Tibetan
སམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་གཟུང་འཛིན་གདོས་སུ་ཆུད། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་སྨིག་རྒྱུའི་རྒྱ་མཚོ་སྙོག །རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཐོ་ཡོར་མི་ཡིས་དེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྨི་ལམ་སྐྱེད་མོས་ཚལ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་ཞི་བར་མཁྱེན། །གསུངས་ན། སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་དེ་མ་རྟོགས་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་བཟུང་བས་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ཡིན། སྨིག་སྒྱུ་ལ་ཆུ་མེད་པ་ལ་རི་དྭགས་རྣམས་ཀྱིས་ཆུར་བཟུང་བ་དང་འདྲ་བ། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་དེར་བཟུང་བས་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ཡིན། ཐོ་ཡོར་ལ་མིའི་བློ་བྱུང་ནས་བྲོས་པ་དང་འདྲ་བར། རང་རྒྱལ་རྣམས་ཀྱིས་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་སུ་བཟུང་བས་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ཡིན། རྨི་ལམ་གྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་འདྲ་བར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་ཚོགས་བསགས་ནས་འཚང་རྒྱ་བར་བཟུང་བ་ཡིན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་འཛིན་པ་དེ་དག་སྤངས་ཏེ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན། དེ་ལ་ཚན་གཅིག་སྙམ་ན་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་གཏན་མེད་དམ་སྙམ་པ་སྲིད་དེ། དེ་ལྟར་མ་ལགས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བར་འབྱུང་སྟེ། འདི་ལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་འབྲས་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་འབྱུང༌། མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་པ་ཡིན། འོན་དུ་ལགས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་དེའི་སྤུ་རིས་འབྱིན་ཏེ། སེང་ལྡེང་ཟུག་པ་དང་རྟ་ཆག་གསོལ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཉིད་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འབྱུང་བ་ཡིན། སེམས་མ་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་སྤོང་མི་ནུས། རྟོགས་ན་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ལ་འཁོར་བ་སྤངས་ཟིན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པས་ཀྱང་འཁོར་བ་ནུས་པ་མེད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བ་ནི། །ལ་སོགས་པ་གསུངས་ན་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་སྤོང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། འདི་རྟོགས་པ་མོས་གུས་ལ་རག་ལས་པས་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ལ་མོས་གུས་དང་མི་འབྲལ་བར་ཞུ་བ་དེ་ཆོས་ལགས།། ཡང་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་དེ་ཡང་གཤིས་ས
Chinese
如所显现般，轮回与涅槃皆显现，凡夫俗子执著能取所取，声闻缘觉视幻景如海市蜃楼，独觉者如人驱赶托约鸟，菩萨视梦境如乐园，诸佛知晓寂灭戏论。如是说，心性本为空性，未证悟此理，凡夫俗子执著能取所取二者，故而流转轮回。犹如幻景无水，然鹿视其为水。声闻缘觉执著四谛为实，故而流转轮回。犹如托约鸟因人而逃逸，独觉者执著十二缘起，故而流转轮回。犹如梦境之乐园圆满，菩萨发菩提心，积聚资粮，执著于证悟成佛。诸佛舍弃彼等执著，了知远离一切戏论，故而成佛。若有人想，一切皆为空性，那么因果岂非断灭？实非如此，空性即是因果之缘起显现。此乃如虚空般的因果。身语意三业之显现，白色方面之一切善根，乃是身语意不竭之庄严轮。一切不善皆被其摧毁。然直至佛地，仍会显现其痕迹。如刺入木中、马匹受伤等，彼等亦是心性本初未生之空性，显现为因果。未证悟心性，则无法舍弃轮回。若证悟，则于证悟之刹那，已舍弃轮回。因此，即便生起怀疑，亦会令轮回无力。于此生起怀疑，等等。如是说，证悟能舍弃轮回，更何况其他？此证悟依赖于虔诚，故而祈请不离世间怙主之虔诚，此乃正法。
English
As it appears, both samsara and nirvana manifest. Ordinary beings grasp at the apprehended and the apprehender. The Shravakas view illusions like mirages. Solitary Realizers are like birds chased by people. Bodhisattvas see dreams as pleasure gardens. Buddhas know the peace of the cessation of elaboration. It is said that the mind is emptiness, but without realizing this, ordinary beings grasp at the duality of the apprehended and the apprehender, thus wandering in samsara. It is like deer mistaking mirages for water where there is none. Shravakas, not having established the four truths, grasp