Tibetan
། དེ་ཡང་གཤིས་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དེ་གསུངས་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་མཛད་པ་མ་ལགས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཐོག་མར་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་གསུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་ལ་དགེ་སློང་དག སྔོན་དགེ་བའི་ལས་འདི་སྤྱད་པས་ཐོག་མ་དང༌། བར་དང་ཐ་མར་བདེ་སྐྱིད་འདི་སྙེད་ཅིག་བྱུང༌། དེས་ན་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་གསུངས་པ་དང༌། སྔོན་མི་དགེ་བའི་ལས་འདི་སྤྱད་པས་ཐོག་མ་དང༌། བར་དང་ཐ་མར་མི་དགེ་བ་སྡུག་བསྔལ་འདི་སྙེད་ཉམས་སུ་མྱོང༌། དེས་ན་དེ་དག་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པའི་རབས་ལྔ་བརྒྱ་གསུངས། མི་དགེ་བ་ལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་གསུངས་ཀྱང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་མི་དགེ་བ་བཅུར་འདུ། དེ་ཡང་བསྡུས་ན་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱི་སེམས་དང༌། ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གསུམ་དུ་འདུ་བ་ཡིན། དགེ་བ་ལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་གསུངས་ཀྱང་དེ་དགེ་བ་བཅུར་འདུ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་མེད་པའི་སེམས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གསུམ་དུ་འདུ་བ་ཡིན། དེ་དེ་ལྟར་ལགས་པར་ཡང༌། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་མི་དགེ་བ། །མ་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་མེད། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་དགེ་བ་ཡིན། །བགྱི་བ་གསུང་ན་དེས་ན་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཕན་ཚུན་བསྒྱུར་དུ་མི་བཏུབ་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཆེན་མོ་འདི་གོ་དགོས། འདི་གོ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདིའི་སྟེང་ནས་སྨྲས་ན་གསུང་སྒྲོས་འབའ་ཞིག་ཏུ་འོང་བ་ཡིན། འདི་མ་གོ་ན་གཞན་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྨྲས་ཀྱང་གསུང་སྒྲོས་སུ་མི་འོང༌། སྤྱིར་ཆོས་རྗེའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམས་གོ་དགོས་ཏེ་ལུས་དང་འདྲ་བ་ཡིན། གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམས་མ་གོ་ན་གཞན་རྣམས་ནི་བར་དོའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ་ལུས་མེད་པས་དོན་བྱེད་མི་ནུས། གྲུབ་མཐའ་རྣམས་མ་གོ་མ་བཟུང་བར་ཡར་བཀབ་ཀྱིན་བཞག་ན་ནུབ་ནས་འགྲོ། ནུབ་ན་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྗེ་བྱུང་བ་ལ་དོན་མེད་པར་འོང་བས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནན་ཆགས་བྱ། ལུས་དང་འདྲ་བའི་གྲུབ་མཐའ་རྣམས་གོ་ནས་གདོད་མིག་གི་དབང་པོ་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་དེ་ཡང་ཕྲ་རགས་གཉིས། རྣ་བ་དང་འདྲ་བའི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་རྣམས་གོ་བ་འབྱུང༌། དབང་པོ་གཞན་ཡང་དེས་འགྲེ་བ་ཡིན། ཆོས་མ་གོ་བས་མང་པོ་ལ་དགོས་པ་མེད། གོ་ན་གཅིག་པུ་ཞིག་བྱུང་ཡང་དེས་ཆོག་པའི་ཚུལ་ལུགས་ཡིན་པས་འབད། ངས་ཚོགས་ནི་མི་སྐྱོང༌། རང་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པ་ལ་མི་དགོས་སྙམ་ན་དེས་མི་ཕན་ཏེ། གྲུབ་པ
Chinese
