Tibetan
མགོ་ལ་མི་འཇོག རྟོགས་ལྡན་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པར་འདོད་སྐད། ཕྱིས་ཆོས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་བྱོན་ནས་དུས་གཅིག་ན་ཚོགས་ཆོས་ལ་སྔར་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་ནས་རྒྱུ་འབྲས་མི་འདོད་པ་ལ། དེའི་ཉིན་པར་ཨ་འཐས་སུ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་དང༌། མཉམ་རྗེས་དང་ཟུང་འཇུག་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་དང༌། ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་རྣམ་པ་བཞིར་གསུངས་ཤིང༌། རྒྱ་གསུམ་དང་ཡང་ད་ལྟ་མ་བྲལ་བར་བར་མ་དོར་འབྲལ་བ་ལ་དེས་ན་ཁོ་ཐག་ཆོད། ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་བྱོན་པས། རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཐུགས་དགོངས་ལ་ཆོས་འདི་ལ་འཕྲོ་ཡོད་པ་ལ་སྙམ་ཡང་ཞུ་མ་ནུས་གསུངས། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་ཡང་ཐ་མ་ཟབ་པ་ལྟར། དཔལ་ཕག་མོ་གྲུ་པའི་ཆོས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཁར་གསུངས་པ་འདི་ཟབ་གསུངས། དེ་ཡང་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་བཞེད་ནི་ད་ལྟ་སྐྱེ་ཤི་བར་དོ་འདི་ཉིད་རང་ལ་ལུས་ལུས་མེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མ་རྟོགས་ན། རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་དང་བྲལ་ཡང་བར་དོ་ཡིད་ཀྱི་ལུས་བྱ་བ་འདི་བས་དམ་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། སྣང་རྒྱ་ཡང་ད་ལྟ་སྣང་བ་སྣང་མེད་དུ་རྟོགས། སྣང་རྒྱ་དང་བྲལ་ལ། དེ་མིན་ན་སྣང་བ་ཡང་བར་དོ་འདི་བས་རགས་པ་ཡོད་ལ། རྟོག་རྒྱ་ཡང་ད་ལྟ་རྟོག་པ་རྟོག་མེད་དུ་ཤེས་ན་རྟོག་རྒྱ་ལས་གྲོལ་ལ། དེ་ལྟར་མིན་ན་བར་དོར་འདི་བས་རགས་པའི་རྟོག་པ་ལྡང་གསུངས། དེས་ན་སྐྱེས་བུ་རྣམས་རྒྱ་གསུམ་ད་ལྟ་རང་ནས་འབྲལ་དགོས་པ་ལགས་ཏེ། དེ་དང་བྲལ་བའི་དུས་སུ་རྟོགས་པའི་འོད་གསལ་དང༌། བར་དོའི་འོད་གསལ་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་དང་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་གྱུར་ནས་འཚང་རྒྱ། དེ་ལྟར་ཡང༌། འོད་གསལ་བ་ནི་རྒྱུན་པར་གནས། བར་དོའི་གྲོང་ཁྱེར་དེས་མི་མཐོང༌། །གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུའི་སྣང་བ་འབྱུང༌། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མདོར་ན་སྨོན་ལམ་དང་ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས། འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་ཚུལ་དུ་འཁོར་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་འབྱུང་བ་ལགས་པས་དེ་ལྟར་ཐུགས་ལ་བཞག་པར་ཞུ་གསུངས།། ཡང་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སྤྱིར་དམ་པའི་ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚུལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་གསུངས། དེ་ཡང་ཁོང་ཐོས་བསམ་པ་རྣམས་སྒྲོ་འདོགས་ཕྱི་ནས་གཅོད་པའི་ལུགས་ཡིན་ཞིང༌། བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཉན་བཤད་མང་པོ་དང༌། དཔེ་ཆ་མང་པོའི་ལུང་རྟོག་དང༌། བསམ་མནོ་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་བ་དུ་མ་སྤྱད་ནས་མཁས་པ་པཎྜི་ཏ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཀྱང་ནང་གི་སེམས་ལ་མ་བལྟས་པར་ཤེས་པ་ཕྱིར་ཡན་པས། དེས་རྩ་བ་འཆུགས་པའི་གནད་ཀས་ཚེ་ཐུང་བ་དང༌། ནད་མང་བ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ཆུང་བར་འགྱུར། ནད་ཀྱང་མཛེ་དང་སྐྲན་དང་དམུ་ཆུ་དང་སྙིང་རླུང་