Tibetan
བྱས་པ་གསུམ་ཡིན། དེ་ཡང་བླ་མ་མི་ཉག་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། བླ་མ་མི་ཉག་དེས་རྗེ་ཕག་མོ་གྲུ་པའི་མཚན་ཐོས་ནས་ཞབས་དྲུང་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་བསམ་པ་བྱུང་བ་དང༌། དེ་རང་གི་མཚན་མོ་ལུས་ལ་དྲོད་སྐྱེས། ཏིང་ངེ་འཛིན་རང་དབང་མེད་པར་བྱུང་བ་དང༌། འདྲེ་ཡིན་སྙམ་ནས་མཚན་མོ་ལྷ་གསོལ་འདྲེ་སྐྲོད་བྱས་པ་དང༌། ཡོན་བདག་མོ་གནས་མོ་ཞིག་ན་རེ། ཅི་བྱུང་ཟེར། འདི་འདྲ་བ་ཞིག་བྱུང་བྱས་པས། ཁྱེད་ཕག་མོ་གྲུར་འགྲོ་འདོད་པ་མིན་ནམ། དེར་འགྲོ་ན་བླ་མ་དེའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་དེ་འདྲ་བ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཟེར་བས། དེར་གཟོད་ཀྱིས་བྱིན་རླབས་སུ་གོ་ནས། ཞབས་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་བསྡད་པས། རྟོགས་ལྡན་མི་ཉག་སྒོམ་རིང་བྱ་བ་བྱུང་བ་ཡིན། ཐ་མ་ཁྲིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སྒོམ་བཏབ་པས་སེམས་གནས། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དུག་གསུམ་གཞི་གང་ཆེ་བ་སློངས། སློངས་པ་དེ་བླ་མ་དེས་དེའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་བསྒོམ་དུ་བཅུག་པས། དེ་ཉིད་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དུག་གསུམ་པོ་དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང༌། འདོད་ཆགས་འོད་གསལ་བདེ་ཆེན་ཟུང་དུ་འཇུག །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས། འདོད་ཆགས་ཕྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པ། ཞིང་དང་ཁང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བ་ཀ་ལན་ཏ་ཀའི་བུ་བཟང་སྦྱིན་རིགས་ཀྱི་ཕྱིར་བསླབ་པ་ཉམས་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བས། ཞིང་དང་བསམ་པ་དང༌། དངོས་པོ་གསུམ་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་སྒྲིག་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ། །ཞེ་སྡང་བ་ནི་མནར་སེམས་རིམ་པ་དགུ་ཡིན་ཏེ། འདི་འདོད་པ་ཙམ་ནི་མ་མཐོང་འཕྲང་དུ་གདོང་ཐུག་ཏུ་བཀྱེ་བ་ཁྱི་དང་འདྲ་བས། དེ་ཡང་རང་སར་བཞག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། ཞེ་སྡང་འོད་གསལ་སྐྱེ་མེད་ཟུང་དུ་འཇུག །ཅེས་གསུངས་སོ། གཏི་མུག་ནི་ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་དེ་ཉིད་རྟོག་པ་མེད་པ་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་ཡིན། དེ་ལས་ལོགས་སུ་མེད་པས། དེ་ལྟར་ཡང༌། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པས་རྟེན་འབྲེལ་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུན་སྲིང་བ་ལ་འགལ་བའི་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་སྤང་བ་དང༌། མཐུན་པའི་རྐྱེན་བསྒྲུབ་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་གསུངས།། ཡང་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཁྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྡུག་པ་དང༌། འཁོན་པ་དང༌། དྲ་ཤ་ཆད་པའི་དུས་སུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དྲན་པར་བྱ། དེ་དྲན་ན་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནས་རང་ཡང་དབུགས་དབྱུང་འབད་རྩོལ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཤུགས་བསྐྱེད། ཡོན་ཏན་གོང་མ་དཔག་ཏུ་མེད་ཀྱང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ཡིན། དེ་ཡང་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཚེ། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་འཐབ་པའི་དུས་ན་ལྷ་མ་ཡིན་ཤུགས་དང་སྟོབས་ཆེ་བའི་དུས་སུ་ནི། ལྷ་རྣམས་སྒྱིད་ལུག་ཅིང་ངལ་བ་དང་དུབ་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ན། ལྷའི་དབང་པོས་ལྷ་རྣམས་ལ་ཁྱེད་ངའི་རྒྱལ་མཚན་མཆོག་ཆོས་བཟང་ལྷའི་མདུན་ས་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པས། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བཟང་ལྷའི་མདུན་ས་དྲན་པར་བྱས་པ་དང༌། ལྷ་རྣམས་དབུགས་ཐོན་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་ལུས་ཀྱི་སྟོབས་རྙེད་དེ། བརྒྱ་བྱིན་འདོད་ཆགས་ཅན། ཞེ་སྡང་ཅན། གཏི་མུག་ཅན་དེའི་གནས་དྲན་པ་ཡང་དེ་འདྲ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་གནས་དྲན་པ་ནི་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་གསུངས་ན། དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་དྲན་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱེད། འོ་ན་དེ་ཡང་དང་པོ་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་གང་ཡིན་ན། ཁྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་རེ་རེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ན་རང་ཉིད་ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་མི་གཡོ་བར་བསྒོམས་ནས། དེའི་བསྟོད་པ། ཐུགས་རྗེ་དབྱིངས་ལས་བཞེངས་པའི་སྐུ་མཆོག་ནི། །ཡེ་ཤེས་མེ་དཔུང་འབར་བའི་ཀློང་དཀྱིལ་ནས། །སྣ་ཚོགས་པད་མ་ཉི་མའི་གདན་ལ་བཞུགས། །ཞབས་གཉིས་བརྐྱང་བསྐུམ་བགེགས་ཆེན་དུ་མ་གཟིར། །ཞེས་བསྟོད་པས་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ཡང་ན་ཇོ་བོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་ནས། སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཐུགས་རྗེ་ཅན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐུ་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས། ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ང་འབུ་ལ་ཁྱོད་རབ་གནས་མཁས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡིན་འདྲི་ན། ངས་སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་ཚར་གཅིག་འདོན་ཤེས་པ་ཡིན་སྙམ། དེ་ངེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཤེས་ཟེར་ན། བདག་དང༌། གཞན་དང༌། རྟེན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཐོག་མར་དགེ་བ། བར་དུ་དགེ་བ། ཐ་མར་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་སྲན་མ་རྡོག་མ་ཕྱེད་དང་ལྔ་ཕུལ་བའི་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུས་གླིང་ཆེན་པོ་བཞི་དང༌། གསེར་གྱི་རི་བདུན་དང༌། རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞི་དང༌། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་གནས་སུ་ལྷའི་དབང་པོའི་སྟན་ཕྱེད་པས་ཏེ། བརྒྱ་བྱིན་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་བཞིའི་ཚེ་ཐུབ་ཅིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ལོངས་སྤྱོད
Chinese
有三种作为。例如，像喇嘛米娘一样。喇嘛米娘听到帕莫竹巴尊者的名字后，心中生起想去他座前的念头。当天晚上，他的身体发热，不由自主地生起禅定。他以为是鬼，晚上便祈神驱鬼。一位女施主问道：发生了什么事？他回答说：发生了这样的事。女施主说：你不是想去帕莫竹巴那里吗？如果你想去那里，那是那位喇嘛的加持所致。他这才明白是加持，于是前往尊者座前住下。后来，他成了觉悟者米娘贡仁。最终，他接受了引导的灌顶，开始禅修，心得以安住。在此基础上，生起烦恼三毒中哪个最重。生起之后，那位喇嘛让他观修其自性，远离戏论。这样就能从中解脱。对于这三种毒，分别宣说了“贪欲光明大乐双运”。贪欲是对外在享受的执着，拥有田地和房屋等与戒律相违背，就像迦兰陀迦的儿子善施为了种姓而破戒一样。因此，要舍弃田地、想法和物品这三者的联系。嗔恨是九种次第的恼怒。仅仅是想要，就像狗一样在不相干的岔路口相遇。因此，将其放在原地，它自然会解脱。“嗔恨光明无生双运”。愚痴是执着于我和我所的分别念。分别念本身就是无分别念，远离八边。由于它与此无别。因此，也像这样说：“此中无有可断除，亦无丝毫可安立，于真如中观真如，见真如已得解脱。”因此，要修习远离八边的空性。为了延续这种状态，要断除一切违缘，成办顺缘，这样才能圆满禅定。另外，觉悟怙主仁波切曾说：你们大家在痛苦、怨恨和仇恨断绝的时候，要忆念三宝。
English
There are three actions. For example, like Lama Minyak. When Lama Minyak heard the name of Lord Phagmo Drupa, he had the thought of going to his feet. That night, his body became hot, and Samadhi arose involuntarily. Thinking it was a ghost, he prayed to the gods and exorcised the ghosts at night. A female patron asked: What happened? He replied: Such a thing happened. The female patron said: Don't you want to go to Phagmo Drupa? If you want to go there, it is because of the blessings of that Lama. Only then did he understand it as a blessing, so he went to the feet of the venerable and stayed there. Later, he became the realized Minyak Gomring. Finally, he received the initiation of guidance, and when he meditated, his mind settled. Based on this, arouse whichever of the three poisons of affliction is the greatest. After it arises, that Lama had him meditate on its nature, free from elaboration. In this way, one will be liberated from it. For each of these three poisons, it is said, "Desire, luminosity, great bliss, union." Attachment is attachment to external enjoyment. Having fields and houses, etc., contradicts the precepts, just like the son of Kalandaka, the good almsgiver, breaking his vows for the sake of his lineage. Therefore, one should abandon the connection of the three: fields, thoughts, and things. Anger is the nine stages of torment. Merely wanting it is like a dog meeting head-on at an unseen crossroads. Therefore, by leaving it in its place, it will naturally be liberated. "Anger, luminosity, unborn, union." Ignorance is the conceptual thought of clinging to "I" and "mine." That conceptual thought itself is non-conceptual, free from the eight extremes. Since it is inseparable from this. Therefore, it is also said: "In this, there is nothing to be removed, nor is there anything to be established. In suchness, see suchness. Having seen suchness, one is liberated." Therefore, one should meditate on emptiness, which is free from the eight extremes of interdependence. To prolong this state, one should abandon all adverse conditions and accomplish favorable conditions, so that Samadhi will be perfected. Also, the Lord of the World, Rinpoche, said: All of you, in times of suffering, resentment, and hatred, remember the Three Jewels.
