Tibetan
བྱུང་གི་གནས་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་གནོད་པ་ སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་ཅན་མིན་པ་དེ་ཕྱིར་དེ་ཡི་མི་སྙན་པ་དེ་ནི་གནོད་པའི་ཡན་གར་ཅུང་ཟད་དུ་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་གང་པོས་ཀླུང་ཤོ་ན་ཕ་མཐའི་ཡུལ་གྱི་མི་རྣམས་ འདུལ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མི་དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་མ་རུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཀག་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་ལ་དེ་དག་གཤེ་ན་ནི་ཨེ་མ་བདག་ལ་རྡེག་པར་མི་ བྱེད་པ་འདི་དག་ནི་དེས་པ་ཞིག་གོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་བགྱིད་ལ། གལ་ཏེ་སྲོག་དང་བྲལ་བའི་བར་དུ་བགྱིད་ན་ཨེ་མ་བདག་གི་ལུས་རུལ་པ་འདི་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པ་འདི་ནི་ བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ཞིག་གོ་ཞེས་སེམས་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་གསོལ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནང་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ལ་གནོད་ལན་བྱས་པས་བྱ་བ་དང་། ཡོན་ཏན་མེད་པ་ལ་གུས་ཤིང་ཞེན་ པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཁྲོ་བས་བསོད་ནམས་དེ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། འདི་ལྟར་བཟོད་མཚུངས་དཀའ་ཐུབ་མ་མཆིས་པས། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྲོ་བའི་གོ་སྐབས་དབྱེ་མི་བགྱི། །ཁྲོ་བ་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད། ། 1-382 ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་སངས་རྒྱས་ཞལ་གྱིས་བཞེས། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཁྲོ་བ་བྱ་བས་ནི་དམན་པ་འཇོམས་པའི་དཔའ་བོ་དེ་ལ་བྱ་བ་དང་། གྱུར་ཏ་རེས་དེ་སྤང་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཁྲོ་བའི་གནས་ ལ་བཟོད་པ་དེ་ལ་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོམ་པ་སྐྱེ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དེ་མཐར་ཏེ་ཕུང་བར་བྱས་ནས་འཆི་བ་ཡོད་སེམས་ནི་དེ་ལྟར་བསམ་པར་བྱའོ། །གནས་ཀྱི་ སོགས་པས་ནི་སྐྱེ་འཇིག་གཉིས་བཟུང་ངོ་། །ཡང་དག་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་སྟེ་བློ་གྲོས་ནི་སེམས་རྒྱུད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་ཐབས་བསྟན་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དྲུག་པའི་བཤད་པའོ།། །། ༄། །ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཞེན་པ་སྤངས་པའི་ཐབས་བསྟན་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བདུན་པ། དེས་བསྐྱེད་པའི་ལས་སྤངས་པའི་ཐབས་སྟོན་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་སྨོས་ཏེ་དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ཅན་རོ་ཧི་ཏའི་དྷ་ཞེས་བྱ་བས་རི་རབ་ནས་རི་རབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྐང་པ་བཞག་ཅིང་མཐའ་ བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་པར་ཤི་བ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུན་དུ་ལང་ཚོ་ལ་གནས་པས་མི་འཇིགས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྒས་པའི་རྒྱབ་ཏུ་དང་སླར་ཡང་ཤི་ནས་འབྱུང་བས་མདུན་དུ་འབྱུང་བས་བདག་ཉིད་ གནས་པར་རློམ་ཀྱང་ལང་ཚོ་དང་རྒས་པ་དང་འཆི་བ་གསུམ་འཁོར་བའི་ཚེ་གང་མགྱོགས་འགྲན་པ་རྟ་བང་འགྲན་པ་བཞིན་ནོ། །རང་གར་འདོད་པར་འགྲོ་བ་ནམ་ཡང་མེད་ན་གཤེད་མས་ཁྲིད་པ་བཞིན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གཞན་དབང་གིས་འགྲོ་བ་ལ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་ཆུ་ཀླུང་གིས་ཁྱེར་བའི་རྫས་བཞིན་ནོ། ། 1-383 མ་འོངས་པ་དེ་ཡང་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་ལས་པ་བཞིན་ཐ་མ་མེད་པར་ཡང་ལས་པར་མི་འགྱུར་བར་གྱིས་ཤིག་པའི་དོན་ཏོ། །ཉན་པོ་ད
Chinese
