Tibetan
རྟེན་འདིའི་བཀྲ་ཤིས་པ་དང་བདེ་བ་དང་ལེགས་པའི་དཔལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་དང༌། བར་དུ་དགེ་བ་ལྷ་དང་མིའི་དཔལ་ཕུན་ཚོགས་པ་ཐོབ་པ་དང༌། ཐ་མར་དགེ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ཡང་ཐོག་མ་བར་དང་མཐར་དགེ་བ། །འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །མ་འོངས་རྣམས་ཀྱང་གསུང་འགྱུར་ལ། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་གསུངས། བགྱི་བ་གསུངས། ཐོག་མར་དགེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བར་དང་ཐ་མར་ཡང་དགེ་བར་གསུངས་པས་ན། གཡས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་གཡོན་པ་དང་འདྲ་བར་ཐོག་མར་མི་དགེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བར་དང་ཐ་མར་ཡང་མི་དགེ་བ་ཡིན། དེ་ལ་མི་དགེ་བ་གང་ཡིན་བགྱིས་པར་གྱུར་ན། ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱི་སེམས་དང་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གསུམ་ནི་མི་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང༌། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་མི་དགེ་བ། གསུངས་ན། དེ་ལ་འདོད་ཆགས་གང་ཡིན་ན། ཕྱི་ཡུལ་ལ་ཆགས་པ་དང་ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པའི་འདོད་ཆགས་གཉིས། ཕྱི་ཡུལ་ལ་ཆགས་པ་ནི་ཞིང་གཞི་དང་ཁང་མཁར་ལ་ཆགས་པ་ཡིན། ཆགས་པའི་སེམས་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་པའི་ལས་རང་གི་ཕྱོགས་སྐྱོང་བ་དང༌། གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཐོ་འཚམ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་གཞིག་ལོང་གིས་དགྲ་ཕམ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དུ་མ་བྱེད་པ་ཡིན། ལས་དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ངན་སོང་གི་གནས་གསུམ་དུ་ལྟུང་བ་ཡིན། དེས་ན་སྐྱེས་བུ་རྣམས་དེ་ལྟར་མི་བྱ། རང་ཉིད་འཆི་བའི་དུས་སུ་ཞིང་གཞི་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་འདིའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འཇོག་ནས། དེའི་ཕྱོགས་སུ་ཆགས་སྡང་གི་ལས་བསགས་པ་རྣམས་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན། ཆོས་སྙིང་ནས་བྱེད་པར་གྱུར་ན་ཕྱི་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་ཆགས་པ་དེ་སྤོང་དགོས། དེ་ཡང་དང་པོ་རང་གི་ཡུལ་དེ་སྤོང་དགོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདི་ས་བཅུའི་མགོན་པོར་བཞུགས་པའི་དུས་སུ་རང་གི་ཡུལ་སྤངས་ནས། ཇི་སྲིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱའི་གཞིར་ལྡོག་རེ་སྐན་གསུང་ནས་དབུ་བསྙུང་བཞེས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་ལོ་དྲུག་ཏུ་མ་བྱོན་པ་ལགས་མོད། དེས་ན་གཞན་གྱིས་སྤོང་དགོས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ལ་ཚན་གཅིག་སྙམ་ན་ང་རང་གི་ཡུལ་དེའི་འཛོམ་ལུགས་སམ། འདི་སྤངས་པས་ཀྱང་མི་འོང་སྙམ་པས་ཀྱང་མི་ཕན། ཡུལ་དེ་ལ་མ་ཆགས་ནས་སྤངས་པའི་དུས་སུ་དེའི་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡུལ་དེ་ལས་དགའ་བ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན། རང་གི་ཡུལ་མ་སྤངས་པར་ཡུལ་ལ་ཆགས་སྡང་སྤོང་བ་དཀའ་སྟེ། རང་ཡུལ་ལྕགས་སྲེག་མེ་ལྟར་འབར་གྱུར་ཅིང༌། །གནོད་པའི་གཞིར་གྱུར་རལ་གྲིའི་ནགས་ཚལ་འདྲ། །ཁེ་གྲགས་རོ་མྱགས་མི་གཙང་འདམ་རྫབ་ཏུ། །མི་ཆོས་གཤིན་རྗེའི་སྐྱེས་བུ་འདྲ་རྣམས་ཀྱི། །དཔོན་དུ་གྱུར་ན་ཤིན་ཏུ་མ་ལེགས་པས། །རང་ལ་སྙིང་བརྩེ་ཡོད་པ་ནགས་སུ་སོང༌། །བགྱི་བ་གསུངས་ན། ཡུལ་ཕྱོགས་ལ་ཞེན་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད། རྗེ་གོང་མའི་ཞལ་ནས། ཤི་ས་བརླ་གང་འདྲ་བ་ལ། །ཡུལ་ཕྱོགས་ལ་དམིགས་པ་ག་ལ་ཡོད། གསུངས་ན། ཅིས་ཀྱང་ཡུལ་དེར་འཆི་དགོས་པ་མིན། ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་ནི་རྟ་དང་གླང་པོ་དང་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་ཡིན། ཆགས་པ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་གཏིང་མཐའ་མེད་པར་འཁོར་བ་ཡིན་པས་དེ་ཡང༌། ཆགས་རིན་མི་ཆོག་པའི་བག་ཙམ་རེ་རེའི་ཕྱིར་དུ་དགྲ་གསོད་པ་དང་གཉེན་སྐྱོང་བའི་ཆགས་སྡང་མང་པོ་མི་བྱ་ བར། ཕྱི་ཡུལ་དང་ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པའི་ཆགས་པ་སྤངས་པ། མ་ཆགས་པའི་སེམས་དེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན། བརྒྱུད་པ་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མ་ཆགས་པའི་སེམས་དེ་ལ་རང་བྱུང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཟེར་བ་ཡིན། མ་ཆགས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དང་སེམས་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང༌། ལས་དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་དུས་གསུམ་དུ་དགེ་བ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་ཞེ་སྡང་གི་སེམས་དང་སེམས་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་ངན་སོང་གི་གནས་གསུམ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་གཏི་མུག་གི་སེམས་དང་སེམས་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང༌། ལས་དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ངན་སོང་གསུམ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་དེའི་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གསུམ་ནི་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མ་གསུམ་དུ་མི་དགེ་སྟེ། ཐོག་མར་མི་དགེ་བ་འཇིག་རྟེན་འདིའི་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་ནད་དང་གནོད་པ་ཉེས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་འོང་བ་དང༌། བར་དུ་མི་དགེ་བ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཐ་མར་མི་དགེ་བ་ངན་སོང་གསུམ
Chinese
此依仗的吉祥、安乐和善妙的圆满兴盛一切都会产生，中间获得善妙的天人和人的圆满兴盛，最终获得善妙的无上圆满正等觉而成佛。如是，初始、中间和结尾皆善。过去诸佛所说，未来诸佛亦将说，现在出现的圆满正等觉，也一再宣说，应当行持。因为宣说最初的善，中间和结尾也是善。犹如右边所对应的左边一样，最初的不善，中间和结尾也是不善。如果做了不善之事，那么三种烦恼的心和业，以及业的异熟果三种都是不善的。即是：贪欲、嗔恨、愚痴三者，由此产生的业是不善的。如是说。那么贪欲是什么呢？对外境的贪执和对内有情众生的贪执两种。对外境的贪执是对田地和房屋的贪执。追随贪执之心的业是守护自己的方面，以及对其他方面进行损害等，用各种破坏性的手段来击败敌人。此业的异熟果是堕入三恶道。因此，人们不应这样做。自己死亡的时候，将田地等世间的一切圆满都留下，而积累的对这些方面的贪嗔之业，会追随自己。如果真心修持佛法，就必须舍弃对外境的贪执。首先必须舍弃自己的家乡。如来这位十地之主在住世的时候，舍弃了自己的家乡，直至没有获得一切种智的佛果之前，都未曾返回迦毗罗卫城，并示现闭关修行，成佛后六年也没有回去。因此，更何况是其他人需要舍弃呢？如果有人认为，我的家乡非常繁荣，或者认为即使舍弃了也不会有什么用，这些想法都没有益处。在没有贪执那个家乡而舍弃的时候，离开那个地方的...
