Tibetan
ལ་སྦྱང་བ་དང༌། མི་དགོས་པའི་དུས་སུ་སྒོམ་པ་ཡིན། གེགས་མེད་པའི་དུས་སུ་སྤྱིར་དམ་པའི་ཆོས་ལྔ་ལྡན། བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་དབྱེ་བ་མེད་པ་གདོད་མ་ནས་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་དེ་གཅིག་པུ་སྒོམ་པ་ཡིན། ཆོས་རྗེ་ཕག་མོ་གྲུ་པའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། ཐབས་ལམ་མཆོག་རྣམས་ཉམས་སུ་བླངས་གྱུར་ཀྱང༌། །ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས་འབྲས་བུ་མང་བྱུང་ན། །སྐྱེས་མཆོག་བླ་མ་དམ་པའི་མོས་གུས་མཆོག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཉུག་མ་སྙིང་པོའི་ངང༌། །དང་བའི་ཡིད་ཀྱིས་སྒོམ་པ་མ་གཏོགས་པ། །འབྲས་བུ་ཚེ་འདིར་ཐོབ་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས། ཆོས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། ངས་ཁྱེད་རྣམས་རི་ཁྲོད་ལ་བསྒོམ་དུ་བཏང་བ་དེ། རྩ་བསྒོམ་དུ་མ་བཏང་ངོ༌། རླུང་བསྒོམ་དུ་མ་བཏང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་དུ་བཏང་བ་ཡིན་ནོ་གསུངས། བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་དང༌། །ཆོས་དྲུག་གསར་རྙིང་མན་ངག་རྣམས། །ཟབ་ཅིང་རབ་ཟབ་ཤིན་ཏུ་ཟབ། །ཟབ་པའི་མཆོག་དག་ཡིན་མོད་དེ། །རེས་འགའ་ལྟོ་འགྲངས་བྱ་ན་ལྟར། །སྐབས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན། །རྟག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཆོས། །དམ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་རིན་ཆེན་ཡིན། །གསུངས། དེ་ནས་གེགས་མ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་ལྔ་ལྡན་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བསྒོམ། དེ་ལྟར་སྒོམ་པས་རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་རིམ་པ་སྐྱེ་སྟེ། ཅིག་ཆར་བའི་གང་ཟག་གིས་སྒོམ་མེད་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་ཡོད། ཐོད་རྒལ་བས་རེས་རང་སེམས་ཆོས་སྐུར་གོ །རེས་ཉམས་མེད་པར་འགྲོ་བ་ཡང་ཡོད། རིམ་གྱིས་པ་ལ་དང་པོ་རྩེ་གཅིག་སྐྱེ། དེ་ནས་སྤྲོས་བྲལ་སྐྱེ། དེ་ནས་རོ་གཅིག་སྐྱེ། དེ་ནས་སྒོམ་མེད་སྐྱེ་སྟེ། དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཐ་མ་དང་འབྲིང་དང༌། རབ་དང་གསུམ་གསུམ་སྐྱེའོ། །དང་པོ་རྩེ་གཅིག་ཐ་མ་ནི། རེས་བཟང་རེས་ངན་རྩེ་གཅིག་ཐ་མ་ཡིན། སྟོང་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དེ་རྩེ་གཅིག་འབྲིང་ཡིན། གསལ་སྟོང་ཟུང་དུ་ཆུད་པ་དེ་རྩེ་གཅིག་རབ་ཡིན་ནོ།། རྩེ་གཅིག་ཐམས་ཅད་ཉམས་ཡིན། །རབ་རྟོག་པ་མེད་གསུངས། རྩེ་གཅིག་ལ་བོགས་མ་ཐོན་ན་བོགས་འདོན་ལ་ཞེན་པ་གསུམ་བཏང་སྟེ། ལུས་ནང་སྟོང་ར་བྱ། ལོངས་སྤྱོད་བླ་མ་ལ་འབུལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཞེན་པ་བཏང་བ་ནི། ཉམས་བཟང་བ་ལ་དགའ་བ་སྤང༌། ངན་པ་ལ་མི་དགའ་བ་སྤང༌། ཆོས་སྐུའི་མོས་གུས་བྱ་བ་ནི། བླ་མ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྐུར་བལྟས་ལ། རང་ལ་ཆོས་སྐུར་སྐྱེ་བའི་གསོལ་བ་བཏབ། དེ་ལྟར་བསྒོམ། ཅི་ཞིག་ལྟ
Chinese
在闲暇时修习，在不需要的时候禅修。在没有障碍的时候，总体上修持具足五种功德的殊胜之法。特别地，禅修菩提心两种无别，从本初以来不需学习的俱生双运。法王帕摩竹巴也曾说过：即使修持了所有殊胜的方便道，如果没有生起功德，却产生了很多结果，那么对殊胜上师的至上虔诚，以及如来本具之心的状态中，以清净之心禅修之外，怎么可能在此生获得果位呢？法王仁波切也曾说过：我让你们在山里禅修，不是让你们修脉，不是让你们修气，而是让你们修菩提心两种无别的三摩地。上师仁波切也曾说过：脉和气与明点，以及新旧六法诀窍等，甚深、极甚深、非常甚深，虽然是甚深中的殊胜，但有时像吃饱饭一样，在适当的时候才修习。恒常修习之法，是具足五种功德的珍宝。之后，在没有障碍的时候，从内心深处修持五种功德。如此修持，会生起四种瑜伽的次第，对于顿悟者来说，也有进入无修的。对于顿超者来说，有时会认识到自心是法身，有时会进入无修的状态。对于渐悟者来说，首先生起专注一境，然后生起离戏，然后生起一味，然后生起无修，而每一个又会生起下品、中品和上品三种。首先，专注一境的下品是，有时好有时坏，是专注一境的下品。对空性专注一境，持续不断，那是专注一境的中品。明空双运，那是专注一境的上品。所有专注一境都是体验。上品是无分别。如果专注一境没有进步，就放下三种执着来提升进步：身体内部空荡荡，受用供养上师，放下对三摩地的执着是：舍弃对好的体验的欢喜，舍弃对坏的体验的不欢喜。修持对法身的虔诚是：将上师们视为法身，祈祷自己在自心中生起法身。如此修持。看什么呢？
