Tibetan
་ལ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་མེད། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ནི་གང་ཟག་གི་བློའི་རིམ་པ་ཡིན། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་དུ་འོང་བ་དང་ཐོབ་པ་ནི་མི་དགེ་བ་བཅུ་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྤོང་བ་དང༌། དགེ་བ་བཅུ་ཉམས་སུ་ལེན་པས་ཐོབ་སྟེ། མི་དགེ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིི་སྒོ་ནས་བཅུ་པོ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྤང་བྱ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་དགེ་བ་བཅུར་འདུས། དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགག་པའི་བསླབ་པར་བཅས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་དེར་འདུ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བསླབ་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་ནི་དགེ་བ་བཅུར་འདུ་ལ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་བླངས་ནས་བསྲུང་བྱ་ཡང་དེ་ཡིན། སེམས་བསྐྱེད་ནས་བསླབ་བྱ་ཡང་དེ་ཡིན། དབང་བསྐུར་ནས་དམ་ཚིག་ཀྱང་བཅུ་པོ་དེར་མ་འདུས་པ་མེད། དེ་ཡང་ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་དེ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པས་ཉམས་སུ་བླངས་ན། སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་དེས་སེམས་དེ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་དེ་ཐོབ། དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པས་ཉམས་སུ་བླངས་ན་དེ་ཐོབ། དེ་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ཆུང་ངུ་དང་བར་མ་གང་ཡང་མ་ཡིན། བསམ་པ་གང་འདོད་པས་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་བསམ་པ་དེ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་བ་དེ་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གང་འདོད་པ་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་རྣམས་ལ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཡོད་པ་མ་ལགས། དེས་ན་བསམ་པ་རྒྱ་མ་ཆུང་བར་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་བསྐྱེད་དགོས། དེ་ཡང་ཆོས་སྐད་དུ་མ་སོང་གླེན་གཏམ་དུ་བགྱིས་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་དེ་ལ་ཟེར་བ་ལགས་པས་དགེ་བ་བཅུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡང་སེམས་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་བྱས་པར་རང་དོན་བསྲུངས་པར་གྱུར་ན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡང་མ་དག་པར་གསུངས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་བདག་དོན་བྱས་པས་རྣམ་རྒྱས་ཤིང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྩེ་བྲལ་བ། །བདག་ཉིད་རྒྱས་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་ནོར་གྱིས་རབ་དག་པ། །འཕགས་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་མི་བརྗོད།། བགྱི་བ་གསུངས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡང་རྣམ་པར་མ་དག་པར་གསུངས་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་སླ་ཡི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། དམྱལ་བར་འགྲོ་བ་སངས་རྒྱས་ལ། །གཏན་དུ་གེགས་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཉན་ཐོས་ས་ནི་གཏན་གྱི་གེགས། །བགྱི་བ་གསུང་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དེ་ཡང་འབྲས་བུ་དམན་པ་ཐོབ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན། དགེ་བ་བཅུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེ་ཡང་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་ཏེ། དགེ་བ་བཅུ་པོ་དེ་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་བླངས་ནས་བསྲུང་རྒྱུ་ཡང་དེ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བླངས་ནས་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་དེ་ཡིན། གསང་སྔགས་སུ་ཡང་མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱེད་པའམ། མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་དབང་བསྐུར་ནས་དམ་ཚིག་ཀྱང་དེ་ཡིན། དེ་ཡང་ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་གསུམ། ངག་གི་སྒོ་ནས་རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཕྲ་མ་དང༌། ངག་འཁྱལ་དང༌། ཚིག་རྩུབ་མོ་དང༌། སེམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྣབ་སེམས་དང༌། གནོད་སེམས། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་བཅུ་སྤོང་བ་ཡིན། དེས་ན་ཆོས་ལ་བྱེད་མི་བྱེད་མ་གཏོགས་པ་མ་གོ་རྒྱུ་གཅིག་ག་ལ་ཡོད་དེ། མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་བ་དང་དགེ་བ་བཅུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་མོད། རང་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མ་བླང་པར་གྱུར་ན་ཡང་དེ་ཆོས་མིན་ཞེས་ཆོས་ལ་སྐུར་པ་མི་གདབ་སྟེ། རང་ཉིད་ཀྱི་ལྕེ་ལ་ཐོང་གཤོལ་ལྔ་བརྒྱ་རྨོ་བའི་ལས་གསོག་པ་ཡིན། དེ་ཡང་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་ན་དབུ་མ་ཤམ་ཐབས་སྔོན་པོ་ཅན་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