Tibetan
་ཅན་བྱིན། །རིན་ཆེན་སྦྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེན་དེས། །སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་ཚིག་བཅད་སྦྱིན་པ་ལ། །གངྒཱའི་གྲངས་དང་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་ན། །ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་སེམས་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། གསུངས། དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ། གནས་གང་དུ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་པའི་གནས་དེར། ལུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་བསམ་བཞིན་དུ་ལེན་པར་བྱེད་དགོས། དེ་ཡང་ས་དང་པོ་ཡན་ཆོད་ས་བདུན་པ་མན་ཆོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་ནས་གནས་གང་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་འདུན་པ་གཏོང་དགོས་ཏེ། ཚངས་པའི་གནས་སུ་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་ནི་བྱམས་པའམ་སྙིང་རྗེའམ་དགའ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་ནས་དེར་སྐྱེ་བ་བླངས། ཚངས་པའི་གནས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་སེམས་གསུམ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ངན་སོང་གི་གནས་གསུམ་ལྟ་བུར་བསམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་ཚད་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཀུན་ནས་བསླང་ན་གནས་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུས་མཚམས་སྦྱར་ནས་གནས་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ངམ་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་སེམས་གསུམ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་ཅིང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པ་དེ་གནས་དེར་འཇུག་པ་ཡང༌། ཤེས་བཞིན་དུ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་འདི་དག་གི་དོན་དུ་འཇུག་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འབྱུང་བ་ཡང་ཤེས་པ་ལགས་པར་གདའ། གཞན་དག་གིས་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་གཞན་དོན་ལ་རིགས་དྲུག་ཏུ་འཇུག་པ་ཤེས་བཞིན་དུ་འཇུག མི་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་འབྱུང༌། རང་རྒྱལ་ཤེས་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་འབྱུང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གསུམ་ག་ཤེས་བཞིན་ཡིན་པར་འདོད། ཆོས་ཀྱི་རྗེའི་བཞེད་པས་སྒོམ་ཡུན་རིང་ཐུང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཐོབ་མ་ཐོབ་ཀྱིས་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་པ། ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བྱེད་པར་མི་བཞེད། རིགས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་དང་འདུན་པ་གཏོང་དགོས་པ་ལ་འཇིགས་མི་དགོས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན། ལས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན། གདུལ་བྱ་སྣ་ཚོགས་འདུལ་བར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདུལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མར་སྐྱེ་བ་བཞེས་པ་ན་དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་ལ་བྱང་ཆུབ་མེད། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་དཀའ་བ་ཡིན་གསུངས་པས་དཀའ་ཐུབ་མཛད་པ་དང་དེས་འདུལ་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་བཏུལ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན། ལས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མཚམས་མེད་པའི་ལས་བྱས་ནས་སྐྱེ་བ་དེའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་འགྲོ་བའི་ལས་ཡོད་ཀྱང༌། ཐབས་མཁས་པས་བསྐལ་པ་འབུམ་ཙམ་གྱི་འོག་ཏུ་སོ་ན་བ་ཙམ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའམ། བསྐལ་པ་འབུམ་ཙམ་གྱི་འོག་ཏུ་མྱོང་རྒྱུའི་ལས་ཞིག་ད་ལྟ་རྨི་ལམ་འཁྲུག་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན། སྤྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་ཆོས་གོ་དགོས། མ་གོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་མ་འབྲང་དུ་ཟིན་ན་ནི་རྒྱུ་བཟང་བལ་དུ་བཏུམས་པ་དང་འདྲ། གཞན་དག་པ་ས་བརྒྱད་ཡན་ཆོད་དག་པའི་ས་གསུམ་ལ་གནས་པ་ཡང་ཤེས་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་འདུན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་འདོད་པ་ཡོད། ཆོས་ཀྱི་རྗེའི་བཞེད་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆོད་དམ། རོ་གཅིག་རྟོགས་ནས་ནི་ས་བདུན་མན་ཆོད་ཀྱི་འདུན་པ་དེ་ལྟ་བུ་མི་དགོས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣང་བ་དཀར་དམར་སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རྟོགས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་དབྱེ་བ་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལགས་ཏེ། སྤྲོས་པ་རབ་ཞི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྙིང་རྗེས་རབ་བརླན་ཀུན་རྫོབ་སྨོན་འཇུག་གཉིས། །ཏིལ་དང་ཏིལ་མར་བཞིན་དུ་རོ་གཅིག་པ། གསུངས། །འདིའི་དུས་ཀྱི་འདུན་པ་ནི་སྔོན་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དུས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ་འདིར་གཅིག་པུ་གཅིག་གི་འདུན་པ་གཏོང་མི་དགོས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་གང་ལ་གང་འདུལ་བའི་སྐུར་འབྱུང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་འབྱུང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་སུ་འབྱུང༌། དེ་བཞིན་དུ་གདུལ་བྱ་གང་ཡོད་པའི་སར་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་འབྱུང་བ་འདི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་འཆི་འཕོ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྟོན་པ་ཡིན། ཉིན་ཞག་ཕྲུགས་གཅིག་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འགྲུབ་པའི་ཆར་ས་བདུན་མན་ཆོད་དུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་པས་བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆར་ཡང་མི་འགྲོ། དག་པའི་ས་གསུམ་ལ་གནས་པའམ་རོ་གཅིག་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་ལ་ནི་ཁྱད་མེད་པར་བཞེད་པ་ལགས་ཏེ། ཐོགས་མེད་བློ་ལྡན་དེ་ཡིས་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཡང་དག་འཇུག །བྱང་ཆུབ་སེམས
Chinese
给予具有……。珍宝布施极其广大，生起慈悲后，对于偈颂布施，恒河沙数和降雨也无法比拟，何况两次三次的思念呢？（佛）说。如此，在暂时行持菩萨行时，为了利益众生，无论在何处利益众生，都应有意识地获得一个圆满的身体。也就是说，从初地到七地的菩萨，应以菩提心发起，并放弃在任何地方受生的愿望。如果希望生于梵天处，则应以慈、悲或喜的等持作为媒介，并在那里受生。使梵天处的众生安住于三种心中。例如，有意识地接近恶趣三处，如果以无量大悲发起，则以使之生于彼处的因缘作为媒介，并在彼处受生，从而使那些众生不知不觉地安住于三种心中。菩萨获得心的自在，具有正念和正知，进入彼处时，也应正知我是名为某某的菩萨，为了这些众生的利益而进入、安住和出现。其他人认为，声闻阿罗汉为了利益他人而进入六道，是正知而入，非正知而住和出现。独觉是正知而入和住，非正知而出现。菩萨认为三者都是正知。法王的观点是，这取决于禅修时间的长短以及是否获得等持的自在，而不是取决于乘的区别。不必害怕必须放弃生于六道的习气种子和愿望。菩萨们是获得烦恼自在者，是获得业自在者。以获得调伏所化各种烦恼的自在，来调伏他们。例如，当如来化生为婆罗门童子时，剃发沙门没有菩提，无上……
English
Giving with... The precious giving is extremely vast. Having generated compassion, even the number of Ganges sands and rain cannot compare to the giving of verses. What need is there to mention thinking two or three times? (The Buddha) said. Thus, while temporarily engaging in the conduct of a Bodhisattva, in order to benefit sentient beings, wherever one benefits sentient beings, one must consciously take a perfect body. That is, Bodhisattvas from the first bhumi up to the seventh bhumi should generate the mind of enlightenment and abandon the desire to take birth anywhere. If one wishes to be born in the realm of Brahma, one should connect with the samadhi of love, compassion, or joy, and take birth there. One makes the sentient beings of the realm of Brahma abide in the three minds. For example, consciously approaching the three realms of evil destinies, if one is motivated by immeasurable great compassion, then by connecting with the cause that makes one be born in those places, and taking birth in those places, one makes those sentient beings abide in the three minds unconsciously. The Bodhisattva who has obtained mastery over the mind, who possesses mindfulness and awareness, when entering that place, also knows that I am a Bodhisattva named so-and-so, and that I enter, abide, and arise for the benefit of these sentient beings. Others think that Shravaka Arhats enter the six realms for the benefit of others with awareness, but abide and arise without awareness. Pratyekabuddhas enter and abide with awareness, but arise without awareness. Bodhisattvas think that all three are with awareness. The view of the Dharma King is that it depends on the length of meditation and whether or not one has obtained mastery over samadhi, not on the difference of vehicles. There is no need to fear having to abandon the seeds of habit and the desire to be born in the six realms. Bodhisattvas are those who have obtained mastery over afflictions, those who have obtained mastery over karma. By obtaining mastery over the various afflictions that tame the various beings to be tamed, they tame them. For example, when the Tathagata took birth as a Brahmin boy, the shaven-headed renunciates did not have enlightenment, unsurpassed...