因为不是产生之处，它会带来各种危害，因此，对于它的不悦之处，应该稍微在意其危害性。当圣者香提提婆（梵文：Śāntideva，寂天）在克隆舒纳（Klung Shona）边境地区调伏民众时，世尊（梵文：Bhagavan，薄伽梵）曾阻止说：‘这些人非常难以驯服。’香提提婆回答说：‘世尊，如果他们辱骂我，我会想：‘幸好他们没有打我，这真是太好了。’如果他们要了我的命，我会想：‘这能让我从这腐朽的身体中解脱出来，这对我来说是件好事。’世尊听后便允许了他。’以怨报德是无意义的行为，对无德之人恭敬迷恋也是如此。愤怒会阻碍功德的积累。正如所说：‘没有比忍耐更重要的苦行，所以不要给愤怒任何机会。’佛陀亲口说过：‘舍弃愤怒，就能获得不退转的境界。’愤怒会摧毁低劣者，因此要舍弃它。对于愤怒的对象，要修持慈爱的禅定。要特别留意死亡，最终会毁灭一切。’‘处所’等词语包含了生和灭。‘真实’是指如幻如化的智慧，即心相续。以上是关于断除烦恼之方便的第六品释义。 现在开始解释第七品，关于断除对享乐之贪执之方便。 为了展示断除由贪执所生之业，提到了痛苦。正如具有神通的仙人罗希塔（Rohita）试图从一座山跑到另一座山，寻找世界的尽头，但最终未能找到而死去。即使常驻青春，也并非无所畏惧，因为衰老紧随其后，死亡再次降临。即使自认为安住，但青春、衰老和死亡三者之间的竞争，就像赛马一样迅速。如果不能随心所欲地行动，那就像被刽子手带走一样，被业和烦恼所支配。就像被洪水冲走的物品一样。 ‘未来’也应如此理解，从无始轮回以来，就像凡夫俗子一样造业，也要努力做到不再继续造业。听闻者啊！
English
Because it is not the place of origin, it brings various harms, therefore, one should pay some attention to its unpleasantness and its harmfulness. When the noble Shantideva (Sanskrit: Śāntideva) was subduing the people in the border area of Klung Shona, the Bhagavan (Sanskrit: Bhagavan) forbade him, saying, 'These people are very difficult to tame.' Shantideva replied, 'Bhagavan, if they scold me, I will think, 'Fortunately, they did not hit me, this is really good.' If they take my life, I will think, 'This will free me from this decaying body, this is a good thing for me.' The Bhagavan then allowed him. Returning harm for harm is a meaningless act, and being respectful and attached to those without virtue is also the same. Anger hinders the accumulation of merit. As it is said: 'There is no asceticism more important than patience, so do not give anger any chance.' The Buddha himself said: 'Abandoning anger, one can attain the state of non-retrogression.' Anger destroys the inferior, so abandon it. For the object of anger, cultivate the meditation of loving-kindness. Pay special attention to death, which will ultimately destroy everything.' 'Place' and other words include both birth and death. 'Truth' refers to wisdom that is like illusion, which is the mind-continuum. The above is the sixth chapter explaining the means of abandoning afflictions. Now begins the explanation of the seventh chapter, on the means of abandoning attachment to enjoyment. In order to show the abandonment of actions arising from attachment, suffering is mentioned. Just as the sage with clairvoyance, Rohita, tried to run from one mountain to another, seeking the end of the world, but eventually died without finding it. Even if one remains in youth, one is not fearless, because old age follows closely behind, and death comes again. Even if one thinks one is abiding, the competition between youth, old age, and death is as swift as a horse race. If one cannot act as one wishes, it is like being taken away by an executioner, being dominated by karma and afflictions. It is like an object carried away by a flood. The 'future' should also be understood in this way, from beginningless samsara, just like ordinary people create karma, one must also strive to ensure that one does not continue to create karma. Listener! -------------------------------------------------------------------------------- ལ་
Tibetan
