Tibetan
རྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ན་དེ་བསོད་ནམས་ཆེ་སྟེ། དེ་བས་ཀྱང་དམིགས་པ་མེད་པའི་བསྔོ་བའི་བརྒྱའི་ཆར་ལ་སོགས་མི་འགྲོའོ།། བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་པ་ལྟ་ཞོག་གིས། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཞུགས་ནས། དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་བཞི་བ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཐབས་མཁས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས། བདག་དང་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང༌། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་རླབས་ལས་གྲུབ་ཚད་ཀྱིས་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་བཞུགས་ཚད་ཀྱི་དགེ་བ་དང༌། དང་པོ་ནས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་མ་རྟོགས་པར་གནས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ནས། དམིགས་པ་མེད་པས་སེམས་ཅད་ཐམས་ཅད་བློ་འདས་གཅིག་ཏུ་འཇོག་ཅིང་བསྔོ་ན། རབ་འབྱོར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་འདི་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་བསམ་གཏན་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྔ་མའི་དམིགས་པའི་བསྔོ་བ་དེས་བརྒྱའི་ཆར་ཡང༌། སྟོང་གི་ཆར་ཡང༌། བྱེ་བའི་ཆར་ཡང༌། བྱེ་བ་བརྒྱའི་ཆར་ཡང༌། བྱེ་བ་སྟོང་གི་ཆར་ཡང༌། བྱེ་བ་བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆར་ཡང༌། བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ། གྲངས་སུ་ཡང་མི་ནུས། བགྲང་བར་ཡང་མི་ནུས། དཔེར་ཡང་མི་འགྲོ། རྒྱུར་ཡང་མི་བཟོད་གསུངས། འདི་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་མདུན་དུ་བཤད་པར་མི་བྱ། བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དགའ་བ་ཙམ་དང༌། དད་པ་ཙམ་དང༌། མོས་པ་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རབ་འབྱོར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མདུན་དུ་འདི་བསྟན་པར་བྱའོ་གསུངས། དེ་ལྟར་བསྔོ་བ་དེ་ལ་མངོན་པར་མི་ཆགས་སོ། །སེམས་ཀྱང་སེམས་སུ་མི་ཤེས། ཆོས་ཀྱང་ཆོས་སུ་མི་ཤེས། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ནོ་གསུངས་པས། དེ་ལྟར་དང་པོ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས། བདག་དང་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དུས་གསུམ་དུ་བསགས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དེར་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། དེ
Chinese
如果发起精进，那功德极大，但即使如此，也比不上无缘回向的百分之一等等。更何况是真正发起精进并安住其中呢？假设三千大千世界，如恒河沙数般的众生都趋入无上菩提，以有相的执着安住于第四禅定中，并且菩萨摩诃萨们以善巧方便和般若波罗蜜多完全摄持，我和轮回的众生们，以及佛和菩萨，和缘觉、声闻等佛的加持所成就的一切，过去、未来、现在所存在的一切善根，以及从最初开始，对于轮涅一切未证悟为空性一体的状态随喜之后，以无缘的方式将一切心识安住于超离思维的境界中并回向，那么，善男子，对于这具有随喜的功德，菩萨以有相的禅定所产生的功德，以及先前有相的回向，连百分之一，千分之一，百万分之一，百万个百分之一，百万个千分之一，百万个百千分之一，百万个万万亿百分之一都无法接近，无法计数，无法衡量，无法比喻，也无法作为原因。世尊说，不应在新入道的面前宣说，不应开示。仅仅对佛的色身欢喜，仅仅具有信心，仅仅具有信仰，这些都会消失。善男子，应在不退转的菩萨面前开示这些。如此回向，就不会执着于现象。心也不认为是心，法也不认为是法，是回向于无上菩提。因此，首先以世俗菩提心，我和轮涅一切众生在三世中所积累的，以及一切众生都具有佛的如来藏的善根，愿我和一切众生都成就无上菩提，如此发心。
English
If diligence is initiated, that merit is great, but even so, it does not compare to one hundredth of the dedication without object, etc. Let alone truly initiating diligence and abiding in it? Suppose all beings in the three thousand great thousand world realms, as numerous as the sands of the Ganges River, enter into unsurpassed Bodhi, abiding in the fourth dhyana with the perception of objects, and Bodhisattva Mahasattvas are completely grasped by skillful means and Prajnaparamita, I and the sentient beings of samsara, as well as Buddhas and Bodhisattvas, and Pratyekabuddhas and Shravakas, etc., all that is accomplished by the blessings of the Buddhas, all