Tibetan
ན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀར་བསྒྲུབ་པ་ བཤད་དེ་འདིར་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་དག་དེ་ལ་ནི་ཕན་ཡོན་དེ་འདྲ་མེད་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་བསླབ་པ་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པར་བཤད་ནས་འགོག་པས་འདུལ་བ་ལ་མི་སྣང་མདོ་སྡེ་ལ་མི་འཇུག་མངོན་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-122 དེས་ན་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་ཐབས་ལ་བསླུ་བའི་ཕྱིར་བདུད་སྡིག་ཅན་དང་དགེ་སློང་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པ་ནང་པའི་རྟོག་གེ་པ་དང་མུ་སྟེགས་པའི་རྟོག་གེ་ པས་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་འགོག་པ་ལ་དོན་གསུམ་གྱི་དང་པོ་མདོར་བསྟན་པ་ནི་ཆོས་འདི་དེ་འདྲ་བའི་སྐྱོན་ཅན་ དུ་སྔར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལུང་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་ཐེག་ཆུང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱུང་བ་དང་རྟོག་གེ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང་ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པ་ཤེས་པར་བྱས་ན་ དེ་སངས་རྒྱས་སུ་གྲུབ་པ་དང་ཐེག་ཆེན་ཡོད་ན་དེའི་མདོ་རྒྱུད་འདི་ཚོ་བཀར་ཡོད་པ་དང་མེད་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་མེད་པས་ཐེག་ཆུང་ཡང་མེད་པ་དང་དེ་བསྒོམས་པས་ཡེ་ ཤེས་སྐྱེས་ནས་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་དང་མེད་པར་བཤད་པ་ན་སྒྲ་གཞན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཆོས་འཁོར་གནས་དང་ཡངས་པ་ཅན་ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་ཀྱང་དུས་གཅིག་ན་དུ་ མ་བྱུང་བར་མི་འགྲུབ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ཅན་ལ་ཐེག་ཆེན་གསུངས་ཀྱང་དབང་པོ་བརྟུལ་ཞིང་བསོད་ནམས་དམན་པས་ཉན་ཐོས་ལ་དེ་ཐོས་པའི་སྐལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 1-123 མཉན་ཡོད་དུ་སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་གསུངས་པ་ཉན་ཐོས་སུས་ཀྱང་མ་ཚོར་བ་བཞིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའི་ཉན་ཐོས་ཡིན་པས་ ཐོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེར་སྨོས་པའི་ཡུལ་དེ་དག་ཏུའང་གནས་ཐམས་ཅད་མ་འདུས་ཏེ་ཐེག་ཆུང་ལ་རྒྱ་གར་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རབ་བརྟན་གྱི་གནས་རྫིང་བུ་དལ་གྱིས་འབབ་ཏུ། ལས་ཀྱི་ རྒྱུ་བ་ལུང་སྟོན་པའི་མདོ་གསུངས་པས་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་བདེན་མཐོང་ལ་བཀོད་པ་དང་། རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱ་མཚོ་ནས་འོངས་པའི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ནག་པོ་དང་གཽའུ་ཏ་མ་འཁོར་སྟོང་ དང་བཅས་པ་ལས་ཆོས་བཤད་པ་དང་། ཡུལ་ལྔ་ལེན་ལྷོ་བྱང་དུ་བྱོན་ཏེ་དེ་ནས་མཚོ་མ་དྲོས་པར་བྱོན་ནས་ཆོས་གསུངས་པ་དང་། དེ་ནས་ལིའི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ནས་རི་གླང་མགོ་ལ་བཞུགས་ ཏེ་དེར་སངས་རྒྱས་སྟོང་གི་བསྟན་པ་འབྱུང་བར་ལུང་བསྟན་པ་དང་། དཔལ་ལྷ་ལས་བབས་པར་ཆོས་གསུངས་པ་དང་ཐེག་ཆེན་ལ་པོ་ཏ་ལ་དང་ལང་ཀའི་ཡུལ་དུ་ཆོས་གསུངས་པ་དང་ས་བཅུ་ པ་དང་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་དུ་གསུངས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད
Chinese
关于佛陀教法的实践，小乘部派认为其中没有利益，因为佛陀没有宣说，并且通过宣说三学无自性来阻止，因此不关注戒律，不进入经藏，并且与阿毗达磨的法性相违背。 因此，他们说，为了欺骗一切众生获得天界和解脱的方法，这是恶魔、恶人以及龙树等佛教论师和外道论师所为，因为他们宣说轮回和涅槃的一切法都不存在。为了反驳这一点，首先简要说明三个要点：这种法没有像他们所说的那样有缺陷，因为过去的一切佛陀都没有预言过；它与小乘同时出现；它不是论师的活动范围；如果能够了知一切所知，就能成就佛陀；如果存在大乘，那么这些经续就具有权威性；如果不存在，那么从中产生的佛陀也不存在，因此小乘也不存在；修习它可以生起智慧，成为遮蔽的对治，如果说没有，那就是在曲解佛陀的教法。此外，通过‘法轮常转’和‘广阔’等词语，也无法证明它不是同时出现，因为在那个时候，虽然为具有菩萨种性的人宣说了大乘，但由于根器迟钝且福德浅薄，声闻没有听闻的福分。如同在舍卫城宣说《大方广佛华严经》时，没有一个声闻能够领会一样。像大迦叶等声闻，是会转变成菩萨和大菩提的声闻，所以能够听闻。在经中所提到的那些地方，并非所有地方都聚集在一起，小乘在印度东方的龙王善住的地方，水池缓慢流动的地方，宣说了预示业果的经典，四大天王被安排在证悟真谛的位置上。