Tibetan
ི་ལུགས་ནི། ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ན། །གཉིས་ལ་མི་རྟེན་ཐར་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ་དེ་ལ་རྩ་བའི་རྟགས་དགོད་པ་ནི་གཅིག་དང་ཞེས་པ་སྟེ་གཞན་ནི་དུ་མའོ། ། ཤེས་དེ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་བརྫུན་པ་སྟེ་སྤྱི་ཁྱབ་སྟོན་པའི་དཔེའོ། །ལུས་དང་ཞེས་པ་ནི་སད་པའི་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཆོས་སྦྱོར་བའོ། །སད་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་དུ་གསལ་ བའོ། །འགྲེལ་པ་ལས། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཆོས་བདག་མེད་པ་སྒྲུབ་པ་ཉོན་གཅིག གང་ཞིག་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བར་རིག་པ་དེ་ནི་བདེན་པས་སྟོང་སྟེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ སྣ་ཚོགས་པ་བཞིན་ནོ། །སད་དུས་ཀྱི་ལུས་དང་ལྗོན་ཤིང་དང་རྫིང་བུ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་རིག་པ་འདི་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། ། 1-1801 སྣང་བ་ནི་སྔར་སེམས་སུ་བསྒྲུབས་ཟིན་ལ། སེམས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཡང་རང་རིག་པས་གྲུབ་པས་གཞི་ཆོས་ཅན་གྲུབ་ལ། ལུས་སོགས་སྣ་ཚོགས་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་དུ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མཁས་ པས་རིག་ཕྱིར་རྟགས་རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་དང་། རྩོད་པའི་རིགས་པ་གཉིས་ཀ་ནས་སྣང་བ་འདི་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་སྣང་བར་བཤད་དོ། །དབུ་མ་སྣང་ བ་ནས་མཁས་པ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པར་བཤད་པ་ལ། བོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་སྣང་བ་འདི་གཅིག་དང་དུ་མར་འདོད་པའི་ལྟ་བ་མི་སྲིད་ཅིང་། ཁྱབ་པའི་སྟོང་ཉིད་མཐོང་བར་ཐལ་ བ་བྱས་པ་ནི་མེད་དེ། བདེ་སྡུག་རིག་པར་གྲུབ་པ་ལ་བེམས་པོར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བས་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱབ་པའི་སྟོང་ཉིད་མཐོང་ཀྱང་མི་གྲོལ་བ་ནམ་མཁའ་མཐོང་བ་ བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མཁས་པས་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་ནས་དེར་ངེས་པ་དྲངས་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ལ། རྨོངས་པ་ལ་ནི་དུ་མར་སྣང་བས་གཅིག་མ་ཡིན་པ་དང་། གཅིག་མེད་ པས་དུ་མ་མེད་པའི་རྟགས་གཉིས་ཀྱིས་སྒྲུབ་བོ། །རྒྱས་པ་ནི་དབུ་མ་རྒྱན་སྣང་བ་དང་སེང་གེ་བཟང་པོའི་བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་པར་ལྟའོ། །རང་འགྲེལ་ལས། དེ་དག་དུ་མར་སྣང་བས་གཅིག་མ་ཡིན་ལ། 1-1802 ལུས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པས་དུ་མའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་འགལ་གཞི་གཅིག་ལ་སྣང་བས་དོན་དེ་ལ་མེད་པ་དང་ཡན་ལག་ཅན་དགག་པ་ཅི་རིགས་པ་ བྱས་སྣང་ངོ་། །ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ངོས་ལ་ནི། །གཅིག་དང་གཞན་ནི་སྤངས་པའི་གཟུགས། །སྣང་ཡང་དེ་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དངོས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བཞིན། །ཞེས་བཤད་དོ། ། རྨི་ ལམ་བརྫུན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཐོང་བས་འགལ་བ་སེལ་ལ། དེ་ལ་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་སྤྱི་ཁྱབ་གྲུབ་པས་ནི་འགལ་མ་ངེས་གཉིས་ཀ་སེལ་ནུས་སོ། །ཐམས་ཅད་བརྫུན་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་ མ་པ་ན་རེ། ངེད
Chinese
其宗义是：如果如实通达，不依赖二元，便能获得解脱。这里，立下根本的理由是‘一’，而其他则是‘多’。 ‘知’是指梦中的虚假之知，是普遍显示的例子。‘身’是指将法与醒时的知结合。醒时的知，既非一亦非多，而是清晰的。 释论中说：‘你们听着，我们如何证明法无我。凡是认知到既非一亦非多的，那便是空性的。例如梦中的各种显现。醒时所见的身体、树木、水池等等，这些认知也是既非一亦非多的缘故。’这便是自性推理。 显现，之前已经在心中确立。而心显现为多种，也是由自证智所成立，因此基（有法）成立。身体等多种，既非一亦非多，同时被智者所认知，因此作为理由的自性也成立。因此，《量理宝藏论》和《辩论理路》都说显现是既非一亦非多的显现。中观宗说，对于智者来说，这是现量成立的。而西藏的论师们认为，显现是一和多的观点是不可能的，并且推论说会落入周遍空性，这是没有的。因为对苦乐的认知成立，却认为是有实体的等等情况出现，所以是不确定的。即使见到周遍空性，也不会解脱，就像见到天空一样。因此，智者以现量抓住既非一亦非多，并从中得出定解，所以是现量成立的。而对于愚昧者来说，显现为多，所以不是一；因为没有一，所以没有多，用这两个理由来证明。详细的可以参考《中观庄严论》的显现品和《狮子贤八千颂释》。自释中说：‘因为这些显现为多，所以不是一；身体等一切以世俗之知认为是一，所以也不是多。’因此，因为对立的事物显现在同一个基上，所以对那个事物进行否定不存在和否定有支分等等的分析。 《楞伽经》中说：‘如镜面上，离一亦离异，影像虽显现，实则不存在，诸法之自性，亦复如是。’通过梦境的虚假等来消除所见之矛盾。因为对所有意义进行概括的普遍性已经成立，所以能够消除矛盾和不确定性。声称一切皆是虚假的应成派中观师说：
