Tibetan
ཅུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཞི་དེ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ས་ལུ་ལྗང་པའི་མདོར་རྟེན་འབྲེལ་ནི་བསྟན་དུ་མེད་པ། བལྟར་མེད་པ། བརྗོད་དུ་མེད་པ། བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པར་གསུངས། དེའི་དོན་སློབ་དཔོན་འཕགས་པས། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང༌། །ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བར་གསུངས་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་དེ་ཡིན། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་བླ་མ་དམ་པས་དེ་རྟོགས་པ་དང་ངོ་སྤྲོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་རྟོགས་པ་བླ་མ་དམ་པའི་མོས་གུས་ཡིན་པས་བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དགོས། བླ་མའི་སྐྱོན་བརྟག་པའི་ལོག་ལྟས་ཡར་མི་དགབ། སྐྱོན་མཐོང་བ་རང་གི་སྐྱོན་ཡིན། གྲོགས་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན་མི་རྟོག་པར་མོས་གུས་བྱེད་པ་གལ་ཆེ། བླ་མ་བསྟེན་པ་ལ་དཔེར་ན་ནོར་བཟང་བཞིན་བླ་མ་བསྟེན་དགོས་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་འཛོམ་ན་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་སྐྱིད་ཐམས་ཅད་འབྱུང༌། ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་བཀབ་པས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ཆོས་ཀྱི་རྗེའི་བཞེད་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་རྒྱུས་མ་སྐྱེས་པ། རྐྱེན་གྱིས་མི་འཇིག་པ། རྟག་པ་བརྟན་པ་དེ་ལ་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་འཇོག་པར་འདོད་པ་ཡིན། སེམས་ཙམ་པས་རང་རིག་དོན་དམ་སེམས་རང་རིག་རང་གསལ་མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུ་གསལ་སིང་ངེ་ཡེ་རེ་བ་ཞིག་ལ་བག་ཆགས་འཇོག་པར་འདོད་པ་དང༌། སེམས་ཙམ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པས། ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དམ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ང་ཡི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཟེར་ནས་གསལ་བ་དེ་བློ་ཡིན། བློ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་གསལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པར་འདོད་པ་དང༌། བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་འཇོག་པར་འདོད་པ་དང༌། དེ་བས་མཐོ་བ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པས་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས། སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད་ལ། དེ་ལ་བག་ཆགས་འཇོག་པར་འདོད་པ་དང༌། དེ་བས་མཐོ་བ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་བས་རྣམ་གཅོད་དང་ཡོངས་གཅོད་དུ་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ཡང་མི་འདོད། སེམས་ལས་གཞན་དུ་ཡང་མི་འདོད་པར་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད་ལ། དེ་ལ་བག་ཆགས་འཇོག་པར་འདོད་པ་དང༌། དེ་བས་ཀྱང་མཐོ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བ
Chinese
就像一切的基础一样，轮回和涅槃的缘起的基础也是它。如来在《稻秆经》中说，缘起是不可指示的，不可见的，不可言说的，超越言说对象的。其含义是，圣者龙树菩萨说：“以何为缘起”，等等，远离八戏论，是近取因。同时俱生的助缘是，上师能够证悟和认识它。证悟它是对上师的虔诚，因此需要对上师有佛的认识。不要对上师的过失进行观察的邪见。见到过失是自己的过失。不观察朋友等等的过失，而生起虔诚非常重要。依止上师要像诺桑一样依止上师，如果因缘具足，那么暂时和究竟的一切安乐都会产生。近取因是心性，从原始以来就是不生的空性，被烦恼三毒等等颠倒的缘起所覆盖，从而成就轮回痛苦的海洋。法王的观点是，近取因是心性，从原始以来就是不生的，因不生，缘不灭，常恒稳固，认为一切习气都安放在其上。唯识宗认为自证是究竟的心，自证自明就像不被风摇动的灯一样，认为习气安放在明亮清晰的状态上。随唯识宗的中观派说：“你的究竟是什么，那就是我的世俗。”说完，认为光明是心识。心识是世俗，因此认为光明本身也是空性，认为一切习气都安放在其上。比这更高的是瑜伽行中观派，认为轮回和涅槃所包含的一切法都是心，认为心是空性，并认为习气安放在其上。比这更高的是大中观派，通过决断和完全决断，轮回和涅槃所包含的一切法，既不认为是心，也不认为与心不同，而是认为从原始以来就是不生的空性，并认为习气安放在其上。比这更高的是大手印。
English
Just as it is the basis of everything, it is also the basis of dependent origination of samsara and nirvana. The Tathagata said in the Salu Ljangpa Sutra that dependent origination is unteachable, invisible, unspeakable, and beyond the object of speech. The meaning of this is that the noble teacher Nagarjuna said, "By what is dependent origination," etc., is free from the eight extremes of elaboration and is the proximate cause. The simultaneous condition is that the noble lama realizes and recognizes it. Realizing it is devotion to the noble lama, so one