而且，这是讲的（诸法的）自性是如何存在的。如来没有造作善与非善。诸佛最初宣说调伏的律藏的原因也是这个。对于四种眷属的僧众们说：以前行持善业，所以最初、中间和最后获得了如此多的安乐。因此，你们也应当如此修学。以前行持非善业，所以最初、中间和最后体验了如此多的非善痛苦。因此，应当舍弃那些（非善业）等等，宣说了五百本生传。虽然宣说了无数的非善业，但归纳起来就是身语意三门的不善业十种。再进一步归纳，就是三种烦恼的心，以及业和三种异熟果报。虽然宣说了无数的善业，但归纳起来就是十种善业。再进一步归纳，就是没有三种烦恼的心和业的果报三种异熟果报。事情就是这样的：贪欲、嗔恨、愚痴这三种，由它们产生的业就是不善业。无贪、无嗔、无痴，由它们产生的业就是善业。如果说应该做，那么就必须理解这个善与非善不能互相转变的大宗义。如果理解了这个，那么所有佛法都从这个上面来说，就只会是言语的重复。如果不理解这个，那么说再多也无法成为真正的教言。总的来说，必须理解法主的宗义，因为它就像身体一样。如果不理解宗义，那么其他的就像中阴的意识一样，没有身体就无法起作用。如果不理解、不掌握宗义，只是堆放在上面，就会消失。如果消失了，那么法主的出现就没有意义了，所以大家都要努力。理解了像身体一样的宗义之后，才能像眼睛一样理解因果，因果又分为粗细两种。才能像耳朵一样理解过去、现在、未来三世诸佛的经典。其他的根也是这样类推。不理解佛法，对很多人来说没有必要。如果理解了，即使只有一个人，也足够了，因为这是这样的道理，所以要努力。我不管理僧团。如果认为自己修行不需要（僧团），那是不行的，因为宗
English
Moreover, this is speaking about how the nature (of phenomena) exists. The Tathagata did not create good and non-good. The reason why all the Buddhas initially proclaimed the Vinaya Pitaka of taming is also this. To the Sangha of the four kinds of retinue, it is said: Because of practicing good deeds in the past, so initially, in the middle, and finally, so much happiness was obtained. Therefore, you should also study in this way. Because of practicing non-good deeds in the past, so initially, in the middle, and finally, so much non-good suffering was experienced. Therefore, those (non-good deeds) should be abandoned, etc., and five hundred Jataka tales were proclaimed. Although countless non-good deeds were proclaimed, they are summarized as the ten non-good deeds of body, speech, and mind. Further summarizing, they are the mind of the three poisons, as well as karma and the three kinds of Vipaka (fruition). Although countless good deeds were proclaimed, they are summarized as the ten good deeds. Further summarizing, they are the mind without the three poisons and the three kinds of Vipaka (fruition) of the results of karma. That's how it is: attachment, hatred, and ignorance, the karma produced by them is non-good karma. Non-attachment, non-hatred, non-ignorance, the karma produced by them is good karma. If it is said that one should do, then one must understand this great tenet that good and non-good cannot be mutually transformed. If one understands this, then all the Dharma, if spoken from this basis, will only be a repetition of words. If one does not understand this, then no matter how much one speaks, it will not become a true teaching. In general, one must understand the tenets of the Dharma Lord, because it is like a body. If one does not understand the tenets, then the others are like the consciousness of the Bardo, without a body, one cannot function. If one does not understand and grasp the tenets, but just piles them up on top, they will disappear. If they disappear, then the appearance of the Dharma Lord will be meaningless, so everyone should strive hard. After understanding the tenets that are like a body, one can then understand cause and effect like the sense of sight, and cause and effect are divided into gross and subtle. One can understand the scriptures of the Buddhas of the three times, past, present, and future, like the sense of hearing. The other senses are also inferred in this way. Not understanding the Dharma is not necessary for many people. If one understands, even if there is only one person, it is enough, because this is the way it is, so one must strive. I do not manage the Sangha. If one thinks that one does not need (the Sangha) for one's own practice, that is not good, because the tenet
