Tibetan
ད་ཀྱི་ཞལ་ཟས་ཀྱི་བདུད་རྩི་དེ་རིང་མྱོང་བ་ལགས་པར་གདའ། མོས་གུས་ཆེ་བའི་ཐག་དེས་ཆོད། རྗེ་སྒམ་པོ་པ་ལ་གསོལ་ཇ་བས་གསོལ་ཇ་འདྲེན་པའི་དུས་སུ། གསོལ་ལྷག་གསོལ་སྐྱན་གྱི་ནང་དུ་བླུགས་ནས། སྤྱན་སྔར་ཡོད་པའི་མི་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་དྲངས་པས། མཁན་པོ་ཞང་གི་ཐུགས་དགོངས་ལ། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཞད་ཡོད། འབགས་བཙོག་རེ་ཡང་མི་ཤེས་སྙམ་པ་དང༌། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཐུགས་དགོངས་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསང་སྔགས་སུ་དངོས་གྲུབ་བགོ་བཤའ་བྱ་གསུང་བ་དེ་འདིར་དགོངས་པ་བྱུང་གསུངས། ཡང་ཉིན་གཅིག་བདེ་བར་གཤེགས་པ། རྗེ་སྒམ་པོ་བ་ལ་ཞུ་བ་གང་བྱེད་ཀྱང་སྐུ་སྐྱེད་ནས་མཎྜལ་ཞིག་བསྣམས་ནས། དེ་ཕུལ་ནས་ཞུ་བ་ལགས་པར་གདའ། ཉིན་གཅིག་མཎྜལ་ཕུལ་ནས། ཁོ་བོ་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཞུ་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་ཞུས་པས། དགེ་བཤེས་ཁམས་པ་ཅི་འདོད་པ་ཞུས་གསུངས། ཟླ་བ་གཅིག་ལ་རབ་གནས་ཁ་གསུམ་དུ་མཛད་གསུང་བ་དེ་བདེན་ནམ་ཞུས་པས། དེ་ལོས་བདེན། དེ་ལ་ཚེགས་ཅི་ཡོད། རྟོག་པ་ཁ་གསུམ་དུ་གཏད་པས་ཆོག་པ་ཡིན་གསུངས། དེ་མི་དགོས་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་མདུན་དུ་སྤྲུལ་པ་བརྒྱ་བརྒྱ་འགྱེད་ནུས་པ་ཡིན་གསུངས། དགེ་བཤེས་ཁམས་པ་དེ་ལ་མཚར་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་གསུངས། དེ་སྔོན་ཆད་གསུང་ལ་ཟིན་རིས་བྱེད་ཅིང་ཡོད་པ། ཟིན་རིས་ཀྱི་མཐའ་ཆོད་པར་མི་གདའ། བླ་མ་འདི་ལ་མོས་གུས་བྱེད་དགོས་པར་དགོངས་ནས། དེ་ཕྱིན་ཆད་ཟིན་བྲིས་ཀྱི་འཕྲོ་ཆད། ཐུགས་དམ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཛད་དོ།། བདེ་བར་གཤེགས་པ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་མཚུར་ཕུ་བ་དང༌། གསལ་སྟོང་ཤོ་རེ་དང་གསུམ་སྤྱིལ་པོ་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་པ་ལ། གསལ་སྟོང་ཤོ་རེ་དུས་རྒྱུན་དུ་ཆང་གསོལ་དགོས་པར་གདའ། སློབ་དཔོན་སྒོམ་པས་ཆང་གི་བཅའ་ཁྲིམས་མཛད་པས་ལས་པ་ཁོང་རྣམ་གསུམ་ཅན་དུ་འོངས་པས། བདེ་བར་གཤེགས་པས་མཁྱེན་ནས། གསལ་སྟོང་གི་ཆང་གསོལ་རྒྱུ་བུམ་པ་ཡོད་པ་ཁོང་རང་ལ་སྦེད་ས་གཅིག་ཡོད་པ་དེར་སྦས་ནས་བཞག ལས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་རྣམ་པའི་ཁོག་མ་དང་སྣོད་ཚོ་བཅག ཆང་སྦས་པ་དེ་མ་རྙེད། གསལ་སྟོང་བྱུང་བས་ཁམས་པ་ཚོའི་ཞབས་འདྲེན་བྱས། ཁྱད་པར་དུ་ཁྱེད་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་ཞབས་འདྲེན་བྱས། ད་ང་རང་འགྲོ་བ་ཡིན། དོ་ནུབ་ཀྱི་འཐུང་རྒྱུ་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་ཟེར། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཞལ་ནས། ཁྱོད་རང་གི་སྦེད་ས་དེ་ན་དོ་ནུབ་འཐུང་རྒྱུ་ཡོད་ཟེར། ཐུགས་ལ་བཏགས་ཐུགས་ལ་བཏགས་ཟེར་ནས་ཁོ་དགའ། ཕྱིས་ཁོ་འགྲོ་ཟེར། ཁྱོད་གཅིག་པུ་སོང་བས་གར་ཕན། ཐེལ་འདི་ན་ཁམས་པ་མི་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་ཡིན། ཁྱོད་ཀྱིས
Chinese
