Tibetan
་བསྔལ་དང་འདུ་བྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ལས་མ་གྲོལ་ནས་རྟག་པར་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ལ་དྲག་ཤོས་ལྷ་དང་མི་ཡིན་ན་ཡང༌། སྡུག་བསྔལ་དེ་འདྲ་ན། འཁོར་བ་ནི་མེ་འབར་བའི་ཁང་པའམ་བཙོན་ར་དང་འདྲ། མེ་མར་མུར་གྱི་འོབས་དང་འདྲ། མི་གཙང་བའི་དོང་དང་འདྲ་སྟེ། འཁོར་བ་འདི་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམས་པས། འཁོར་བ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པ། དེ་ལ་འཇིགས་ཤིང་མི་འདོད་པས་རང་ཉིད་ཞི་བ་དང་བདེ་བ་འདོད་པས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་འདོད་པའི་བསམ་པ་སྐྱེས་ནས། ཚངས་པར་སྤྱོད་པས་ཁམས་གསུམ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་ཐོབ་སྟེ། སྲེད་དང་བྲལ་ལ་ཡང་སྲིད་མེད་བྱ་བ་ཡང་དེ་ལ་ཟེར། ངེས་འབྱུང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་བྱ་བ་ཡང་དེ་ལ་ཟེར། སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། འཁོར་བ་ལ་ཡིད་མ་བྱུང་ན། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་གདུང་བ་མེད་པར་ནི། །སྐྱེ་བོ་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས། དེ་ལྟར་ཆོས་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ལ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམས་པས། འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལ་བློ་ལོག་པ་ཞིག་དགོས་གསུངས། འདི་ལ་ཇོ་བོ་རྗེ་ཆེན་པོས་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་རིམ་ཞེས་མིང་འདོགས་སོ།། དེ་ལྟར་ཆོས་ལམ་དུ་སོང་ཡང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གར་འགྲོ་ཆ་མེད་པས། ལམ་གྱི་འཁྲུལ་པ་སེལ་བ་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བློ་ལོག་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་ལམ་གྱི་འཁྲུལ་པ་གང་ཡིན་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇིགས་པས་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཞི་བ་དང་བདེ་བར་འདོད་པས། ཚངས་པར་སྤྱད་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཐོབ། དེ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཆེར་བརྩམས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་དགོས་པས། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་ཚོད་ཉན་ཐོས་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལྔ་པ་དང་མཉམ། རང་སངས་རྒྱས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དྲུག་པ་དང་མཉམ་ཞེས་བྱ་བར་ས་བཅུའི་མདོ་ལས་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལུས་གཅིག་གིས་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཉན་ཐོས་དེ་དག་ཇི་སྲིད་དུ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྐུལ་བར། །དེ་སྲིད་ལུས་གཅིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །ཏིང་འཛིན་དྲེགས་པས་མྱོས་དེ་གན
Chinese
没有从苦和行苦中解脱出来，总是痛苦。六道众生中最厉害的是天人和人，也是这样的痛苦。轮回就像燃烧的房子或监狱，像火坑，像不干净的深渊，所以轮回的一切本质都是痛苦。这样思维轮回的过患，知道一切轮回都是痛苦，因为害怕和不想要它，想要自己寂静和安乐，生起一定要从轮回中解脱出来的想法。通过梵行，也获得了远离三界贪欲的阿罗汉，断除了贪欲就没有后世，说的就是这个。所谓的出离之律仪，说的也是这个。圣者阿阇黎说：如果对轮回没有厌倦，就不会获得涅槃。如果没有痛苦的煎熬，众生就不会生起厌离。这样，在走向佛法的道路上，思维轮回的过患，就必须对一切轮回生起厌离之心。对此，至尊阿底峡尊者命名为中士道次第。虽然这样走上了佛法的道路，但是因为不知道去往声闻和缘觉等哪条道路，为了消除道路的错谬，必须以慈悲菩提心对声闻和缘觉生起厌离之心。那么，道路的错谬是什么呢？就是声闻和缘觉。他们因为害怕轮回的痛苦，想要自己独自寂静和安乐，通过梵行获得了入流果。之后更加精进，获得了阿罗汉果等等。这些声闻和缘觉为了从轮回中解脱，也必须证悟空性。声闻的空性证悟程度与菩萨五地相等，缘觉与菩萨六地相等，《十地经》中这样说到。空性是寂灭一边的涅槃，以一个身体而住。圣者阿阇黎说：这些声闻直到诸佛没有劝请之前，一直以一个身体，沉醉于智慧的等持中。
English
Not being liberated from the suffering of suffering and the suffering of conditioning, one is always suffering. Among the six realms of beings, even the most powerful gods and humans experience such suffering. Samsara is like a burning house or a prison, like a pit of embers, like a pit of impurity. Therefore, all of samsara is of the nature of suffering. Thus, by contemplating the faults of samsara, knowing that all of samsara is suffering, fearing and disliking it, and desiring one's own peace and happiness, the thought arises that one must definitely escape