Tibetan
་པོ་གཤིས་ཆེན་མོ་ནི། དང་པོ་སངས་རྒྱས་མ་བྱོན་པའི་གོང་ནས་རྟོག་མེད་ནམ་མཁའ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་གཤིས་ཡིན། ནམ་མཁས་ནམ་མཁའ་བཟུང་བ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་དུ་བཟུང་ཚད་མི་དགེ་བ་གཤིས་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་མེད་པར་བཟུང་ཚད་དགེ་བ་གཤིས་ཡིན། སངས་རྒྱས་བྱོན་ནས་གཤིས་ལ་ཡོད་པ་རྣམས་མཁྱེན་ནས། ཉོན་མོངས་གསུམ་གྱི་མི་དགེ་བ་བཅུ་དང་པོ་སྤོང་དགོས། བཅས་པ་མི་འབྲལ་བར་བརྟགས་པ་ཡིན། དེ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་མེད་པའི་དགེ་བ་བཅུ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་གཉིས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་བཅས་པ་དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་མིང་མདོ་སྡེ་བཏགས། གཤིས་ལ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་དགེ་བར་འཛིན་པ་དང༌། མི་དགེ་བར་འཛིན་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་མེད་པར་རྟོག་མེད་ནམ་མཁའ་གཅིག་པུར་འཇོག་པ་མིང་མངོན་པར་བཏགས། གཤིས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་མེད་པའི་དགེ་བ་དེ་ལ་ཟབ་མི་ཟབ་གཉིས་སུ་གནང༌། ཉོན་མོངས་དང་འདྲེས་པ་དེ་མི་ཟབ། མ་འདྲེས་དཀར་པོ་ཟང་ཡག་དེ་ཟབ་པ་ཡིན། དགེ་བ་དཀར་པོ་གཅིག་པུ་དེ་ལ་ཡང༌། རང་དོན་དུ་བྱེད་པ་ཟབ་པ་མིན་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱང་རང་དོན་སྤངས་ནས་གཞན་དོན་བྱེད་པར་བཅས་པ་ཡིན། གཞན་དོན་རང་ལ་ཡང༌། སེམས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་མི་ཟབ། ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ཟབ་པས་འཁྲུལ་འཁོར་འཆོས་པ་བཅས་པ་ཡིན། དེ་བཅས་པ་འཕྲལ་བཅས་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ནས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པས། ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་སྤངས་ནས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་དབྱེ་བ་མེད་པའི་འོད་གསལ་གཅིག་པོ་དེ་སྒོམ་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་བཅས་ནས་བསྒོམས་པས་ཕྱི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ། དེ་སྣང་བ་རང་གི་སེམས་ཡིན། ནང་རྟེན་འབྲེལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་གཞན་པའི་གཉེན་པོ་མི་བསྟེན་པར་ཁ་ཡན་དུ་བཏང་བས། རྟེན་འབྲེལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་དབྱེ་བ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་ཚད་ལྡན། དེ་ལ་ས་བོན་བག་ཆགས་མི་ཟེར་བ་ཡིན། གསང་བ་རྟེན་འབྲེལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་དབྱེ་བ་མེད་པ་དེའི་སྐུར་འགྲུབ། དེ་ལ་བསམ་པའི་རང་གཟུགས་ཟེར་བ་ཡིན། སྐྱེ་བ་སྔ་མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་དབྱེ་བ་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་རྣམས་ཚེ་འདིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་དབྱེ་བ་མེད་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་དང༌། མོས་གུས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སད་པར་བྱས་པས་རྟོག་པ་གཞན་གཅིག་ཀྱང་མེད་པའི་དུས་སུ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་དབྱེ་བ་མེད་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་དང་བར་ན་སེལ
Chinese
大种性是：首先，在佛陀未降临之前，安住于无念虚空一体的状态是种性。虚空执持虚空。执持于三种烦恼是恶的种性。不执持于三种烦恼是善的种性。佛陀降临后，了知种性中存在的一切，首先必须断除三种烦恼的十不善业。这是被视为不可分离的戒律。之后，对于没有三种烦恼的十善，以及自性清净的这二者，为了众生的利益而双运，将此修持命名为“经藏”。对于种性，将虚空空性执持为善，执持为不善，以及二者皆无，安住于无念虚空一体的状态，命名为“论藏”。对于种性中没有三种烦恼的善，给予深与不深两种区分。与烦恼混合的是不深，未混合的纯净白色是深。对于唯一的白色善，为自己而做不是深，因此，佛陀也制定了舍弃自利而为他利。对于他利自身，触动内心是不深，触动身体是深，因此制定了调整身坛城。这些戒律是暂时制定的。如此，从空性的状态中，一切事物都是无常的，因此，舍弃三种烦恼后，修持菩提心二者无别的光明一体，通过调整身坛城来修持，外在缘起上，以菩提心成就广大的他利。那是显现自心。内在缘起上，不依赖于菩提心之外的对治，而是放任自流，缘起上，具足菩提心二者无别的习气。那不被称为种子习气。秘密缘起上，成就菩提心二者无别的身。那被称为意之自性。前世具有菩提心二者无别之因者，今生通过菩提心二者无别的身坛城和信心的缘起而唤醒，在没有任何其他分别念的时候，菩提心二者无别的因缘二者之间消除隔阂。
English
