Tibetan
ག་པོས་བཏབ་པའི་དུས་སུ། དམིགས་པ་བསྒོམ་བཅུག་པ་འདི་གཅིག་པུའི་དྲིན་ཡང་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་མི་འཁོར་གསུངས།། གསུམ་ལྡན་གྱི་སྐབས་སུ་སྙིང་རྗེའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁུར་འཁུར་བ་ལུགས་གང་ལགས་ཞུས་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕུང་པོ་གསུམ་དུ་གཟིགས། ངེས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད། མ་ངེས་པའི་ཕུང་པོ་རྗེས་སུ་ བཟུང༌། ལོག་པའི་ཕུང་པོ་ཚར་བཅད། ཚར་མ་བཅད་ན་བློས་སྤངས་ཁུར་མ་འཁུར་བ་ཡིན་ཏེ། གང་ཕན་བྱེད་པ་ནི། ཁུར་འཁུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཐ་ན་སྐམ་ལ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་ཆུར་སོང་ན་འདོན་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་ཚད་བྱ་གསུངས། སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་དང༌། དགེ་སྦྱོར་ཤེས་པ་བཀོལ་དུ་བཏུབ་པ་གཉིས་ལ་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཞུས་པས། དགེ་སྦྱོར་ཤེས་པ་བཀོལ་དུ་བཏུབ་ན་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་དེ་ཡིན། སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ལ་གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་གཉིས་ཡིན། གནས་སྐབས་སྤྲོས་བྲལ་ཡན་ཆོད་ལ་འོང་བ་ཡིན། འདིའི་སྐབས་སུ་རྣམ་རྟོག་བདུད་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་བསྲུང་བ་གཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་ཡང་གསུངས། མཐར་ཐུག་ཏུ་དུལ་ན་རྗེ་བཙུན་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ལུས་ཀྱི་སྤྲུལ་བསྒྱུར་ལ་སོགས་པ་བཀོད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནུས་པའི་བླ་མ་བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང༌། སློབ་མ་མོས་གུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་འགྲིག་ན་སློབ་མས་བླ་མའི་སྐུའི་བཀོད་པ་མཐོང་བ་ཡིན། འདི་ཡི་སྐབས་སུ་རྗེ་བཙུན་གྱི་སྐུའི་བཀོད་པ་གསང་བའི་སློབ་མས་མཐོང་བའི་གཏམ་རྒྱུད་དང༌། སེམས་ཉིད་དུལ་ན་ཅིར་ཡང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པའི་ལུང་ཡང་གསུངས།། སྡོམ་པ་གསུམ་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་པ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང༌། སྤོང་སེམས་བརྟན་པོ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་གཉིས་ལ་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཞུས་པས། སྡོམ་པ་གསུམ་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་པ་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན། སྤྱོད་པ་རྣམ་དག་སྤོང་སེམས་དང་གཉིས་མེད་དུ་གོ་བ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཟག་མེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན། དེ་ལྟར་མ་གོ་བའི་སྤོང་སེམས་ཟག་བཅས་ཡིན་གསུངས།། སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པ་ལ་རྗེས་ཤེས་ཕྲའུ་སྐྱེས་པས་ལས་གསོག་གམ་མི་གསོག་ཞུས་པས། འདི་ལ་མི་གསོག་པར་འདོད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ལས་ཤིན་ཏུ་ཡང་གསོག དེ་སྒོམ་པ་བྱང་ཆུབ་གྲགས་ཀྱིས། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཞུས་པ། སྤྲོས་བྲལ་བ་ལ་རྗེས་ཤེས་གསུམ་དུ་ལྡང་བ་དེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དེ་རྗེས་ཤེས་ཨ་འཐས་སུ་འོང་བ་བདེ། ཆོས་སྐུར་གསུངས་པ་མ་བདེ་ཞུས་པས། ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཡང་སྙམ་པ་དེ་ལ་དགོངས
Chinese
在种植芥菜的时候，您说即使仅仅是让我修习观想的这一恩德，您也不会忘记我。在三合一时，请问以慈悲心承担众生痛苦的重担是什么方式？佛陀看待众生为三种蕴。赞叹确定的蕴，随顺不确定的蕴，断除邪恶的蕴。如果不加以断除，就是以心舍弃而没有承担重担。凡是有益的，就是承担了重担。甚至对于处在旱地的众生，如果掉入水中，救出他们等等，凡是能利益众生的都要做。请问心变得堪能和善行知识可以运用，这两者有什么区别？如果善行知识可以运用，那就是心变得堪能。心变得堪能有暂时和究竟两种。暂时是指达到离戏之前。在这个时候，也说了“对于分别念魔鬼，你们要守护，要珍惜”等等的教言。究竟调伏就像至尊者一样，能够身体化现等等，具有不可思议的功德。如果具足能力的上师安住在慈氏大乐的禅定中，并且弟子也具有信心的禅定，这两个的缘起聚合，弟子就能见到上师的身相。在这个时候，也说了至尊者的身相被秘密弟子见到的故事，以及心性调伏后可以转变成任何事物的教言。请问安住在三律仪证悟法身和安住在稳固的出离心，这两者有什么区别？安住在三律仪证悟法身是见解完全清净。行为清净，将出离心理解为无二无别，这是双运无漏的戒律。如果没有这样理解的出离心是有漏的。请问证悟离戏之后，如果生起微细的后得智，会积累业力吗？对于这个问题，也有人认为不会积累业力，但是业力非常容易积累。对此，修行人菩提幢向至尊仁波切请教说：对于离戏者，如果生起三种后得智，像幻化一样的后得智成为无有执着的后得智是好的，说成为法身是不好的。至尊仁波切回答说：即使是法身，也是针对你认为的那个法身而言。
English
