Tibetan
།དཀར་པོའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་འབྱུང༌། གསུངས། གཞན་ཡང༌། རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མ་གཏོགས་པ། །འབྲས་བུ་ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་མེད། །གསུངས། འདི་ལ་སྟོང་ངམ་མི་སྟོང་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་ཞིག་སྐྱེས་ཀྱང་འཁོར་བ་ནུས་པ་མེད་པར་བྱས་ཟིན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བ་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུང་ན། རྟོགས་པས་འཁོར་བ་སྤངས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། འདི་མ་རྟོགས་པར་གྱུར་ན་དེ་བྱིས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པ་དེ་ཆུང་བ་ལ་ཟེར་བ་མ་ལགས། སེམས་དེ་མ་རྟོགས་པར་གྱུར་ན་ལོ་བརྒྱ་ལོན་ཀྱང་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན། འདི་མ་རྟོགས་ན་ལྔ་རིག་པའི་པཎྜི་ཏས་ཀྱང་འཁོར་བ་མི་སྤོང་སྟེ་ངེད་རང་རྣམས་སྔོན་འཁོར་བར་འཁོར་བའི་ཚེ་ན་ལྔ་རིག་པའི་པཎྜི་ཏ་ཡང་ས་ཆེན་པོའི་རྡུལ་ཙམ་བྱས་གསུང་སྐད། སེམས་མ་རྟོགས་པར་མཁས་པ་བཀའ་རབ་འབྱམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱས་པ་ཡིན་ཡང༌། ནམ་ཞིག་བརྒྱུད་ནས་འཁོར་བ་སྤོང་བ་མ་གཏོགས་པ་འཁོར་བ་ལ་རྔ་འདྲེས་གང་གིས་ཀྱང་འདའ་བར་མི་ནུས། དེས་ན་ཚིག་ཐ་སྙད་མང་པོ་ཞིག་ཤེས་ཀྱང་དགོས་པ་ཅི་ཡོད། ངེད་སྲོག་ཆགས་སྦྲང་མ་དང་འདྲ་བ་རྣམས་ལ་དེ་འདྲ་སློབ་པའི་ལོང་གར་ཡོད། གཞན་ཡང་བཙུན་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བདེན་པ་འགྲུབ་པ་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་སེམས་མ་རྟོགས་པར་གྱུར་ན་དེས་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་འདའ་བར་མི་ནུས། མ་ཡག་པར་གྱུར་ན་ལོག་ལྟའམ་མཚམས་སྦྱོར་ངན་པ་ཞིག་གིས་བྱས་ན་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཡང་ཚེགས་མེད། གཞན་ཡང་བསམ་པ་འཆི་བ་དང་མི་རྟག་པ་བསམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཡང་མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་གཟོད་ཆོས་ཞིག་ལ་འཇུག་དགོས་པ་ཡིན་ནམ། དེས་ཀྱང་འཁོར་བ་མི་སྤོང༌། ཆུ་བརྒལ་ལན་གཅིག་ལ་བརྗེ་བཅང་ལན་གཉིས་མི་རེད། དང་པོ་ནས་བརྒྱུད་པ་རིན་པོ་ཆེ་འདིའི་སྒོར་འཇུག་དགོས་ཏེ། སེམས་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་འཁོར་བ་སྤངས་ཟིན་པ་ཡིན། འདི་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་འཁོར་འདས་ཀྱི་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཡིན། དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་སྲོག་གི་དབང་པོ་འགག་པའི་དུས་སུ་དབང་པོ་ལྷག་མ་ཐམས་ཅད་འགག་པ་དང་འདྲ་བར་སེམས་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་མ་རྟོགས་པའི་ཆོས་མེད། ཟབ་པ་སྟོན་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བརྗོད་བྱ་འདི་ཡིན། མང་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ལགས། དེ་ཡང་ཆོས་ཀུན་དོན་གཅིག་ཏུ་ནི་རབ་བཤད་དེ།། མགོ་གཅིག་ཏུ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས། །དེ་དག་ལ་ནི་ཐ་དད་གྱུར་པ་མེད། །གསུངས། །གཞན་ཡང༌། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་སྟོང་དག་ཏུ། །ངས་ནི་
Chinese
说，白色的功德圆满产生。又说，除了证悟和未证悟之外，没有得到果和未得到果。说。对此，即使生起是空还是非空的怀疑，也已经使轮回无能为力了。对此生起怀疑是，等等这样说，证悟舍弃轮回更不用说了。如果未证悟此，那就是孩童，孩童不是指年幼。如果未证悟此心，即使活到一百岁也是凡夫俗子。如果未证悟此，即使精通五明的班智达也无法舍弃轮回，我们自己以前在轮回中流转时，五明班智达也像大地上的尘土一样。未证悟心，即使是精通声明的大学者，智慧的光芒增长，但若不经过某种途径舍弃轮回，无论用什么方法也无法超越轮回。因此，即使知道很多词语术语又有什么用呢？我们这些像蜜蜂一样的众生，哪里有时间学习那些呢？另外，比丘以戒律的真实成就，像法胜论师一样，如果未证悟心，他也无法从轮回中解脱。如果变得不好，被邪见或恶劣的因缘所影响，去恶趣也没有困难。另外，即使思维死亡和无常等，无常生起于相续后才需要进入某种佛法吗？那样也无法舍弃轮回。过河一次，交换两次是不行的。首先就要进入这个珍贵的传承之门，因为证悟了心本来不生，是空性的时候，就已经舍弃了轮回。证悟此的时候，就证悟了包括轮涅的所有的法。就像人在生命终结时，所有剩余的根识都停止一样，证悟心的时候，就没有未证悟的法。这是宣说甚深的法轮的所诠释的内容。没有很多。也就是一切法都很好地宣说了同一个意义，因为归根结底是空性，所以它们之间没有差别。说。另外，世界是清净空性的，我
English
