Tibetan
་བར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་དག་རིགས་པ་དེས་སོ་སོར་དག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རྫས་ཀྱི་རྡུལ་བརྒྱད་འདུས་པ་ལ་བརྗོད་པ་ན་གཅིག་ལས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་གཟུགས་མཐོང་བས་རྫས་དེ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར་ན་བདུན་པོ་དེ་མ་མཐོང་བས་གཟུགས་མ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བུམ་པ་མ་མཐོང་བས་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། 1-450 ཚོགས་པ་བཀག་ནས་ཡ་གྱལ་ལ་འགོག་པ་ནི་གཟུགས་འབའ་ཞིག་རྐྱང་པ་ལའང་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་ན་གཞན་གཉིས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དྲི་རོ་རེག་བྱའང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཆ་གསུམ་པོ་དེའང་གསུམ་ པོ་དེའི་ཆས་ཕྱེ་ན་མཐར་རྡུལ་དུ་འགྱུར་ལ་རྡུལ་ལ་ཆ་ཤས་ཡོད་ན་ཐུག་མེད་དང་མེད་ན་འདུས་པ་མི་རུང་ངོ་། །ཡང་ན་ཡོད་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཉམས་ཤིང་དེས་མངོན་སུམ་མི་རུང་ ལ་མེད་ན་གཟུགས་ཅན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དྲི་རོ་རེག་བྱའང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དགག་སྟེ་དྲི་མཐོང་བས་ཙན་དན་ཐམས་ཅད་མཐོང་ན་བྱ་བ་དང་། དྲི་རྐྱང་པ་ལ་མངོན་སུམ་མེད་པ་ལ་ སོགས་པས་སོ། །མཐོང་བྱེད་ཀྱི་མངོན་སུམ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་མངོན་སུམ་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པ་མི་འཐད་དེ་གྲུབ་པ་གཉིས་སྒྲུབ་ བྱེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པས་མ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ནི་རིགས་པའི་ལུགས་ལ་མི་རུང་ངོ་། །དངོས་པོ་ཀུན་ཀྱང་ཕྲ་བ་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་ནས་སླར་ཡང་དེས་བརྩམས་པ་ཡན་ལག་ཅན་ དུ་འགྱུར་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནས་རགས་པའི་བར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་བསིལ་བས་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་གྲངས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ནི་ལྟོས་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ལ་མེད་པ་དེ་ཕྱིར་ཡི་གེ་ལ་ཡང་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་ཕྱེ་བས་དངོས་པོ་མེད་དེ། 1-451 རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཡི་གེའི་བདག་ཉིད་ཀུན་མཐའ་ཡང་། །མི་འཛུམ་ཚད་དུ་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་སྐད་ཅིག་ཏུ་བསིལ་ན་དངོས་མེད་དང་སྔ་ཕྱི་ལྟོས་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་ན་དེས་བརྩམས་པའི་མིང་དང་ཚིག་དང་ངག་དང་ལེའུ་འམ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བར་གྱི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྒྲའི་ཚོགས་ཀྱང་མེད་དེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྔ་ ཕྱིའི་ཆར་བསིལ་བས་དངོས་མེད་དང་སྔ་ཕྱི་ལྟོས་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པའི་རྗོད་བྱེད་མེད་དེ་བརྗོད་བྱའི་དོན་མེད་ན་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་ཤེས་ བརྗོད་གཉིས་ཀ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་རིགས་ངོ་ན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་མདོག་དང་དབྱིབས་ཐ་དད་ན་མིག་གིས་དབྱིབས་མི་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་གཉིས་གཞན་ མིན་གཅིག་ཡིན་ན་ལུས་ཀྱི་མུན་ཁུང་དུ་དབྱིབས་བཟུང་བས་མདོག་ཀྱང་འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བ
Chinese
因此，所有想要（了知）事物的人，都应当通过这种理智来分别地了知。因为当说这些是由八个实物微尘聚集而成时，由于只能看到一个，所以（无法成立）。如果因为看到形状就认为看到了所有的实物，那么由于没有看到其余七个，也应该认为没有看到形状，因为理由相同。或者可以加上‘因为没有看到瓶子’。 阻止集合而只阻止部分，例如，即使只看到单独的形状，也因为没有看到其他两个（气味和触感）而不能成立。气味、味道、触感也是如此。如果将这三个部分分解，最终会变成微尘；如果微尘有部分，那么就会无穷无尽；如果没有部分，那么就不能聚集。或者说，如果有部分，那么最小的微尘就会消失，因此无法直接感知；如果没有部分，那么就不能成为有形之物。气味、味道、触感也同样可以这样反驳，例如，如果闻到气味就认为闻到了所有的檀香，那么就会出现问题，而且单独的气味没有直接感知等等。因为能见之物的直接感知没有成立，所以没有成立的所证（想要证明的），即直接感知的所证（想要证明的）形状等事物的自性，是不合理的，因为两个已成立的事物会变成能证（证明者）。用未成立的事物来证明未成立的事物，在理智的体系中是不允许的。所有的事物都先变成微小的部分，然后再由这些部分组成整体，从最小的微尘到粗大的事物，通过各个方向的部分的分解，部分和整体会变得无数。因此，这两者（部分和整体）是相互依赖的，没有自性。实际上，因为没有（自性），所以文字也是如此，因为可以分解成前后部分，所以没有事物。 《释量论》中说：‘文字的自性，所有的边际，都存在于不消失的量中。’如果将其分解成瞬间，那么就会变成没有事物，并且因为前后相互依赖而没有自性。如果没有文字，那么由文字组成的名称、句子、言语、章节或解释、论典等表达声音的集合也不会存在，因为所有这些都可以分解成前后部分，因此会变成没有事物，并且因为前后相互依赖而没有自性。或者说，如果没有文字等表达者，那么因为没有所表达的意义，因此没有以其为对象的知识，表达和知识两者都不存在，因此所有对象和有对象者在种类上都不存在。如果颜色和形状不同，那么眼睛就不会感知形状，就像声音一样。如果这两者不是他者，而是一个，那么在身体的黑暗处，因为抓住了形状，也会抓住颜色。’这是毗婆沙师（的观点）。