如今的食物甘露今天品尝了。以极大的虔诚心下了决心。给杰仲巴供茶时，把剩下的茶倒在碗里。给在座的大人物们敬茶。堪布香的心想，瑜伽士有污垢，一点也不懂肮脏。而善逝的心想，大乘密宗中说要分发成就，这里是指这个意思。又有一天，善逝，无论向杰仲巴说什么，都起身拿着一个曼扎，献上后才禀告。有一天献上曼扎后，说“我有一事要禀告喇嘛仁波切”。格西康巴问“您想说什么？”回答说“一个月做三次开光是真的吗？”回答说“当然是真的，那有什么难的？把心专注于三个方面就行了”。又说“那不需要，我能化身成百上千个到每个众生面前”。格西康巴问“那有什么可稀奇的？”他以前一直对上师的开示做笔记，但笔记始终没有完成。心想应该对这位上师生起虔诚心，从此以后就停止了做笔记，只专注于修行。善逝和仁波切楚布巴和嘎东肖热三个人住在一个茅棚里。嘎东肖热平时总是要喝酒。老师贡巴制定了饮酒的规矩，所以工人们变成了三个人。善逝知道后，把嘎东喝酒用的壶藏在他自己有个藏东西的地方。工人们把他们三人的肚子和容器都打破了，也没找到藏的酒。嘎东来了就责怪康巴们，特别是责怪你们两个。说“现在我要走了，今晚喝的一点也没剩下”。善逝说“你藏的地方有今晚喝的”。他说“想起来了，想起来了”，他很高兴。后来他说要走。说“你一个人走了有什么用？这里康巴被称为三个人。你...
English
Today, the nectar of food is tasted today. With great devotion, a resolution was made. When offering tea to Je Gampopa, the remaining tea was poured into a bowl. Tea was offered to the great people present. The abbot Xiang thought, "The yogi has defilements and doesn't understand dirtiness at all." But the Sugata thought, "In the Great Vehicle Tantra, it is said that achievements should be distributed, and this refers to this meaning." One day, the Sugata, no matter what he said to Je Gampopa, would get up and hold a mandala, and offer it before reporting. One day, after offering the mandala, he said, "I have something to report to Lama Rinpoche." Geshe Khampa asked, "What do you want to say?" He replied, "Is it true that you perform three consecrations a month?" He replied, "Of course it's true, what's so difficult about that? Just focus your mind on three aspects." He also said, "That's not necessary, I can manifest hundreds of thousands of emanations in front of each sentient being." Geshe Khampa asked, "What's so strange about that?" He used to take notes on the teacher's teachings, but the notes were never completed. Thinking that he should generate devotion to this teacher, from then on he stopped taking notes and only focused on practice. The Sugata, Rinpoche Tsurphupa, and Galtong Shora lived together in a hut. Galtong Shora always had to drink alcohol. Teacher Gompa made rules about drinking, so the workers became three people. The Sugata knew this and hid the pot that Galtong used to drink alcohol in a place where he himself had a hiding place. The workers broke the stomachs and containers of the three of them, but they couldn't find the hidden alcohol. When Galtong came, he blamed the Khampas, especially you two. He said, "Now I'm leaving, there's nothing left to drink tonight." The Sugata said, "There's something to drink tonight in the place you hid it." He said, "I remember, I remember," and he was very happy. Later he said he was leaving. He said, "What's the use of you leaving alone? Here the Khampas are known as three people. You...