ལ་སོགས་རྣམས་འབྱུང་ལ། དེ་ལྟར་སྐྱོན་མ་བྱུང་ཡང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དང༌། གནས་དུས་ཀྱིས་བསྐལ་ནས། ལོངས་སྤྱོད་དང་འབྱོར་པ་ཆུང་ཞིང་རྟག་ཏུ་བཀྲེན་པར་འགྱུར་རོ། །མདོར་ན་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ལ་མཁས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཕན་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་མི་ཐར་གསུངས། འོ་སྐོལ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཀུ་སུ་ལུ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས། སྒྲོ་འདོགས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སེམས་ཀྱི་ནང་ནས་གཅོད་པ་ལགས་ཏེ། དེ་ལ་རྩ་བ་སེམས་ལས་མེད་པའི་གནད་ཀས། སེམས་ནང་དུ་གནས་པ་ལ་ཚེ་རིང་བ་དང་ནད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་ན། བསྐྱེད་རིམ་ལྷའམ་རྫོགས་རིམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའམ། གཏུམ་མོ་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་མོས་པ་དེ་བསྒོམ་པ་ཡིན། དེ་ཡང་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྱག་ལེན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ནས་བརྒྱུད་པ་འདིའི་ཉམས་ལེན་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི། བརྟུལ་ཞུགས་ཆེན་པོས་དེ་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམ། དེའི་ཚེ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་སྐྱེས་ཀྱང་བར་ཆད་ཡིན་ལ། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དུག་ལྔའི་སེམས་སྐྱེ་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་རྩེ་གཅིག་པ་དེ་བརྟན་པ་རི་བོའམ་ཟབ་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་བསྒོམས་པས། དང་པོ་ནས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དཀའ་ཡང༌། ཐུན་དཀྱིལ་ཙམ་དུ་སླེབ་པ་དང་རླུང་ནང་དུ་བཟློག དེ་ཡང་རླུང་ལྔའི་དྭངས་མ་དང་ཤེས་པ་འདྲེས་ནས། དབང་པོ་ལྔ་ལམ་བྱུང་སྟེ། ཡུལ་ལྔ་ལ་འཇུག་ཅིང་གཟུང་འཛིན་དང་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་སྐྱེ་བ་དེ་ནང་དུ་ལོག་པས། རླུང་དེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོབས་རྒྱས་ནས་ཟླ་བ་ཡར་གྱི་ངོ་བཞིན་དུ་འགྱུར། དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ལྷར་བསྐྱེད་དེ། དེས་ན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་གསང་གནས་སུ་དབང་གི་རྒྱལ་པོའི་བླ་མ་བསྒོམ། །ཞེས་གསུངས་པས། གསང་གནས་ནི་སྙིང་གི་དབུས་ཡིན་ལ། དབང་གི་རྒྱལ་པོ་ནི་ཆོས་རྗེ་བསྒོམ་དགོས་པ་ལགས་མོད། དེ་ལྟར་ཡང་ཞལ་སྔ་ནས། རང་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་མ་གྱུར་ཚེ། །བརྒྱུད་པ་གོང་མ་མ་གཏོགས་པ། །རང
Chinese
不执着于头脑。据说，证悟者不愿受生。后来，法王仁波切来临，有一次在法会上，他证悟了本无生，不希求因果。当天，他在阿塔斯（地名）修行，并讲述了同时、后时和双运圆满之时，以及四种修持方式。他还说，即使与三界（རྒྱ་གསུམ）未分离，也能在中阴（བར་མ་དོ）中解脱，因此要下定决心。诸如此类的宗见出现了。仁波切心想，这个法还有未尽之处，但没有说出来。对此，如来（དེ་བཞིན་གཤེགས་པ）的三转法轮也是后者更深奥。尊贵的帕莫竹巴（དཔལ་ཕག་མོ་གྲུ་པ）的法也是在涅槃时所说，最为深奥。仁波切认为，现在生、死、中阴本身若未证悟为大手印（ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ），即使脱离了异熟身，中阴意生身也比这更殊胜。显现也应将现在的显现证悟为显现非显现，脱离显现的束缚。否则，显现也比中阴更粗大。觉受也应将现在的觉受认知为觉受非觉受，从而解脱觉受的束缚。否则，中阴会生起比这更粗大的觉受。因此，修行者们必须现在就从三界（རྒྱ་གསུམ）中解脱。在脱离三界（རྒྱ་གསུམ）之时，证悟的光明、中阴的光明和自性的光明三者无别而成就。如同所说：光明常住，中阴的城市无法看见，为了利益他人而显现色身。总之，凭借愿力和慈悲的力量，在轮回未空之际，以身语意不竭的庄严法轮，为了利益众生，以随顺所化的方式，在无量轮回中受生。请这样放在心上。仁波切又说，总的来说，修持圣法的方式有两种。一种是闻思者从外斩断增益的方式，通过对经论等的词句和名相进行大量的听闻和讲解，以及引用大量的书籍，进行推理和思考等诸多努力，成为像班智达一样的智者。