在印度南方的城市里，从海里来的龙王黑龙和乔达摩带着一千眷属宣讲佛法。前往五印度的南北方，然后前往热海宣讲佛法。然后前往李域，坐在象鼻山上，在那里预言了千佛的教法将会出现。在天降宝阶处宣讲佛法。大乘在普陀山和楞伽等地宣讲佛法，并在他化自在天宣讲了《十地经》和《胜妙 প্রথম》等经典。以及《文殊根本续》等。 关于佛陀教法的实践，小乘部派认为其中没有利益，因为佛陀没有宣说，并且通过宣说三学无自性来阻止，因此不关注戒律，不进入经藏，并且与阿毗达磨的法性相违背。 因此，他们说，为了欺骗一切众生获得天界和解脱的方法，这是恶魔、恶人以及龙树等佛教论师和外道论师所为，因为他们宣说轮回和涅槃的一切法都不存在。为了反驳这一点，首先简要说明三个要点：这种法没有像他们所说的那样有缺陷，因为过去的一切佛陀都没有预言过；它与小乘同时出现；它不是论师的活动范围；如果能够了知一切所知，就能成就佛陀；如果存在大乘，那么这些经续就具有权威性；如果不存在，那么从中产生的佛陀也不存在，因此小乘也不存在；修习它可以生起智慧，成为遮蔽的对治，如果说没有，那就是在曲解佛陀的教法。此外，通过‘法轮常转’和‘广阔’等词语，也无法证明它不是同时出现，因为在那个时候，虽然为具有菩萨种性的人宣说了大乘，但由于根器迟钝且福德浅薄，声闻没有听闻的福分。如同在舍卫城宣说《大方广佛华严经》时，没有一个声闻能够领会一样。像大迦叶等声闻，是会转变成菩萨和大菩提的声闻，所以能够听闻。在经中所提到的那些地方，并非所有地方都聚集在一起，小乘在印度东方的龙王善住的地方，水池缓慢流动的地方，宣说了预示业果的经典，四大天王被安排在证悟真谛的位置上。在印度南方的城市里，从海里来的龙王黑龙和乔达摩带着一千眷属宣讲佛法。前往五印度的南北方，然后前往热海宣讲佛法。然后前往李域，坐在象鼻山上，在那里预言了千佛的教法将会出现。在天降宝阶处宣讲佛法。大乘在普陀山和楞伽等地宣讲佛法，并在他化自在天宣讲了《十地经》和《胜妙 প্রথম》等经典。以及《文殊根本续》等。
English
Regarding the practice of the Buddha's teachings, the Hinayana schools argue that there is no benefit in it because the Buddha did not teach it, and they prevent it by explaining that the three trainings are without inherent existence. Therefore, they do not pay attention to the Vinaya, do not enter the Sutras, and contradict the nature of the Dharma in the Abhidharma. Therefore, they say that in order to deceive all sentient beings in the methods of attaining heaven and liberation, it was done by demons, evil people, and Buddhist philosophers such as Nagarjuna, and non-Buddhist philosophers, because they teach that all phenomena of samsara and nirvana do not exist. To refute this, first briefly state three points: this Dharma is not as flawed as they say, because all the Buddhas of the past have not prophesied it; it arose simultaneously with the Hinayana; it is not the domain of philosophers; if one can know all that is to be known, one will become a Buddha; if the Mahayana exists, then these sutras and tantras are authoritative; if it does not exist, then the Buddhas arising from it do not exist, therefore the Hinayana also does not exist; practicing it generates wisdom and acts as an antidote to obscurations, and if they say it does not, then they are distorting the Buddha's teachings. Furthermore, it cannot be proven that it did not arise simultaneously through words such as 'the wheel of Dharma constantly turns' and 'vast,' because at that time, although the Mahayana was taught to those with the Bodhisattva lineage, the Shravakas did not have the fortune to hear it due to their dull faculties and meager merit. Just as when the Avatamsaka Sutra was taught in Shravasti, not a single Shravaka could comprehend it. Shravakas like Mahakashyapa are Shravakas who will transform into Bodhisattvas and great Bodhi, so they are able to hear it. In those places mentioned in the sutras, not all places are gathered together; in the eastern part of India, in the place of the Naga king Shravasti, where the pool flows slowly, the sutra predicting the results of karma was taught, and the Four Great Kings were placed in the position of realizing the truth. In the southern city of India, the Naga king Black Naga and Gautama, who came from the ocean with a thousand attendants, taught the Dharma. They went to the north and south of the five Indias, and then went to the Hot Sea to teach the