Tibetan
པ་ནི་འདི་འགྲེལ་པ་དང་འགྲེལ་བཤད་ཀྱི་ནང་ན་བྲིས་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་ལུགས་གཅིག་རྫོགས་པར་བསྟན་ནོ། ། 1-136 ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་བཅུ་གཅིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྐབས་རྫོགས་སོ།། །། ༄། །སྐབས་བཅུ་གཉིས་པ་མོས་པ། སྐབས་བཅུ་གསུམ་པ་ཆོས་འཚོལ་བ། སྐབས་བཅུ་བཞི་པ་ཆོས་བཤད་པ། འདི་མན་ཆད་ཀྱིས་ཀྱང་འདིའི་འགྲེལ་པ་དང་ཊཱི་ཀ་ནས་འབྱུང་བའི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྤྱོད་ པ་གསུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་བཤད་དེ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་དང་རིགས་དང་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་མན་དུ་དགོས་པ་རྣམས་ནི་དེ་གཉིས་ཀར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིའི་དང་པོ་ཐེག་ ཆེན་ལ་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་མོས་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ངོ་བོ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ལ་ངེས་པར་འཛིན་པ་མི་འཕྲོག་པའི་བྱེད་ལས་ཅན་ལ་བཤད་དེ་འདིར་ཐེག་ཆེན་ལ་དེ་ལྟར་འཛིན་པའོ། ། གཞུང་དང་པོ་མོས་པའི་དབྱེ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་བཤད་པ་ནི་སྐྱེ་དང་མ་སྐྱེས་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་མོས་པའི་བར་གཅོད་བཤད་པ་ནི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅེས་པའོ། །གསུམ་པ་མོས་པའི་ཕན་ ཡོན་བཤད་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཆེ་དང་ཞེས་པའོ། །བཞི་པ་མོས་པའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ནི་འདོད་པ་ཅན་གྱི་ཞེས་པའོ། །ལྔ་པ་མོས་པ་ལ་ཞུགས་པ་དགག་པ་ནི་གང་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཞེས་ པའོ། །དྲུག་པ་མོས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ནི་གཞན་དག་ལ་ནི་ཞེས་པའོ། །བདུན་པ་མོས་པའི་འབྲས་བུ་བཤད་པ་ནི་དེ་ལྟར་འཕགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པའོ། །སྐབས་བཅུ་གཉིས་པ་མོས་པའོ།། །། 1-137 གཉིས་པ་ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པའི་དང་པོ་ནི་གང་ལ་འཇུག་པའི་ཆོས་ཚོལ་བ་ཡིན་པས་དེ་བཤད་དེ། དེ་ལ་དང་པོ་དམིགས་པ་སྟེ་སྣོད་འཚོལ་བ་བཤད་པ་ནི་སྡེ་སྣོད་དག་ནི་ ཅེས་པའོ། །གཉིས་པ་དམིགས་པ་རྙེད་པ་ཚོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ཆོས་དང་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འཚོལ་བ་ནི་རིགས་གསུམ་པ་དང་བྱ་བ་བྱེད་ཅེས་པའོ། །བཞི་པ་ཤེས་བྱའི་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་འཚོལ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་གཉིས་བྲལ་ཞེས་པའོ། །ལྔ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འཚོལ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ནས་དྲུག་ཚན་གཉིས་དང་གསུམ་པོ་རེ་རེར་འདོད་ ཅེས་པའི་བར་རོ། །དྲུག་པ་ཤེས་བྱ་འཚོལ་བ་ནི་ཡང་དག་མིན་རྟོག་ཅེས་པའོ། །བདུན་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་བྱང་འཚོལ་བ་ནི་རང་གི་ཁམས་ལས་ཞེས་པའོ། །བརྒྱད་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་ ཙམ་འཚོལ་བ་ནི་སེམས་ནི་གཉིས་སུ་ཞེས་པའོ། །དགུ་པ་མཚན་ཉིད་འཚོལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཞེས་པ་ནས་འཕེལ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་འདོད་ཅེས་པའི་བར་རོ། །བཅུ་པ་ རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འཚོལ་བ་ནི་ས་བོན་གཞན་དུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནས་ལྡོག་པར་འདོད་ཀྱི་བར་རོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ངོ་བོ་
Chinese