English
Its tenet is: If one fully understands as it is, one will be liberated without relying on duality. Here, the fundamental reason is established as 'one,' while the others are 'many.' 'Knowing' refers to the false knowing in dreams, which is a common example. 'Body' refers to combining the Dharma with the knowing of wakefulness. The knowing of wakefulness is neither one nor many, but clear. The commentary says: 'Listen, how we prove the selflessness of phenomena. Whatever cognizes neither one nor many is emptiness. For example, the various appearances in dreams. The cognition of seeing the body, trees, ponds, etc., in the waking state is also because it is neither one nor many.' This is the reasoning of self-nature. Appearances have already been established in the mind. And the mind appearing as many is also established by self-awareness, so the basis (subject) is established. The various bodies, etc., are neither one nor many, and are cognized simultaneously by the wise, so the nature of the reason is established. Therefore, both the *Compendium of Valid Cognition* and the *Reasoning of Debate* state that appearances are neither one nor many. The Madhyamaka school says that this is manifestly established for the wise. However, Tibetan teachers believe that the view that appearances are one and many is impossible, and they infer that it would lead to pervasive emptiness, which is not the case. Because the cognition of pleasure and pain is established, but it is considered to be substantial, etc., it is uncertain. Even if one sees pervasive emptiness, one will not be liberated, just like seeing the sky. Therefore, the wise directly grasp neither one nor many and derive certainty from it, so it is manifestly established. For the ignorant, it appears as many, so it is not one; because there is no one, there is no many, and these two reasons are used to prove it. For details, refer to the Appearance chapter of the *Ornament of the Middle Way* and the commentary on the *Eight Thousand Verse Perfection of Wisdom* by Simhabhadra. The self-commentary says: 'Because these appear as many, they are not one; because all bodies, etc., are perceived as one by conventional knowledge, they are not many.' Therefore, because contradictory things appear on the same basis, various analyses are made to negate existence and negate having limbs, etc., on that thing. The *Lankavatara Sutra* says: 'As on the surface of a mirror, images appear devoid of one and other, but they do not exist there. The nature of phenomena is also like that.' By seeing the falsity of dreams, etc., the contradiction of what is seen is eliminated. Because the generality that summarizes all meanings has been established, it can eliminate both contradiction and uncertainty. The Prasangika Madhyamaka who claims that everything is false says: --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ལ་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོའི་ཆོས་གཅིག་དང་དུ་མ་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པས་དངོས་པོ་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱབ་པའི་ལྡོག་ཁྱབ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། བླང་པ་ལ་ནི་ ཞེས་སྨོས་ཏེ་བཟའ་ལྟུང་དང་བཀྲེས་སྐོམ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་ནང་གི་འདོད་མི་འདོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་བླང་དོར་ཚད་མས་རྟག་ཏུ་བྱེད་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་དང་ཚད་མ་མེད་ཅེས་གཡོ་ ཅན་འབའ་ཞིག་གིས་གཞན་ལ་བསྙོན་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ནང་དུ་ཚར་བཅད་པར་འོས་སོ་ཞེས་འགྲེལ་པ་ལས་ཚོགས་སུ་རྨ་དབབ་པའི་ཚར་བཅད་བཤད་ཀྱི། རྩོད་པའི་རིགས་པའི་ཚར་བཅད་ནི་འདིར་མ་བྱས་ཏེ། 1-1803 བྱེད་ན་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ལ་བསྙོན་པ་སྐྱོན་མིན་སྐྱོན་དུ་བརྗོད་པའི་ཚར་བཅད་ཕོག་པ་ཡིན་ནོ། །སྙིམ་པའི་མེ་ཏོག་ལས་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པར་སྨྲ་བ་ནི་རྩོད་པ་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཡང་ན་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་གཅིག་དང་དུ་མས་དངོས་པོ་ལ་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་བྱེད་བཀག་པ་ལ་ཁྱབ་བྱ་ཁེགས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ ཞེས་རྩ་བ་སྦྱར་ནས། ནུས་པ་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་དག་གིས་དངོས་པོར་གྲུབ་སྟེ། རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ནུས་པ་ ལ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དེ་གཉིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་སྟེ་ཕན་ཚུན་གཞན་སེལ་ཏེ། ཕན་ཚུན་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དངོས་པོ་རང་གི་ཆོས་གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་དེ་མི་འདའ་སྟེ། གཅིག་བཀག་པ་གཅིག་ཤོས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ན་ཁྱབ་བྱེད་གཅིག་དང་དུ་མ་ལོག་པ་ཡིས། ངེས་པར་ཁྱབ་བྱ་དངོས་པོ་ལྡོག་པས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པས་ཁྱབ་པ་ཡི་རྩ་བའི་ རྟགས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་སྤྱི་ཁྱབ་གྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་འདི་ནང་ཁྱབ་འདོད་པས་དེ་དང་ཕྱི་ཁྱབ་གང་བྱས་ཀྱང་རུང་ངོ་། །མ་ཡིན་དགག་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་། དངོས་པོ་ནི་རྣམ་གྲངས་སྟེ་གཞན་སེལ་ནི་དངོས་འགལ་ལོ། ། 1-1804 དཔྱད་ན་དངོས་པོ་མིན་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མ་དེ་གཉིས་མེད་པ་ནི་དཔྱད་ན་དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བའོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་མེད་དགག་ རྣམས་དང་། ལ་སོགས་པ་དངོས་མེད་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་པར་དགག་པའི་བདག་ཉིད་མིན་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རིགས་པས་མ་དཔྱད་པ་ལ་ནི་ གཅིག་དང་དུ་མར་སྣང་བས་དངོས་པོའང་ཡིན་ལ། དེས་དཔྱད་པའི་ཚེ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོ་མེད་དོ། །དེས་ན་དཔྱད་པའི་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་མ་དཔྱད་པའི་དངོས་པོ་ལས་ ལྡོག་པ་གྲུབ་ལ། རང་རིག་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་རང་རིག་གི་དངོས་པོ་ལས་ལྡོག་པ་གྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐྱོན་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་སྣང་བ་སེམས་ སུ་གྲུབ་པའི་གཟུང
Chinese
如果物体和物体的法相，既不是一也不是多，那么物体就不具备这两者的遍和反遍，是这样吗？回答是，对于接受来说，已经说过，对于饮食和饥渴等等，所有内外想要和不想要的物体，都经常用量来衡量取舍，却说没有物体和量，只有狡猾的人才会诽谤他人，这应该在僧团中受到惩罚。解释中说了在僧团中施加创伤的惩罚，但这里没有进行辩论的逻辑惩罚。如果这样做，那就是犯了指责量已成立的事物为错误的惩罚。说一切都像眼翳一样是虚假的，这不是辩论的专家所为。或者，一切事物都包含在一个或多个中，遍及物体是成立的，所以是不确定的。因为遮止了遍及者，遍及对象也会被遮止，因为这是遍及的缘故。这样结合根本颂，具有作用能力的自性是成立为物体的。因为从决定的角度来看，物体的自性就是作用能力。对于作用能力来说，一和多这两者是随之而来的，互相排斥，因为它们是互相决定的自性，所以物体不会超越自身的一和多的法相，因为遮止了一个，另一个就会成立。这样会怎么样呢？因为遍及者一和多的颠倒，必然会导致遍及对象物体的颠倒，所以一切都包含在内，遍及的根本颂的同品遍是成立的。而且，这位论师想要内遍，所以做内遍和外遍都可以。非肯定、肯定和物体是不同的名称，而他者排除是实相违。 如果考察，非物体就是能取和所取的两种显现，对于它们来说，没有一和多，如果考察，那就是远离这两者。因此，非物体、无遮等等，以及所有非物体的显现对象，都不是非肯定否定的自性，因为所有这些都包含在物体中。对于没有用理智考察的事物来说，会显现为一和多，所以也是物体。但是，当用理智考察时，因为远离一和多，所以不是物体。因此，通过理智考察而远离一和多，与没有考察的物体是相违的。按照认为自证是胜义谛的观点，与自证的物体是相违的。这样，远离三种过失的，远离一和多的相，显现在心中成立的能取……