the roots of virtue that exist in the past, future, and present, and from the beginning, after rejoicing in the state where all of samsara and nirvana are not realized as emptiness, dedicating all minds to the state beyond thought in an objectless way, then, good son, for this merit with rejoicing, the merit arising from the Bodhisattva's object-oriented meditation, and the previous object-oriented dedication, even one hundredth, one thousandth, one millionth, one millionth of one hundredth, one millionth of one thousandth, one millionth of one hundred thousandth, one millionth of one hundred trillionth cannot approach, cannot be counted, cannot be measured, cannot be compared, and cannot be a cause. The Blessed One said that it should not be spoken to those who have newly entered the path, and should not be taught. Merely rejoicing in the form body of the Buddha, merely having faith, merely having belief, these will disappear. Good son, these should be taught to the non-returning Bodhisattvas. Thus dedicating, one will not be attached to phenomena. The mind is not known as the mind, the Dharma is not known as the Dharma, it is dedicated to unsurpassed Bodhi. Therefore, first with the conventional Bodhicitta, I and all sentient beings of samsara and nirvana accumulate in the three times, and all sentient beings have the root of virtue of the Tathagatagarbha of the Buddha, may I and all sentient beings attain supreme Bodhi, thus generating the mind.
Tibetan
་ནས་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྔོ་བ་ལ་ཡང་མ་ཆགས་པར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་བཞག་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག ཅེས་ལན་གསུམ་དུ་བྱའོ། བསྔོ་བ་འདི་བརྒྱད་སྟོང་པར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ལེའུ་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་ཞུས་པ་ཕལ་ཆེན་ནས་གསུངས་པའོ།། དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ལྔ་ལྡན་དགོས་པ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་གཅིག ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་བསྒོམ་པ་དང་གཉིས། བླ་མ་སྙིང་གི་དཀྱིལ་དུ་བསྒོམ་པ་དང་གསུམ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་སམ་སྔོན་འགྲོ་ཡིན། ཡིད་ལ་གང་ཡང་མི་བྱེད་པ་དེ་དངོས་གཞི་ཡིན། བདག་དང་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དགེ་བ་བྱས་ཚད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་མཇུག་བསྔོ་བ་ཡིན་ནོ།། དང་པོ་ལྔ་ལྡན་ལན་གསུམ་དུ་འདེབས་པ་དེ་བླ་མ་ལ་བྱིན་རླབས་ཡོད་ན་སློབ་མའི་མོས་གུས་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན། མོས་གུས་གྲོགས་པོ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པས། གྲོགས་མོས་གུས་ཆེ་བ་དང་འགྲོགས་དགོས་པ་ཡིན། མོས་གུས་མེད་པ་དང་འགྲོགས་ན་རང་གི་མོས་གུས་ཡང་འཆོར་བ་ཡིན། (དཔེར་ན་ཆོས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ནས། དཔལ་ཕག་མོ་གྲུ་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཡོད་པ་ལ་བྲང་ཆུང་རྡོ་རྗེ་གོང་ཁར་བྱོན་པས། འབྲོ་ལྡོག་སྨ་ར་ན་རེ། བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཅི་འདྲའི་མི་ཆོས་མཁས་པ་ཞིག་འདུག