from samsara. By practicing celibacy, one also attains the Arhat who is free from attachment to the desires of the three realms. To be free from craving and to have no rebirth is what that means. The discipline of renunciation is also what that means. The noble teacher said: If one is not disgusted with samsara, one will not attain Nirvana. Without the torment of suffering, beings will not develop weariness. Thus, in order to go on the path of Dharma, it is said that one must contemplate the faults of samsara and develop aversion to all of samsara. This is what the great Lord Atisha named the "Stages of the Path for a Person of Intermediate Capacity." Even having gone on the path of Dharma in this way, because one does not know which path to take, such as that of the Hearers and Solitary Buddhas, in order to eliminate the errors of the path, one must develop aversion to the Hearers and Solitary Buddhas with loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment. So, what is the error of the path? It is the Hearers and Solitary Buddhas. Because they fear the suffering of samsara, they desire to be alone in peace and happiness. By practicing celibacy, they attain the Stream-enterer fruit. Then, by exerting great effort, they attain the Arhat fruit, and so on. These Hearers and Solitary Buddhas must also realize emptiness in order to be liberated from samsara. The degree of realization of emptiness of the Hearers is equal to the fifth level of a Bodhisattva, and the Solitary Buddhas are equal to the sixth level of a Bodhisattva, as stated in the Sutra of the Ten Levels. Emptiness is Nirvana on the side of peace, abiding in a single body. The noble teacher said: These Hearers, until they are urged by the Buddhas, remain in a single body, intoxicated by the pride of the samadhi of wisdom.
Tibetan
ས། །བསྐུལ་ནས་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་བརྩོན་དགའ་ཞིང༌། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཉེར་འཕེལ་ནས། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གཉིས་པོ་དེ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་གྱི་འཁྲུལ་པའམ་བགེགས་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས། དམྱལ་བར་གནས་པས་བྱང་ཆུབ་ལ། །གཏན་གྱི་གེགས་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཉན་ཐོས་དང་ནི་རང་སངས་རྒྱས། །དེ་ནི་གཏན་གྱི་བྱང་ཆུབ་གེགས། །ཞེས་གསུངས། དེ་དག་ཀྱང་འཚང་རྒྱ་བར་བྱེད་པ་ལ་གདོད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། རྒྱུད་ལས། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ངེས་མཛད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་ན་མེད། །དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བགྱི། །ཞེས་པ་དང༌། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་སྡུད་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་མེད་རྒྱལ་འབྱུང་འཇིག་རྟེན་ཡོད་མེད་ན། །འབྲས་བུ་བརྒྱ་བྱིན་ཚངས་པ་ཉན་ཐོས་ག་ལ་འབྱུང༌། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མེད་ན་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འབྱུང༌། དེ་མ་བྱུང་ན་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་མི་འོང༌། དེ་མ་བྱུང་ན་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་མི་འོང༌། དེ་མ་བྱུང་ན་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པའི་མངོན་མཐོ་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ངེས་ལེགས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ནས། སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཞུགས་གང༌། །དེས་ནི་ལམ་མཆོག་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།། ཞེས་གསུངས་པས་ལམ་གྱི་འཁྲུལ་པ་སེལ་བ་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་སྙིང་རྗེ་ལས་སྐྱེ། སྙིང་རྗེ་བྱམས་པ་ལས་སྐྱེ། རྗེ་ཕག་མོ་གྲུ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། བྱམས་པའི་ཆུ་བོ་མི་གཅོད་ཅིང༌།། སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་རབ་བརླན་ཏེ། །བྱང་སེམས་ལྗོན་ཤིང་རབ་རྒྱས་ནས། །དོན་གཉིས་འབྲས་བུ་སྨིན་མཛད་གསོལ། །ཞེས་གསུངས། བྱམས་པ་ནི་སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ་ཡིན། སྙིང་རྗེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་ཅན། །འཕྲད་དང་བྲལ་བའི་དགོངས་པ་ཅན། །མི་འབྲལ་བ་ཡི་བསམ་པ་ཅན། །ཕན་དགོངས་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་དང༌། མངོན་རྟོག་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་གསུངས། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མར་ཤེས་ན་བྱམས
Chinese
萨。 策励以种种形相，为利有情勤奋喜悦，福德智慧增上，终将获得佛陀菩提。 如是说。 声闻和自佛的两种道，是无上菩提道的歧途或障碍。 如同导师无著的《菩萨地论》中所说： 处于地狱并非菩提之永恒障碍，声闻和自佛，才是菩提之永恒障碍。 如是说。 彼等欲成佛，首须发起殊胜菩提心。 如续部所云： 犹如三世诸佛，于菩提中决定，无上菩提心，我今发愿。 如是说。 《摄大乘论》云： 无菩提心，则无佛陀出现于世间，若无佛陀，则无善说之法，若无善说之法，则无善行，若无善行，则无帝释天等之增上生，亦无声闻等之决定胜。 如是说。 大婆罗门云： 离悲空性行持者，彼不得胜道。 如是说，为遣除道之歧途，须修慈悲菩提心。 菩提心生于悲，悲生于慈。 尊者帕摩竹巴云： 慈爱之河流不竭，悲悯之根须润泽，菩提心之树茁壮成长，祈愿成就二利之果。 如是说。 慈爱是欲令众生具足安乐，悲悯是欲令众生远离痛苦，菩提心是欲证得圆满佛陀。 如《经庄严论》云： 慈爱有情众，具足相遇与分离之意，具足不离之念，利他之意，我向您顶礼。 如是说。 《现观庄严论》云： 发心为利他，欲得圆满菩提。 如是说。 若知一切有情皆为母，则生慈爱。
English
Sa. Having been urged by various forms, one delights in diligently benefiting sentient beings. Through the increase of merit and wisdom, one will attain Buddhahood and enlightenment. Thus it is said. The two paths of Shravakas and Pratyekabuddhas are deviations or obstacles on the path to unsurpassed enlightenment. As the teacher Asanga said in the Bodhisattvabhumi: "Dwelling in hell is not a permanent obstacle to enlightenment, but Shravakas and Pratyekabuddhas are permanent obstacles to enlightenment." Thus it is said. In order for them to attain Buddhahood, they must first generate the supreme Bodhicitta. As it is said in the Tantra: "Just as the protectors of the three times are certain in enlightenment, I shall generate the supreme Bodhicitta." Thus it is said. The Mother of the Buddhas, the Condensed Perfection of Wisdom Sutra, says: "Without Bodhicitta, Buddhas will not appear in the world. If there are no Buddhas, there will be no well-spoken Dharma. If there is no well-spoken Dharma, there will be no good conduct. If there is no good conduct, there will be no higher realms such as Indra, nor definite goodness such as Shravakas." Thus it is said. The great Brahmin said: "Whoever engages in emptiness devoid of compassion will not find the supreme path." Thus it is said, in order to eliminate deviations on the path, one must cultivate loving-kindness, compassion, and Bodhicitta. That Bodhicitta arises from compassion, and compassion arises from loving-kindness. The Venerable Phagmo Drupa said: "May the river of loving-kindness never cease, may the root of compassion be thoroughly moistened, and may the tree of Bodhicitta grow luxuriantly, causing the fruit of the two benefits to ripen." Thus it is said. Loving-kindness is the wish for sentient beings to have happiness and its causes. Compassion is the wish for them to be free from suffering and its causes. Bodhicitta is the wish to attain perfect Buddhahood. As the Ornament of the Sutras says: "Having affection for sentient beings, having the intention of meeting and parting, having the thought of not separating, having the intention of benefiting, I prostrate to you." Thus it is said. The Ornament for Clear Realization says: "The generation of the mind is for the sake of others, desiring perfect and complete enlightenment." Thus it is said. If one recognizes all sentient beings as one's mother, then loving-kindness arises.