It is said that the merits of white are fully manifested. Furthermore, it is said that apart from realization and non-realization, there is no attainment or non-attainment of results. It is said. Even if a doubt arises as to whether this is empty or not empty, it has already rendered samsara powerless. To have doubts about this is, etc., it is said that let alone abandoning samsara through realization. If one does not realize this, then one is a child, and a child is not called young. If one does not realize this mind, even if one lives to be a hundred years old, one is still an ordinary person. If one does not realize this, even a Paṇḍita who is proficient in the five sciences cannot abandon samsara. When we ourselves were previously wandering in samsara, the Paṇḍitas of the five sciences were like dust on the earth. Without realizing the mind, even if a learned scholar who is proficient in the scriptures has increased the light of wisdom, one cannot transcend samsara by any means unless one abandons samsara through some path. Therefore, what is the use of knowing many words and terms? Where do we, creatures like bees, have time to learn those things? Furthermore, a monk who has achieved the truth of discipline, like the teacher Dharmottara, cannot escape from samsara if he does not realize the mind. If one becomes bad, influenced by wrong views or bad circumstances, it is not difficult to go to the lower realms. Furthermore, even if one contemplates death and impermanence, etc., is it necessary to engage in some Dharma only after impermanence has arisen in one's mind? That will not abandon samsara either. It is not possible to cross the river once and exchange it twice. First, one must enter the door of this precious lineage, because when one realizes that the mind is originally unborn and is emptiness, one has already abandoned samsara. When one realizes this, one realizes all the dharmas that encompass samsara and nirvana. Just as when a person's life force ceases, all the remaining faculties cease, so when one realizes the mind, there is no dharma that is not realized. This is the subject matter of the Dharma wheel that teaches profundity. There are not many. That is, all dharmas are well explained as having the same meaning, because ultimately it is emptiness, so there is no difference between them. It is said. Furthermore, the world is pure and empty, I
Tibetan
མདོ་སྡེ་གང་བཤད་པ། །ཚིག་འབྲུ་ཐ་དད་དོན་གཅིག་སྟེ། །ཐམས་ཅད་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཚིག་གཅིག་རྣམ་པར་བསྒོམ་ན་ནི། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་འགྱུར། །གསུངས། །ཟབ་པའི་གོ་བ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་སོགས་པས་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན་ཟབ་པ་ཡིན། འདི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡང་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་ཞིག་ལ་རག་ལུས་པ་ཡིན། དེ་ཡང་བླ་མ་བརྒྱུད་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས། གློ་བུར་དུ་བྱུང་བའི་རྡོལ་བོན་ཁ་ནག་པ་ཞིག་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པས་བརྒྱུད་པ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ནས་དུས་ད་ལྟ་ཡན་ཆོད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་བར་མ་ཆད་པ་ཡིན་པས་འདི་དགོས། བླ་མ་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་དང་བཅས་པ་ཞིག་ལ་མོས་གུས་བྱས་ན་དེའི་བྱིན་རླབས་འཇུག་སྟེ། རང་གི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་སྟེང་དུ་བླ་མའི་ཉོན་མོངས་བསྣན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གོང་བུ་ཞིག་འོང་བ་ཡིན། དེས་ན་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས། དེ་རྙེད་པའི་དུས་སུ་སྐྱེ་སའམ་བྱས་པའམ་ཐོས་པའམ་ལང་ཚོ་ལ་སོགས་པ་བཞག་ནས་གདོལ་བུ་བཞིན་དུ་ཞུས་ཀྱིས་བྱས་ནས་བླ་མ་དམ་པའི་ཅི་གསུང་སྒྲུབ་པ་ཞིག་དགོས། བླ་མ་ལ་ལྟ་ལུགས་ཀྱང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་ལྟ་ལུགས་མན་ཆོད་གང་ལ་ཡང་སེམས་རྟོགས་པའི་ནུས་པའི་མཐུ་མེད། བླ་མ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ལྟ་དགོས། དེ་ལྟར་བལྟས་པའི་དུས་ན་སེམས་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