Tibetan
དགོས་པ་ཡིན། མ་བསྒོམ་པའི་ཆོས་ལ་དགོས་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་སྨན་པ་ལ་ལ་དག །ལ་སོགས་པ་གསུངས། འདི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་བླ་མ་དམ་པའི་མོས་གུས་ལ་རག་ལས། རྗེ་ཕག་མོ་གྲུ་པས་ཐོས་བསམ་མཐར་ཕྱིན་པར་མཛད། གྲུབ་ཐོབ་ཀྱི་བླ་མ་བཞི་བསྟེན་ཡང༌། དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཆོག་པར་དགོངས་ནས་རྗེ་སྒམ་པོ་པ་བཙལ་བ་ཡིན། དེས་ན་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས། དེ་ཡང་བརྒྱུད་པ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་དགོས། འདི་ལ་ཡང་གཏུམ་མོའི་བཀའ་བབས་སམ། སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་བཀའ་བབས་སམ། རྨི་ལམ་གྱི་བཀའ་བབས་པ་ལ་སོགས་པ་སྲོལ་སོ་སོར་ཡོད། རང་བྱུང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རྗེ་སྒམ་པོ་པ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ལ་མེད། དེས་ན་འདིའི་ཁུངས་དེར་འཚོལ་དགོས་པ་ཡིན། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་ཞིག་རྙེད་པའི་དུས་སུ་བླ་མ་དེས་ཅི་གསུང་སྒྲུབ་ཅིང༌། གསུང་ལས་མི་འདའ་བ་ཞིག་དགོས། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བླ་མ་ལ་རག་ལུས་ཤིང༌། མོས་གུས་མཐར་ཕྱིན་ན་རྟོགས་པ་མཐར་ཕྱིན། རྟོགས་ལྡན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཞིག་གིས་སྤྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ཡང་དེས་སྲུང་བ་ཡིན། ཁྱད་པར་དུ་བརྒྱུད་པ་རིན་པོ་ཆེ་འདིའི་སྲོལ་དེས་འཛིན་པ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་གནོད་པ་བྱུང་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་བསྲུང་བ་ཡིན་ཏེ་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷ་ལྟ་བུ་ཡིན། མ་བསྒོམ་པར་གྱུར་ན་མཁས་པ་བཀའ་རབ་འབྱམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱས་པ་ཡིན་ཡང༌། དེས་རང་ལ་ཡང་མི་ཕན། གཞན་ལ་ཡང་མི་ཕན། རང་གཞན་ལ་མི་ཕན་པའི་ཆོས་དེས་དགོས་པ་ཅི་ཡོད། དེས་ན་འུབས་ཀྱིས་བསྡུས་པར་གྱུར་ན་ཉིན་མཚན་ཁ་སྦྱར་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ནན་ཏན་མཛད་པར་ཞུ་བ་དེ་ཆོས་ལགས།། ཡང་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་སྔ་ནས། འདས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང༌། མ་བྱོན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང༌། ད་ལྟར་ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཚུལ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བར་གཅིག་པ་ཡིན། འཚང་རྒྱ་བའི་རྒྱུ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན། སངས་རྒྱས་པ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོར་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ནས་གདུལ་བྱ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བྱེད་པ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་གནས་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་ཡང་ཐོག་མར་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་སེམས་ཅན་རྣམས་སེམས་གསུམ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་པ་ཡང༌། དང་པོ་སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡིན། སྦྱིན་པ་ཡང་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཡིན། གཏོང་བ་ནི་རྫས་དང་ཟང་ཟིང་གི་གཏོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཆེན་པོ་ཡོད་རུང་ཆུང་ངུ་ཡོད་རུང༌། དེ་ཉིད་ལ་མ་ཆགས་པ་དང༌། མི་སྡང་བ་དང༌། མ་རྨོངས་པའི་སེམས་དེ་ཐོག་མར་བསྒྲུབས་ནས་གཏོང་བ་ཡིན། གཏོང་བའི་ཞིང་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་ཞིང་དང་འཕགས་པའི་ཞིང་གཉིས། འཕགས་པའི་ཞིང་རབ་སངས་རྒྱས། འབྲིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ། ཐ་མ་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་ཡིན། རྒྱུད་ཚོད་མཐོན་པོ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཞིང་ལ་མར་གདམ་སྟེ། བཀྲེན་ལ་བརྩེ་དང་མ་རུངས་པ་ལ་བརྩེ། །ཀུན་འཁྲུགས་ལ་བརྩེ་བག་མེད་རྣམས་ལ་བརྩེ། །ཡུལ་གྱི་གཞན་དབང་གྱུར་རྣམས་སྙིང་ བརྩེའོ། །ཞེས་དམན་པ་ལ་སྦྱིན་པ་བཏང་བས་སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དེའི་ཆགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཐོགས་པ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ཚོ་གཅིག་ན་རེ་བླ་མའི་ནོར་དཀོར་ཡིན་པས་མི་འཇུ་ཟེར་བ་ཡོད། དེ་ཡང་གསུང་རབ་དང་མཐུན་རྒྱུ་མེད་དེ། གཏོང་མཁན་གྱི་ཚོགས་རྫོགས་པ་དང༌། གཏོང་སའི་ཡུལ་དེ་ཡི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་སྟེ། དཔེར་ན་གྲོང་ཁྱེར་ཀུ་རུར་སྲོག་ཆགས་དེས་པས་སྐུ་ཤ་སྦྱིན་པར་བཏང་བ་དང༌། དེད་དཔོན་དུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་པ་ན་གྲོག་མ་བརྒྱད་ཁྲི་ལ་སྐུ་ལུས་བཏང་བ་དང༌། རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་སུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་པ་ལ་གནོད་སྦྱིན་སྤུན་ལྔ་ལ་བཏང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན། ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་བུ་དང་ཆུང་མ་གཏོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདི་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་དུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་པ་ན་བྲམ་ཟེ་བཞིན་ངན་ལ་བུ་མིང་སྲིང་གཉིས་སྦྱིན་པ་བཏང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་མགོ་དང་རྐང་ལག་གཏོང་བ་ཡིན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ལྟ་བུ་ཡིན། ཚད་མེད་པའི་གཏོང་བ་ནི་འགྲོ་བ་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ཡིན། འདི་ནི་གཏོང་བ་གཞན་རྣམས་ལས་གཏོང་བར་དཀའ་བ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལགས་ཏེ། གང་གིས་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་འཇིག་རྟེན་ཁམས། །དེ་དག་རིན་ཆེན་བྱུར་བུར་བཀང་བྱས་ཏེ། །དགའ་བར་སེམས་ཞིང་རྒྱལ་ལ་ཕུལ་བ་བས། །གང་གིས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ཙམ་སེམས
Chinese
这是需要的。没有修习的法是不需要的，例如医生等等。理解这个取决于对上师的虔诚。帕摩竹巴大师精通了闻思。虽然依止了四位成就者的上师，但他认为那些还不够，所以寻找冈波巴大师。因此，需要一位具足功德的上师。而且，这个珍贵的传承是需要的。对于这个传承，有拙火的口传，或者幻身的口传，或者梦境的口传等等不同的传统。自生大手印除了冈波巴大师之外，其他人没有。因此，这个传承的源头必须在那里寻找。在找到一位具足功德的上师时，需要做到上师所说的一切都去做，不违背上师的教言。一切功德都依赖于上师，如果虔诚达到圆满，那么证悟也会圆满。一位具有证悟的瑜伽士，总的来说，也是守护如来教法的人。特别是，这个珍贵传承的传统是由他来保持的。如果佛法受到损害，那么瑜伽士会守护它，就像寂天论师一样。如果没有修习，即使是精通五明的学者，智慧的光芒增长，那也对自己没有利益，对他人也没有利益。对于自他都没有利益的法，有什么必要呢？因此，如果概括地说，昼夜不间断地对两种菩提心的三摩地精进，这就是佛法。此外，从尊贵的上师面前听闻，过去诸佛，未来诸佛，以及现在十方诸佛度化所化众生的方式，都是依靠两种菩提心的因果缘起而相同。成佛之因也是两种菩提心。成佛也是以两种菩提心的自性而成佛。成佛之后，将如虚空般无量无边的众生安置于安乐，远离痛苦，安置于无上菩提，也是通过两种菩提心来实现的。在没有获得菩提之前，暂时的
English
It is necessary. Dharma that is not practiced is not necessary, for example, doctors, etc. Understanding this depends on devotion to the noble guru. Lord Phagmo Drupa perfected hearing and contemplation. Although he relied on four accomplished gurus, he thought that those were not enough, so he sought Lord Gampopa. Therefore, a guru who possesses qualities is needed. Also, this precious lineage is needed. For this, there are different traditions such as the oral transmission of tummo, or the oral transmission of illusory body, or the oral transmission of dreams, etc. The self-arisen Mahamudra is not possessed by anyone other than Lord Gampopa. Therefore, the source of this must be sought there. When finding a guru who possesses qualities, it is necessary to accomplish whatever that guru says, and not to transgress the guru's words. All qualities depend on the guru, and if devotion is perfected, then realization will be perfected. A yogi who possesses realization, in general, is also the one who protects the teachings of the Tathagata. In particular, the tradition of this precious lineage is maintained by him. If the Buddha's teachings are harmed, then the yogi will protect it, like Master Shantideva. If there is no practice, even if a scholar who is proficient in the five sciences, the light of wisdom increases, that is of no benefit to oneself, nor is it of benefit to others. What is the need for a Dharma that is of no benefit to oneself or others? Therefore, if summarized concisely, diligently engaging in the samadhi of the two aspects of bodhicitta day and night, that