at them and wander in samsara. Like a bird fleeing from a person, Solitary Realizers grasp at the twelve links of dependent origination and wander in samsara. Like a dream pleasure garden that is perfect, Bodhisattvas generate bodhicitta, accumulate merit, and grasp at attaining enlightenment. Buddhas abandon these grasps and realize freedom from all elaboration, thus becoming Buddhas. If one thinks that everything is emptiness, then is there no cause and effect? It is not so. Emptiness arises as dependent origination of cause and effect. This is called cause and effect like the sky. All the roots of virtue on the white side, which are the manifestations of the actions of body, speech, and mind, are the inexhaustible wheels of adornment of body, speech, and mind. All non-virtue is destroyed by it. However, even up to the state of Buddhahood, traces of it appear. Things like thorns stuck in wood and healing injured horses also arise as cause and effect from the emptiness of the mind itself, which is unborn from the beginning. Without realizing the mind, one cannot abandon samsara. If one realizes it, then in the moment of realization, one has already abandoned samsara. Therefore, even having doubts makes samsara powerless. Having doubts about this, etc. It is said that realization abandons samsara, what more needs to be said? This realization depends on devotion, so praying not to be separated from devotion to the protector of the world is Dharma.
Tibetan
མ་བབས་དེ་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། འདིར་སྣང་བ་རང་སེམས་ནི་བརྒྱུད་པ་འདིའི་ཕ་སྐད་ཡིན། བསམ་པའི་རང་གཟུགས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྗེའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཡིན། སྣང་བ་རང་སེམས་ནི་མཚོན་རྣོན་པོ་སྙིང་གར་གཞག་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། བསམ་པའི་རང་གཟུགས་ནི་དེ་ཉིད་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ཕར་ཕུལ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་ལ་བསམ་པའི་རང་གཟུགས་བྱ་བ་ནང་དུ་བསམ་པ་གང་སྐྱེས་པ་དེའི་རང་གཟུགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཀྱང་དེའི་ལུས་སུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྟོགས་ལྡན་རྣམས་སམ། ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུ་བའི་མི་མ་ཡིན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཡིན། དེ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མཐོང་བར་དཀའ། འདི་གོ་ན་འཇིག་རྟེན་འདིའི་བདེ་བ་དང་ལེགས་པའི་དཔལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས། འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་སྐྱེ་བ་གང་འདོད་ལེན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན། དེས་ན་འདི་གོ་དགོས། འདི་ལ་ཡང་སྐད་ཅིག་མའི་བསམ་པའི་རང་གཟུགས་དང༌། ལུས་འཕོས་པའི་བསམ་པའི་རང་གཟུགས་གཉིས་སུ་གཟུང༌། དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མའི་བསམ་པའི་རང་གཟུགས་འདི་གོ་ན། འཇིག་རྟེན་འདིའི་ནད་དང་གནོད་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་རྣམས་སེལ་བ་དང༌། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་ཏེ། དཔེར་ན་རྩ་ཐུ་འབག་པའི་མཛེ་པོ་དང་འདམ་པ་ཡ་པོ་དང༌། སློབ་དཔོན་ལྭ་བ་པ་དང༌། སྟོད་ལུང་ཇག་པ་ཤར་མོ་དང༌། ཡོར་སྟོད་པའི་དགེ་བསྙེན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་མཐོང་བ་རྣམས་བསམ་པ་དེའི་ལུས་སམ། བསམ་པ་དེའི་རང་གཟུགས་ཡིན། ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་པ་མ་ལགས། ལུས་འཕོས་པ་བསམ་པའི་རང་གཟུགས་འདི་གོ་ན་རང་ཉིད་གང་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་འདོད་པའི་གནས། ནུབ་ཕྱོགས་བདེ་བ་ཅན་ནམ། ཤར་ཕྱོགས་མངོན་དགའ་འམ། དགའ་ལྡན་ལྟ་བུ་གང་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་ཏེ། དོན་གྱི་འཕོ་བ་ཡང་འདི་ཡིན། འདི་གོ་ན་ནད་པ་ཤི་ཁ་མའི་རྩར་ཕྱིན་ན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེར་འཇུག་ན་ནི་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོན། དེ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གནས་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་བསམ་པ་དེ་སྐབས་དེར་སྒོམ་དུ་འཇུག་པ་ཡིན། དེ་ཡང་རང་བྱམས་པ་བསྒོམས་བྱས་པས་བྱམས་པ་གང་ལ་ཟེར་མི་ཤེས་པས། བླ་མ་དམ་པའི་རྩར་བྱམས་པའི་གདམས་ངག་ལེགས་པར་ཐོབ་པ། བྱམས་པའི་མྱོང་བ་ཡོད་པ་བྱམས་པར་ངོ་ཤེས་པ་ཞིག་གིས་ཤི་ཁ་མ་དེ་ལ་བྱམས་པ་སྐྱེ་བའི་སྒོ་གང་འཕྲོད་པའི་སྣ་གཅིག་ནས་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་
Chinese
未降临者即是导师，此处显现的自心是此传承的父语。思维的自性是法主的独特之法。显现自心犹如利剑刺入心脏。思维的自性是其本身具有力量而向外施展。因此，思维的自性是指心中所生的任何念头都会转变为其自性。瑜伽士、证悟者或者在虚空中游走的非人等都能看见其身体。不是这样的人则难以看见。如果理解了这一点，就能精通成办此世间一切安乐和美好圆满之事的方便。就能精通从这个世界到其他世界随意转生的方便。因此，必须理解这一点。这一点又可以分为刹那思维的自性和迁识思维的自性两种。如果理解了刹那思维的自性，就能精通消除此世间的一切疾病、损害和痛苦，以及成办五种圆满等事的方便。例如，根部溃烂的麻风病人、哑巴、拉瓦巴尊者、上隆的夏尔莫强盗、约托巴的居士一同看见的，就是那个思维的身体或那个思维的自性。它不在外面。如果理解了迁识思维的自性，就能精通自己想要转生之地的方便，无论是西方极乐世界、东方现喜世界还是兜率天等，这就是意义上的迁识。如果理解了这一点，即使到了临终病人的身边，瑜伽士也能让他转生到梵天世界，并展示慈爱的禅定。因此，要让他在那个时候修习能让他转生到圆满之地的因的思维。然而，自己修习慈爱，却不知道慈爱是什么。因此，要从具德上师那里好好获得慈爱的诀窍，由具有慈爱体验、认识慈爱的人，从适合临终者生起慈爱的任何一个方面，在他心中生起慈爱的禅定。
English
The one who has not descended is the teacher, and the self-mind that appears here is the father tongue of this lineage. The self-nature of thought is the unique dharma of the Dharma Lord. The self-mind that appears is like a sharp sword piercing the heart. The self-nature of thought is like that which is powerful and extends outward. Therefore, the self-nature of thought means that whatever thought arises in the mind will transform into its self-nature. Yogis, realized beings, or non-humans who roam in the sky can see its body. Those who are not like that find it difficult to see. If you understand this, you will be skilled in the means of accomplishing all the happiness and goodness of this world. You will be skilled in the means of taking rebirth in any world you desire from this world. Therefore, you must understand this. This can also be divided into two types: the self-nature of momentary thought and the self-nature of transference of consciousness. If you understand the self-nature of momentary thought, you will be skilled in the means of eliminating all the diseases, harms, and sufferings of this world, and accomplishing the five perfections, etc. For example, the leper with rotting roots, the mute, the venerable Lavapa, the Shanglung robber Sharmo, and the Upasaka of Yortopa saw together the body of that thought or the self-nature of that thought. It is not outside. If you understand the self-nature of transference of consciousness, you will be skilled in the means of taking rebirth in the place where you desire to be reborn, whether it is the Western Pure Land of Sukhavati, the Eastern Pure Land of Abhirati, or Tushita, etc. This is the transference of consciousness in meaning. If you understand this, even if you go to the bedside of a dying patient, the yogi can cause him to be reborn in the Brahma world and show the samadhi of loving-kindness. Therefore, at that time, he should be made to meditate on the thought that is the cause of his rebirth in a perfect place. However, one practices loving-kindness but does not know what loving-kindness is. Therefore, one must properly obtain the key points of loving-kindness from a qualified lama, and a person who has experience of loving-kindness and recognizes loving-kindness should generate the samadhi of loving-kindness in the mind of the dying person from whatever aspect is suitable for arousing loving-kindness.