Tibetan
པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དེའི་ཚེ་རིགས་པས་དཔྱད་ན་བརྫུན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡུལ་དེ་ལས་སེམས་གུད་ན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། སེམས་འདི་ ཉིད་ཀྱང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་བཀག་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སྣ་རེ་རེ་ཡང་ཆ་བཅས་ཡིན་པས་ན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། ། 2-38 སྣ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ཡང་སྣ་ཚོགས་ཡིན་པས་ན་ཁྲ་བོའི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་མ་ཡིན་ལ། གཟུགས་སྣ་རེ་རེ་ལ་ཡང་བདེན་པའི་གཅིག་མ་རྙེད་པས་ན་དུ་མའི་ངོ་ བོ་ཉིད་དུ་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་མེད་ན་ཁྱབ་བྱ་དུ་མ་ཡང་གཞག་ཏུ་མེད་པས་སོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱང་རྫུན་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལས་གུད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། རིགས་ པ་མཚུངས་པས་སེམས་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པས་བརྟག་པའོ། །ཡང་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་གི་ཆ་ཡང་རིགས་པས་བརྟག་ ན་མི་རྙེད་དོ། །སེམས་སྐྱེ་བར་སྣང་བའི་ཚེ་ཡང་བརྟགས་ན་གང་ནས་ཀྱང་མི་འོང་ངོ་། །འགག་པར་སྣང་བའི་ཚེ་ཡང་བརྟགས་ན་གང་དུའང་མི་འགྲོ་སྟེ། ཁྱད་གཞིའི་སེམས་མེད་ན་ཁྱད་ཆོས་སྐྱེ་ འགག་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། གལ་ཏེ་ཡུལ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བས་ན་གང་ནས་འོངས་པ་མི་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། དོན་དམ་པར་ན་བདག་དང་ གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་པས་སོ། །འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མའི་རིགས་པས་བརྟགས་ན་གཟུགས་སུ་མ་ཟད་སེམས་ཀྱང་བདེན་པར་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་པའི་དོན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང་། 2-39 གཟུགས་ནི་གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས། གང་དུའང་མི་འགྲོ། ཚོར་བའང་གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས། གང་དུའང་མི་འགྲོ། འདུ་ཤེས་ཀྱང་གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས། གང་དུའང་མི་འགྲོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་བསྡུ་བ་ནི། སེམས་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་དང་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མའི་རིགས་པས་བརྟགས་ན་མི་རྙེད་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་བཞིན་ཏེ་བརྫུན་པར་གྲུབ་བོ། ། སེམས་བརྫུན་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ་བརྫུན་པའོ། །དོན་དམ་པར་ན་སྟེ་རིགས་པས་དཔྱད་ན་ ཡུལ་གཟུགས་སོགས་དང་། ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་གཉིས་ཀ་མ་སྐྱེས་པའོ་སྙམ་དུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །འགོག་པའི་བདེན་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་བདེན་པ་དང་རྫུན་པ་གང་ཡིན་བརྟགས་པ་ན་རྫུན་ པར་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ན་མཐར་ཐུག་གི་རིགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས། འགོག་པའི་བདེན་པ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་སྟེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྨི་ལམ་འདྲ་བར་བརྗོད། །ཅེས་ སོ། ། གཉིས་པ་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ལས་ཏ
Chinese
当显现为外境的种种相时，如果以理智分析，由于心并非独立于虚假的自性之外境，因此，心本身也如同被遮止的色等一样，怎么会是真实成立的呢？如何理解呢？因为色等种种相都是有分，所以是多种相。认为是一种相，也是多种，所以如同花布的体性一样，不是真实的一种。对于每一种色，也找不到真实的唯一，所以也不是真实的多种体性。因为如果没有一，也无法安立所遍的多种。如同这个例子一样，由于心并非独立于虚假的相之外，因此，以相同的道理，心也不是真实的一种和多种体性。这是以一和多分离的理智进行观察。此外，如果以理智观察心的生灭之分，也无法找到。当显现为心生起时，如果观察，从任何地方也不会到来。当显现为心灭去时，如果观察，也不会去往任何地方。如果没有作为基础的心，怎么会有作为特性的生灭呢？如果说，因为依赖于前前之境而生起，所以并非找不到从何而来，这是不合理的。因为在胜义谛中，不应从自和他两者中产生。这是以金刚屑的理智进行观察，不仅是色，心也不应真实产生之义。在《般若波罗蜜多》中也说：‘色从任何地方也不来，也不去往任何地方。受也从任何地方也不来，也不去往任何地方。想也从任何地方也不来，也不去往任何地方’等等。 第二，总结量之果：以一和多分离以及金刚屑的理智进行观察，无法找到，因此，心也如幻术一般，是虚假成立的。心是虚假的，如同心一样，灭和涅槃等一切法也如幻术一般，是虚假的。在胜义谛中，如果以理智分析，应观察境色等和有境识二者都是不生的。如果观察灭谛和涅槃是真实还是虚假，因为必须承认是虚假的，所以从究竟的理智来看，是世俗谛。经中说：‘灭谛如梦，涅槃说为如梦。’ 第二，从各个方面进行观察
English
When various appearances of external objects manifest, if analyzed with reason, since the mind is not separate from the false nature of the external object, therefore, how could the mind itself be truly established, just like the forms and so on that are negated? How to understand it? Because each appearance of form and so on is composite, it is a variety of appearances. To consider it as a single appearance is also a variety, so like the nature of a variegated cloth, it is not truly one. For each form, one cannot find a true singularity, so it is not truly a multiple nature. Because if there is no one, the pervaded multiple cannot be established. Just like this example, since the mind is not separate from the false appearance, therefore, by the same reasoning, the mind is also not truly one and multiple in nature. This is observation through reasoning that separates one and many. Furthermore, if one examines the aspects of the mind's arising and ceasing with reason, they cannot be found. When it appears that the mind arises, if examined, it does not come from anywhere. When it appears that the mind ceases, if examined, it does not go anywhere. If there is no mind as a basis, how can there be arising and ceasing as characteristics? If it is said that because it arises dependent on the preceding object, it is not that one cannot find where it comes from, this is unreasonable. Because in the ultimate truth, it should not arise from both self and other. This is the meaning that, when examined with the reasoning of the Vajra Splinter, not only form but also mind should not truly arise. In the Prajnaparamita, it is also said: 'Form does not come from anywhere, nor does it go anywhere. Feeling does not come from anywhere, nor does it go anywhere. Perception does not come from anywhere, nor does it go anywhere,' and so on. Second, summarizing the result of valid cognition: When examined with the reasoning of separating one and many and the Vajra Splinter, it cannot be found. Therefore, the mind is like an illusion, falsely established. Just as the mind is false, so too are all phenomena such as cessation and nirvana like illusions, false. In the ultimate truth, if analyzed with reason, one should contemplate that both the object, form, etc., and the subject, consciousness, are unborn. If one examines whether the truth of cessation and nirvana are true or false, because one must admit that they are false, therefore, from the perspective of ultimate reason, they are conventional truths. The sutra says: 'The truth of cessation is like a dream, nirvana is said to be like a dream.' Second, examining individually --------------------------------------------------------------------------------