Tibetan
利佩若吉教言集RR5ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་རྣམ་པར་བཤད་པའི་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། 1-114 ༄༅། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་རྣམ་པར་བཤད་པའི་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། ༄། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཤད་པ། ༄༅། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་རྣམ་པར་བཤད་པའི་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་པཱུ་ཏྲ་ཨ་ལཾ་ཀཱ་ར་བི་དོ་ཤ་པུཥྤ་ནཱ་མ། བོད་ སྐད་དུ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་རྣམ་པར་བཤད་པའི་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བསྐལ་བཟང་འདི་ལ་ མཛད་པ་མཐར་ཕྱིན་པ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྟོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །མ་བྱོན་སངས་རྒྱས་བྱམས་པས་མཛད་པ་ཡི། །ཐེག་ཆེན་མདོ་སྡེ་ཀུན་གྱི་རྒྱན་འདི་བཤད། །སྐྱེ་བ་གཅིག་ན་ཚངས་རྒྱ་བ་འཕགས་ པ་བྱམས་པས་མཛད་པའི་ཆོས་ལྔ་པོ་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་དགའ་ལྡན་དུ་ཞུས་ནས་བརྩམས་པར་འདོད་ལ། སློབ་དཔོན་ཨ་བྷྱ་ལ་སོགས་པས་བཀའ་བསྡུ་བ་ བྱས་མ་ཐག་ཏུ་བརྩམས་པར་འདོད། དེ་ལས་གཞན་བཞི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་བཅོས་རང་རང་གི་ནང་ན་ཡོད་པའི་མདོ་འཆད་པ་ཡིན་ལ། གཞུང་འདི་ནི་ ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ཤིན་ཏུ་མང་བའི་དོན་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་འགྲེལ་པ་ལའང་འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེས་གསུང་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུའི་བཤད་པ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བྱས་པ་ལྟར་བལྟའོ་ཞེས་དེས་བྱས་པ་གུད་ན་འདོད་ལ་གཞན་གྱིས་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་བྱས་པར་འདོད་དོ། ། 1-115 དེ་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་བརྩམ་པར་བྱ་བ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཤད་པ་དང་། དེས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལའང་མཚན་གྱི་དོན་ནི། མ་ཧཱ་ཡ་ ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་པཱུ་ཏྲ་མདོ་སྡེ་དང་། ཨ་ལང་ཀཱ་ར་རྒྱན་ཏེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་མཛེས་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀའི་རྒྱན་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ལོ་ཙ་བའི་ཕྱག་གོ །མཚན་ཅན་གཞུང་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་བརྒྱའམ་ཚེག་བར་བདུན་པའི་བརྒྱད་བརྒྱ་བཅོ་ལྔར་གནས་པ་ལས་ཚིགས་བཅད་དང་པོ་ནི། སྟོན་པར་བྱེད་ཅེས་ཁྱད་ པར་གྱི་གཞིར་བྱས་ནས་ཅི་ཞེས་བསྟན་པ་ལས་བརྩམས་པས་སྟོན་ཏེ་སུ་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་ན་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་ཤེས་བྱའི་དོན་མ་ལུས་པ་ཤེས་པའི་འཕགས་པ་ བྱམས་པ་རང་གིས་སོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྟོན་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་དོན་སྟོན་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ངག་དང་ཚིག་དྲི་མ་མེད་པས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ ཡིན་པ་ངག་དང་ཚིག་ནི་ཡི་གེ་དང་མིང་ལ་སོགས་པའི་རྩོམ་ཚུལ་སྒྲ་ནས་འབ
Chinese
《利佩若吉教言集》RR5《大乘经庄严论》释——花 1-114 《大乘经庄严论》释——花 论典之自性释 《大乘经庄严论》释——花。印度语：Mahāyāna-sūtra-alaṃkāra-vidoṣa-puṣpa-nāma。藏语：《大乘经庄严论》释——花。向十方三世一切诸佛和菩萨顶礼！ 于此贤劫中， 功德圆满者， 向千位圆满佛陀敬礼！ 未来佛弥勒所造之， 大乘经部一切之庄严，我将解说。 一生可成佛之圣弥勒所造之五法，有说为狮子贤论师请问圣无著于兜率天后所著。亦有阿毗跋等论师认为是在结集经藏后立即着成。其余四法是于般若波罗蜜多等论典各自所含之经部进行解释。而此论则是对极其众多的大乘经部的意义进行解释。 关于此论的注释，有说圣解脱军以六十支分所作的解释，应如圣无著所作一般看待，认为是他所作；也有人认为是由世亲论师所作。 1-115 如此论典，首先要讲的是论典的自性，以及它所阐述的法的分类。首先是名称的含义：Mahāyāna（大乘），Pūtra（经部），Alaṃkāra（庄严），即大乘的经部，具有使之显明和美化的双重庄严作用。佛和菩萨是译者的敬礼对象。具名的论典共有五百颂或八百一十五个七音节，第一颂以‘显示’作为特点的基础，从‘什么’的显示开始，显示的对象是通晓三乘的教理和证悟，以及了知一切所知之义的圣弥勒自身。如何显示呢？以显示大乘之义的清净无垢的论述，论述是论典名称的别称，言语和文字是文字和名称等的写作方式，从声音到意义。
English
Lipe Rogyi Teachings RR5 The Flower of Explanation on the Ornament of the Great Vehicle Sutra 1-114 The Flower of Explanation on the Ornament of the Great Vehicle Sutra Explanation of the Nature of the Treatise The Flower of Explanation on the Ornament of the Great Vehicle Sutra. In Sanskrit: Mahāyāna-sūtra-alaṃkāra-vidoṣa-puṣpa-nāma. In Tibetan: The Flower of Explanation on the Ornament of the Great Vehicle Sutra. I prostrate to all Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions and three times! In this auspicious eon, Those who have perfected their deeds, I prostrate to a thousand complete Buddhas! This ornament of all the Great