is Dharma. Furthermore, hearing from the venerable guru, the way in which the Buddhas of the past, the Buddhas of the future, and the Buddhas who are now abiding in the ten directions tame those to be tamed is the same, relying on the cause and effect of the two aspects of bodhicitta. The cause of attaining Buddhahood is also the two aspects of bodhicitta. Becoming a Buddha is also becoming a Buddha in the nature of the two aspects of bodhicitta. After becoming a Buddha, placing all sentient beings, who are as limitless as space, in happiness, free from suffering, and establishing them in unsurpassed bodhi, is also done through the two aspects of bodhicitta. Until bodhi is attained, in the meantime,
Chinese
当菩萨行持菩萨行时，也是以菩提心来利益众生。其中，首先以四摄法使众生安住于三种心中。第一，以布施来利益众生。布施又有四种，即施舍等。施舍是财物和受用的施舍，无论多或少，首先要修成不贪著、不嗔恨、不愚痴的心，然后再进行施舍。施舍的田地也有两种：众生田和圣者田。圣者田中，最好的是佛，其次是菩萨，再次是声闻缘觉。对于根器高的人，应选择众生田，怜悯贫困者，慈爱凶恶者，关爱混乱者，怜悯放荡不羁者，同情受制于他国者。这样，通过向卑劣者布施，就能使该众生脱离贪恋的烦恼障和所知障，从而安住于无上菩提。有些人说，上师的财物不能享用。这种说法不符合经文，因为施者的福德圆满，以及施舍的对象，无论是暂时的还是究竟的利益，都依赖于布施本身。例如，在库如城，有情众生将自己的肉布施出去；在担任船长时，将自己的身体布施给八万蚂蚁；在转世为慈力国王时，将自己的身体布施给五个夜叉兄弟。完全的施舍是施舍儿女和妻子，例如，当如来转世为一切解脱国王时，将自己的两个孩子，一男一女，布施给一个邪恶的婆罗门。伟大的施舍是施舍头、手脚，如月光国王。无量的施舍是为他人说法。这比其他施舍更难，也更殊胜，因为有人用恒河沙数世界的珍宝充满，心怀喜悦地献给国王，不如有人
English
When a Bodhisattva practices the conduct of a Bodhisattva, it is with the very mind of Bodhicitta that he benefits sentient beings. Among these, the four objects of gathering initially cause sentient beings to abide in the three minds. First, it is through generosity that the benefit of sentient beings is accomplished. Generosity also has four aspects, such as giving. Giving is the giving of wealth and possessions; whether it is much or little, one should first cultivate a mind that is free from attachment, free from hatred, and free from delusion, and then give. The fields of giving are also twofold: the field of sentient beings and the field of the noble ones. Among the fields of the noble ones, the best is the Buddha, the intermediate is the Bodhisattva, and the lowest are the Hearers and Solitary Realizers. Those with high faculties should choose the field of sentient beings, showing compassion to the poor, love to the wicked, care to the confused, compassion to the unrestrained, and sympathy to those under the control of other countries. Thus, by giving to the inferior, that very generosity causes that sentient being to abandon the obscurations of attachment and afflictions, and all the obstructions of knowledge, and thus causes them to abide in unsurpassed Bodhi. Some say that the wealth of the Lama is not to be consumed. This is not in accordance with the scriptures, because the assembly of the giver is complete, and all the temporary and ultimate benefits of the object of giving arise in dependence on that very generosity. For example, in the city of Kuru, a sentient being gave his own flesh as a gift; when he took birth as a captain, he gave his body to eighty thousand ants; when he took birth as King Loving Strength, he gave it to five Yaksha brothers. Complete giving is giving away sons and wives, such as when the Thus-Gone One took birth as King All-Liberating, he gave his two children, a son and a daughter, to an evil Brahmin. Great giving is giving away one's head, hands, and feet, like King Moonlight. Immeasurable giving is teaching the Dharma to other beings. This is more difficult and more excellent to give than all other giving, because someone fills worlds as numerous as the sands of the Ganges with precious jewels, and with a joyful mind offers them to a king, it is not as good as someone