་རང་གིས་མངོན་གསུམ་དུ་རྟོགས་ནས་འོང༌། དེ་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་རྩ་བ་ནས་སྤངས་པ་ཡིན། ལར་འུབས་ཀྱིས་བསྡུས་པར་གྱུར་ན་སེམས་འདི་མ་རྟོགས་པར་གྱུར་ན་བླ་མ་བསྟེན་པ་དང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བྱས་ཀྱང་ས་ཆེན་པོ་ཞིག་མི་ཆོད། རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟོན་པའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན། དེ་ཡང་མ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སེམས་གསུམ་ལ་དགོད་པར་བྱ་སྙམ་པའི་སེམས་དེ་ཡིན། སེམས་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང༌། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་གསོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། དེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སེམས་གསུམ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་རྒྱུན་མི་ཆད་པར
Chinese
所说之经藏，词句虽异义相同，不能全部表达。若能观修一句，则能观修所有。如是说。深奥之义，因听闻和思维等不能领悟故为深奥。欲领悟此义，亦依赖具足相状之上师。彼亦需为具足传承之上师。因突然出现的黑衣苯教徒亦无益，故需此珍贵传承，此传承乃自薄伽梵金刚持大尊至今，未曾中断之佛陀传承。若对具足三种烦恼之上师生起敬信，则其加持融入，于自身烦恼之上增加上师之烦恼，则成烦恼之团块。故需具足相状之上师。于寻得彼时，需放下出身或作为或听闻或青春等，如贱民般请教，需成为遵从上师圣言者。观待上师之方式，乃至圆满报身之观待方式，于任何者皆无心识证悟之能力。需视上师为法身。如是观待之时，心识本初未生之空性，彼将由自证悟而生起。于证悟彼之刹那，从根本上断绝轮回痛苦之大海。总而言之，若以笼统概括，若此心识未证悟，则无论依止上师，听闻、思维、禅修等做多少，亦不足以成大事。广阔显示之所诠义为世俗菩提心。彼亦为欲将如虚空般之所有众生安置于三心之发心。以彼心所 विशेष 殊胜之六度，修持并积累福德与智慧二资粮。彼以此圆满菩提心，于无上正等觉中现证成佛后，以身语意无尽庄严之轮，将如虚空般之所有众生安置于三心，任运成就且永不断绝。
English
Whatever is taught in the Sutra Pitaka, though the words and phrases differ, the meaning is the same. It is not possible to express everything. If one meditates on a single phrase, then one will meditate on all of them. Thus it is said. The profound meaning is profound because it cannot be understood through hearing and thinking, etc. To realize this also depends on a qualified lama. That lama must also have a lineage. A suddenly appearing black-clad Bonpo will not help, so this precious lineage is necessary. This lineage is an unbroken Buddha lineage from the great Bhagavan Vajradhara up to the present time, so this is necessary. If one has faith and devotion to a lama who possesses the three poisons, then his blessings will enter, and on top of one's own poisons, the lama's poisons will be added, and a lump of poisons will come about. Therefore, a qualified lama is necessary. When one finds him, one must put aside birth, actions, learning, youth, etc., and inquire like a lowly person, and one must be one who carries out the sacred lama's commands. As for how to view the lama, even up to the Sambhogakaya, there is no power or ability to realize the mind in anything. One must view the lama as the Dharmakaya. When one views him in this way, the emptiness of the mind, which has never been born from the beginning, will be realized directly by oneself. In the moment of realizing that, the ocean of suffering of samsara is abandoned from its root. In general, if it is summarized in a lump, if this mind is not realized, then no matter how much one relies on a lama, hears, thinks, and meditates, etc., it will not be enough to accomplish great things. The object of expression that extensively shows is the conventional bodhicitta. That is the mind that thinks of placing all beings, who are like the sky, in the three minds. The six paramitas, which are distinguished by that mind, are practiced, and the two accumulations of merit and wisdom are accumulated. By perfecting that bodhicitta, one manifests enlightenment in the unexcelled, perfectly complete enlightenment, and then, with the inexhaustible wheel of adornments of body, speech, and mind, one spontaneously accomplishes and continuously places all beings, who are like the sky, in the three minds.