The great disposition is: Firstly, before the Buddha came, the state of abiding in the single, non-conceptual sky is the disposition. The sky holds the sky. Holding onto the three poisons is the disposition of non-virtue. Not holding onto the three poisons is the disposition of virtue. After the Buddha came and knew all that existed in the disposition, one must first abandon the ten non-virtuous deeds of the three poisons. This is considered an inseparable precept. Then, for the ten virtues without the three poisons and the naturally pure, these two, for the sake of sentient beings, to unite them, the practice of this is named "Sutra Pitaka." For the disposition, holding the empty sky as virtuous, holding it as non-virtuous, and without either, abiding in the single, non-conceptual sky is named "Abhidharma Pitaka." For the virtue in the disposition without the three poisons, two distinctions are given: deep and not deep. That which is mixed with the poisons is not deep. That which is unmixed, pure white, is deep. Even for that single white virtue, doing it for oneself is not deep. Therefore, the Buddha also established abandoning self-interest and acting for the benefit of others. For the benefit of others, touching the mind is not deep, touching the body is deep, therefore the adjustment of the body mandala is established. These precepts are temporarily established. Thus, from the state of emptiness, all things are impermanent. Therefore, having abandoned the three poisons, the single clear light of the two inseparable aspects of bodhicitta, by adjusting the body mandala and meditating, in external interdependence, the vast benefit of others is accomplished through bodhicitta. That is the appearance of one's own mind. In internal interdependence, without relying on an antidote other than bodhicitta, but letting it be, in interdependence, one possesses all the habits of the two inseparable aspects of bodhicitta. That is not called seed habits. In secret interdependence, the body of the two inseparable aspects of bodhicitta is accomplished. That is called the self-nature of mind. Those who in a previous life had the cause of the two inseparable aspects of bodhicitta, in this life, through the body mandala of the two inseparable aspects of bodhicitta and the condition of devotion, are awakened, and at a time when there is not even one other thought, the separation between the cause and condition of the two inseparable aspects of bodhicitta is eliminated.
Tibetan
་མེད་པ་གསུམ་ཚོགས་པའི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་བཞི་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལ་གསུམ་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཟེར་བ་ཡིན། དེ་རྣམས་སངས་རྒྱས་མ་བྱོན་པའི་དུས་ནས་གནང་བས། གནང་བ་ཡེ་གནང་ཡིན། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་སངས་རྒྱས་གཅིག་པུ་འབྱུང་བ་དེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། དེ་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དག་ནས་སྐུ་བཞི་འབྱུང་བ་དེ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། དེ་ལ་བདུད་ཀྱི་དམག་བྱེ་བ་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་སུམ་ཅུ་སོ་དྲུག་གིས་མཚོན་ཆའི་ཆར་ཕབ་ཀྱང་བར་མ་ཆོད། མུ་སྟེགས་པ་དང་ལྷས་བྱིན་གྱིས་གནོད་པ་དུ་མ་སྐྱེལ་ཡང་བར་དུ་མ་ཆོད་པ་དེ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ། གདོད་མ་ནས་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་འོད་གསལ་ཆེན་པོ་དེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཟེར་བ་ཡིན། དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ་གྱི་སེལ་ཚུད། ཕྱི་རྟེན་འབྲེལ་འཁོར་བའི་སྣང་བ་འཆར། ནང་རྟེན་འབྲེལ་ཉོན་མོངས་པའི་བསམ་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་ཚད་ལངས་ནས་འོང༌། གསང་བ་རྟེན་འབྲེལ་འཁོར་བའི་ལུས་སུ་འགྲུབ། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་བསམ་པའི་རང་གཟུགས་ཟེར་བ་ཡིན། འཆི་ཁར་དེས་མཚམས་སྦྱར་ནས་ཤི་བས། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་གང་གིས་མཚམས་སྦྱར་བ་དེའི་ལུས་སུ་འགྲུབ་པ་ཡིན། དེ་ལ་ལུས་འཕོས་པ་བསམ་པའི་རང་གཟུགས་ཟེར་བ་ཡིན། དེས་ན་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་བྱོན་ཚད་དེ་སྤོང་བས་བཀག་པ་ཡེ་བཀག་ཟེར་བ་ཡིན། རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱིས་ལས་བྱེད་པས། འབྲས་བུ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་ལྟུང་བས། སྡིག་ལྟུང་རྒྱུ་འབྲས་གཅིག་པ་ཡིན། དེས་ན་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་སྤངས་པས། དེའི་རང་བཞིན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་བཞི་དང༌། མཐར་སྐུ་བཞི་ཅིས་ཀྱང་ཐོབ་པས། བཅས་པ་དང་རང་བཞིན་འབྲས་བུ་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །བཅས་པ་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་བསྲུང་ངོ༌། །དེ་ལ་བཅས་པ་དང་རང་བཞིན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་གཅིག་པ་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ།། དེ་ལྟར་དུ་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་འཁོར་གསུམ་བྱས་ནས། ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་སྤངས་ནས། དགེ་བ་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་དབྱེ་བ་མེད་པའི་བཅས་པ་དེ་ཉམས་སུ་བླངས་པས། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་དག་ནས། ལུས་མེད་ལུས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར། ངག་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འགྱུར། ཡིད་ནི་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་གྱུར་ནས་སྐུ་རྣམ་པ་བཞི་འགྲུབ་བོ། ། དེ་ལྟར་སེམས་སྟོང་པ་ལ་མི་ད
Chinese
当无有三者聚集之时，佛之四身成就，这被称为三聚之缘起。这些是从佛未出世之时就已存在，故为本有之施予。这些的因是唯一佛陀的出现，这是业之手印。由此身语意三者清净，四身显现，这是法之手印。由此，魔军三十六俱胝降下兵器之雨亦不能阻挡。外道和提婆达多施加诸多损害亦不能阻挡，这是誓言之手印。从原始以来不需学习的俱生光明大圆满，这是大手印。这被称为四手印。由此，贪嗔痴三者得以消除。外在缘起显现轮回之景象。内在缘起，所有烦恼之念的习气生起。秘密缘起，成就轮回之身。这被称为刹那念之自性。临终时以此连接而死，来世由何连接，便成就为何身。这被称为身转移念之自性。因此，过去、现在、未来三世诸佛出现之量，皆为断除所遮止，这被称为本有之遮止。因是三烦恼造作，果是堕入三恶道，故罪堕因果相同。因此，断除三烦恼之因，其自性恒常入流，一来，不来，阿罗汉，以及沙门四果，最终无论如何获得四身，故所立誓与自性果相同。纵遇生命危险亦当守护誓言。这被称为所立誓与自性因果相同。如此行持身之三种转轮，断除三种烦恼，以善业和无有三种烦恼之佛陀，修持二菩提心无别之誓言，由此身语意之分别念得以清净，无身之身，成为身之至上。语成无说无思无言之般若波罗蜜多。意则变得不变且无分别念，由此成就四身。 如此心于空性中不...
English
When the three absences gather, the four bodies of the Buddha are accomplished, and this is called the interdependent origination of the three gatherings. These have been granted since before the Buddha appeared, so it is a primordial granting. The cause of these is the appearance of the one and only Buddha, which is the mudra of action. From this, the three of body, speech, and mind are purified, and the four bodies appear, which is the mudra of dharma. From this, even if thirty-six kotis of demon armies rain down weapons, they cannot stop it. Even if heretics and Devadatta inflict many harms, they cannot stop it, which is the mudra of samaya. The great perfection of primordial, unlearned, coemergent luminosity is the mahamudra. These are called the four mudras. From this, the three of desire, hatred, and ignorance are eliminated. Outwardly, interdependent origination manifests the appearance of samsara. Inwardly, interdependent origination, all the habitual tendencies of afflicted thoughts arise. Secretly, interdependent origination is accomplished in the body of samsara. This is called the self-nature of the momentary thought. At the time of death, one dies connected to this, and in the next life, whatever one is connected to, one is accomplished in that body. This is called the self-nature of the transferred body thought. Therefore, the extent to which Buddhas of the three times appear is said to be the primordial prevention, prevented by abandonment. Because the cause is the three afflictions acting, and the result is falling into the three lower realms, the cause and effect of sin and downfall are the same. Therefore, by abandoning the cause of the three afflictions, its nature constantly enters the stream, once returning, non-returning, Arhat, and the four fruits of a renunciate, and ultimately one will definitely obtain the four bodies, so the vows and the nature of the result are the same. Even if it costs one's life, one should protect the vows. This is called the vows and the nature of cause and effect being the same. In this way, having done the three physical exercises, having abandoned the three afflictions, with the virtue and the Buddha without the three afflictions, practicing the vow of the two inseparable bodhicittas, from this, the conceptualizations of body, speech, and mind are purified, the body without body, becoming the supreme of body. Speech becomes the Prajnaparamita beyond speech, thought, and expression. Mind becomes unchanging and without conceptualization, and thus the four bodies are accomplished. Thus, the mind does not in emptiness...