English
Do not fixate on the head. It is said that realized beings do not wish to take rebirth. Later, Chöje Rinpoche came, and on one occasion during a Dharma gathering, he realized the unborn nature and did not desire cause and effect. On that very day, he practiced in Athas (place name), and spoke of the time when simultaneous and subsequent states and union are perfected, as well as the four ways of practicing. He also said that even without separating from the three realms (རྒྱ་གསུམ), one can be liberated in the bardo (བར་མ་དོ), so one must be resolute. Such tenets arose. Rinpoche thought that this Dharma had something incomplete, but he did not express it. In this regard, just as the Thus-Gone One's (དེ་བཞིན་གཤེགས་པ) three turnings of the Dharma wheel are progressively deeper, the Dharma of glorious Phagmo Drupa (དཔལ་ཕག་མོ་གྲུ་པ) spoken near his passing into nirvana is the deepest. Rinpoche believed that if one does not realize the great seal (ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ) in this very life, death, and bardo, even if one is separated from the body of karmic maturation, the mental body of the bardo is more excellent. One should also realize present appearances as neither appearing nor non-appearing, and be free from the confines of appearance. Otherwise, appearances are coarser than those in the bardo. One should also recognize present thoughts as neither thinking nor non-thinking, and be liberated from the confines of thought. Otherwise, coarser thoughts than those in the bardo will arise. Therefore, practitioners must liberate themselves from the three realms (རྒྱ་གསུམ) right now. At the time of separation from the three realms (རྒྱ་གསུམ), the luminosity of realization, the luminosity of the bardo, and the luminosity of self-nature become inseparable, and one attains enlightenment. As it is said: The luminosity is ever-present, the city of the bardo is not seen, and the appearance of the form body arises for the benefit of others. In short, through the power of aspiration and compassion, until samsara is emptied, with the inexhaustible adornment wheel of body, speech, and mind, for the benefit of sentient beings, taking birth in countless samsaric existences in accordance with what is suitable for each being. Please keep this in mind. Rinpoche also said that, in general, there are two ways to practice the sacred Dharma. One is the method of those who engage in listening and contemplation, cutting off superimpositions from the outside. Through much listening and explanation of the words and terms of the scriptures and treatises, as well as quoting many books, engaging in reasoning and contemplation, and enduring many hardships, they become wise scholars like panditas.
Chinese
即使（外表）改变，如果内心没有观察，知识向外散逸，这会导致根本错误，导致短寿、多病、福报浅薄。疾病也会出现麻风、肿瘤、水肿、心肺疾病等。即使没有出现这些问题，五种圆满也会被时间和地点所剥夺，导致福报和财富减少，总是贫困。总之，即使精通词语和术语，除了对佛法有益之外，也无法从轮回痛苦的海洋中解脱。我们瑜伽士库苏卢巴的传统是，一心一意地从内心斩断增益和损减。因为根本在于心，所以安住于内心会带来长寿、无病等一切圆满的福报。因此，修习生起次第本尊，或者圆满次第大手印，或者拙火等任何你喜欢的法门。而且，宗喀巴大师的传承，从金刚持（Vajradhara）传下来的这个修法是，二种菩提心无别的三摩地。首先，安住于世俗菩提心，以大精进，一心不散乱地修习。此时，即使生起慈爱和悲心等心念也是障碍，更不用说生起嗔恨等五毒烦恼之心了。因此，对菩提心一心专注，像山一样稳固，像海一样深邃地修习。虽然一开始很难安住，但当到达一座法会中间时，就要将气调回。也就是，五气的精华与意识混合，五根由此产生，进入五境，生起能取所取、贪嗔痴三毒，将这些调回内心。这样，气会增长菩提心的力量，像上弦月一样增长。当出现这种情况时，将菩提心观想为本尊。因此，在伟大的自性（Atman）的秘密处，观想自在王的上师。如是说。秘密处是心脏的中心，自在王是法王，必须这样观想。即使这样，（上师）也曾说过：如果自己没有成为金刚持，除了上师传承之外，自
English
Even if (the appearance) changes, if the mind is not observed internally and knowledge wanders outward, this will lead to fundamental errors, resulting in a short life, many illnesses, and shallow merit. Diseases such as leprosy, tumors, edema, and cardiopulmonary diseases will also occur. Even if these problems do not arise, the five perfections will be deprived by time and place, leading to reduced merit and wealth, and constant poverty. In short, even if one is proficient in words and terms, one cannot be liberated from the ocean of suffering in samsara, except for what benefits the Buddha's teachings. The tradition of us yogis, the Kusulupas, is to single-mindedly cut off gains and losses from within the mind. Because the root lies in the mind, dwelling in the mind brings longevity, freedom from illness, and all perfect merits. Therefore, practice whichever you prefer, whether it is the deity of the generation stage, or the great seal of the completion stage, or tummo, etc. Moreover, the practice of this lineage from Vajradhara, the practice of Je Rinpoche, is the samadhi of the two bodhicittas being inseparable. First, abide in relative bodhicitta, and practice with great diligence, single-mindedly and without distraction. At this time, even the arising of thoughts such as love and compassion is an obstacle, let alone the arising of the five poisons of afflictions such as hatred. Therefore, focus single-mindedly on bodhicitta, and meditate like a mountain, stable and like an ocean, deep. Although it is difficult to abide from the beginning, when you reach the middle of a session, you must turn the breath back inward. That is, the essence of the five airs mixes with consciousness, and the five senses arise from this, entering the five objects, and the three poisons of grasping, aversion, and delusion arise, turn these back inward. In this way, the air will increase the power of bodhicitta, increasing like the waxing moon. When this happens, visualize bodhicitta as a deity. Therefore, in the secret place of the great self (Atman), visualize the master who is the lord of power. Thus it is said. The secret place is the center of the heart, and the lord of power is the Dharma King, and must be visualized in this way. Even so, (the master) once said: If you have not become Vajradhara yourself, apart from the lineage of the upper masters, your