Tibetan
ང་སྙམ་ན། དེ་ཡང་འདྲ་འདྲ་ལ་གཏད་སོ་མི་གཅིག སྤྱིར་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཤན་ཕྱེད་པར་སླ་བ་མ་ཡིན། འོན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོའི་གྲུབ་མཐའ་ཆེན་མོ་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཤེས་པར་གྱུར་ན་ཧ་ཅང་དཀའ་བ་ཡང་མ་ཡིན། ལས་དང་པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་སྟོན་པ་ཡིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་མ་སྐྱེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ངོ་སྤྲོད་པར་མཛད་པའི་ཆོས་གསུངས་པ་ལགས། དེ་ཡང་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨད་ཚོང་མའི་བུ་མོ་གསེར་མཆོག་འོད་གསལ་མ་དང༌། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་འཇིགས་མེད་གཉིས་བཏུལ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་ཉིད་བྱང་ཆུབ། བྱང་ཆུབ་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ལགས། དེས་ན་འདོད་ཆགས་ཉིད་བྱང་ཆུབ། བྱང་ཆུབ་ཉིད་འདོད་ཆགས། ཆགས་པ་ཉིད་ཆགས་པ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གཤིས་ཀྱིས་ཡིན་ལ། དེ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དགེ་བ་ཡིན་ནམ་མི་དགེ་ཡིན། སློབ་དཔོན་རྒྱལ་པོས་འདོད་ཆགས་སྤངས་པའི་བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་བརྗོད་པས་ཆུ་བོ་གངྒཱ་གྱེན་ལ་ལོག་པའམ། སློབ་དཔོན་ལྭ་བ་པ་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་སྤངས་པའི་བདེན་པ་བརྗོད་པས་ཀྱང་ཆུ་བོ་གྱེན་ལ་ལོག་པར་གསུངས། ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། སེམས་དེ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དུས་སུ་དེ་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་མེད་པའི་སེམས་དང་ལས་སུ་འོང་བ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ཉི་མའི་སྙིང་པོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་སྟེ། ཐ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་ཡང་འགྲོ་བར་གསུངས་པ་དེ་དེ་ལ་དགོངས་པ་མ་ལགས་སམ། དེ་རིང་གི་ཆོས་འདིས་ཚན་གཅིག་གི་ཆོས་རྣམས་མགོ་རྟིང་བཟློག་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་སྲིད། དེས་ན་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་གཉིས་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པར་གོ་དགོས་སོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་གྲུབ་མཐའ་འདི་གཟུང༌། འུབས་ཀྱིས་བསྡུས་པར་གྱུར་ན་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་མེད་པའི་སེམས་དེ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་འདོད་པས་ཉམས་སུ་བླངས་ན་གང་འདོད་པ་དེ་ཐོབ། དེས་ན་ཆོས་དང་སྡེ་སྣོད་ལ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་མེད། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གི་བསམ་པས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཕྱེ་བ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་མེད
Chinese
我認為，這也是相似之處各有不同。一般來說，要區分佛法和非佛法並不容易。然而，如果能夠理解世間怙主的偉大宗派，也不是非常困難。對於初學者菩薩來說，這是教導捨棄煩惱的佛法。對於證悟一切法平等性的菩薩來說，這是開示煩惱即是無煩惱、無生、空性的佛法。例如，就像文殊菩薩調伏了妓女之女黃金光和商人之子無畏一樣，因為宣說了色即是菩提，菩提即是色等等，所以他們二者證得了無生法忍。因此，貪欲即是菩提，菩提即是貪欲，貪著即是無貪著空性，本性如此。當證悟之時，空性是善還是非善呢？國王導師說，藉由捨棄貪欲的真實加持，恆河可以倒流；拉瓦巴導師也說，藉由捨棄下午食物的真實，河流也可以倒流。三毒等等是無煩惱空性，是勝義菩提心，當這個心與世俗菩提心區分開來的時候，它就會變成無三毒的心和事業。在《日藏經》中說，菩提心是一切法的前行，甚至是煩惱心之前行，這不就是這個意思嗎？今天的這個法，也可能會像把某些法的頭尾顛倒一樣。因此，必須清楚地區分善與非善。掌握這個善與非善不會改變的宗派。如果將其概括起來，那麼無三毒的心，如果因為想要三菩提而修持，就能獲得所 желаемого。因此，佛法和律藏沒有大小乘之分，而是依據補特伽羅的想法來區分大小乘。三菩提的本質是無三毒。
English
