没有核心，从而使心从对境和心的执着中解脱出来。当认识到境和心都不成立时，它们的能依也将自然寂灭。因此，从那时起，不再有对有和无等的分别念，心安住在法性空性之中。从而获得远离一切戏论、没有能取所取之相的三摩地。第三，引用证明的圣言。如是，通过断除一切应破之物并进行禅修，从而获得无相瑜伽。如是说，从《圣宝云经》中也说道，一直到‘进入瑜伽’。以上是经文的内容。解释经文的含义是：如是，智者为了断除错认能取所取二者的过患，应当断除能取所取二者，并为了远离一切戏论而修习空性瑜伽。瑜伽士通过长时间、多次数地修习空性，如果以理智完全寻觅心所散乱和显现欢喜的任何目标之自性，如一与多等，则会认识到其为空性。这显示了不住于所取之境的瑜伽。任何能取之心，如果以理智分别观察，也会认识到其为空性。这显示了不住于能取之心的瑜伽。以什么来分别心，如果以智慧完全寻觅其自性，也会认识到其为空性。这显示了认识到对治也不可得的瑜伽。印度圣者说：‘当用灯寻找宝物并找到时，不要执着于灯。’ 这也是同样的道理。境、能取和 获得三摩地的方法是，瑜伽行者在检查自己的心之后，如果进一步检查是什么心在进行区分，那么那个心的本质也无法被确定。 正如（经文）所说：‘当被检查的事物被分析时，分析者没有基础。因为没有基础，所以它不会产生。因此，它被教导为不生。’ 就像这样，瑜伽行者对于任何一个心所散乱和生起的目标，如果以更高的洞察力完全检查它的本质，那么当瑜伽行者无法确定心在任何时候所散乱的目标时，他就通过更高的洞察力完全检查所有现象，并且像水边的树木一样，认识到它们没有核心，从而使心从对境和心的执着中解脱出来。当认识到境和心都不成立时，它们所依赖的事物也会自然平静下来。因此，从那时起，不再有对存在和不存在等的区分，心安住在空性的法性之中。从而获得远离一切复杂性、没有能动者和被动者之相的瑜伽。第三，引用知识的来源。通过完全切断所有要否定的事物并冥想，从而获得无相瑜伽。正如《圣宝云经》中所说，从那里开始，一直到‘进入瑜伽’。这就是所说的内容。解释这段经文的含义是：因此，智者为了消除将能动者和被动者误认为二元的错误，应该切断能动者和被动者，并且为了远离一切复杂性而练习空性冥想。瑜伽行者通过非常频繁和长时间地练习空性冥想，如果通过推理完全寻找心所散乱和显现快乐的任何地方的本质，例如一和多，他就会认识到它是空性的。这表明了瑜伽行者不执着于所抓住的客体。任何作为能动者的心，如果通过推理来区分，也会认识到它是空性的。这表明了瑜伽行者不执着于能动者。用来区分心的东西，如果通过彻底分析本质的智慧来完全寻找，也会认识到它是空性的。这表明了瑜伽行者认识到解药也是无法辨别的。印度圣人说：‘当用灯寻找珠宝并找到它时，不要执着于灯。’ 这也是同样的道理。客体和能动者，以及
English
The way to attain samadhi is: After the yogi examines the mind, if he further examines what mind is distinguishing, then the nature of that mind cannot be determined either. As it is said: 'When the object to be analyzed is analyzed, the analyzer has no basis. Because there is no basis, it does not arise. Therefore, it is taught as unborn.' Like this, if the yogi completely examines the nature of any object to which the mind wanders and arises with higher insight (Tibetan: ལྷག་མཐོང་, Romanization: lhag mthong, Sanskrit: विपश्यना, Romanization: vipaśyanā, Literal meaning: superior seeing), then when the yogi cannot determine the object to which the mind wanders at any time, he completely examines all phenomena with higher insight and, like trees by the water, recognizes that they have no core, thereby freeing the mind from attachment to objects and the mind. When it is recognized that neither object nor mind is established, their dependants will also naturally become pacified. Therefore, from that time on, there will be no more distinctions of existence and non-existence, and the mind will abide in the emptiness of the nature of reality. Thus, one attains samadhi that is free from all elaborations and without the signs of grasper and grasped. Third, citing the source of knowledge. Thus, by completely cutting off all that should be negated and meditating, one attains signless yoga. As it is said, from the Holy Cloud Jewel Sutra, it also says, all the way to 'entering yoga.' This is the content of the sutra. Explaining the meaning of the sutra is: Thus, in order to eliminate the fault of mistaking the grasper and grasped as two, the wise should cut off the grasper and grasped, and practice emptiness yoga in order to be free from all elaborations. The yogi, through practicing emptiness meditation very frequently and for a long time, if he completely seeks the nature of any object to which the mind wanders and in which joy appears with reason, such as one and many, he will recognize that it is empty. This shows the yoga of not abiding in the grasped object. Any mind that is the grasper, if it is distinguished by reason, will also recognize that it is empty. This shows the yoga of not abiding in the grasper. That with which the mind is distinguished, if it is completely sought with the wisdom that thoroughly analyzes the nature, it will also recognize that it is empty. This shows the yoga of recognizing that the antidote is also indiscernible. The Indian saint said: 'When searching for a jewel with a lamp and finding it, do not be attached to the lamp.' This is the same principle. Object and grasper, and The way to attain samadhi is: After the yogi examines his mind, if he further examines what mind is distinguishing, then the nature of that mind cannot be determined either. As it is said: 'When the thing to be examined is analyzed, the analyzer has no basis. Because there is no basis, it does not arise. Therefore, it is taught as unborn.' Like this, if the yogi completely examines the nature of any object to which the mind wanders and arises with higher insight, then when the yogi cannot determine the object to which the mind wanders at any time, he completely examines all phenomena with higher insight and, like trees by the water, recognizes that they have no core, thereby freeing the mind from attachment to objects and the mind. When it is recognized that neither object nor mind is established, their dependants will also naturally become pacified. Therefore, from that time on, there will be no more distinctions of existence and non-existence, and the mind will abide in the emptiness of the nature of reality. Thus, one attains samadhi that is free from all complexity and without the signs of actor and acted upon. Third, citing the source of knowledge. Thus, by completely cutting off all that should be negated and meditating, one attains signless yoga. As it is said in the Holy Cloud Jewel Sutra, from there on, all the way to 'entering yoga.' That is what is said. Explaining the meaning of this passage is: Therefore, in order to eliminate the error of mistaking the actor and acted upon as dual, the wise should cut off the actor and acted upon, and practice emptiness meditation in order to be free from all complexity. The yogi, through practicing emptiness meditation very frequently and for a long time, if he completely seeks the nature of any place to which the mind wanders and in which joy appears through reasoning, such as one and many, he will recognize that it is empty. This shows that the yogi does not cling to the object that is grasped. Any mind that is the actor, if it is distinguished through reasoning, will also recognize that it is empty. This shows that the yogi does not cling to the actor. The thing that is used to distinguish the mind, if it is completely sought through the wisdom that thoroughly analyzes the nature, it will also recognize that it is empty. This shows that the yogi recognizes that the antidote is also indiscernible. The Indian saint said: 'When searching for a jewel with a lamp and finding it, do not cling to the lamp.' This is the same principle. The object and the actor, and --------------------------------------------------------------------------------