Chinese
应当忆念。忆念它，就能压倒一切痛苦，自己也能鼓起勇气，生起努力和精进的力量。无量上等功德也会在相续中产生。例如，天神与非天交战时，天神们战斗的时候，非天势力和力量强大的时候，天神们感到沮丧、疲劳和困倦的时候，天神之王对天神们说：你们应当忆念我的殊胜旗帜——善法天殿。天神们忆念善法天殿之后，天神们恢复了精神，压倒了痛苦，获得了身体的力量。如果忆念具有贪欲、嗔恨、愚痴的帝释天尚且如此，那么忆念断除一切烦恼的佛陀薄伽梵，更不用说了。因此，为什么不忆念三宝呢？那么，首先忆念佛陀是什么呢？你们每个人不都有各自的本尊吗？因此，观想自己为忿怒尊不动明王，然后用赞颂来忆念他：从慈悲的虚空中显现的殊胜身，从智慧火焰燃烧的中心，安住在各种莲花和太阳的座垫上，双足伸屈，镇压无数大魔。这样用赞颂来忆念。或者观想怙主大悲尊，然后忆念“观世音自在慈悲者”等，他的身体的特殊功德，面容和手足的形态。如果我这只虫子被问到你成为精通仪轨者的原因是什么，我会认为是因为我能念诵一遍忆念佛陀。如果他们说我们也知道，那么，忆念自、他、所依是：梵行最初是善的，中间是善的，结尾是善的等等。也就是说，跟随菩提心的五又二分之一豆的供养，使国王我胜过了四大部洲，七金山，四大天王和三十三天之境的天神之王的半个座位。能够活到一百一十四个帝释天的时间，享受一切圆满。
English
One should remember. Remembering it, all suffering is overcome, and one's own courage is boosted, generating the power of effort and diligence. Immeasurable superior qualities also arise in the continuum. For example, when the gods and the non-gods are at war, when the gods are fighting, when the non-gods are strong and powerful, when the gods feel discouraged, tired, and weary, the king of the gods says to the gods: You should remember my supreme banner—the Good Dharma Celestial Palace. After the gods remember the Good Dharma Celestial Palace, the gods regain their spirits, overcome suffering, and gain physical strength. If remembering Indra, who has desire, hatred, and ignorance, is like that, then what need is there to mention remembering the Buddha, the Bhagavan, who has abandoned all afflictions? Therefore, why not remember the Three Jewels? So, what is the first thing to remember about the Buddha? Don't you all have your own yidam deities? Therefore, meditate on yourself as the wrathful king, Achala, and then remember him with praise: The supreme body that arises from the realm of compassion, from the center of the burning flames of wisdom, resides on a seat of various lotuses and the sun, with two legs extended and bent, suppressing countless great obstacles. Thus, remember with praise. Or meditate on Lord Great Compassionate One, and then remember "Avalokiteśvara, the compassionate one," etc., the special qualities of his body, the form of his face and hands. If I, an insect, am asked what is the reason you have become proficient in rituals, I would think it is because I can recite the remembrance of the Buddha once. If they say we also know, then, remembering self, others, and the basis is: Brahmacharya is good in the beginning, good in the middle, good in the end, and so on. That is to say, following the offering of five and a half beans of bodhicitta, the king, I, surpassed the four great continents, the seven golden mountains, the four great kings, and half the seat of the king of the gods in the realm of the Thirty-Three. Able to live for the time of one hundred and fourteen Indras, enjoying all perfections.