English
Practice during leisure, meditate when not needed. When there are no obstacles, generally practice the excellent Dharma endowed with five qualities. Specifically, meditate on the inseparability of the two aspects of Bodhicitta, the co-emergent union that does not need to be learned from the beginning. Dharma Lord Phagmo Drupa also said: Even if you have practiced all the supreme methods, if merits do not arise, but many results occur, then apart from the supreme devotion to the excellent Lama, and meditating with a pure mind in the state of the innate heart of the Tathagata, how could you possibly attain the fruit in this life? Dharma Lord Rinpoche also said: When I sent you to meditate in the mountains, I did not send you to meditate on the channels, I did not send you to meditate on the winds, but I sent you to meditate on the Samadhi of the inseparability of the two aspects of Bodhicitta. Lama Rinpoche also said: Channels, winds, and bindus, and the instructions of the six Dharmas, new and old, are profound, very profound, and extremely profound. Although they are the best of the profound, sometimes like eating a full meal, they should be practiced at appropriate times. The Dharma to be practiced constantly is the precious one endowed with five qualities. Then, when there are no obstacles, practice the five qualities from the depths of your heart. By practicing in this way, the stages of the four Yogas will arise. For those who attain enlightenment suddenly, there is also the possibility of entering into non-meditation. For those who transcend suddenly, sometimes they recognize their own mind as the Dharmakaya, and sometimes they enter into a state of non-meditation. For those who attain enlightenment gradually, first single-pointed concentration arises, then freedom from elaboration arises, then one taste arises, then non-meditation arises, and each of these will also give rise to inferior, intermediate, and superior qualities. First, the inferior single-pointed concentration is sometimes good and sometimes bad, which is the inferior single-pointed concentration. Single-pointed concentration on emptiness, continuous and uninterrupted, is the intermediate single-pointed concentration. The union of clarity and emptiness is the superior single-pointed concentration. All single-pointed concentration is experience. The superior is without conceptualization. If single-pointed concentration does not improve, then let go of the three attachments to enhance progress: make the inside of the body empty, offer possessions to the Lama, and letting go of attachment to Samadhi means: abandon the joy of good experiences, abandon the displeasure of bad experiences. Practicing devotion to the Dharmakaya means: view the Lamas as the Dharmakaya, and pray to generate the Dharmakaya within yourself. Meditate in this way. What to look at?