English
Therefore, all those who wish to (understand) things should understand them separately through this reasoning. Because when it is said that these are composed of eight particles of matter, it is not established because only one can be seen. If seeing the form means seeing all the substances, then not seeing the other seven should also mean not seeing the form, because the reason is the same. Or you can add 'because the vase is not seen'. Preventing the collection and only preventing the part, for example, even if only the single form is seen, it is not established because the other two (smell and touch) are not seen. The same applies to smell, taste, and touch. If these three parts are decomposed, they will eventually become dust; if the dust has parts, then it will be endless; if it has no parts, then it cannot be assembled. Or, if it has parts, then the smallest dust will disappear, so it cannot be directly perceived; if it has no parts, then it cannot become a tangible thing. Smell, taste, and touch can also be refuted in the same way, for example, if smelling the smell means smelling all the sandalwood, then there will be problems, and the single smell has no direct perception, etc. Because the direct perception of what can be seen is not established, the unestablished probandum (what is to be proven), that is, the self-nature of the form, etc., of the probandum (what is to be proven) of direct perception, is unreasonable, because two established things will become the proof (the prover). Using an unestablished thing to prove an unestablished thing is not allowed in the system of reason. All things first become tiny parts, and then these parts compose the whole, from the smallest dust to the coarse things, through the decomposition of the parts in all directions, the parts and the whole will become countless. Therefore, these two (part and whole) are interdependent and have no self-nature. In fact, because there is no (self-nature), so it is with letters, because they can be decomposed into front and back parts, so there is no thing. The *Compendium on Valid Cognition* says: 'The nature of letters, all boundaries, exist in an undiminishing measure.' If it is decomposed into moments, then it will become nothing, and because it depends on the front and back, it will have no self-nature. If there are no letters, then the collection of sounds that express the name, sentence, speech, chapter, or explanation, treatise, etc., composed of letters will not exist, because all these can be decomposed into front and back parts, so it will become nothing, and because it depends on the front and back, it will have no self-nature. Or, if there are no expressers such as letters, then because there is no meaning to be expressed, there is no knowledge with it as an object, both expression and knowledge do not exist, so all objects and those with objects do not exist in kind. If color and shape are different, then the eye will not perceive shape, just like sound. If these two are not other, but one, then in the darkness of the body, because the shape is grasped, the color will also be grasped.' This is the view of the Vaibhashikas. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་རྫས་གཞན་དུ་འདོད་པ་ལ་ཅུང་ཟད་སྐྱོན་དུ་ འགྱུར་གྱི་མདོ་སྡེ་པ་ཁ་དོག་བཀོད་པའི་དབྱིབས་ནི་དེ་དང་གཅིག་ཡིན་ལ། རེག་བྱ་བཀོད་པའི་དབྱིབས་ནི་རེག་བྱ་དང་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ལ་མ་རེག་པས་ལྟག་ཆོད་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་མ་གཏོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྱུང་བཞི་མི་སྣང་ངོ་། ། 1-452 ཞེས་པའང་མི་འཐད་དེ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་གཟུགས་མིག་དང་སྲ་གཤེར་དྲོད་དང་གཡོ་བའི་འབྱུང་བཞི་ལུས་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་ཐ་དད་ན་གཟུགས་དང་འབྱུང་བཞི་དབང་པོ་ཐ་དད་ ཀྱི་ཡུལ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཆོས་མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དོན་ལ་ཅུང་ཟད་མི་མཁས་པར་མངོན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུགས་དང་འབྱུང་བཞི་གཉིས་ཀ་ གཅིག་ཡིན་ན་གཉིས་ཀ་མིག་གིས་འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེས་པའང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་བཙུན་པ་སངས་རྒྱས་ལྷ་ཁོ་ན་ལ་འགྱུར་གྱིས་གཞན་ལ་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ་སངས་རྒྱས་པ་དོན་ཁས་ལེན་པ་ ཐམས་ཅད་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་ནི་ཞེས་བྱ་བས་དེ་ལུས་ཀྱིས་འཛིན་གྱི་མིག་གིས་མི་འཛིན་པར་སྟོན་ཏེ་འབའ་ཞིག་ནི་ཁོ་ནའོ། །བརྗོད་པ་ནི་ཆོས་མངོན་པ་ལས་ ཏེ་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལའང་ས་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་བལྟ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེས་པས་བུམ་པ་བལྟ་བྱར་འགྱུར་བས་དེ་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ རོ། །དེས་འདི་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ནི་དེ་བལྟ་བྱ་ཡིན་པ་ལ་ནི་དོན་མེད་དེ་ཐུག་མེད་དུ་དགོས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མ་ཡིན་པ་ལའང་དེ་མི་སྐྱེ་སྟེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལའང་དེ་སྐྱེས་པས་བལྟ་བྱར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-453 དེས་ན་བལྟ་བྱའི་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟར་མི་འཐད་ཅིང་མ་མཐོང་བ་ལྟར་བུམ་པ་ལ་བལྟ་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཡོད་པའི་ངོ་བོའང་མེད་དེ་ཐ་སྙད་དུ་བལྟ་བྱ་མ་ཡིན་པའི་བུམ་པའི་ཡོད་ པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བལྟ་བྱ་སྐྱེས་པ་དང་བལྟ་བྱ་མ་ཡིན་པའི་བུམ་ཡོད་གཉིས་ཀ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མེད་དོ། ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ལ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོ་སོར་ངེས་པ་དེའི་ རྒྱུ་མཚན་གང་ཡིན་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་ཡང་ངེས་ན་དེ་ལས་བཟློག་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ངེད་ལ་མིག་གང་དང་རྣ་བ་གཉིས་ཀ་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་འབྲས་བུའི་གཟུགས་སུ་མཚུངས་བཞིན་ དུ་གཟུགས་མིག་གིས་མཐོང་གི་གཞན་རྣ་བས་ཐོས་པ་མིན་པ་ནི་ལས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་པ་དེས་ན་ཐུབ་པས་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གསུངས་པ་ནི་དེ་ལྟ་ བུ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཁོ་བོ་ནི་དེ་ལྟར་འཆད་དོ། །འདི་ལ་སློབ་དཔོན་ཟླ་གྲགས་དབང་པོ་ཡོད་པས་དོན་མངོན་སུམ་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། མིག་དང་རྣ་བ་འབྱུང་འགྱུར་དུ་མཚུངས་ པས་མིག་གིས་མཐོང་བ་བཞི
Chinese