At the time of planting mustard seeds, you said that even the single kindness of allowing me to practice contemplation, you would not forget me. In the case of the three unions, what is the method of bearing the burden of sentient beings' suffering through compassion? The Buddha views sentient beings as three aggregates. He praises the definite aggregate, follows the indefinite aggregate, and cuts off the wrong aggregate. If it is not cut off, it is abandoning with the mind and not bearing the burden. Whatever is beneficial is bearing the burden. Even for sentient beings in dry land, if they fall into the water, rescuing them, etc., whatever can benefit sentient beings should be done. What is the difference between the mind becoming workable and the knowledge of virtuous deeds being usable? If the knowledge of virtuous deeds is usable, then that is the mind becoming workable. The mind becoming workable has two aspects: temporary and ultimate. Temporary refers to reaching before non-elaboration. At this time, it is also said, "For the demons of conceptual thought, you must protect, you must cherish," and so on. Ultimately, if it is tamed, it is like the venerable one, able to manifest body transformations, etc., possessing immeasurable qualities. If the capable lama abides in the samadhi of great bliss of Maitreya, and the student also possesses the samadhi of faith, when these two interdependent connections are in order, the student will see the lama's body manifestation. At this time, the story of the venerable one's body manifestation being seen by secret disciples, and the teaching that when the nature of mind is tamed, it can be transformed into anything, are also told. What is the difference between abiding in the realization of the three vows as the Dharmakaya and abiding in a stable renunciation mind? Abiding in the realization of the three vows as the Dharmakaya is a completely pure view. Pure conduct, understanding renunciation mind as non-dual, is the discipline of indivisible union without outflows. Renunciation mind that is not understood in this way is with outflows. If subtle subsequent wisdom arises after realizing non-elaboration, will it accumulate karma or not? Regarding this question, some believe that it will not accumulate karma, but karma is very easy to accumulate. Therefore, the practitioner Bodhichitta Dak asked the venerable Rinpoche: For the non-elaborator, if three subsequent wisdoms arise, is it better for the subsequent wisdom that is like an illusion to become a subsequent wisdom without attachment, or is it not good to say it is the Dharmakaya? The venerable Rinpoche replied: Even if it is the Dharmakaya, it is referring to the Dharmakaya that you think of.
Tibetan
་པ་ཡིན་གསུངས། མགོན་པོ་ཕག་མོ་གྲུ་པས་རྗེ་སྒམ་པོ་པ་ལ་ཞུས་པས། སྤྲོས་བྲལ་རྗེས་ཤེས་གསུམ་པོ་གང་བཟང་ཞུས་པས་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་གཤའ་མར་ཆོད་ན་ཁྱད་མེད་གསུངས།། སྤྲོས་བྲལ་བའི་རྟོགས་པ་ཡོད་པས། བླ་མ་དེ་རང་དུ་རྟོགས་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་མོས་གུས་འཚལ་ལམ་མི་འཚལ་ཞུས་པས། རྟོགས་པ་དང་བླ་མ་གཉིས་མེད་དུ་གོ་བ་དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དེ་རང་མོས་གུས་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཕྲིན་ལས་བསྒྲུབ་པའམ། རྨི་ལམ་དུ་ཆོས་ཞུ་འདོད་ན་མོས་གུས་དུང་དུང་པ་དགོས་གསུངས།། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་སུ། སྒྲ་སྐད་ཅིག་མ་གྲགས་པ་སྐྱེ་མེད་དུ་འོང་སླ། གཟུགས་སྣང་སྟོང་དུ་འོང་དཀའ་བར་འདུག་ཞུས་པས། སྒྲ་སྐད་ཅིག་མ་ཡུན་ཐུང་བས་སླ་བར་འདུག་པ་ཡིན། སྒྲ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཡུན་རིང་དུ་བྱུང་ན་དཀའ་བར་འོང༌། གཟུགས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ་ཁྱོད་འདི་ནས་སློང་ཐང་ཡིད་ལ་གྱིས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་གཟུགས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས། སྣང་སྟོང་དུ་འོང་སླ་བས་འོང༌། གཤའ་མར་གོ་ན་ཁྱད་མེད་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཤིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་བབས་དེ་ལས་མི་འདའ། འདིའི་སྐབས་སུ། ཇི་ལྟར་གཟུགས་ནི་སྣ་ཚོགས་དང༌། །མདོག་དང་དབྱིབས་ནི་ཐ་དད་པ། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལས་བྱུང་ནས་ཀྱང༌། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་ཐིམ་པར་འགྱུར། །བྱ་བའི་ལུང་ཡང་གསུངས།། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཚང་རྒྱ་ཁར་ཆུ་བོ་ནཻ་ནའི་འགྲམ་དུ་བསམ་གཏན་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང༌། མྱ་ངན་འདའ་ཁར་ཡང་བསམ་གཏན་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དེ་གཉུག་མ་བྱམས་ཆེན་ནམ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞག་པ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