Vehicle Sutras, Created by the future Buddha Maitreya, I will explain. These five dharmas created by the noble Maitreya, who attains Buddhahood in one lifetime, are said to have been composed by the teacher Simhabhadra after asking the noble Asaṅga in Tuṣita. Some teachers, such as Abhaya, believe that it was composed immediately after the compilation of the scriptures. The other four are explanations of the sutras contained within their respective treatises, such as the Perfection of Wisdom. This treatise explains the meaning of the extremely numerous Great Vehicle Sutras. Regarding the commentary on this treatise, some say that the explanation of the sixty branches by the noble Vimuktisena should be regarded as being done by the noble Asaṅga; others believe that it was done by the teacher Vasubandhu. 1-115 Such a treatise, the first thing to be discussed is the nature of the treatise, and the classification of the dharmas it expounds. First, the meaning of the name: Mahāyāna (Great Vehicle), Pūtra (Sutra), Alaṃkāra (Ornament), that is, the sutra of the Great Vehicle, which has the dual function of making it clear and beautifying it. Buddhas and Bodhisattvas are the objects of salutation of the translators. The named treatise has a total of five hundred verses or eight hundred and fifteen seven-syllable lines, the first verse takes 'showing' as the basis of the characteristic, starting from showing 'what', the object of showing is the noble Maitreya himself who knows the teachings and realizations of the three vehicles, and knows all the meanings of all that is to be known. How to show it? With pure and immaculate discourses showing the meaning of the Great Vehicle, the discourse is another name for the treatise, words and texts are the writing styles of letters and names, etc., from sound to meaning. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྱུང་བ་བཞིན་ངག་དྲི་མེད་ནི་འགྲེལ་པ་ལས་གྲོང་ཁྱེར་པ་ལ་སོགས་པ་ཅེས་འབྱུང་སྟེ། ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བའི་ཚིག་སྙན་ཅིང་འཇེབས་པ་ལ་སོགས་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་འགྲེལ་བཤད་དུ་ལྟའོ། ། 1-116 ཚིག་དྲི་མེད་ནི་མིང་ཚིག་རིགས་པ་དང་འབྲེལ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བྱེད་ན་འགྲོ་བ་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཅིས་བྱེད་ན་སྡུག་བསྔལ་འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཅི་ བྱེད་ན་ཐེག་མཆོག་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཡང་ཅིའི་ཆེད་དུ་བྱེད་ན་དེ་ཡི་འགྲོ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་སྟེ་ལ་ནི་བཞི་པ་དགོས་ཆེད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ སྟོན་པ་བྱེད་ཅེ་ན་འབྱོར་པ་སྟེ་རིགས་པའི་དོན་ཚུལ་བླང་སྟེ་གོང་ན་མེད་པ་ལྔ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། ། རྣམ་པ་ལྔ་ནི་འགྲེལ་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་ བ་དང་། བསམ་པར་བྱ་བ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། །འདིའི་དོན་འགྲེལ་ཊཱིཀ་བྱེད་པས་རིགས་དང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའི་རྟོགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་ལ་བྱས་ནས་དེ་ལ་སྤྲོས་པ་སྣ་ཚོགས་བཤད་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་དོན་མི་འགྲིག་ཅིང་ཤེས་པ་དཀའ་ ལ་གཞུང་ལ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལ་དང་པོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བརྗོད་བྱ་སྤྱི་ལ་སྦྱར་ཏེ་བཤད་ན། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཆོས་ལྔ་དང་ནི་རང་བཞིན་དང་། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཉིད་དང་། ། 1-117 བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་ནི། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་འདུས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཆོས་ལྔ་ནི། །མིང་དང་མཚན་མ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་བཞིན་དང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་ མིང་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མིང་ཚིག་ཡི་གེ་རྗོད་བྱེད་དུ་སྣང་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་གཉིས་འབྲེལ་བར་འཛིན་པའི་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་དག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ འཇུག་པའི་ཐོག་མར་བསྒྲུབ་དགོས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ནས་ཤེས་བྱའི་བདེན་བརྫུན་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་དགོས་ལ། དེ་ནི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་འབྱེད་པས་དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་ པར་བྱ་བའོ། །རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་ མི་ཤེས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ཡུལ་འཕགས་པའི་བདེན་བཞི་དང་བཅས་པ་ནི་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། ། ༄། །སྐབས་དང་པོ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་བཤད་པ། གཉིས་པ་ བསྟན་བཅོས་འདིའི་བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་ལུ