I think that even that, similarities have different focuses. In general, it is not easy to distinguish between Dharma and non-Dharma. However, if one can understand the great doctrine of the Protector of the World, it is not very difficult. For beginner Bodhisattvas, this is the Dharma that teaches to abandon afflictions. For Bodhisattvas who realize the equality of all dharmas, this is the Dharma that introduces afflictions as non-afflictions, unborn, and emptiness. For example, just as Manjushri subdued the prostitute's daughter Golden Light and the merchant's son Fearless, because he taught that form itself is enlightenment, enlightenment itself is form, etc., the two of them attained forbearance of the unborn Dharma. Therefore, desire itself is enlightenment, enlightenment itself is desire, attachment itself is non-attachment emptiness by nature. When that is realized, is emptiness virtuous or non-virtuous? The royal teacher said that by speaking the truth of the blessing of abandoning desire, the Ganges River can flow backwards; Teacher Lavapa also said that by speaking the truth of abandoning the afternoon meal, the river can also flow backwards. The three poisons, etc., are non-affliction emptiness, the ultimate Bodhicitta, and when that mind is distinguished by the conventional Bodhicitta, it becomes a mind and action free from the three poisons. In the Sutra Heart of the Sun, it says that the Bodhicitta is the preliminary of all dharmas, even preceding the mind of afflictions, isn't that what it means? Today's Dharma may also go like turning the head and tail of some dharmas upside down. Therefore, it is necessary to understand good and non-good separately without mixing them. Hold this doctrine that good and non-good do not change into something else. If it is summarized concisely, then the mind without the three poisons, if practiced with the desire for the three enlightenments, will obtain what is desired. Therefore, there is no distinction between the Great and Small Vehicle in Dharma and Vinaya, but the Great and Small Vehicle are distinguished by the thought of the individual. The essence of the three enlightenments is the absence of the three poisons.
Tibetan
་པའི་སེམས་དེར་གཅིག་པ་ཡིན། དེས་ན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དུས་སུ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ལས་སུ་འོང་བས་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ལགས་པས་དེ་ལྟར་ཕྱག་ལེན་མཛད་པར་ཞུ།། ཡང་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སྤྱིར་འདས་མ་འོངས་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མར་དགེ་བ་འདིར་གཅིག་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་ཡིན་པར་ཡང༌། ཐོག་མ་བར་དང་མཐར་དགེ་བ། །འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །མ་འོངས་རྣམས་ཀྱང་གསུང་འགྱུར་ལ། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་གསུང་བ་གང༌། བགྱི་བ་གསུངས་ན། །དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་དེར་གཅིག་པ་ཡིན། དེ་ཡང་ཐོག་མར་དགེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བར་དང་ཐ་མར་ཡང་དགེ་བ་ཡིན། ཐོག་མར་མི་དགེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བར་དང་ཐ་མར་ཡང་མི་དགེ་སྟེ། དགེ་བ་ལ་མི་དགེ་བའི་གནས་མེད། མི་དགེ་བ་ལ་དགེ་བའི་གནས་མེད་དེ། ཕན་ཚུན་བསྒྱུར་དུ་མི་བཏུབ། འོ་ན་ཁ་སང་གི་སྐབས་སུ་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་གསུང་སྙམ་ན། དེ་ཡང་འདོད་ཆགས་འདོད་ཆགས་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་མི་དགེ་བ་མ་ལགས། དེ་དགེ་བ་ཡིན། དེ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ནི་གཤིས་ཡིན། མི་དགེ་བ་དགེ་བར་བསྒྱུར་བ་མ་ལགས། དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ཀྱང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། དེ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དུས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དེ་དགེ་བ་ཡིན། དེས་ན་སློབ་དཔོན་རྒྱལ་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ལྭ་བ་པའི་བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་སྐྱེ་ བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་དེ་དགེ་བ་ཡིན། དེ་མ་ལགས་པ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུམ་དགེ་བ་ཡིན་ཡང་དེ་མ་རྟོགས་པ་ཨ་འཐས་ཀྱི་དུས་སུ་མ་རྟོགས་པ་ཨ་འཐས་པ་དེ་གཏི་མུག་ཡིན། གཏི་མུག་དེ་མི་