ལགས་ཞུས་པས། བསམ་གཏན་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་དགོས་པ་ཡིན། དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་ཡིན་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དཔག་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན། རྒྱུ་མཚན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན། མཉམ་པར་བཞག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྤྲུལ་བསྒྱུར་དང་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་བསམ་གཏན་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན། གཞི་ཡིན་གནས་ཡིན། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དེས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས། མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཁར་ཡང་མཉམ་པར་བཞག་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས།། གྲིབ་འོང་བ་འདི་རང་ཉིད་ལ་བག་ལ་ཉལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ། ཕ་རོལ་གྱི་གྲིབ་དེས་གོས་པ་ལགས་ཞུས་པས། གྲིབ་ཅན་དེས་རྐྱེན་བྱས་ནས་སློངས་པ་ཡིན
Chinese
说如是。 贡波帕摩竹巴向杰岗波巴请教说，断绝戏论、后得、智慧三者哪个最好？回答说，如果心的根本彻底确定，则没有差别。 因为有断绝戏论的证悟，如果认识到上师就是自己，那么是否需要特别地敬信？回答说，将证悟和上师理解为无二，安住于此即是敬信。 然而，如果想要成办事业，或者在梦中求法，则需要强烈的敬信。 在大手印的入定之时，声音刹那间消失，容易进入无生。 色相显现难以进入空性，请问这是为什么？回答说，声音刹那间持续时间短，所以容易。 如果声音持续不断地长时间出现，则会变得困难。 色相也与此相同，你从这里想象一下乞讨的景象，因为心的色相是刹那间的，所以容易进入显空。 如果彻底理解，则没有差别，所有分别念的自性都是大手印，所以不会超出这个范围。 在这种情况下，如是说： 犹如色相各不同， 颜色形状亦各异， 从虚空界中生起后， 亦复融入于彼性。 还说了“鸟”的教证。 如来在成佛之际，在尼连禅河边安住于四禅的等持中，以及涅槃之际也安住于四禅的等持中，那是安住于本初大悲，还是金刚喻定？请问如何？回答说，必须安住于四禅的等持中。 那也是世间的等持，声闻和缘觉等所有世间人都无法衡量。 原因是菩提心使之不同。 必须安住的原因是，化身、变化、显现和不显现等等，所有佛的等持功德事业都从四禅的等持中产生。 是基础，是处所。 因为所有的功德都由此产生，所以在涅槃之际也必须安住。 影子出现，是自己内在的习气所致，还是被外在的影子所染？回答说，是有影子的事物作为因缘而引发的。
English
He said so. Gonpo Phagmo Drupa asked Je Gampopa, "Which of the three—cessation of elaboration, subsequent cognition, and wisdom—is best?" He replied, "If the root of the mind is thoroughly determined, there is no difference." Because there is realization of the cessation of elaboration, if one recognizes the lama as oneself, is it necessary to cultivate special devotion or not? He replied, "To understand realization and the lama as non-dual, to abide in that is devotion itself. However, if you want to accomplish activities or request teachings in dreams, you need intense devotion." During the samadhi of Mahamudra, it is easy for sound to disappear in an instant and enter into the unborn. It seems difficult for form appearance to enter into emptiness. Why is that? He replied, "Sound is easy because it lasts for a short time. If sound occurs continuously for a long time, it will become difficult. Form is the same; imagine begging from here. Because the form of the mind is momentary, it is easy to enter into appearance and emptiness. If you understand thoroughly, there is no difference; the nature of all thoughts is Mahamudra, so it does not go beyond that state." In this case, it is said: Just as forms are various, Colors and shapes are different, Having arisen from the realm of space, They also dissolve into that nature. He also spoke the quote of "bird". When the Tathagata attained enlightenment, he remained in the samadhi of the four dhyanas by the Nairanjana River, and at the time of nirvana, he also remained in the samadhi of the four dhyanas. Was that abiding in the original great compassion or the Vajra-like samadhi? How is it? He replied, "It is necessary to abide in the samadhi of the four dhyanas. That is also a worldly samadhi, and all worldly beings such as Shravakas and Pratyekabuddhas cannot fathom it. The reason is that it is distinguished by the mind of enlightenment. The reason why it is necessary to abide is that all the qualities and activities of the Buddha's samadhi, such as emanations, transformations, appearances, and non-appearances, arise from the samadhi of the four dhyanas. It is the basis, it is the place. Because all qualities arise from it, it is necessary to abide even at the time of nirvana." Does the shadow that appears arise from latent tendencies within oneself, or is it stained by the shadow of another? He replied, "It is caused by the object that casts the shadow as a condition."