因此，在注释和解释中写到的，关于通过三种大乘行为来修持经部等意义的方法，已完整地展示出来。 1-136 为了能够理解这一点。第十一品，菩提品，圆满结束。 第十二品，信解。第十三品，求法。第十四品，说法。 从这里开始，也讲述了从注释和 टीका（梵文，Devanagari：टीका，梵文罗马转写：ṭīkā，汉语字面意思：注释）中出现的经部等意义，通过三种大乘行为来修持的方法，皈依、发心、种姓和信解等，上下所需的内容，都应该在那两者中理解。其中，这里首先进入大乘的行为是信解，它的自性是对决定之义坚定不移的执持，具有不可夺的功用，这里是指对大乘的如此执持。 第一，讲述信解的二十六种分类，即‘生’和‘未生’等。 第二，讲述信解的障碍，即‘不作意’等。 第三，讲述信解的利益，即‘福德大’等。 第四，讲述信解的差别，即‘有欲者’等。 第五，遮止进入信解，即‘因为有情’等。 第六，讲述信解的福德差别，即‘对于其他’等。 第七，讲述信解的果，即‘如是圣者大’等。第十二品，信解品，圆满结束。 1-137 第二，修持大乘的行为的第一个是寻求所入之法，因此讲述它。其中，首先讲述所缘，即寻求法器，即‘经藏等’等。 第二，寻求获得所缘，即‘所缘法’等。 第三，寻求作意，即‘第三种姓’和‘行事’等。 第四，寻求所知之真如，即‘常时离二’等。 第五，寻求如幻，即‘如幻’等，从那里到‘二六和三者各自’之间。 第六，寻求所知，即‘非真妄念’等。 第七，寻求烦恼和净分，即‘从自性界’等。 第八，寻求唯识，即‘心是二’等。 第九，寻求体性，即‘诸佛对有情’等，到‘无增之体性’之间。 第十，寻求解脱，即‘因为种子转异’等，到‘逆转’之间。 第十一，寻求本体
English
Thus, in the commentaries and explanations, the method of practicing the meaning of the Sutras, etc., through the three Mahayana practices is completely shown. 1-136 In order to understand this. The eleventh chapter, the Bodhi chapter, is complete. Chapter Twelve, Faith. Chapter Thirteen, Seeking the Dharma. Chapter Fourteen, Explaining the Dharma. From here on, it also explains the method of practicing the meaning of the Sutras, etc., which appear in the commentaries and ṭīkā (Sanskrit, Devanagari: टीका, Sanskrit Romanization: ṭīkā, Chinese literal meaning: commentary), through the three Mahayana practices, such as refuge, generating Bodhicitta, lineage, and faith. The necessary contents up and down should be understood in both of them. Among them, the first practice of entering the Mahayana here is faith, and its nature is to firmly hold the meaning of certainty, with the function of being unassailable, which here refers to such a holding of the Mahayana. First, the twenty-six divisions of faith are explained, namely 'born' and 'unborn', etc. Second, the obstacles to faith are explained, namely 'non-attention', etc. Third, the benefits of faith are explained, namely 'great merit', etc. Fourth, the differences of faith are explained, namely 'desireful', etc. Fifth, the rejection of entering faith is explained, namely 'because sentient beings', etc. Sixth, the differences in the merit of faith are explained, namely 'for others', etc. Seventh, the fruit of faith is explained, namely 'thus great noble one', etc. Chapter Twelve, the Faith Chapter, is complete. 1-137 Second, the first of the practices of accomplishing the Mahayana is seeking the Dharma to be entered, so it is explained. Among them, first, the object, that is, seeking the vessel, is explained, namely 'the Sutra Pitaka', etc. Second, seeking to obtain the object, namely 'the object Dharma', etc. Third, seeking attention, namely 'the third lineage' and 'action', etc. Fourth, seeking the Suchness of what is to be known, namely 'always separate from two', etc. Fifth, seeking the illusion-like, namely 'like an illusion', etc., from there to 'two sixes and three each'. Sixth, seeking what is to be known, namely 'untrue delusion', etc. Seventh, seeking afflictions and purification, namely 'from one's own realm', etc. Eighth, seeking only consciousness, namely 'the mind is two', etc. Ninth, seeking characteristics, namely 'the Buddhas for sentient beings', etc., to 'the nature of no increase'. Tenth, seeking liberation, namely 'because the seed has changed', etc., to 'reversal'. Eleventh, seeking the essence --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཉིད་མེད་པ་འཚོལ་བ་ནི་རང་དང་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཞེས་པའོ། ། 1-138 བཅུ་གཉིས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་འཚོལ་བ་ནི་ཐོག་མ་དང་ནི་ཞེས་པའོ། །བཅུ་གསུམ་པ་ཐེག་པ་གཅིག་ལ་འཚོལ་བ་ནི་ཆོས་དང་བདག་མེད་གྲོལ་བ་རྣམས་ནས་བྱང་ཆུབ་དམ་ པ་ཐོབ་པར་གྱུར་གྱི་བར་རོ། །བཅུ་བཞི་པ་རིག་པའི་གནས་འཚོལ་བ་ནི་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ཞེས་པའོ། །བཅོ་ལྔ་པ་ཁམས་བརྡས་པའི་རིགས་རྒྱས་པ་ཚོལ་བ་ནི་རྒྱུ་དམིགས་ནས་ནི་དགའ་བ་ དང་ཞེས་པ་ནས་ཁམས་ནི་བརྟས་པར་བྱེད་པོ་ཡིན་ཞེས་པའི་བར་རོ། །བཅུ་དྲུག་པ་ཆོས་འཚོལ་བའི་དབྱེ་བ་ནི་རྒྱས་དང་ལྷག་པའི་བསམ་དང་ཞེས་པའོ། །བཅུ་བདུན་པ་རྒྱུའི་ཆོས་འཚོལ་བ་ནི་ བསྟན་ཆོས་གཟུགས་དང་ཞེས་པའོ། །བཅོ་བརྒྱད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཚོལ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཅེས་པའོ། །མཇུག་སྡུད་པ་ནི་དེ་ལྟར་བློ་གྲོས་ཅེས་པའོ། །སྐབས་བཅུ་གསུམ་པ་ཆོས་འཚོལ་ བའོ།། །། བཙལ་ནས་གཞན་ལ་སྟོན་པས་དེ་བཤད་པ་ན། དང་པོ་ཆོས་ལ་སེར་སྣ་སྤངས་པ་ནི་བརྟན་པ་རྣམས་ནི་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་དོན་མེད་པ་དང་ཡོད་པ་བཤད་པ་ནི་གང་ཕྱིར་རང་ རིག་ཅེས་པའོ། །གསུམ་པ་སྟོན་པའི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་ནི་སེམས་དཔའ་མཆོག་གི་ཅེས་པའོ། །བཞི་པ་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཤད་པ་ནི་རྒྱ་ཆེ་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་པའོ། །ལྔ་པ་ཚིག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་རྒྱལ་སྲས་ཚིག་ནི་ཞེས་པའོ། ། 1-139 དྲུག་པ་ཡི་གེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་བསྟན་དང་དེ་བཞིན་ཞེས་པའོ། །བདུན་པ་སྟོན་པའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་ངག་ཚིག་ཤིན་ཏུ་ཞེས་པའོ། །བརྒྱད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་དད་དང་དགའ་ དང་ཞེས་པའོ། །དགུ་པ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པའི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་ནི་གཞུག་པ་ཅེས་པའོ། །བཅུ་པ་དགོངས་པ་བཞི་བཤད་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དང་ཞེས་པའོ། །བཅུ་གཅིག་པ་དེ་ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན་ བཤད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ལ་ཞེས་པའོ། །བཅུ་གཉིས་པ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕན་ཡོན་བཤད་པ་ནི་དེ་ལྟར་བློ་བཟང་ཞེས་པའོ། །སྐབས་བཅུ་བཞི་པ་ཆོས་བཤད་པའོ།། །། ༄། །སྐབས་བཅོ་ལྔ་པ་སྒྲུབ་པ། སྐབས་བཅུ་དྲུག་པ་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ། སྐབས་བཅུ་བདུན་པོ་ལས་གསུམ་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ། གཞན་ལ་བཤད་ཅིང་རང་ཉིད་སྒྲུབ་ པ་བྱེད་པས་དེ་བཤད་དེ། དེ་ལ་དང་པོ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་ལམ་གཉིས་ལ་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་ནས་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པ་བཤད་པ་ནི་བློ་ལྡན་གཉིས་ལ་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་འཕགས་པས་མཐོང་ སྒོམ་གཉིས་ལ་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པ་བཤད་པ་ནི་དེ་ནས་དེ་ནི་ས་དང་པོར། ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་སྒྲུབ་པ་བག་ཡོད་པར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་བློ་ལྡན་གང་དུ་ཞེས་པའོ། །བཞི་ པ་ཉོན་མོངས་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་དགོངས་པ་བཤད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཞེས་པའོ། །ལྔ་པ་ཉན་རང་གི་བསམ་པ་སྤང་དགོས་པར་བསྟན་པ་
Chinese
寻找无有自性，即是寻找自身与自性的本性。 第十二，寻找对不生之法的忍耐，即是‘最初与’等句。 第十三，寻找唯一乘，是从‘法与无我解脱’等句，直到‘获得无上菩提’之间。 第十四，寻找明处（vidyāsthāna，知识的领域），即是‘五明处’。 第十五，寻找界增盛之族，即是从‘以因缘为缘，生起喜乐’等句，直到‘界是增盛之因’之间。 第十六，寻找法的分类，即是‘广大与增上意乐’等句。 第十七，寻找因之法，即是‘所诠之法，色’等句。 第十八，寻找分别念，即是‘诸佛子’等句。 结尾是‘如是，具慧者’等句。 第十三品，寻找法。 寻得之后向他人宣说，即是说彼法： 第一，舍弃对法的悭吝，即是‘稳固者’等句。 第二，宣说无意义与有意义，即是‘何以故，自证’等句。 第三，宣说宣说者的分类，即是‘菩萨殊胜’等句。 第四，宣说圆满的宣说者，即是‘广大，疑惑’等句。 第五，圆满的语句，即是‘佛子之语’等句。 第六，圆满的文字，即是‘教法与如是’等句。 第七，宣说者的伟大自性，即是‘言辞极其’等句。 第八，圆满，即是‘信心与欢喜’等句。 第九，宣说隐晦意趣的分类，即是‘投入’等句。 第十，宣说四种意趣，即是‘平等性与’等句。 第十一，宣说了知此的利益，即是‘于佛法’等句。 第十二，宣说法的利益，即是‘如是，具慧’等句。 第十四品，宣说法。 第十五品，修持。 第十六品，教诫与随教。 第十七品，三事以方便摄持。 为他人宣说，自己也修持，因此宣说彼等： 其中，第一，宣说异生通过对二道的证悟，了悟二无我后进行修持，即是‘具慧者对二’等句。 第二，宣说圣者通过见道和修道进行修持，即是‘从彼之后，于初地’等句。 第三，宣说必须谨慎修持，即是‘具慧者于何处’等句。 第四，宣说以烦恼对治烦恼的意趣，即是‘法界是’等句。 第五，宣说必须舍弃声闻和独觉的想法
English
Searching for the absence of inherent existence is said to be searching for oneself and one's own nature. Twelfth, searching for the acceptance of the unoriginated dharma is the phrase 'the beginning and'. Thirteenth, searching for the one vehicle is from the phrase 'liberation from dharma and selflessness' up to 'becoming one who obtains supreme enlightenment'. Fourteenth, searching for the fields of knowledge (vidyāsthāna) is the phrase 'five fields of knowledge'. Fifteenth, searching for the increase of the elements is from the phrase 'because of the cause and condition, joy and' up to 'the element is the cause of increase'. Sixteenth, the division of searching for the dharma is the phrase 'extensive and superior thought and'. Seventeenth, searching for the dharma of the cause is the phrase 'the taught dharma, form and'. Eighteenth, searching for conceptualization is the phrase 'the sons of the Victorious Ones'. The conclusion is the phrase 'thus, intelligent one'. Thirteenth chapter, searching for the dharma. Having searched and then shown it to others, that is explaining it: First, abandoning miserliness towards the dharma is the phrase 'the steadfast ones'. Second, explaining the meaningless and the meaningful is the phrase 'because of what, self-awareness'. Third, explaining the divisions of the one who shows is the phrase 'supreme Bodhisattva'. Fourth, explaining the complete one who shows is the phrase 'extensive doubt'. Fifth, complete words are the phrase 'the words of the son of the Victorious One'. Sixth, complete letters are the phrase 'the teaching and likewise'. Seventh, the nature of the greatness of the one who shows is the phrase 'utterly words'. Eighth, completeness is the phrase 'faith and joy and'. Ninth, explaining the divisions of the hidden intention is the phrase 'putting in'. Tenth, explaining the four intentions is the phrase 'equality and'. Eleventh, explaining the benefit of knowing that is the phrase 'in the Buddha's dharma'. Twelfth, explaining the benefit of showing the dharma is the phrase 'thus, wise one'. Fourteenth chapter, explaining the dharma. Fifteenth chapter, practice. Sixteenth chapter, advice and following advice. Seventeenth chapter, the three activities are encompassed by skillful means. Explaining to others and practicing oneself, therefore explaining those: Among these, first, explaining how ordinary beings, having realized the two selflessnesses through the two paths, practice is the phrase 'intelligent ones to two'. Second, explaining how noble ones practice through the path of seeing and the path of cultivation is the phrase 'from then on, in the first ground'. Third, showing that practice must be done with diligence is the phrase 'intelligent one where'. Fourth, explaining the intention of abandoning afflictions with afflictions is the phrase 'the realm of dharma is'. Fifth, showing that the thoughts of hearers and solitary realizers must be abandoned. --------------------------------------------------------------------------------