Dharma. Then they went to Li country, sat on Elephant Head Mountain, and there prophesied that the teachings of a thousand Buddhas would appear. They taught the Dharma at the place where the gods descended. The Mahayana taught the Dharma in places such as Potala and Lanka, and taught the Ten Bhumi Sutra and the Samantamukha Parivarta Sutra in Paranirmita-vasavartin. And the Manjushri Root Tantra, etc. Regarding the practice of the Buddha's teachings, the Hinayana schools argue that there is no benefit in it because the Buddha did not teach it, and they prevent it by explaining that the three trainings are without inherent existence. Therefore, they do not pay attention to the Vinaya, do not enter the Sutras, and contradict the nature of the Dharma in the Abhidharma. Therefore, they say that in order to deceive all sentient beings in the methods of attaining heaven and liberation, it was done by demons, evil people, and Buddhist philosophers such as Nagarjuna, and non-Buddhist philosophers, because they teach that all phenomena of samsara and nirvana do not exist. To refute this, first briefly state three points: this Dharma is not as flawed as they say, because all the Buddhas of the past have not prophesied it; it arose simultaneously with the Hinayana; it is not the domain of philosophers; if one can know all that is to be known, one will become a Buddha; if the Mahayana exists, then these sutras and tantras are authoritative; if it does not exist, then the Buddhas arising from it do not exist, therefore the Hinayana also does not exist; practicing it generates wisdom and acts as an antidote to obscurations, and if they say it does not, then they are distorting the Buddha's teachings. Furthermore, it cannot be proven that it did not arise simultaneously through words such as 'the wheel of Dharma constantly turns' and 'vast,' because at that time, although the Mahayana was taught to those with the Bodhisattva lineage, the Shravakas did not have the fortune to hear it due to their dull faculties and meager merit. Just as when the Avatamsaka Sutra was taught in Shravasti, not a single Shravaka could comprehend it. Shravakas like Mahakashyapa are Shravakas who will transform into Bodhisattvas and great Bodhi, so they are able to hear it. In those places mentioned in the sutras, not all places are gathered together; in the eastern part of India, in the place of the Naga king Shravasti, where the pool flows slowly, the sutra predicting the results of karma was taught, and the Four Great Kings were placed in the position of realizing the truth. In the southern city of India, the Naga king Black Naga and Gautama, who came from the ocean with a thousand attendants, taught the Dharma. They went to the north and south of the five Indias, and then went to the Hot Sea to teach the Dharma. Then they went to Li country, sat on Elephant Head Mountain, and there prophesied that the teachings of a thousand Buddhas would appear. They taught the Dharma at the place where the gods descended. The Mahayana taught the Dharma in places such as Potala and Lanka, and taught the Ten Bhumi Sutra and the Samantamukha Parivarta Sutra in Paranirmita-vasavartin. And the Manjushri Root Tantra, etc. --------------------------------------------------------------------------------