English
If an object and the characteristics of an object are neither one nor many, then the object does not possess the pervasion and counter-pervasion of these two. Is that so? The answer is, regarding acceptance, it has been said that for food and drink, hunger and thirst, etc., all internal and external objects that are desired and undesired are constantly measured for acceptance and rejection, yet to say that there are no objects and no measurement is merely a deceitful person slandering others, which should be punished in the assembly. The commentary speaks of punishment involving inflicting wounds in the assembly, but here, the logical punishment of debate is not being carried out. If it were, it would be incurring the punishment of stating that something established by valid cognition is a fault when it is not. To say that everything is false like a flower in the eye is not the mark of an expert in debate. Alternatively, the pervasion of all things being encompassed by one or many is established, so it is uncertain. Because the pervader is negated, the pervaded is also negated, because it is pervasive. Thus, combining the root text, the characteristic of having the capacity to function is established as an object. Because from the perspective of determination, the characteristic of an object is the capacity to function. For the capacity to function, one and many both follow, mutually exclusive, because they are of the nature of mutual determination, so an object does not transcend its own characteristics of one and many, because negating one establishes the other. What will be the consequence of this? Because of the reversal of the pervader, one and many, the pervaded object necessarily reverses, so everything is encompassed, and the concomitance of the root text of pervasion is established. Moreover, this teacher desires internal pervasion, so it is fine to do either internal or external pervasion. Non-affirmation, affirmation, and object are different terms, while other-exclusion is a real contradiction. If examined, non-object is the two aspects of grasper and grasped. For them, there is neither one nor many. If examined, it is separated from these two. Therefore, non-object, negation, etc., and all objects of appearance that are non-objects are not of the nature of non-affirmative negation, because all of these are included in objects. For things not examined by reasoning, they appear as one and many, so they are also objects. However, when examined by reasoning, because they are separated from one and many, they are not objects. Therefore, being separated from one and many through examination is contradictory to the object that is not examined. According to the view that considers self-awareness as ultimate truth, it is contradictory to the object of self-awareness. Thus, the appearance of a sign that is free from three faults and separated from one and many, the grasper established in the mind... --------------------------------------------------------------------------------