English
All the auspiciousness, happiness, and excellence of this support, the complete abundance will arise, in the middle, the goodness, the splendor of gods and humans will be obtained, and in the end, the supreme goodness, the perfect and complete enlightenment will be manifestly attained. Thus, the beginning, the middle, and the end are good. The Buddhas of the past have spoken, the Buddhas of the future will also speak, and the perfect Buddhas who appear now also repeatedly speak, and should be practiced. Because the initial goodness is proclaimed, the middle and the end are also good. Just as the left side corresponds to the right side, the initial non-virtue, the middle and the end are also non-virtuous. If one commits non-virtuous deeds, then the mind of the three afflictions, and the karma, and the three fully ripened fruits of karma are non-virtuous. That is: desire, hatred, and ignorance, the karma generated by these is non-virtuous. Thus it is said. Then what is desire? There are two types of desire: attachment to external objects and attachment to inner sentient beings. Attachment to external objects is attachment to fields and houses. The karma that follows the mind of attachment is protecting one's own side, and harming other sides, etc., using various destructive means to defeat the enemy. The fully ripened fruit of this karma is falling into the three lower realms. Therefore, people should not do this. At the time of one's death, leaving behind all the perfections of this world, such as fields, the karma of attachment and aversion accumulated towards these aspects will follow oneself. If one sincerely practices Dharma, one must abandon attachment to external objects. First, one must abandon one's own homeland. When the Tathagata, the lord of the ten bhumis, was dwelling, he abandoned his homeland, and until he had not attained the Buddhahood of all-knowing wisdom, he did not return to the city of Kapilavastu, and showed the act of retreat, and did not return for six years after becoming Buddha. Therefore, what need is there to say that others need to abandon it? If someone thinks that my homeland is very prosperous, or thinks that even if I abandon it, it will not be of any use, these thoughts are of no benefit. When one abandons that homeland without attachment, the separation from that place...
Chinese
果实和成熟的果实，比那个地方更令人愉快。如果不离开自己的家乡，就很难舍弃对家乡的贪恋和憎恨。自己的家乡像烧红的铁一样燃烧，像充满伤害的刀剑森林。在利益和名声的腐烂、不洁的泥潭中，像阎罗王一样的人们，如果成为首领，就非常不好，所以对自己有爱的人，去森林吧！如果有人问，对家乡的执着有什么用呢？至尊上师说：死的地方像什么样的臀部，对家乡有什么执着呢？如果说一定要死在那个地方，那是不一定的。对内在有情众生的贪恋，就是对马、牛、男人和女人等的贪恋。追随贪恋的身语意之业显现，因此在三界的轮回中，无边无际地在痛苦的海洋中轮回。为了微不足道的贪恋，不要做杀敌和护亲等许多贪恋和憎恨。舍弃对外境和内在有情众生的贪恋，不贪恋的心就是圆满正等觉佛陀的法身。如果按照这个传承来说，不贪恋的心就是自生俱生智大印。不贪恋的众生，以及由那个心所区分的身语意三业的显现，以及那个业的成熟果报，在三时中都是善的。烦恼嗔恨之心，以及由那个心所区分的身语意三业的显现，因此在三恶道等轮回中流转。烦恼愚痴之心，以及由那个心所区分的业的显现，以及那个业的成熟果报，在三恶道等轮回中流转。三种烦恼之心，以及那个心的业和业的成熟果报这三者，在初始、中间和结尾三个阶段都是不善的。最初的不善是，这个世界的不吉祥、疾病、损害、罪过和不和谐的方面全部到来。中间的不善是，堕入三恶道。结尾的不善是，三恶道
English
The fruit and the ripened fruit are more pleasant than that place. It is difficult to abandon attachment and hatred for one's homeland without leaving it. One's homeland burns like red-hot iron, like a forest of swords filled with harm. In the rotten, unclean mire of profit and fame, if people like Yama become leaders, it is very bad, so those who have love for themselves, go to the forest! If someone asks, what is the use of attachment to one's homeland? The supreme master said: What kind of buttocks is the place of death like? What attachment is there to one's homeland? If it is said that one must die in that place, that is not certain. Attachment to inner sentient beings is attachment to horses, cattle, men, women, and so on. Following that attachment, the actions of body, speech, and mind manifest, therefore, in the cycle of the three realms, one revolves endlessly in the sea of suffering. For the sake of insignificant attachment, do not engage in much attachment and hatred such as killing enemies and protecting relatives. Abandoning attachment to external objects and inner sentient beings, the mind without attachment is the Dharmakaya of the perfectly enlightened Buddha. According to this lineage, the mind without attachment is called the self-arisen co-emergent wisdom Mahamudra. The sentient being without attachment, and the manifestation of the actions of body, speech, and mind distinguished by that mind, and the ripened result of that action, are virtuous in the three times. The mind of affliction, anger, and the manifestation of the actions of body, speech, and mind distinguished by that mind, therefore, one revolves in the cycle of the three lower realms and so on. The mind of affliction, ignorance, and the manifestation of the actions distinguished by that mind, and the ripened result of that action, one revolves in the cycle of the three lower realms and so on. The three minds of affliction, and the action of that mind, and the ripened result of the action, these three are unwholesome in the initial, middle, and final stages. The initial unwholesomeness is that all the inauspicious, diseases, harms, sins, and disharmonious aspects of this world come. The middle unwholesomeness is falling into the three lower realms. The final unwholesomeness is the three lower realms.