Tibetan
ར་ན་སྤྲོས་བྲལ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་ཐ་འབྲིང་རབ་གསུམ་ཡོད། སྤྲོས་བྲལ་ཐ་མའི་དུས་སུ་སེམས་ཉིད་ངོ་ཤེས་ཙམ་ལས་རྟོག་པ་མ་གྲུབ་པར་མི་ཤེས། ཆོས་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་མི་གོ །རང་གི་སེམས་རང་ངོ་ཤེས་ཀྱང་སྒོམ་མཐར་ཐུག་ཏུ་མི་ཤེས་སོ། །དེའི་དུས་སུ་དབེན་པར་མོས་གུས་བྱས་པས་སྤྲོས་བྲལ་འབྲིང་སྐྱེ། དམྱལ་བར་འགྲོ་མཁན་མེད། སེམས་སྐྱེ་བ་མེད། འདི་རང་གིས་ཆོག་སྙམ་པ་འོང༌། བླ་མ་ལ་ཡང་རེས་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང༌། རེས་བདུད་དུ་མཐོང་བ་ཡོང༌། འདིའི་དུས་སུ་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་བཅོས་མ་ཚུན་ཆད་བྱས་ནས་སྒོམ་པས་སྤྲོས་བྲལ་རབ་སྐྱེ། སྤང་བྱ་སྤང་དུ་མེད། གཉེན་པོ་སྒོམ་དུ་མེད་སྙམ་པ་འོང༌། དེ་ནས་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་བྱས་ཀྱིན་སྒོམ་པས་རོ་གཅིག་ཐ་མར་འགྲོ། དེའི་དུས་སུ་ལུས་སེམས་སྣང་བ་གསུམ་སེམས་གཅིག་པུ་གོ་བ་དེ་ཡིན། དེ་ནས་མོས་གུས་ཀྱིས་བསྒོམས་པས་རོ་གཅིག་འབྲིང་སྐྱེ་སྟེ། ལུས་སེམས་སྣང་བ་གསུམ་སྒོམ་རོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་དེ་ཡིན། གཞན་ལ་ཕན་གནོད་ནུས་སོ། །རོ་གཅིག་རབ་ཀྱི་དུས་སུ་འཁོར་འདས་མཉམ་པ་ཉིད་སྐྱེ་མེད་གཅིག་པུར་འགྱུར། མངོན་ཤེས་འཆར་རོ། ། ཡང་མོས་གུས་བྱས་ཀྱིན་སྒོམ་མེད་དུ་འཆར། དང་པོ་སྒོམ་མེད་ཐ་མ་བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་བྲལ་བའི་གོ་བའི་སྒོམ་མེད་དེ་ཡིན། འབྲིང་སྒོམ་པའི་འོད་གསལ་དང༌། ཤི་བའི་འོད་གསལ་ནས་བར་དོར་སངས་རྒྱས་པའི་སྒོམ་མེད་དང༌། སྤྲོས་བྲལ་རབ་ཡན་ཆད་ལ་ཡོང་ངོ༌། །རབ་ཚེ་འདིར་ཡོང་བའི་སྒོམ་མེད་ནི། རྗེས་ཤེས་མ་ལུས་པར་དག་ནས་སྣང་སེམས་དང་བྲལ། སྣང་སེམས་གཉིས་མེད། བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་མེད་ནམ་མཁའ་ལ་ཡོན་ཏན་དང་ཕྲིན་ལས་གཉིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། རྣལ་འབྱོར་བཞི་ཀ་ལ། ཐོད་རྒལ་བ་རེས་བཟང་རེས་ངན་པ་འོང༌། ཅིག་ཅར་བ་ཅིག་ཅར་དུ་སྐྱེ་བ་འོང༌། རིམ་གྱིས་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་བཞི་རིམ་པས་བསྐྱེད་ནས་སྒོམ་མེད་དུ་འཚང་རྒྱའོ། །དེའི་དུས་སུ་ལུས་དག་པས་སྐུ་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་འབྱུང༌། ངག་དག་པས་གསུང་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་འབྱུང༌། སེམས་དག་པས་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་འབྱུང༌། རླུང་དག་པས་དབྱེར་མེད་སྐུ་བཞི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། ། དང་པོ་ནས་ཆོས་སྐུ་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་གདོད་མ་ནས་གནས་ཡིན་པ་སྟེ་གེགས་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་ཡིན། དེ་ནས་སྒྲིབ་པ་གསུམ་གྱི་གེགས་ཡོད་ཚད་བསལ་ནས། ཆོས་སྐུ་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་དེ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་སྐུ་གདོད་མ་ནས་སྟོ
Chinese
如是生起离戏，它又分下、中、上三等。在离戏下等的时候，仅仅是认识心性，而不知见解尚未成立。不理解甚深和广大的法。即使认识了自己的心，也不知道修行的究竟。在那时，由于对寂静处生起敬信，生起离戏中等。没有去地狱的，没有心的生起。自己觉得这样就足够了。对于上师，有时视为佛，有时视为魔。在这个时候，对上师生起乃至虚假的敬信而修行，生起离戏上等。觉得没有所断，没有对治需要修。之后，对上师怀着敬信而修行，最终趋入一味。那时，身体、心、显现三者理解为唯一的心。之后，以敬信修持，生起一味中等，身体、心、显现三者融入修行的同一味道。能够利益和损害他人。在一味上等的时候，轮回和涅槃的平等性，变为无生唯一。生起神通。又以敬信而修，显现无修。最初的无修下等，是远离所修和能修的理解的无修。中等是修行的光明，以及死亡的光明，从中阴身成佛的无修，在离戏上等以上出现。上等是今生出现的无修，是后得智慧完全清净，远离显现和心，显现和心二者不二，所修和能修二者不二，如同虚空般，功德和事业二者显现。四种瑜伽士中，顿超者时好时坏。顿悟者刹那间生起。次第者次第生起四种瑜伽，从而在无修中成佛。那时，身体清净，生起无尽身庄严轮。语清净，生起无尽语庄严轮。心清净，生起无尽意庄严轮。风清净，无别的四身融为一体。从一开始，法身功德和事业具足，本来就存在，只是被障碍所遮蔽。之后，去除三障的一切障碍，法身功德和事业具足，就会显现，法身本来就存在。
