Tibetan
ར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པར། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཚད། །བྱེ་བ་ཕྲག་ནི་བདུན་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་མ་རྒྱུད་གྲངས། །བྱེ་བ་ཕྲག་ནི་དྲུག་ཏུ་གྲགས། །ཐེག་ཆེན་ལས་གཞན་མདོ་སྡེ་རྣམས། །དུང་ཕྱུར་ཕྲག་བརྒྱད་གསུངས་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ། །ས་ཡ་དང་ནི་དུང་ཕྱུར་ལྔ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཐུབ་དབང་པོ། །སྐུ་གསུམ་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་གསུངས། །འདུལ་བའི་གནས་ལ་སོགས་པ་རྣམས། །ཉན་ཐོས་བདག་ཉིད་ལ་བསྟན་པའོ། །སྣ་ཚོགས་མདོ་སྡེའི་རྣམ་བཤད་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན། །གསུངས་ན་དེ་རྣམས་ལ་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཐ་དད་པ་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ལགས། བརྗོད་བྱའི་དོན་ཁམས་གསུམ་གྱི་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་འདི་རྒྱུ་འདུ་བྱེད་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་གཉིས་སུ་མཆི་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ཡང༌། འཁོར་བའི་རྩ་བ་འདུ་བྱེད་དེ། །དེ་ཕྱིར་མཁས་པས་འདུ་མི་བྱེད། བགྱི་བ་འཁོར་བ་འདུ་བྱེད་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། འདི་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ལ་རྟོགས་པས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང༌། བཙན་ཐོད་དུ་སྤོང་བ་གཉིས་ཡིན། བཙན་ཐོད་དུ་སྤོང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་གཉེན་པོ་སྐད་ཅིག་གིས་སྤོང་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ཀྱང་ཚུལ་དེ་ལྟར་དུ་སྤོང་བར་བྱེད་ཅིང་སྙིང་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་བློ་ཅན། ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་མམ་ལྔ་ལ་གདུག་པའི་དུག་བཞིན་དུ་མཐོང་བ། དེ་ཡང་འཁོར་བ་འདི་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་དང་ཞེ་སྡང་གིས་རྣམ་པར་མནར་བ་དེ་གཉིས་ཀ་གཏི་མུག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་འཁོར་བ་གཏིང་མཐའ་མེད་པ་འདིར་འཁྱམས་པར་གོ་བ། འཇིག་རྟེན་འདིའི་ཆོས་བརྒྱད་དམ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་བསྟེན་པར་གཉེན་པོ་མི་རྟག་པས། དཔེར་ན་སྟག་གཟིག་གི་མདུན་དུ་རྩྭ་བཞག་པ་དང་འདྲ་བར་མི་འདོད་པས་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མི་འདོད་ན། བསྟེན་པར་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཅིག་གིས་ནང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན། དེ་ཡང་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཆོ་གའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་བསྐྱེད། བླ་མས་སྒོམ་བཏབ་པ་དེ་ཨ་འཐས་སུ་བསྒོམ་པ་ཡིན། དོན་དམ་པ་དེ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ལགས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་ཨ་འཐས་སུ་བསྒོམ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམ
Chinese
关于生起次第等，瑜伽续部的数量是七十万俱胝。同样，瑜伽母续部的数量据说是六十万俱胝。大乘之外的其他经部，据说有八十亿俱胝。同样，般若波罗蜜多的方式，有五百万和五亿。所有这些都是由具足三身的能仁所说。调伏的处所等，是为声闻自性者所宣说。各种经部的分别解说，是菩萨们的。如果说这些，那么它们并没有很多不同的所说之义。所说之义是，三界的轮回，痛苦的海洋，是从因缘和合而生起的，以及断除它的两种方法。正如那样，轮回的根本是因缘和合，因此智者不造作。所作之事是从轮回的因缘和合而生起的。断除这个，有通过证悟来断除和通过强力来断除两种。通过强力来断除，就是持有未生起的烦恼贪欲不生起的誓言，以及生起的烦恼用对治在一瞬间断除的誓言，同样，嗔恨和愚痴也以那种方式断除，并且从内心深处想要获得圆满正等觉的具慧者，将三种或五种烦恼视为剧毒。也就是说，这个轮回是由烦恼贪欲所生起，并由嗔恨所折磨，这两者都被愚痴所彻底区分，因此理解为在这个无边无际的轮回中漂泊。对于侍奉世间的八法或五种妙欲，对治是不恒常，例如在老虎面前放置草一样不想要，如果在梦中也不想要，那么更不用说侍奉了。像那样具有所依的补特伽罗，在内心将两种菩提心平等安住。也就是说，胜义菩提心是跟随仪轨而生起的。上师所修的观想，就观想为无异体。证悟胜义菩提心是不可能的。世俗菩提心也观想为无异体，菩提心
English
