Tibetan
ཚུལ་ནི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་དང་ད་ལྟའི་སྨོན་གནས་ཤེས་པའི་མཐུས་ཡེ་ཤེས་དེ་བསྟན་བྱ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེས་ནས་གདུལ་བྱ་ལ་བསྟན་པས་དེའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་བྱེད་ ཀྱི་ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པས་གཟུགས་སྒྲ་ལྟར་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་གྱི་དོན་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་བའི་མདོ་ལས། །འཁྲུལ་འཁོར་ལས་བྱུང་སིལ་སྙན་ནི། །ཞེས་བཤད་ དོ། །དུས་གསུམ་ད་ལྟར་ཡོད་ན་དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྟོན་པ་ནི་གང་ལ་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་ད་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་པ་ ཡིན་ནོ། ། གལ་ཏེ་སྦྱིན་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་མེད་ཀྱང་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་ཆོས་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ད་ལྟར་ཡོད་ན། སྒོ་གསུམ་ངེས་པར་སྡོམ་པའི་ངལ་བ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ངེས་སྡོམ་དེས་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་ཅུང་ཟད་གསར་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན་འབྲས་བུ་དེ་གཉིས་སྔར་ནས་ཡོད་པ་མི་སྲིད་དེ་གསར་སྐྱེས་ནི་སྔར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-426 ཁྱོད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་རྣམས་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་སྔོན་ནས་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་ཏེ་ཐོག་མ་སྐྱེ་བ་དང་མཐའ་མ་འཇིག་པ་ཡོད་པ་དེ་མི་ རྟག་པ་ཡིན་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཡེ་ནས་ཡོད་པའི་ཐོག་མ་མེད་པ་དེ་མ་ཞིག་གི་བར་དུ་རྟག་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་སྡེ་ པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་མ་འོངས་པ་མེད་པར་འདོད་པ་འགོག་པ་ནི་ལམ་སྒོམ་པའི་བསྒྲིམ་པ་མེད་པར་ཐར་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་མ་འོངས་པ་མེད་པས་དེ་ན་སྐྱེ་བ་དང་ཉོན་མོངས་ པ་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གྲོལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ལ་མ་འོངས་པ་ན་དེ་གཉིས་འབྱུང་བ་མེད་པས་དེ་གཉིས་མི་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་སྒོམ་པ་ལ་མི་འབད་པ་བཞིན་ནོ། །ད་ ལྟར་བའི་རྐྱེན་གསུམ་ལས་རྣམ་ཤེས་འབྱུང་བ་ནི་མ་འོངས་པ་སྟེ་ཆགས་པའི་མིང་ཅན་གྱི་སེམས་དེ་མེད་པར་ཡང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན་འདོད་ཆགས་རྒྱུ་ མེད་དུ་འགྱུར་བས་དགྲ་བཅོམ་ལའང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །འང་གི་སྒྲ་ནི་སྔ་མར་མ་ཟད་འདིར་ཡང་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་མེད་པར་མི་རིགས་སོ། །རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་འགོག་པ་ན་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི་གྲངས་ཅན་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ་གྲངས་ཅན་པ་ནི་མེད་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། 1-427 ཡོད་པ་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་འདོད་དེ་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་ན་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཡི་བདག་ཉིད་ལ། །ནུས་པའི་ངོ་བོ་འབྲས་མེད་ན། །དེ་ཉིད་ བྱེད་པར་ནུས་མིན་ཏེ། །མེད་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་པདྨ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང
Chinese
这种方式是凭借过去愿力的力量和了解现在祈愿处的力量，使智慧生起为可教化对象所能理解的形式，从而教导他们，断除他们的怀疑和执着。但并非像现在这样，通过意识来了解色、声等，因为这样会陷入过去、未来、现在三时混淆的境地。《秘密经》中说：‘由幻轮所生的乐音。’如果三时都存在于现在，那么三时的法就没有远近之分了。’这样宣说，是指对于‘什么’而言，因为那两者都像现在一样存在。这是他的想法。 如果不行布施等善行，却说高升天界和获得解脱的法，以及三种菩提现在就存在，那么就必然导致身语意三门精进修持的努力变得毫无意义。如果通过精进修持能稍微新产生天界和解脱，那么这两种果就不会是原本就存在的，因为新产生的果之前是不存在的。 你说一切事物都是无常的，而果在未产生之前就已经存在，这是矛盾的。因为有开始的生和结束的灭的事物才是无常的，而果原本就存在，没有开始，直到毁灭之前都是常有的。并且，没有不是果的事物。 驳斥经部宗和唯识宗认为未来不存在的观点：如果不修习道，就能获得解脱，因为未来不存在，所以不会有生和烦恼产生。就像已经解脱的阿罗汉，未来不会有生和烦恼产生一样，因此不需要为了不让它们产生而修习道。 现在产生的三个缘起产生意识，这指的是未来。如果没有名为‘贪’的心，那么依赖于它的欲望也会产生。如果承认这一点，那么欲望就会变成无因产生，这样阿罗汉也会产生欲望。‘也’这个词表示不仅之前如此，这里也会如此。因为会这样变化，所以不能说未来不存在。如果既否定因中果有，也否定因中果无，那么认为因中果有的是数论派和胜论派。数论派认为不存在的事物不会产生，存在的事物不会毁灭。如果不存在的事物也能产生，那么一切事物都会从一切事物中产生。如果原因的自性中，没有果的能力，那么它就不能产生果，就像虚空中不会有莲花一样。
English