ཕར་འགྲོ་བ་ལ་སྐྱེལ་མ། ཚུར་ཡོང་བ་ལ་བསུ་བ། དགེ་སློང་བཞི་ལ་ཕྱག་ལེན། དགེ་ཚུལ་བཞི་ལ་ལྡང་བར་བྱེད་པ་སོགས་ཇི་འདྲ་བའི་མི་ཆོས་མཁས་པ་ཞིག་འདུག་ཟེར། ཆོས་རྗེ་སྙམ་ན་ཡང་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་ནས་འདི་ཡང་མི་ཆོས་བྱེད་པ་ཞིག་འདུག་སྙམ་ནས་མོས་པ་ལོག་པས། མཚན་ཉིད་ཀྱི་གྲྭ་བར་ཤེས་རབ་ཆེ་བྱ་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། ཕྱག་རྒྱ་བའི་གྲྭ་བར་མོས་གུས་ཆེ་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་སྙམ་ནས། བླ་མ་དགེ་འདུན་མཐོང་ཚད་ཕྱག་དྲུག་དྲུག་འཚལ་བས་དེའི་སྔ་དགོང་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྐེད་པ་གཉེན་པར་ཡོད་པ་ལ། མོས་པ་ལོག་ནས་སྐེད་པ་གྱོང་བ་རྒྱུག་པ་བཅུག་པ་འདྲ་བ་བྱུང༌། དེ་ལྟར་བྱུང་ཡང་ཕྱག་བཙལ་བས། དགེ་འདུན་ཀུན་གྱིས་ཇི་འདྲའི་གསར་པ་མོས་གུས་ཆེ་བ་ཞིག་འདུག་ཟེར་བས། ང་བདག་མོས་གུས་ལོག་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ་སྙམ་པ་བྱུང་གསུངས། གྲོགས་མོས་གུས་ཡོད་པ་དང་འགྲོགས་ན་རང་ལ་ཡང་མོས་གུས་སྐྱེ། དེ་ལ་རྟོགས་པ་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ན། ཆོས་རྗེ་མོས་གུས་ལོག་ནས་བཞུགས་པས། ཆོ
Chinese
从那时起，即使在回向胜义菩提心时，也要安住于空性之中，愿获得无上圆满正等觉珍宝。如此念诵三遍。此回向出自《八千颂》中世尊所作的回向品，以及佛陀前菩萨金刚幢所请问的《广大经》。因此，生起大手印需要五种圆满。一是菩提心，二是观修本尊，三是将上师观修于心间。大手印生起之方便或前行。心中什么都不作意是正行。为了使自己和轮回涅槃的一切众生所做之善都融入不作意之中，所以结尾是回向。最初的三遍五圆满，如果上师有加持，则取决于弟子的虔诚。虔诚取决于朋友，所以要与虔诚大的朋友交往。如果与没有虔诚的人交往，自己的虔诚也会丧失。（例如，法王仁波切说，帕摩竹巴尊者有佛陀之想，当布琼多吉贡噶前往时，仲多玛拉说：上师仁波切是多么精通人情世故啊，送往迎来，为四比丘服务，为四沙弥起身等等，是多么精通人情世故啊。法王心想，上师仁波切也在做人情世故，因此信心退失。名相的僧人需要智慧广大，实修的僧人需要信心广大。因此，上师和僧众每次见到都磕六个头，之前磕头腰都软了，信心退失后，腰变得僵硬，像塞进了一根棍子。即使如此，磕头时，僧众都说：多么新的有信心的人啊。我想，我是一个信心退失的人啊。与有信心的朋友交往，自己也会生起信心，从而生起证悟。例如，法王信心退失而安住时，
English
From then on, even when dedicating the ultimate Bodhicitta, remain in the state of emptiness without attachment. May I attain the supreme, perfect, and complete precious enlightenment. Recite this three times. This dedication comes from the dedication chapter made by the Bhagavan Buddha in the Eight Thousand Verses, and from the Extensive Sutra spoken when the Bodhisattva Vajra Banner asked the Buddha. Therefore, to generate Mahamudra, five perfections are necessary. One is Bodhicitta, two is visualizing the Yidam deity, and three is visualizing the Lama in the center of the heart. It is the means or preliminary for generating Mahamudra. Not thinking of anything in the mind is the main practice. Because all the virtues done by oneself and all beings in samsara and nirvana are put into non-thought, the conclusion is dedication. The first three times of the five perfections depend on the disciple's devotion if the Lama has blessings. Devotion depends on friends, so one must associate with friends who have great devotion. If you associate with someone who has no devotion, your own devotion will also be lost. (For example, Dharma Lord Rinpoche said that when Drakchung Dorje Gongkar went to Pal Phagmo Drupa, who had the thought of the Buddha, Dromdog Mara said: How skilled in worldly affairs this Lama Rinpoche is! Sending off those who leave, welcoming those who come, serving the four monks, getting up for the four novices, etc., how skilled in worldly affairs he is! Dharma Lord thought that Lama Rinpoche was also doing worldly affairs, so his faith was lost. A monk of names needs great wisdom, and a monk of practice needs great faith. Therefore, every time he saw the Lama and the Sangha, he prostrated six times. Before that, his waist was soft from prostrating, but after his faith was lost, his waist became stiff, like a stick had been inserted. Even so, when he prostrated, the Sangha all said: What a new and devoted person he is! I thought, I am a person who has lost faith. If you associate with a friend who has faith, you will also develop faith, and thus realization will arise. For example, when the Dharma Lord stayed with his faith lost,