must have the perception of the lama as the Buddha. Do not have the wrong view of examining the lama's faults. Seeing faults is one's own fault. It is important to have devotion without thinking about the faults of friends, etc. One should rely on the lama like Norzang, and if the causes and conditions are complete, then all temporary and ultimate happiness will arise. The proximate cause is the nature of mind, which is emptiness from the beginning, covered by the reversed dependent origination of the three poisons of affliction, etc., thus accomplishing the ocean of suffering of samsara. According to the view of the Dharma Lord, the proximate cause is the nature of mind, which is unborn from the beginning, unborn by cause, indestructible by condition, permanent and stable, and it is believed that all imprints are placed on it. The Mind-Only school believes that self-awareness is the ultimate mind, self-aware and self-illuminating, like a lamp that is not moved by the wind, and believes that imprints are placed on a clear and bright state. The Madhyamaka school that practices Mind-Only says, "What is your ultimate? That is my conventional." After saying that, they believe that luminosity is mind. Mind is conventional, so they believe that luminosity itself is also emptiness, and they believe that all imprints are placed on it. Higher than that is the Yogachara Madhyamaka school, which believes that all phenomena included in samsara and nirvana are mind, and believes that mind is emptiness, and believes that imprints are placed on it. Higher than that is the Great Madhyamaka school, which, through discrimination and complete discrimination, does not consider all phenomena included in samsara and nirvana to be mind, nor does it consider them to be different from mind, but considers them to be emptiness, unborn from the beginning, and believes that imprints are placed on it. Even higher than that is the Great Seal.
Tibetan
ས་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བློ་ལས་འདས་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་འདོད་པ་དེ་ལ་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་འཇོག་པར་འདོད་པ་ཡིན། དེ་བས་ཀྱང་མཐོ་བ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བས་དཀར་བ་གངས་རི་ལྟ་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པ་དང་དེ་ལ་བག་ཆགས་འཇོག་པར་འདོད་པ་ཡིན། ཆོས་ཀྱི་རྗེའི་བཞེད་པས་ལྟ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལ་འཛིན་པའི་ཤེས་པས་གཟུང་བ་བློ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་བག་ཆགས་གཞག་ཏུ་མི་བཏུབ། དེ་རྣམས་ཉིད་ བག་ཆགས་འཇོག་རྒྱུ་ཡིན། འོ་ན་བག་ཆགས་གང་ལ་འཇོག་ན་ཁམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་འཇོག་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པའི་གཞི་ནམ་མཁའ་ཡིན་པ་ལྟར། བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ལྡང་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པའི་གཞི་སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ལགས་པར་ཡང༌། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ། །ནམ་མཁའ་ལས་ནི་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག ། དེ་བཞིན་འདུས་མ་བྱས་དབྱིངས་ལ། །དབང་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག །བགྱི་བ་གསུངས། བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཁམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་དུ་ཡོད་དེ། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང༌། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །བགྱི་བ་གསུངས། དེ་ལྟར་བག་ཆགས་འཇོག་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གཉིས། རྒྱུ་ནི་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གྱི་བག་ཆགས་ཡོད་པ། དོན་དམ་པ་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་དེ་ལ་གནས་པ་ཡིན། རྐྱེན་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གྱི་བག་ཆགས་ཡོད་པ། དོན་དམ་པ་