་སུ་སྨྲས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིན། དེས་ན་རང་མི་བྱེད་པར་གྱུར་ན་ཡང་ཆོས་ལ་སྐུར་བ་མི་གདབ་པར་དགེ་བ་བཅུ་པོ་དེ་ཉམས་སུ་ལོངས། དེ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་གང་ཡིན་ན་དགེ་བ་བཅུའི་རྒྱུད་འགྱོད་པ་མེད་པའི་སེམས་དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ན་ཡང་ཞོག་པ་ཡིན། དེ་ཡང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ན་ཡང་དགེ་བ་རྣམ་པ་བཅུའི་སེམས་འགྱོད་པ་མེད་པ་དེས་མཉམ་པར་བཞག་ནས། ཐུན་ཁ་ཅིག་གིས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ། བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་དུས་སུ་དེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན། དེས་འཕྲིན་ལས་བཞི་འགྲུབ། དེ་ཡང་འཕྲིན་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ཡིན་པས་དེའི་ལས་ཡིན་ཏེ། བརྟན་པ་ཐོབ་པ་དེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ཡིན། དེ་ལ་བསྐྱེད་རིམ་ཀུན་བཏགས་སུ་འདོད་པ་ཚན་གཅིག་ཡོད་དེ། ཀུན་བཏགས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་བསྒོམ་པ་ལ་ཟེར་ཏེ། དེ་ག་ལ་ཡིན་ལུས་འདི་གདོད་མ་ནས་སངས་
Chinese
没有大小乘之分。大小乘是众生的智慧层次。成为和获得大小乘，是通过以特殊的想法断除十不善，和修持十善而获得的。十种不善业是通过身语意三门来断除这十种不善业。所有应断除的都包含在十不善业中。因此，如来所制定的所有应遮止的学处都包含于此。所有应修持的学处都包含在十善业中。受持别解脱戒后，应守护的也是这些。发起菩提心后，应学习的也是这些。灌顶后，誓言也无不包含在这十者之中。例如，以身体的行为来说，如果为了希求无上菩提而断除杀生，那么断除杀生就能圆满那个心愿，从而获得菩提。同样，如果为了希求声闻菩提和独觉菩提而修持，也能获得相应的果位。因此，断除杀生本身既不是大乘，也不是小乘，也不是中乘。而是以何种发心来修持，那个发心才是大小乘。同样，通过身语意三门断除十不善业，可以获得你所希望的三种菩提中的任何一种。这些本身并没有大小乘之分。因此，不要有狭隘的想法，要发起世俗菩提心。如果不用佛法术语，而用愚蠢的话来说，那就是想要获得圆满正等觉的想法。因此，修持十善业也需要用心来区分，并加以修持。如果不这样做，即使守护了自己的利益，所持的戒律也被认为是不清净的。以自我为中心的戒律会增长烦恼，对违犯戒律的众生缺乏慈悲。以自我增益为目的的戒律，即使以财富来净化，也不能被称为清净的戒律。经文中说，如果这样做，那么这个戒律也是不清净的。此外，生起烦恼，如贪欲和嗔恨之心是容易的，但生起声闻之心却并非如此。堕入地狱者，并非永远障碍成佛。
English
There is no distinction between Mahayana and Hinayana. The distinction between Mahayana and Hinayana lies in the level of intelligence of beings. Becoming and attaining Mahayana and Hinayana is achieved by abandoning the ten non-virtuous actions with specific intentions and practicing the ten virtuous actions. The ten non-virtuous actions are abandoned through the three doors of body, speech, and mind. All that should be abandoned is included in the ten non-virtuous actions. Therefore, all the precepts that the Tathagata has established to be prohibited are included in these. All the precepts that should be practiced are included in the ten virtuous actions. After taking the Pratimoksha vows, what should be protected is also these. After generating Bodhicitta, what should be learned is also these. After empowerment, there is no vow that is not included in these ten. For example, in terms of bodily actions, if one abandons killing with the intention of seeking unsurpassed enlightenment, then abandoning killing will perfect that intention and attain enlightenment. Similarly, if one practices with the intention of seeking the enlightenment of a Shravaka or a Pratyekabuddha, one will attain the corresponding result. Therefore, abandoning killing itself is neither Mahayana, nor Hinayana, nor intermediate. Rather, the intention with which one practices is what determines whether it is Mahayana or Hinayana. Similarly, abandoning the ten non-virtuous actions through the three doors of body, speech, and mind allows one to attain whichever of the three Bodhis one desires. These themselves do not have the distinction of Mahayana and Hinayana. Therefore, one should not have narrow-minded thoughts, but should generate relative Bodhicitta. If one does not use Dharma terms, but speaks foolishly, it refers to the intention of wanting to attain perfect and complete enlightenment. Therefore, practicing the ten virtuous actions also requires distinguishing with the mind and practicing accordingly. If one does not do so, even if one protects one's own interests, the precepts one holds are considered impure. Precepts that are self-centered increase afflictions and lack compassion for beings who violate the precepts. Precepts aimed at self-aggrandizement, even if purified with wealth, cannot be called pure precepts. The scriptures say that if one does so, then those precepts are also impure. Furthermore, it is easy to generate afflictions such as desire and hatred, but it is not so easy to generate the mind of a Shravaka. Those who fall into hell do not permanently obstruct Buddhahood.