འབྱོར་དང་མཉན་བྱ་བདེན་བཞི་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་དང་འཆད་པོ་སངས་རྒྱས་ཏེ་དེ་ཚོགས་གསུམ་ཚང་བ་ལ་མཐའ་ཡོད་ལ་མ་ཚང་བ་ལ་མཐའ་མེད་པས་མཐའ་ཡོད་མེད་དྲིས་པ་ལ་ལུང་མི་ སྟོན་པའི་རྒྱུ་གཅིག་དེ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གསུམ་པོ་ཚང་བ་ལ་འཁོར་བ་ཟད་པར་གྱིས་ཤིག་པའོ། །དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཕྱོགས་ ནི་མི་དགེ་བའོ། །ཅོ་འདྲི་བ་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱིས་འཚེ་བ་སྟེ་བསྲེགས་པ་གསོད་པའི་གནས་དང་དམ་པ་ནི་འཕགས་པའོ། །རང་ལ་གནོད་པའི་ལས་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པས་སྨྱོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྟོན་ པ་ནི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་པའོ། །ཐག་རིང་པོར་འགྲོ་བ་དང་སོགས་པ་འགྲེང་བ་དང་འདུག་པ་དང་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་རྒྱུ་དེ་དག་བཟློག་ན་ཉམས་ཏེ་མེད་པར་མཐོང་བས་འཁོར་ བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཐབས་ལ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་འདི་ནི་མུ་སྟེགས་ཟད་བྱེད་པ་ལའང་ཡོད་དེ་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་ན་ལས་ཀྱིས་འཁོར་མི་ནུས་ལ་ལས་ཟད་པར་བྱ་བར་ཡང་མི་ནུས་པས་སྡིག་པའི་ལས་སྤང་བ་ལ་དགོངས་སོ། ། 1-384 འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའམ་སེམས་ལས་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་གཅིག་བྱ་བ་དང་དེ་ལྟར་གཅིག་ལའང་རྒྱུ་འབྲས་ཐུག་མེད་རྒྱས་པར་མཐོང་ནས་སྐྱེས་བུ་གང་ལ་འཇིགས་མི་འབྱུང་ཞེས་སྦྱར་རོ། །བྱིས་པས་བརྩམས་ པའི་འབྲས་བུ་བྱ་བ་དང་མཐར་འགྱུར་ཏེ་འཇིག་བྱ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཇོམས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཀོ་ནི་མི་བཟོད་པའི་སྒྲའོ། །འདས་པའི་སེམས་ལ་བྱ་བ་དང་ད་ལྟར་ནི་འགྲོ་ཉིད་དེ་སྡོད་པ་ མེད་ལ་བདེ་བའི་ཕྱིར་ང་ལ་འདི་ཞེས་སྦྱར་རོ། །མཁས་རྣམས་བྱ་བ་ནི་བློ་གྲོས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བསྟོད་པ་ལས། །ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ལ་མི་ཕྱོགས་པའི། །སྐྱེ་བོ་གཏི་མུག་གིས་ལྡོངས་པ། །སྲིད་རྩེའི་ བར་དུ་སོན་ནས་ཀྱང་། །སྡུག་བསྔལ་རབ་འབྱུང་སྲིད་པ་སྒྲུབ། །ཅེས་བཤད་དོ། །འཕགས་པར་མ་ཟད་བྱིས་པས་རིག་ནའང་ལུས་སེམས་གཉིས་དུས་གཅིག་ལ་འཇིག་གོ །ཞེས་སྟོན་པ་ནི་གལ་ཏེ་བྱིས་པའང་ཞེས་ པའོ། །རློམ་པ་དང་ང་རྒྱལ་ཅན་ནི་སྙིང་རྗེ་མེད་པར་སྡིག་པ་སྤྱོད་པས་ཐུབ་པས་སྣང་བ་ནས་སྣང་བར་འགྲོ་བའི་གང་ཟག་ནི་དཀོན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདོད་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལས་ལོག་པའི་ སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པ་ཅན་ལ་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡུལ་ལྔ་དམིགས་པའི་མཐོ་རིས་ཐོབ་པར་ལུང་ལས་གྲགས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འཁོར་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་དགེ་བའང་མཁས་པ་སུ་ཞིག་འདོད། 1-385 དེའི་འབྲས་བུ་མཐོ་རིས་ཀྱང་ཡེ་རྟག་ཏུ་འཚེ་བ་ལས་སྲུང་དགོས་པས་དེའང་ཐོབ་བྱར་བདག་གིར་མི་བྱེད་དེ་འཁོར་བ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུགས་ལ་དེའི་ཆོས་ ཞེས་བྱ་ན་འཇིག་རྟེན་འགྱུར་བས་དེའི་ཆོས་འགྱུར་ནས་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་འཇ
Chinese
如果具备财富、听闻、宣说四谛的经典和说法者（佛陀）这三个条件，就称为‘有边’，如果不具备，就称为‘无边’。对于询问‘有边’和‘无边’的问题，不作回答的原因就在于此。因此，要努力使这三者都具备，从而断绝轮回。 非正士指的是外道和恶友等，他们所处的方向是不善的。‘呵责’指的是受到异熟果的损害，如同被焚烧和杀害一样。正士指的是圣者。由于造作各种损害自己的行为，所以是疯狂者。‘显示’指的是‘识’。长途跋涉以及站立、坐卧、言语等痛苦，如果能阻止这些因，痛苦就会消失，因为能见到痛苦的灭除，所以要将一切从轮回痛苦之因中解脱出来。这里所说的也适用于外道断灭法，因为烦恼断尽后，业就无法使之流转，但也不能为了断尽业而断尽业，所以是指舍弃罪恶之业。 由地水火风四大种产生，或者由心产生的果报，都是一种行为。像这样，即使是一种行为，也能看到因果无尽地扩展，那么对于任何有情来说，还有什么恐惧不会产生呢？‘由孩童所作之果’指的是最终会变化和毁灭的事物，可以理解为对痛苦的摧毁。‘ko’是不堪忍的声音。对于过去的念头，现在正在经历，没有停留，为了安乐，我执着于‘这个’。‘智者’是对各种智慧的赞颂。如经中所说：‘对于您的佛法不感兴趣的人，被愚痴所蒙蔽，即使升到有顶天，仍然会造作痛苦和轮回。’不仅是圣者，即使是孩童也能理解，身心二者会在同一时刻坏灭。‘显示’指的是‘如果即使是孩童’。傲慢自大的人，因为没有慈悲心而行恶，所以难以调伏。因此，从光明走向光明的人是稀少的。从对欲妙的贪执中解脱出来，拥有布施、持戒和忍辱的人，根据经典记载，会获得以五妙欲为目标的善趣果报。那么，哪位智者会想要这种颠倒轮回之法的善因呢？ 即使是善趣的果报，也需要永远防范损害，因此不应将其视为自己所拥有的，而应舍弃轮回的因果二者。如果按照世间的习俗称其为‘法’，那么因为世间是变化的，所以它的法也会随之变化。