Chinese
的心是一样的。因此，身语意三的一切行为，从原始以来就是不生的空性，世俗菩提心也是空性。身语意三的一切行为，被世俗菩提心所区分的时候，两种菩提心成为无别的作用，因此一切都成为无上菩提的因，请这样修习。 又是喇嘛仁波切开示说，总的来说，过去、未来、十方、三世的一切如来的法，在开始、中间和结尾都是善的，这一点是一样的。也正是如此： 开始、中间和结尾都是善的。 过去的佛陀们已经说过， 未来的佛陀们也将要说， 现在出现的圆满佛陀， 反复不断地说的是什么呢？ 如果说要做什么， 那么三世诸佛的法在那里是一样的。 也就是，开始时什么是善，那么中间和结尾也是善。 开始时什么是不善，那么中间和结尾也是不善。 善中没有不善之处，不善中没有善之处，不能互相转变。 那么，昨天的情况下，如果烦恼三毒被菩提心所区分，就会变成无上菩提的因，您是这样说的吗？ 那也是，贪欲、无贪欲，证悟到空性，那不是不善，那是善。 那被世俗菩提心所区分，那变成无上菩提的因是本性。 不是把不善转变成善。 同样，嗔恨和愚痴也是，嗔恨和无嗔恨，愚痴和无愚痴，证悟到空性，并且，那被世俗菩提心所区分的时候，变成圆满菩提的因，那是善。 因此，导师国王和导师拉瓦巴的真谛加持成就的原因就是，烦恼三毒生起，在证悟到无生空性的时候，那是善。 那不是，慈悲心和菩提心三者是善，但是如果不能证悟，在迷惑的时候，不能证悟的迷惑就是愚痴。 愚痴是
English
are the same in that mind. Therefore, all actions of body, speech, and mind are emptiness, unborn from the beginning, and relative Bodhicitta is also emptiness. When all actions of body, speech, and mind are distinguished by relative Bodhicitta, the two types of Bodhicitta become inseparable, so everything becomes the cause of unsurpassed Bodhi. Please practice in this way. Furthermore, the precious Lama said, in general, the Dharma of all Tathagatas of the past, future, ten directions, and three times is the same in that it is virtuous in the beginning, middle, and end. It is also said that: Virtuous in the beginning, middle, and end. The Buddhas of the past have spoken, The future ones will also speak, The perfect Buddhas who appear now, What do they repeatedly say? If it is said what to do, then the Dharma of all Buddhas of the three times is the same there. That is, whatever is virtuous in the beginning is also virtuous in the middle and end. Whatever is non-virtuous in the beginning is also non-virtuous in the middle and end. There is no place for non-virtue in virtue, and no place for virtue in non-virtue; they cannot be transformed into each other. Then, in yesterday's context, if the three poisons of afflictions are distinguished by Bodhicitta, they will become the cause of unsurpassed Bodhi, is that what you said? That is also, attachment, non-attachment, realizing emptiness, that is not non-virtuous, that is virtuous. That is distinguished by relative Bodhicitta, and it is the nature that it becomes the cause of unsurpassed Bodhi. It is not transforming non-virtue into virtue. Similarly, anger and ignorance are also, anger and non-anger, ignorance and non-ignorance, realizing emptiness, and when that is distinguished by relative Bodhicitta, it becomes the cause of perfect Bodhi, that is virtuous. Therefore, the reason why the blessings of truth of the teacher king and the teacher Lavapa are accomplished is that when the three poisons of afflictions arise, when realizing unborn emptiness, that is virtuous. That is not, the three, loving-kindness, compassion, and Bodhicitta, are virtuous, but if one cannot realize that, in the state of bewilderment, the bewilderment of not realizing is ignorance. Ignorance is