Chinese
据说菩提是困难的，因此就像进行苦行，并以此调伏所化众生一样。获得业力自在者，即使自己造作了无间罪，导致下一世要堕入恶趣，也能通过巧妙的方法，将需要在数百万劫之后才能成熟的业力，缩短到只需经历像打个寒颤的时间；或者将需要在数百万劫之后才能感受的业力，现在就经历像做了一场噩梦一样。这就是获得业力自在。一般来说，智慧应该追随佛法，并且要理解佛法。如果不理解佛法，即使追随智慧，也像是把好的原料裹在粗布里一样。其他清净者，即八地菩萨以上，安住于清净的三地，也想要有意识地进入等，追随愿力。佛法之主的观点是，八地菩萨以上，或者证悟了一味之后，就不需要七地以下的菩萨那样的愿力了。因为他们已经证悟了烦恼、分别念、显现的各种红白景象等一切都是无生的，即大手印。菩提心两种——胜义和世俗，已经无分别地融为一体。如云：“戏论寂灭胜义菩提心，慈悲润泽世俗愿行二，如麻与麻油般味一。”此时的愿力，就是最初发菩提心时的世俗菩提心，不需要舍弃这唯一的愿力。菩萨会化现成任何能够调伏众生的形象。为了调伏佛，就化现成佛；为了调伏声闻和缘觉，就化现成声闻和缘觉。同样，在任何有可调伏众生的地方，都会化现成任何能够调伏他们的形象，这展现了不可思议的各种死亡和转生。仅仅用一天的时间来成办利益众生的事业，连七地以下的菩萨在无数劫中所做的利益众生的事业的百分之一千分之一都赶不上。安住于清净三地的菩萨，或者证悟了一味的瑜伽士利益众生，与佛陀利益众生，在广度和深度上是没有差别的。如云：“无碍慧者彼，恒常利有情，菩提心。”
English
It is said that enlightenment is difficult, so it is like practicing asceticism and subduing those to be tamed by it. Those who have gained mastery over karma, even if they themselves have committed deeds of immediate retribution, leading to falling into the lower realms in the next life, can, through skillful means, shorten the karma that would take hundreds of thousands of kalpas to ripen to just experiencing a shiver; or transform the karma that would need to be felt after hundreds of thousands of kalpas into just having a nightmare now. This is gaining mastery over karma. In general, wisdom should follow the Dharma, and the Dharma must be understood. If the Dharma is not understood, even if one follows wisdom, it is like wrapping good ingredients in coarse cloth. Other pure ones, that is, those from the eighth bhumi and above, who abide in the three pure bhumis, also want to consciously enter etc., following aspiration. The view of the Lord of Dharma is that those from the eighth bhumi and above, or those who have realized one taste, do not need the kind of aspiration that bodhisattvas below the seventh bhumi have. Because they have realized that all afflictions, conceptual thoughts, and the various red and white appearances that arise are unborn, that is, Mahamudra. The two types of bodhicitta—ultimate and relative—have become one, indivisible. As it is said: "The ultimate bodhicitta is the cessation of elaboration, the relative bodhicitta is the two of aspiration and action, moistened by compassion, like sesame and sesame oil, of one taste." The aspiration at this time is the relative bodhicitta of the mind at the time of first generating bodhicitta, and there is no need to abandon this single aspiration. The bodhisattva manifests in whatever form is able to tame beings. To tame a Buddha, they manifest as a Buddha; to tame shravakas and pratyekabuddhas, they manifest as shravakas and pratyekabuddhas. Similarly, wherever there are beings to be tamed, they manifest in whatever form is able to tame them, which demonstrates the inconceivable various deaths and rebirths. Accomplishing the benefit of sentient beings in just one day cannot even match one hundred thousandth of what bodhisattvas below the seventh bhumi have done for the benefit of sentient beings in countless kalpas. There is no difference in breadth and depth between a bodhisattva abiding in the three pure bhumis or a yogi who has realized one taste benefiting sentient beings, and a Buddha benefiting sentient beings. As it is said: "That unimpeded intelligent one, constantly engages in the benefit of sentient beings, bodhicitta."