Regarding the arising stage and so on, the extent of the Yoga Tantras is seventy million kotis. Similarly, the number of Yogini Tantras is said to be sixty million kotis. Sutras other than the Mahayana are said to be eighty billion kotis. Likewise, the mode of the Perfection of Wisdom is five million and five hundred million. All of these were spoken by the Powerful Sage who possesses the three kayas. The places of discipline and so on were taught to those of the Hearer nature. The various explanations of the Sutras are those of the Bodhisattvas. If these are spoken, then they do not have many different meanings to be expressed. The meaning to be expressed is that the cycle of the three realms, the ocean of suffering, arises from causes and conditions, and there are two methods for abandoning it. As it is, the root of samsara is causes and conditions, therefore the wise do not create them. What is done arises from the causes and conditions of samsara. To abandon this, there are two ways: to abandon through realization and to abandon through force. To abandon through force is to hold the vow of not generating afflictions, not generating desire that has not arisen, and to hold the vow of abandoning arisen afflictions in an instant with an antidote. Similarly, anger and ignorance are also abandoned in that way, and a wise person who desires to attain perfect and complete enlightenment from the depths of their heart sees the three or five afflictions as virulent poisons. That is, this samsara is generated by the affliction of desire and tormented by anger, both of which are completely distinguished by ignorance, so it is understood that one wanders in this endless samsara. The antidote to serving the eight worldly dharmas or the five objects of desire is impermanence. For example, one does not want to place grass in front of a tiger, and if one does not want it even in a dream, then what need is there to mention serving it? Such a person who has a basis equally abides in the two types of Bodhicitta within. That is, the ultimate Bodhicitta is generated by following the ritual. The visualization that the Lama meditates on is meditated on as inseparable. Realizing the ultimate Bodhicitta is not possible. Conventional Bodhicitta is also meditated on as inseparable, Bodhicitta
Tibetan
ས་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་ཨ་འཐས་སུ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་དུས་དེ་ཡིན། དེ་ལྟར་ནང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་བསམ་པ་ལ་གཏན་པ་བཅུག དབང་པོ་ལྔ་ཡུལ་ལྔའི་རྗེས་སུ་མ་འབྲངས་པར་ཆུ་ལོན་དང་འདྲ་བར་སྡོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་ཡང་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མགོན་པོ་མི་འཁྲུགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱི་བསམ་པ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ། གཉེན་པོ་སྟོབས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བཟུང་བ་ཡིན། བརྟུལ་ཞུགས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ལ་དེ་མི་བཏུབ་བྱ་བ་མེད། ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱིས་གཡོས་འབའ་ཞིག་བྱེད་པའི་གང་ཟག་ལ་དེ་ལྟ་བུ་མི་བཏུབ་སྙམ་པ་དེ་ཉོན་མོངས་པའི་ཁ་འཛིན་པ་ཡིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་འཁྲུགས་པ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་གི་འཆིང་བ་ལས་མ་གྲོལ་བ་ཡིན་པ་ལ་བཏུབ་པར་བྱུང་བ་ཡིན། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་སྤངས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཆེན་པོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང༌། བླ་མའི་མོས་གུས་གཉིས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྟུན་པས་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྟོགས་ནས་འོང༌། ངོ་བོ་གང་ཡིན་ན། ངོ་བོ། གཟུགས་མེད་མཐོང་བ་པོ་ཡང་མེད། །སྒྲ་མེད་ཐོས་པ་པོ་ཡང་མེད། །དྲི་མེད་སྣོམ་པ་པོ་ཡང་མེད། །རེག་མེད་རེག་པ་པོ་ཡང་མེད། །སེམས་མེད་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མེད། གསུངས། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་འཁོར་བ་སྤངས་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྟོགས་ན་ཡང་ད་རུང་འདུ་བྱེད་མ་རྟོགས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ཨ་འཐས་སུ་སྐྱེ་བ་དེ་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དེ་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་ཨ་འཐས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན། རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་གསུང་སྒྲོས་སྤྲོས་བྲལ་ཐ་མའི་དུས་སུ་རྗེས་ཤེས་ཨ་འཐས་སུ་སྐྱེ། འབྲིང་པོའི་དུས་སུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྐྱེ། སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོའི་དུས་སུ་རྗེས་ཤེས་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་བྱ་བ་གསུང་སྒྲོས་ཡིན་པར་གདའ་ཡང༌། མིང་ག་ཙུག་བཏགས་ཀྱང་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྗེས་ཤེས་ཨ་འཐས་སུ་བཞེད་པ་ཡིན། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་བླ་མའི་མོས་གུས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་བོགས་ཐོན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རྟོགས་ནས། འདིའི་དུས་སུ་སྤང་
Chinese
那是将两种状态完全平等安住的时刻。 像那样，在内部将禅定本身平等安住，使心念稳固。 五根不随逐五境，像水坝一样地遮止。 如果想知道那是什么样的例子，就像薄伽梵怙主不动佛一样，发愿不起一丝一毫的三毒烦恼之念。 采取具有强大力量的对治的苦行。 对于具有伟大苦行的人来说，没有什么是做不到的。 对于仅仅被三毒烦恼所动摇的人来说，认为那样做不到，那就是执持烦恼。 薄伽梵不动佛最初发起菩提心时，虽然没有从一切烦恼的束缚中解脱出来，但也能够做到。 舍弃五欲，以精进的强大力量平等安住于两种菩提心，并将上师的虔诚和恭敬合二为一，从而证悟真实义菩提心的自性。 自性是什么呢？ 自性：无色，无见者；无声，无闻者；无味，无嗅者；无触，无触者；无心，无心所生。 这样说。 在证悟心的自性之时，就舍弃了轮回，并且显现了寂灭之道。 即使那样证悟了心的自性，仍然没有证悟行，各种烦恼和分别念完全生起，那是后得智。 将心的自性平等安住于禅定之中，那是离戏。 离戏的后得智是完全生起的。 杰仲巴大师的教言说，在离戏的最后时刻，后得智完全生起；在中间的时刻，像幻觉一样生起；在离戏的伟大时刻，后得智被证悟为无生。虽然有这样的教言，但无论如何命名，都认为离戏的后得智是完全生起的。 将离戏的禅定本身平等安住，并通过上师的虔诚和恭敬使之增上，从而将烦恼和分别念本身证悟为大手印。 在这个时候，舍弃
English
That is the time to equally settle into both states completely. Like that, by equally settling into the samadhi itself internally, the mind is stabilized. The five senses do not follow the five objects, and are restrained like a dam. If you wonder what kind of example that is, it is like the Bhagavan, the protector Akshobhya, who made the aspiration not to generate even for a moment the thought of the three poisons. He took up the ascetic practice of having great power of antidote. For a person with great ascetic practice, there is nothing that cannot be done. For a person who is merely swayed by the three poisons, thinking that such a thing cannot be done is to hold onto afflictions. The Bhagavan Akshobhya, when he first generated the mind of enlightenment, although he was not liberated from the bonds of all afflictions, was able to do it. Having abandoned the five desirable qualities, with the great power of diligence, he equally settled into the two aspects of the mind of enlightenment, and by combining the devotion and reverence for the guru into one, he came to realize the essence of the ultimate mind of enlightenment. What is the essence? The essence: No form, no seer; no sound, no hearer; no smell, no smeller; no touch, no toucher; no mind, no mental events. It is said. At the time of realizing the essence of the mind, samsara is abandoned, and the path of nirvana is manifested. Even if the essence of the mind is realized in that way, still the formations are not realized, and various afflictions and discriminations arise completely, that is subsequent wisdom. To equally settle the essence of the mind in samadhi is freedom from elaboration. The subsequent wisdom of freedom from elaboration is to arise completely. Je Gampopa's teachings say that in the final moment of freedom from elaboration, subsequent wisdom arises completely; in the intermediate moment, it arises like an illusion; in the great moment of freedom from elaboration, subsequent wisdom is realized as unborn. Although there are such teachings, no matter what name is given, the subsequent wisdom of freedom from elaboration is considered to arise completely. By equally settling into that very samadhi of freedom from elaboration, and through the guru's devotion and reverence, that itself is enhanced, and thereby the afflictions and discriminations themselves are realized as Mahamudra. At this time, abandoning