English
If one possesses wealth, hearing, and the scriptures and teacher (Buddha) who expound the Four Noble Truths, it is called 'having an end.' If one does not possess these, it is called 'without an end.' The reason for not answering the question of 'having an end' and 'without an end' lies in this. Therefore, one should strive to possess all three, thereby cutting off samsara (cyclic existence). Non-virtuous individuals refer to those who are adherents of other (non-Buddhist) systems and evil friends, etc.; the direction they are in is unwholesome. 'Reproach' refers to being harmed by the ripening of karma, like being burned or killed. Virtuous individuals refer to the noble ones (aryas). Because one engages in various actions that harm oneself, one is considered insane. 'Showing' refers to 'consciousness.' Traveling far away, as well as standing, sitting, lying down, speaking, and other sufferings, if one can avert these causes, the suffering will diminish. Because one can see the cessation of suffering, one should liberate everything from the causes of samsaric suffering. What is said here also applies to the methods of annihilation used by non-Buddhists, because once afflictions are exhausted, karma cannot cause one to transmigrate, but one cannot exhaust karma in order to exhaust karma. Therefore, it refers to abandoning sinful actions. The result that arises from the elements or from the mind is a single action. Seeing that even a single action expands with endless causes and results, what fear will not arise for any being? 'The result created by a child' refers to things that ultimately change and perish, which can be understood as the destruction of suffering. 'Ko' is a sound of unbearableness. Regarding past thoughts, one is currently experiencing them, without stopping, and for the sake of happiness, I cling to 'this.' 'The wise' is a praise of various kinds of wisdom. As it is said in the scriptures: 'Those who are not interested in your Dharma, blinded by ignorance, even if they ascend to the peak of existence, will still create suffering and samsara.' Not only the noble ones, but even children can understand that body and mind will perish at the same moment. 'Showing' refers to 'if even a child.' Arrogant and conceited people, because they act wickedly without compassion, are difficult to subdue. Therefore, those who go from light to light are rare. Those who are liberated from attachment to sensual pleasures and possess generosity, moral discipline, and patience, according to the scriptures, will obtain the result of a good rebirth aimed at the five sensual pleasures. So, which wise person would desire such a cause of inverted samsaric dharma? Even the result of a good rebirth needs to be constantly guarded against harm, so it should not be regarded as one's own, but one should abandon both the cause and result of samsara. If one calls it 'dharma' according to worldly customs, then because the world is changing, its dharma will also change accordingly. --------------------------------------------------------------------------------