Chinese
哦！声闻地是永久的障碍。如果这样说，声闻的菩提也不是要获得低劣的果位，这样的想法应该完全舍弃。修持十善也必须以菩提心的意乐来加以区分，因为这十善也是受持别解脱戒后要守护的，受持菩萨戒后，戒律的学处也是如此。在密宗里，也是通过灌顶使未成熟者成熟，未证悟者证悟，誓言也是如此。也就是从身体方面来说，断绝杀生、不予取、非梵行这三者；从语言方面来说，断绝妄语、离间语、绮语、恶语这四者；从心意方面来说，断绝贪心、害心、邪见这三者，总共是断绝十种恶行。因此，除了做与不做之外，难道还有什么不明白的吗？就是断绝十不善，修持十善而已。即使自己没有修持，也不要诽谤佛法说这不是佛法，因为这样会造下自己舌头上被五百把犁耕耘的恶业。那是什么样的例子呢？就像是身穿蓝色法衣的中观论者一样，因为他们说了非法是法而导致的果报。因此，即使自己没有做到，也不要诽谤佛法，要修持这十善。修持十善就能生起禅定。那禅定是什么呢？就是以十善的无悔之心，无论将禅定安住在什么上，都能安住。比如安住在生起次第上，也能以十善的无悔之心安住，通过几次修习，就能在生起次第上获得稳固。在获得稳固的时候，那就是真正的圆满正等觉佛陀。他能成办四种事业。那也是佛的事业，因为那是佛的事业，获得稳固也就是在圆满正等觉佛陀上获得稳固。其中有一派人认为生起次第是遍计所执，所谓遍计所执，就是将非有执为有。那在哪里呢？就是这个身体本来就是佛。
English
O! The Hearer's Ground is a permanent obstacle. If it is said so, the Bodhi of the Hearer is not to attain an inferior fruit, such thoughts should be completely abandoned. Practicing the ten virtues must also be distinguished by the intention of Bodhicitta, because these ten virtues are also what one should protect after taking the Pratimoksha vows, and the discipline of the vows is also the same after taking the Bodhisattva vows. In the Secret Mantra, it is also through empowerment that the immature are matured, and the un enlightened are enlightened, and the Samaya is also the same. That is, from the aspect of body, to abandon the three of killing, not giving, and non-celibacy; from the aspect of speech, to abandon the four of lying, divisive speech, idle chatter, and harsh words; from the aspect of mind, to abandon the three of covetousness, malice, and wrong views, a total of abandoning ten non-virtuous actions. Therefore, besides doing and not doing, is there anything one does not understand? It is just abandoning the ten non-virtues and practicing the ten virtues. Even if one has not practiced oneself, one should not slander the Dharma by saying that this is not the Dharma, because doing so will create the evil karma of having one's tongue plowed by five hundred plows. What kind of example is that? It is like the Madhyamika wearing blue robes, because of the result of saying that what is not Dharma is Dharma. Therefore, even if one has not done it oneself, one should not slander the Dharma, but practice these ten virtues. From practicing these ten virtues, Samadhi will arise. What is that Samadhi? It is with the mind of no regret in the lineage of the ten virtues, no matter what one places the Samadhi on, one can abide in it. For example, if one abides in the generation stage, one can also abide with the mind of no regret in the ten virtues, and through several practices, one can gain stability in the generation stage. At the time of gaining stability, that is the actual and complete perfect Buddha. He can accomplish the four activities. That is also the activity of the Buddha, because that is the activity of the Buddha, gaining stability is also gaining stability in the complete perfect Buddha. There is a group of people who think that the generation stage is completely imputed, and what is called completely imputed is to regard what is not there as there. Where is that? That is, this body is originally a Buddha.