Tibetan
་ལན་ན་ཡང་གསུམ་ག་འགྲོ་དགོས་གསུངས་ནས། ཁྲེས་པོ་བྱས་ནས་གསུམ་ག་མར་བྱོན། རྗེ་སྒམ་པོ་པ་ཡང་དགོན་སྟེང་ན་བཞུགས་པས། ཁྲེས་པོ་ཁུར་བ་གསུམ་སོང་བ་སུ་ཡིན་གསུངས། ཁམས་པ་མི་གསུམ་ཡིན་ཞུས་པས། གར་འགྲོ་བ་ཡིན་གསུངས། གསལ་སྟོང་གིས་ཆང་གི་བཅའ་ཁྲིམས་ལས་འགལ་བ་བྱས་པས། ཁོང་ལས་པ་ཚོས་སྣོད་རྣམས་བཅག་པས་ཀོ་ལོང་བྱས་ནས་འགྲོ་བ་ཡིན་ཞུས་པས། ཁོ་བོ་ནི་ཁོང་གསུམ་སྐྱོང་བ་ཡིན། ཁོ་བོ་ཡང་གཟིམ་ཆས་སྒྲོགས་ཤིག་གསུངས་ནས་མར་བྱོན་པས། དེར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྒམ་པོ་པ་ལ་ཞུ་བ་ཕུལ། ཁོང་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་བཟོད་གསོལ་མཛད། ཁོང་རྣམ་གསུམ་ཞལ་དམ་རེ་མཛད་པ་ལ། བདེ་བར་གཤེགས་པས། ནགས་ཚལ་ཞིག་ཏུ་རས་པ་ལྔ་བརྒྱས་སྐོར་བ་ཞིག་བྱེད་པ་ཡིན་གསུངས། རིན་པོ་ཆེའི་ཚུར་ཕུ་བས་རིན་པོ་ཆེ་བྱོན་ཙ་ན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འུར་བ་ཞིག་བྱེད་པ་ཡིན་གསུངས། གསལ་སྟོང་གི་གྲོང་ལྟག་ཅིག་ན། དགོན་ཆུང་ཞིག་བྱེད་ནས། ཡ་ཀི་ན་སློོབ་དཔོན་པ་བཞུགས་པ་ཡིན་ཟེར་ནས། སྒོམ་མ་སྦྱིན་པ་ཚོ་ཚེགས་ཆེ་བས་ཆང་བན་ཐང་ཁུར་བ་ཞིག་བྱེད་པ་ཡིན་གསུངས། ཁོང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཞལ་གདམས་ཐོག་ཏུ་སོང་བ་ཡིན་པར་གདའ། རྗེ་སྒམ་པོ་བའི་སྤྱན་སྔར་ཞུ་བ་ཚིག་གསུམ་གྱིས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་ལ་ཤར་ནས། ཆོས་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཐག་ཀྱང་དེར་ཆོད། གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱི་ཤུན་དང་སྦུན་པར་སོང༌། བླ་མ་བཙལ་སེམས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཡང་དེར་ཆོད། གདམས་ངག་བཙལ་སེམས་ཀྱི་རེ་འདོད་ཀྱང་དེར་ཞི། བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་ཡང་དེར་མཐོང༌། བྱ་བྱེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཡང་དེར་ཆོད་པ་ལགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང༌། ཉམས་མྱོང་ལ་ཞེན་པ་མ་མཆིས་ན། །དཔེ་ཆ་ལ་ཆགས་པ་ག་ལ་མཆིས། །ཇི་སྙེད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་མ་ཟད་ན། །བཟའ་རྒྱུ་ལ་ཟད་པ་མ་མཆིས་པས། །ལྟོགས་ཀྱིས་དོགས་པ་ག་ལ་ཡོད། །འཆི་ས་བརླ་སྒང་འདྲ་བ་ལ། །ཡུལ་ཕྱོགས་ལ་དམིགས་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་པ་དང༌། དཔོན་སློབ་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་འཛོམ་ན། བསྟེན་ཡུན་རིང་ཐུང་མེད་པར་ཡོན་ཏན་གང་བྱོའི་ཚུལ་དུ་འོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྗེ་སྒམ་པོ་པ་ལ་ལོ་གཉིས་བསྟེན་ནས། དེ་ནས་ཡར་བྱོན། འོན་གྱི་སྤང་ཆུང་དུ་དགོན་པ་བཏབ་ནས་དེར་བཞུགས། གྲྭ་བ་བརྒྱད་ཅུ་ཙམ་བྱུང་བ་ལ་ཆོས་གསུངས། དེ་རྣམས་ཁྲིད་ཚར་བར་མཛད། དེ་ནས་རྒྱ་སྒོམ་མིག་རས་ཀྱིས་ངའི་དགོན་པ་འདིར་འབྱོན་པར་ཞུ། ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་ལོ་མང་བར་སོང༌། ད་ཅིས་ཀྱང་འབྱོན་པར་ཞུ་ཟེར་ནས། ཞུ་བ་དྲག་པོ་ཕུལ་
Chinese