如果说分别部认为能触知的形状和颜色是不同的实体，这会有一些问题。经部认为颜色所呈现的形状与颜色是相同的，而能触知的形状与能触知是相同的，但由于无法触及，这是一种矛盾。此外，除了色蕴之外，构成物质的四大元素是不可见的。 1-452 这种说法也是不合理的，因为对于像瓶子这样的物体，眼睛可以看到颜色，身体可以感受到坚硬、潮湿、温暖和运动这四大元素。如果对象不同，颜色和四大元素就会在不同的感官领域中显现。因此，可以看出，他们对圣父子（指无著和世亲）在《阿毗达磨》中所解释的蕴的含义理解不够透彻。因此，如果颜色和四大元素是相同的，那么它们都应该能被眼睛感知。这种观点只适用于分别部的僧侣佛天，而不适用于其他人，因为所有佛教徒都认为这两者是不同的。'地'这个词表明它只能被身体感知，而不能被眼睛感知。'仅仅'意味着'只有'。这种说法来自《阿毗达磨》，因为世俗之人也会将颜色和形状称为'地'。有些人说，'可观看之物'的产生意味着瓶子变成了可观看之物，所以它是显而易见的。但这并不能成为它的优点，因为如果它是可观看之物，那就没有意义了，因为这会导致无限的需要。如果它不是可观看之物，它就不会产生，因为即使对于非生物，它也会产生并变成可观看之物。 1-453 因此，可观看之物的产生是不合理的，就像没有看到瓶子一样，也不存在瓶子作为非可观看之物的存在，因为在名义上，不可能存在一个不是可观看之物的瓶子。或者，可观看之物的产生和瓶子作为非可观看之物的存在都是不存在的，因为它们都没有被看到。如果你们认为主体和客体是相互独立的，那么原因是什么？如果你们认为它们在没有原因的情况下也是独立的，那么情况也可能相反。我们认为，眼睛和耳朵都由元素组成，就像它们在结果的形式上是相似的，但眼睛看到颜色，而耳朵听到声音，这是由业力决定的。因此，佛陀说业力的成熟是不可思议的，指的就是这种情况。我就是这样解释的。如果这里有月称论师，那么事物就是显而易见的吗？因为眼睛和耳朵在元素组成上是相似的，所以眼睛看到的东西...
English
If the Sautrāntikas consider the tangible shape and color to be different entities, there would be some problems. The Vaibhāṣikas believe that the shape presented by color is the same as color, and the tangible shape is the same as the tangible, but since it cannot be touched, it is a contradiction. Furthermore, the four elements that constitute matter, other than the form aggregate, are invisible. 1-452 This statement is also unreasonable, because for an object like a vase, the eye can see the color, and the body can feel the four elements of solidity, moisture, warmth, and motion. If the objects are different, the color and the four elements will appear in different sensory realms. Therefore, it can be seen that they do not have a thorough understanding of the meaning of the aggregates as explained in the Abhidharma by the Holy Father and Son (Asanga and Vasubandhu). Therefore, if color and the four elements are the same, then they should both be perceived by the eye. This view only applies to the Vaibhāṣika monk Sanghasri, and not to others, because all Buddhists believe that the two are different. The word 'earth' indicates that it can only be perceived by the body and not by the eye. 'Merely' means 'only'. This statement comes from the Abhidharma, because worldly people also call color and shape 'earth'. Some say that the production of 'what is to be seen' means that the vase becomes what is to be seen, so it is obvious. But this does not become its merit, because if it is what is to be seen, then it is meaningless, because this would lead to infinite needs. If it is not what is to be seen, it will not arise, because even for non-living things, it will arise and become what is to be seen. 1-453 Therefore, the production of what is to be seen is unreasonable, just as not seeing the vase, there is also no existence of the vase as not being what is to be seen, because nominally, it is impossible for there to be a vase that is not what is to be seen. Or, the production of what is to be seen and the existence of the vase as not being what is to be seen are both non-existent, because neither of them has been seen. If you believe that the subject and object are independent of each other, then what is the reason? If you believe that they are also independent without a reason, then the opposite may also be the case. We believe that the eye and ear are both composed of elements, just as they are similar in the form of the result, but the eye sees color and the ear hears sound, which is determined by karma. Therefore, the Buddha said that the maturation of karma is inconceivable, which refers to this kind of situation. That's how I explain it. If there is Acharya Chandrakirti here, then things are obvious? Because the eye and ear are similar in elemental composition, what the eye sees... --------------------------------------------------------------------------------