English
Thus, non-duality arises, and it is divided into lower, middle, and upper levels. At the lower level of non-duality, one merely recognizes the nature of mind, but does not know that the view has not yet been established. One does not understand the profound and vast Dharma. Even if one recognizes one's own mind, one does not know the ultimate of practice. At that time, due to generating faith and devotion in solitude, the middle level of non-duality arises. There is no going to hell, and no arising of mind. One feels that this is enough. Regarding the lama, sometimes one sees him as a Buddha, and sometimes as a demon. At this time, by practicing with even artificial faith and devotion towards the lama, the upper level of non-duality arises. One feels that there is nothing to abandon and no antidote to practice. Then, practicing with faith and devotion towards the lama, one ultimately enters into one taste. At that time, the understanding that body, mind, and appearances are the only mind. Then, practicing with faith and devotion, the middle level of one taste arises, the body, mind, and appearances merge into the same taste of practice. One is able to benefit and harm others. At the upper level of one taste, the equality of samsara and nirvana becomes unborn and unique. Clairvoyance arises. Again, practicing with faith and devotion, non-practice manifests. The initial lower level of non-practice is the non-practice of understanding that is separated from what is to be practiced and the one who practices. The middle level is the clear light of practice, and the non-practice of becoming a Buddha in the bardo from the clear light of death, which appears above the upper level of non-duality. The upper level is the non-practice that appears in this life, which is the complete purification of subsequent wisdom, separated from appearances and mind, appearances and mind are non-dual, what is to be practiced and the one who practices are non-dual, like space, qualities and activities both manifest. Among the four yogis, the leap-over one is sometimes good and sometimes bad. The sudden one arises in an instant. The gradual one gradually generates the four yogas, thereby becoming a Buddha in non-practice. At that time, the body is purified, and the inexhaustible body, the wheel of adornment, arises. Speech is purified, and the inexhaustible speech, the wheel of adornment, arises. Mind is purified, and the inexhaustible mind, the wheel of adornment, arises. Wind is purified, and the inseparable four bodies become one. From the beginning, the Dharmakaya, complete with qualities and activities, has been present from the beginning, but is obscured by obstacles. Then, removing all the obstacles of the three obscurations, the Dharmakaya, complete with qualities and activities, will manifest, the Dharmakaya has been present from the beginning.