This way, by the power of past aspirations and the power of knowing the present place of prayer, wisdom arises in a form that can be understood by those to be taught, thereby teaching them and cutting off their doubts and attachments. But it is not like knowing form, sound, etc., through consciousness now, because this would lead to confusion of the past, future, and present. The 'Secret Sutra' says: 'The sweet sound arising from the illusion wheel.' If the three times all exist in the present, then there is no near or far distinction between the dharmas of the three times.' This is said in reference to 'what,' because both of those exist as they do now. This is his thought. If one does not perform generosity and other virtuous deeds, but says that the dharma of rising to the heavens and attaining liberation, and the three bodhis, exist now, then it would necessarily lead to the effort of diligently practicing the three doors of body, speech, and mind becoming meaningless. If through diligent practice one can slightly newly generate the heavens and liberation, then these two fruits would not be originally existent, because the newly generated fruit did not exist before. You say that all things are impermanent, and that the fruit exists before it is produced, which is contradictory. Because things that have a beginning of birth and an end of destruction are impermanent, while the fruit originally exists, has no beginning, and is permanent until its destruction. And there is nothing that is not a fruit. Refuting the view of the Sautrantika and Cittamatra schools that the future does not exist: If one does not practice the path, one can attain liberation, because the future does not exist, so there will be no birth and afflictions arising. Just like the arhats who have already been liberated, there will be no birth and afflictions arising in the future, so there is no need to practice the path in order to prevent them from arising. The three conditions that arise now produce consciousness, which refers to the future. If there is no mind called 'attachment,' then the desire that depends on it will also arise. If this is admitted, then desire will arise without a cause, so arhats will also have desire. The word 'also' indicates that not only was it so before, but it will also be so here. Because it will change like this, it is not reasonable to say that the future does not exist. If one denies both the existence of the fruit in the cause and the non-existence of the fruit in the cause, then those who believe in the existence of the fruit in the cause are the Samkhya and Vaisheshika schools. The Samkhya school believes that what does not exist will not arise, and what exists will not perish. If what does not exist can also arise, then all things will arise from all things. If in the nature of the cause, there is no power of the fruit, then it cannot produce the fruit, just like there is no lotus in the sky. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་དེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་ན་རྟ་བཞིན་ཞེའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡང་ དུས་གསུམ་ག་ཡོད་པས་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ནི་རྫས་ཀྱི་དངོས་པོ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་གྱི་གནས་སྐབས་དུས་གཞན་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བྱེ་བྲག་པ་དང་མདོ་སྡེ་པ་ དང་སེམས་ཙམ་པ་གསུམ་ནི་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འདོད་དེ་ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལས་རགས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་དེ་ ལ་མེད་པར་འདོད་ལ། མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱང་དགེ་སློང་དག་མིག་ནི་མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་ཞིང་བྱུང་ནས་ཀྱང་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལུང་སྔ་མ་ལས་འབྲས་བུ་མེད་ པར་སྐྱེ་བར་འདོད་དོ། །སེམས་ཙམ་པ་རྣམས་ཀྱང་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་ཅན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ཉེ་བ་ན་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་པ་སྐྱེ་བར་འདོད་དོ། ། 1-428 དེ་ལ་དང་པོ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཁྱིམ་གྱི་དོན་དུ་ཀ་བ་དང་ལ་སོགས་པ་པ་ཏྲ་དང་རི་མོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཁྱིམ་གྱི་རྒྱུ་རྣམས་ལ་ ཁྱིམ་རྒྱན་དང་བཅས་པ་ཡོངས་རྫོགས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔར་མེད་སྒྲུབ་ན་མེད་སྨྲར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལའང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་མེད་པ་ནི་ རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་སུས་ཀྱང་སྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཕྱི་ནང་གི་རྒྱུ་འབྲས་རྣམས་ལ་སྦྱར་ཏེ་བཤད་དོ། །ངེད་དབུ་མ་པ་ནི་མཐའ་ལ་མི་བརྟེན་པས་རྒྱུ་ལ་ འབྲས་བུ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀར་མ་གྲུབ་པ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་གང་ཡང་མེད་དོ། །འདས་མ་འོངས་བཀག་ནས་ད་ལྟར་བ་འགོག་པ་ན་མ་འོངས་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་ནས་བྱུང་བའི་ད་ ལྟར་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་འགྱུར་བ་ནི་རགས་པ་མཐོང་བའི་སྒོ་ལྔར་མ་ཟད་ཆོད་པ་དང་ཕྲ་བ་དང་རིང་པོ་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་ མི་འཛིན་ཏེ་འགྱུར་རྒྱུའི་མ་འོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་འགྱུར་བའི་ད་ལྟ་བ་ཡོད་པར་རྟེན་འབྲེལ་ལ་མི་མཁས་པ་གྲངས་ཅན་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོག་གོ ། 1-429 བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དུས་གསུམ་གྱི་རྫས་མི་འགྱུར་ཡང་གནས་སྐབས་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། གྲངས་ཅན་རང་བཞིན་གྱི་གཙོ་བོ་མི་འགྱུར་ཡང་རྣམ་འགྱུར་འགྱུར་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་མ་ དང་ཞོ་ཡང་མིག་ཤེས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་སོ་སོར་བཟུང་གི་འོ་མའི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཞོར་བཟུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འོ་མའི་ཚེ་ཞོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་རྒྱུའི་འགྱུར་བ་ཡིན་ ན་དུ་བ་ལ་སོགས་པའང་མེ་ལ་སོགས་པའི་འགྱུར་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ནི་གྲངས་ཅ
Chinese
如果原因中存在结果，那么结果就会从中产生，就像房子里有马一样。分别说来，有部宗也认为三时都存在，因此结果从原因中产生，并不是物质的实体产生，而是状态在不同的时间产生，这之前已经说过了。分别部、经部和唯识宗这三者都认为原因中不存在结果，因为如果存在，产生就是没有意义的。其中，分别部认为从微尘产生粗大的事物，而粗大的事物并不存在于微尘中。经部也认为，‘诸比丘，眼睛是从未生起中生起，生起后也会坏灭’，根据之前的引文，他们认为结果是从不存在中产生的。唯识宗也认为，具有各种习气的阿赖耶识，在境等因缘具足时，所产生的行识等也是从不存在中产生的。 对于最初主张结果存在于原因中的观点，如果房子的结果存在于原因中，那么为了房子的目的，柱子、装饰物、图画等装饰就没有意义了，因为房子的原因已经完全具备了房子和装饰。如果说之前不存在，现在才产生，那就犯了主张不存在的过失。对于主张结果不存在于原因中的观点，也会同样犯过失，因为不存在就像兔子的角一样，谁也无法证明。同样，内外的原因和结果都可以这样解释。我们中观派不依赖任何边见，因此原因中结果存在与否都不能成立，因为一切都是依赖而产生的，所以没有任何过失。如果通过否定过去和未来来否定现在，那么未来完全变化后产生的现在是否存在呢？事物的变化不仅可以通过粗大的五根来观察，而且连能够了解细微、长短、有形无形之变的意识也无法把握，因为没有可以变化的未来。因此，只有不精通缘起的数论派和分别部才会认为未来变化后会产生现在。 分别部认为三时的实体不会改变，但状态会改变等。数论派认为自性的主物不会改变，但变化会改变。眼识能够区分牛奶和酸奶，但并不能把握牛奶的变化就是酸奶，因为牛奶存在时，酸奶并不存在。如果所有的结果都是原因的变化，那么烟等也应该被认为是火等的变化，这与数论派的观点相悖。
English
If the result exists in the cause, then the result arises from it, like a horse in a house. Specifically, the Vaibhashikas also believe that all three times exist, so the result arises from the cause, not the substance of the matter, but the state arises at a different time, which has been said before. The Vaibhashikas, Sautrantikas, and Cittamatrins all believe that the result does not exist in the cause, because if it exists, production is meaningless. Among them, the Vaibhashikas believe that the gross arises from the subtle particles, but the gross does not exist in the subtle particles. The Sautrantikas also believe that 'Bhikkhus, the eye arises from the unarisen, and having arisen, it will also perish,' according to the previous quote, they believe that the result arises from non-existence. The Cittamatrins also believe that the Alaya-vijnana with various habitual tendencies, when the conditions such as objects are close, the Pravrtti-vijnana and so on arise from non-existence. For the first statement that the result exists in the cause, if the result of the house exists in the cause, then for the purpose of the house, the pillars, decorations, paintings, etc. are meaningless, because the cause of the house is already fully accomplished with the house and decorations. If it is said that it did not exist before, then it is a fault of asserting non-existence. For the statement that the result does not exist in the cause, the same fault will occur, because non-existence is like the horns of a rabbit, which no one can prove. Similarly, the internal and external causes and results can be explained in this way. We Madhyamikas do not rely on any extremes, so the existence or non-existence of the result in the cause cannot be established, because everything arises dependently, so there is no fault. If the present is negated by negating the past and future, then does the present that arises after the future has completely changed exist? The changes of things can not only be observed by the gross five senses, but even the mind that can understand the subtle, long, short, tangible and intangible changes cannot grasp them, because there is no future to change. Therefore, only the Samkhyas and Vaibhashikas, who are not proficient in dependent origination, conceive that the present arises after the future has changed. The Vaibhashikas believe that the substance of the three times does not change, but the state changes, etc. The Samkhyas believe that the Pradhana of nature does not change, but the transformations change. The eye-consciousness can distinguish between milk and yogurt, but it cannot grasp that the change of milk is yogurt, because when milk exists, yogurt does not exist. If all results are changes of the cause, then smoke, etc. should also be considered changes of fire, etc., which contradicts the view of the Samkhyas. --------------------------------------------------------------------------------