Chinese
如同莲花般清净的语言，在注释中被称为‘城市居民’等等。进入解脱之城的语言，优美动听，具备八支，是对无自性的解释。 1-116 清净的语言与名、词、理相关联。为何要这样做呢？为了从痛苦中解救众生。以何为因呢？以对受苦众生的慈悲为本性。做什么呢？以宣讲殊胜乘的法相，即法的类别。又为了什么而做呢？为了利益众生，这里的‘ལ་’是第四格，表示目的。要展示多少种相呢？要展示财富，即领悟道理的方式，以及无上的五种相。这五种相是：注释所要证实的、要详细了解的、要思考的、不可思议的，以及与菩提分相顺应的自性。对此，注释者进行解释，说通过理和发菩提心，以及菩萨行和不落两边的证悟，以及对菩提之法的实践，并对此进行各种阐述，这些是不对的。因为例子和意义不一致，难以理解，也没有融入经文之中。因此，首先将此与大乘的总论结合起来进行解释。《楞伽经》中说：‘五法与自性，八识及二无我，一切大乘皆摄于此。’这里所说的五法是：名、相、分别、如如和正智。其中，名是大乘的名、词、文字，显现为能诠释者。分别是执着二者关联的闻思智慧。这些是进入大乘之初必须证实的，所以是所要证实的。然后，必须区分所知的事实和虚假，这通过区分自性、体性和相来实现，所以是要详细了解的。八识聚是众生有多少种识需要思考的。如如和正智是凡夫无法了解的，所以是不可思议的。具有所缘的菩提分顺应法，即具有圣者四谛的所缘境，是二无我的事物。 1-117 第一品 讲述论著的体性 第二品 讲述论著所诠释的意义的体性
English
Like a lotus, the immaculate speech is described in the commentary as 'city dwellers' and so on. The speech that leads to the city of liberation, being melodious and pleasing, possessing eight qualities, is regarded as an explanation of emptiness. 1-116 Immaculate speech is related to names, words, and reasoning. Why is it done? To liberate beings from suffering. What is the cause? Compassion for suffering beings is its very nature. What does it do? It demonstrates the form of the supreme vehicle, the categories of Dharma. And for what purpose is it done? For the sake of sentient beings, where 'ལ་' is the fourth case, indicating purpose. How many aspects are shown? It shows prosperity, that is, the way of understanding reasoning, and the five unsurpassed aspects. The five aspects are: what is to be accomplished by the commentary, what is to be known in detail, what is to be contemplated, what is inconceivable, and the nature that is in accordance with the aspects of enlightenment. The commentators explain this by saying that it involves reasoning, generating the mind of enlightenment, the conduct of a Bodhisattva, the realization of non-abiding at the extremes, and engaging with the Dharma of enlightenment, elaborating on it in various ways, but this is not correct. Because the examples and meanings do not align, it is difficult to understand, and it does not engage with the text. Therefore, first, apply this to the general subject matter of the Great Vehicle and explain it. In the *Laṅkāvatāra Sūtra*, it says: 'The five dharmas, self-nature, the eight consciousnesses, and the objects of the two selflessnesses, all are included in the Great Vehicle.' The five dharmas mentioned here are: name, form, discrimination, suchness, and perfect wisdom. Among them, name is the name, word, and letter of the Great Vehicle, appearing as the expresser. Discrimination is the wisdom of hearing and thinking that grasps the connection between the two. These must be accomplished at the beginning of entering the Great Vehicle, so they are what is to be accomplished. Then, one must differentiate between the truth and falsehood of what is to be known, which is done by distinguishing between self-nature, essence, and characteristics, so it is what is to be known in detail. The eight aggregates of consciousness are what one must contemplate, asking how many consciousnesses sentient beings have. Suchness and perfect wisdom are not known by ordinary beings, so they are inconceivable. The Dharma that accords with the aspects of enlightenment, having an object, that is, the object of the noble four truths, is the object of the two selflessnesses. 1-117 Chapter One: Explanation of the Body of the Treatise Chapter Two: Explanation of the Body of the Meaning Expressed by the Treatise --------------------------------------------------------------------------------