Tibetan
འི་མཐའ་རྣམས་མ་གོ་བར་ད་ལྟ་ཤི་ན་རིགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྐྱེ་བ་དང༌། གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམས་གོ་བ་དང༌། ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དཀའ། དེ་ལ་དགེ་མི་དགེ་གཤིས་ཡིན་པ་དང་བཅས་པ་དང་རང་བཞིན་གཉིས་པོ་གཅིག་པ་ཡིན། དགེ་བ་གཤིས་སམ་རང་བཞིན་གྱིས་དགེ་བ་དེ་སྒྲུབ་པར་བཅས། མི་དགེ་བ་གཤིས་སམ་རང་བཞིན་གྱིས་མི་དགེ་བ་དེ་དགག་པར་བཅས། དེ་ལ་འདུལ་འཛིན་ཚོ་གཅིག་མི་གཅིག་པར་འདོད་པ་དང༌། དགག་བཅས་གནང་བཅས་སྒྲུབ་བཅས་དང་བཅས་པ་སྤུན་གསུམ་དུ་འདོད་པ་དང༌། དགག་བཅས་ལ་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་ལ་ལྟོས་ནས་གནང་བའི་སྐབས་འཚོལ་བ་ཡོད་དེ། དེ་ག་ལ་སྲིད། བཅས་རང་བཞིན་མི་གཅིག་ན་དགེ་བ་དགག་པའི་བསླབ་པར་བཅས་པ་དང༌། མི་དགེ་བ་སྒྲུབ་པའི་བསླབ་པར་བཅའ་བར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་དང༌། དགག་པ་ལ་ཡང་གནང་ན་ནི་སྟོན་པ་ཡང་ཆོས་ལ་དབང་ཟ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་གསུང༌། འདུལ་བ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདའ་ཀ་ན་ཀུན་དགའ་བོས་བསླབ་པའི་གཞི་ཕྲན་ཚེགས་མ་ཞུས་པ་དང༌། འོད་སྲུང་གིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་དེ་ལ་སྤྱོས་པ་དང༌། འདའ་ཀ་ན་ཉེ་བར་འཁོར་ལ་ཨུཏྤ་ལི་གནང་བ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ནི་གནང་བར་སྨྲོས་ཤིག བཀག་པ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ནི་ བཀག་པར་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་དེ་ལ་འཁྲུལ་བ་ཡིན། ཀུན་དགའ་བོས་མ་ཞུས་པ་དང་མ་གསུངས་པ་གར་སྲིད། འདའ་ཀའི་གསུང་དེར་འདུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཐག་བཅད་པ་ཡིན་ཏེ། གནང་བ་དང་མཐུན་པ་དགེ་བ་རྣམས་ནི་གནང་བར་སྨྲོས་གསུངས་པ་ཡིན། བཀག་པ་དང་མཐུན་པ་མི་དགེ་བ་རྣམས་ནི་བཀག་པར་སྨྲོས་གསུངས་པ་ཡིན་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེའི་བཞེད་པ་དེ་ཡིན། ཡང་སྡིག་པ་དང་ལྟུང་བ་གཉིས་པོ་ཡང་གཅིག་པར་བཞེད་པ་ཡིན། གཞན་རྣམས་མི་གཅིག་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྡོམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པས་མི་བསད་པ་སྡིག་པ་ཡིན་ལ། རིགས་བདུན་གྱིས་ཁྱད་པར་བྱས་པས་མི་བསད་པ་ལྟུང་བ་ཡིན་པས་མི་གཅིག་པར་འདོད་ལ། ཆོས་ཀྱི་རྗེའི་བཞེད་པས་གཅིག་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་གཅིག་པ་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ། འབྲས་བུ་གཅིག་པ་ཡང་མདོ་སྡེར་སྡིག་པས་ཀྱང་ངན་སོང་གསུམ་དུ་ལྟུང་བར་གསུངས་ལ། འདུལ་བ་ནས་ལྟུང་བ་ལྟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངན་སོང་གསུམ་དུ་ལྟུང་བའི་དོན་གྱིས་ནི་ལྟུང་བ་ཞེས་གསུངས་པས་གཅིག་པར་བཞེད། དེ་རྣམས་གོ་བ་དང་དགེ་མི་དགེ་གཤིས་ཡིན་པ་དང་དེ་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་སུ་བཅའ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གོ་ནས་འོང༌། རྒྱུ་མཚན་གང་ཡིན་སྙམ་ན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་
Chinese