回答说必须三个人都去，于是勉强地带着三个人一起去了。 杰·冈波巴当时住在寺庙上方，问道：“是谁带着三个沉重的负担走了？” 回答说：“是三个康巴人。” 问道：“要去哪里？” 回答说：“格桑（人名）违反了酒的戒律，他的工人们打碎了所有的容器，所以我们正在赔偿损失。” 冈波巴说：“我来照顾他们三个。你们也收拾我的寝具。” 于是就下山了。 在那里，所有人都向冈波巴请愿，他对他们三个人进行了宽恕，他们三个人各自立下了誓言，然后就安然离去了。 他说：“在森林里，有五百个修行者在绕圈。” 仁波切·楚布瓦说：“当仁波切来的时候，一切景象都会变得喧闹。” 在格桑的一个村庄后面，建了一个小寺庙，据说亚吉纳的老师住在那里，苦行僧和施主们因为劳累而带着酒和食物。 据说他们三个人都去了上师那里。 在冈波巴尊者面前，通过三句话的祈祷，自生智慧在他心中显现，关于佛法的普遍性和他自己特性的意义也在那里确定。 所有的教导和随后的指示都变成了外壳和糠秕。 寻找上师的想法也在那里停止。 寻找教导的希望和愿望也在那里平息。 在上师那里，他也看到了佛陀。 行动的念头也在那里停止。 就像这样： 如果没有对经验的执着， 那么又怎么会有对书籍的迷恋呢？ 如果没有耗尽所有的城市， 那么又怎么会没有耗尽食物呢？ 又怎么会有饥饿的恐惧呢？ 在像大腿一样的地方死去， 又怎么会对地方有执着呢？ 并且，如果师徒之间的缘分具足，无论交往时间长短，都会自然而然地产生功德。 为了说明这一点，他在冈波巴尊者那里住了两年，然后就离开了。 在昂的邦琼建立了一座寺庙，住在那里，给大约八十个僧侣讲法，并完成了对他们的指导。 之后，嘉贡·米格拉请求：“请您来我的寺庙。” 他答应了，过了很多年，他说：“无论如何请您来。” 于是提出了强烈的请求。
English
He replied that all three had to go, so he reluctantly took the three of them down. Je Gampopa was staying above the monastery and asked, "Who are those three carrying heavy loads?" They replied, "They are three Khampas." He asked, "Where are they going?" They replied, "Galsang (name) violated the rules of alcohol, and his workers broke all the containers, so we are going to make amends." Gampopa said, "I will take care of the three of them. You also pack my bedding." So he came down. There, everyone petitioned Gampopa, and he forgave the three of them, and each of them made a vow, and then they departed in peace. He said, "In the forest, there are five hundred practitioners circumambulating." Rinpoche Tsurphuwa said, "When Rinpoche comes, all appearances will become noisy." Behind a village of Galsang, a small monastery was built, and it is said that the teacher of Yakina resides there, and the ascetic nuns and donors carry alcohol and food because of the hardship. It is said that the three of them went to the master. In the presence of Je Gampopa, through a three-word prayer, self-arisen wisdom arose in his mind, and the meaning of the universality of the Dharma and his own characteristics was also determined there. All the teachings and subsequent instructions became outer shells and chaff. The thought of searching for a guru also ceased there. The hope and desire of searching for teachings also subsided there. In the guru, he also saw the Buddha there. The thought of action also ceased there. Like this: If there is no attachment to experience, then how can there be infatuation with books? If all the cities are not exhausted, then how can there be no exhaustion of food? How can there be fear of hunger? Dying in a place like a thigh, how can there be attachment to a place? And, if the connection between teacher and disciple is complete, no matter how long or short the association, merit will naturally arise. To illustrate this, he stayed with Je Gampopa for two years, and then he left. He built a monastery in Ong's Pangchung and stayed there, teaching the Dharma to about eighty monks, and completed their guidance. After that, Gyagom Migras requested, "Please come to my monastery." He agreed, and many years passed, and he said, "Please come no matter what." So he made a strong request.