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་དེ་ལ་གནས་པ་ཡིན། རྐྱེན་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་དང་ཕྲད་པས་རྒྱུ་བག་ཆགས་བག་ལ་ཉལ་དུ་ཡོད་པ་དེ་སྐྱེ། ཡུལ་དང་དེ་གཉིས་འདྲེས་པས་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་རྒྱས་ནས་ཆགས་པ་སྤྱོད། དེ་ནས་ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ལུས་བྱིན་གྱིས་རློབ། ལུས་ཀྱིས་སྣང་བ་བྱིན་གྱིས་རློབ་སྟེ་གར་ཕྱིན་ཡང་ཟས་མི་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་སྣང་བ་འོང༌། ཕྱི་མར་ཡི་དྭགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་བག་ཆགས་ཀྱང་སྡང་བ་དང་རྨོངས་པའི་ཡུལ་དང་ཕྲད་པའི་དུས་སུ་སྐྱེ། དེའི་གཉེན་པོ་མ་བསྟེན་མ་སྤངས་ན
Chinese
我想把所有的习气都放在那个超越了意识，像虚空一样的，包含轮回和涅槃的所有法之上。我想把习气放在比那更高的，比大圆满更白的，像雪山一样，认为一切法无生，本来成佛之上。按照法主的观点，所有这些见解都是被能抓住所抓之境的意识所抓住的，因为意识是无常的，所以不能把习气放在上面。它们本身就是放置习气的地方。那么，应该把习气放在哪里呢？我想把习气放在自性清净的界，如来藏上。例如，就像虚空是容纳一切器情世界生、住、灭的基础一样。一切习气生起、存在和毁灭的基础是心性，从原始以来就是不生的空性。确实是这样，如经中所说： “如世间一切，从虚空而生而灭。 如是未生之界，诸根亦生亦灭。” 一切习气的基础，自性清净的界，平等地存在于一切众生之中，如经中所说： “圆满佛身是散发光明，以及法性无别的缘故， 以及具有佛性的缘故，一切有情，恒时具有如来藏。” 如此放置习气，从世俗谛的角度来说，有近取因和顺缘两种。因是轮回无始以来贪嗔痴三毒的习气。从胜义谛的角度来说，近取因安住于此。缘是贪嗔痴三毒的对境，与缘相遇，潜在的习气就会生起。对境和习气混合在一起，习气的力量增长，就造作贪欲。然后，贪欲之心加持身体，身体加持显现，无论走到哪里都找不到食物等等，产生饿鬼的显现。最终会转生到饿鬼道。嗔恨和愚痴的习气，也会在与嗔恨和愚痴的对境相遇时生起。如果不依止对治，不舍弃
English
I wish to place all habitual tendencies upon that which transcends the mind, like the expanse of space, encompassing all phenomena of samsara and nirvana. I wish to place habitual tendencies upon that which is even higher, whiter than the Great Perfection, like a snow mountain, considering all phenomena to be unborn, primordially enlightened. According to the Dharma Lord's view, all these views are grasped by the consciousness that grasps the object to be grasped, and because consciousness is impermanent, habitual tendencies cannot be placed upon it. These themselves are the places to put habitual tendencies. So, where should habitual tendencies be placed? I wish to place habitual tendencies upon the essence of the Tathagata, which is the naturally pure realm. For example, just as space is the basis for the arising, abiding, and ceasing of all containers and contents, the basis for the arising, abiding, and ceasing of all habitual tendencies is the nature of mind, which from the beginning is unborn emptiness. Indeed, it is as it says: "As all the worlds, arise and cease from space. Likewise, in the uncreated realm, the senses arise and cease." The basis of all habitual tendencies, the naturally pure realm, is equally present in all beings, as it says: "The perfect Buddha body is radiating light, and because the nature of reality is undifferentiated, and because there is the lineage, all sentient beings, always have the essence of the Buddha." Thus, placing habitual tendencies, from the conventional point of view, there are two: the proximate cause and the accompanying condition. The cause is the habitual tendencies of the three poisons of attachment, aversion, and ignorance from beginningless samsara. From the ultimate point of view, the proximate cause abides in that. The condition is the object of the three poisons of attachment, aversion, and ignorance. When encountering the condition, the latent habitual tendency arises. When the object and that mix together, the power of the habitual tendency increases, and attachment is practiced. Then, the mind of attachment blesses the body, and the body blesses the appearance, so that wherever one goes, one cannot find food, etc., and the appearance of a hungry ghost arises. Eventually, one will be born in the realm of hungry ghosts. The habitual tendencies of hatred and ignorance also arise when encountering the objects of hatred and ignorance. If one does not rely on the antidote, does not abandon