如果不能理解这些边际，现在死去，想要获得种姓和受用圆满的转生，以及理解和通达所有宗义，都非常困难。因此，善与非善的本性，连同所立誓言和自性，二者是一体的。善，连同誓言，其本性即是成办善。非善，连同誓言，其本性即是遮止非善。对此，持律者们认为誓言各不相同，遮止誓言、开许誓言、成办誓言和誓言是三兄弟。对于遮止誓言，他们认为可以观察某些因缘而寻找开许的机会，这怎么可能呢？如果誓言的自性不同，那么就会有这样的过失：立誓遮止善，立誓成办非善。如果对遮止也开许，那么世尊也有干涉佛法的过失。持律者们也说，如来涅槃时，阿难没有请问关于细微的学处，优波离因此呵斥阿难，以及涅槃时，世尊对阿难说，与开许相符的就说是开许，与遮止相符的就说是遮止，这是错误的。阿难没有请问，世尊没有说，这怎么可能呢？涅槃时的教言已经决断了一切律藏，与开许相符的善法就说是开许，与遮止相符的非善法就说是遮止，这是法王的观点。此外，罪恶和堕罪二者也被认为是相同的。其他人则认为不同，因为没有用戒律来区分，杀人是罪恶，用七种类别来区分，杀人是堕罪，所以认为不同。而法王的观点是相同的，因为原因相同，都是断命；结果相同，在经部中说，罪恶也会堕入三恶道，在律藏中说，堕罪被称为堕罪，意思是会堕入三恶道，所以认为相同。理解了这些，以及善与非善的本性，以及设立遮止和成办二者的原因之后，就会明白。如果想知道原因是什么，那就是轮回和涅槃所涵盖的一切法。
English
If one does not understand these boundaries, it is very difficult to be reborn with perfect lineage and resources if one dies now, and to understand and comprehend all tenets. Therefore, the nature of virtue and non-virtue, together with vows and self-nature, are one and the same. Virtue, together with vows, its nature is to accomplish virtue. Non-virtue, together with vows, its nature is to prevent non-virtue. To this, the Vinaya holders think that vows are not the same, and that prohibitive vows, permissive vows, accomplishing vows, and vows are three brothers. For prohibitive vows, they think that there are opportunities to seek permission by looking at some conditions, how is that possible? If the nature of vows is not the same, then there will be the fault of vowing to prohibit virtue and vowing to accomplish non-virtue. If permission is also given to prohibition, then the Teacher also has the fault of interfering with the Dharma. The Vinaya holders also say that when the Tathagata passed away, Ananda did not ask about the minor precepts, and Upali rebuked Ananda for this, and at the time of Nirvana, the Buddha said to Ananda that those that are in accordance with permission should be said to be permitted, and those that are in accordance with prohibition should be said to be prohibited, this is a mistake. How is it possible that Ananda did not ask and the Buddha did not say? The words at Nirvana have decided all the Vinaya, those virtuous things that are in accordance with permission should be said to be permitted, and those non-virtuous things that are in accordance with prohibition should be said to be prohibited, this is the view of the Lord of Dharma. Furthermore, sin and downfall are also considered to be the same. Others think that they are not the same, because killing a person without distinguishing by vows is a sin, and killing a person by distinguishing by the seven categories is a downfall, so they think that they are not the same. But the view of the Lord of Dharma is the same, because the cause is the same, which is taking life; the result is the same, in the Sutras it is said that sin also leads to the three lower realms, and in the Vinaya it is said that downfall is called downfall, meaning that it leads to the three lower realms, so they are considered the same. After understanding these, and the nature of virtue and non-virtue, and the reason for establishing the two, prohibition and accomplishment, then one will understand. If one wonders what the reason is, it is all the phenomena encompassed by Samsara and Nirvana.