Tibetan
གཉིས་རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཡོད་པར་མཚུངས་པར་སྦྱར་ཞིང་བསྙད་པའོ། །ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་ཡན་ལག་གསུམ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་རིགས་ཀྱི་ཆོས་ལྷག་མ་དེ་དང་འདྲ་བ་ལ། གྲུབ་ཟིན་པའི་དོན་དེའི་ཆོས་སྦྱར་བའི་ཚུལ་གྱིས་རིགས་པ་འདྲ་བས་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་སྟེ། ལ་ལ་དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མེ་ལྟར་བུད་ཤིང་གི་རྣམ་འགྱུར་ཡང་ཡོད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། ། མཇུག་བསྡུད་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རིགས་པས་ལེགས་པར་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་མཐར་ཕྱིན་པར་བསྙད་པའོ། །དམ་བཅའ་སོགས་ཡན་ལག་ལྔ་པོ་དེ་དཔེར་བརྗོད་ན་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའོ། །བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །བུམ་པ་བཞིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དཔེའོ། །རིགས་པ་འདིས་བདག་དང་བདག་གི་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་དོ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་སྦྱར་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་པ་དང་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུད་པའོ། །མངོན་སུམ་ནི་རང་གི་དོན་གཟུགས་སོགས་རྫས་སུ་ཡོད་ཅིང་དངོས་སུ་སྣང་ལ་མ་ནོར་བའོ། །དེ་ལ་ཡོད་པ་སྨོས་པས་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་སྨོས་པས་ནི་སྒྲིབ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་མི་སྣང་བར་གྱུར་པའི་ཡུལ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ནོར་བ་སྨོས་པས་ནི་འགལ་མེ་སྐོར་བ་དང་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ལྷག་མ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡིད་ཆེས་པའོ། །ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ནི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་གང་གི་དོན་མངོན་རྗེས་དེ་གཉིས་ཀ་དང་མི་འགལ་བར་སྟོན་པ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་དུ། མཐོང་དང་མ་མཐོང་ས་དག་ལ། །རིགས་པས་གྲུབ་དང་རང་ཚིག་གིས། །གནོད་མེད་བསྟན་བཅོས་གང་ཡིན་དེ། །བཟུང་བར་བྱ་ཕྱིར་སྤྱོད་འཇུག་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །བཞི་པ་སྨྲ་བའི་རྒྱན་ནི་གང་དང་ལྡན་ན་སྨྲ་བ་པོ་ཚིག་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའོ། ། དེ་ཡང་བདག་དང་གཞན་གྱི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ལེགས་པར་ཤེས་པ་དང་ཚིག་ཟུར་ཕྱིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་གཏམ་གྱི་ཉེས་པ་རྣམས་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། ཅལ་ཅོལ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཇིགས་པ་ནི་མཁས་པ་དང་བཙུན་པར་གྲགས་པ་དུ་མ་འདུས་པའི་འདུན་པར་སྨྲ་བ་ལ་བག་ཚ་བ་མེད་ཅིང་འཛེམ་པ་མེད་པའོ། །བརྟན་པ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་ཚིག་མཐར་ཕྱིན་པར་བསྡད་ནས་ཡིད་དལ་དུ་སྨྲ་བའོ། །མཐུན་པར་བྱེད་པ་ནི་རང་བཞིན་བཟང་བས་གཟུ་བོ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བའི་སེམས་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པའོ། །ལྔ་པ་སྨྲ་བ་ཆད་པས་བཅད་པ་ནི་གང་གིས་སྨྲ་བ་པོ་ལ་ཚར་བཅད་འབབ་པ་སྟེ་དེ་ནི་གཏམ་རྗེས་བཅད་པ་སོགས་སོ། །དེ་ལ་གཏམ་རྗེས་བཅད་པ་ནི་བདག་གི་ནི་མ་ལེགས་སོ་ཞེས་རང་གི་སྨྲ་བའི་སྐྱོན་ཁས་བླང་བ་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ནི་ལེགས་སོ་ཞེས་གཞན་གྱི་སྨྲ་བའི་དོན་ཁས་བླང་བའོ། །གཏམ་འཕྲོ་ལུས་པ་ནི་བརྩོད་པའི་སྐབས་མཐར་མ་ཕྱིན་པར་གཏམ་གཞན་ནས་གཞན་དུ་རྒྱུད་པ་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་བའོ། །གཏམ་གྱི་ཉེས་པ་ནི་ཅལ་ཅོལ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གོ །འཁྲུགས་པ་ནི་དགའ་བའམ་ཁྲོས་པས་རྣམ་པར་གཡེངས་པའོ། །བརྡ་འཕྲད་དུ་མི་རུང་བ་ནི་ཆོས་དང་དོན། འཁོར་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཟིན་པའོ། །རན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ལྷག་མ་དང་བཟློས་པ་དང་ཉུང་པའོ། །དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དགོས་པའི་དོན་མེད་པ་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་བྲལ་བ་དང་རིགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་དང་འདྲ་བར་སླར་ཡང་སྒྲུབ་དགོས་པ་དང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དང་ཚོགས་པར་དབྱུང་དུ་མི་འོས་པ་དང་ལྟག་ཆོད་དང་ལྡན་པའོ། །དུས་ཚིགས་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ནི་གང་ལྟར་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དེ་ཕྱིས་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དེ་སྔར་སྨྲ་བའོ། །མི་བརྟན་པ་ནི་དམ་བཅས་ནས་འདོར་བ་དང་དོར་ནས་སླར་ཡང་དམ་འཆའ་བ་སོགས་དང་མྱུར་ཆེས་པས་ཧ་ཅང་ཏབ་ཏབ་པོར་གྱུར་པ་སོགས་སོ། །མི་གསལ་བ་ནི་བརྡ་སྤྲོད་པའི་གཞུང་དང་འགལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་སུན་འབྱིན་བརྗོད་མ་ཟིན་པར་ལན་སྨྲ་བ་དང་ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་ཀྱིས་མགོ་བརྩམས་ནས་རང་བཞིན་གྱི་སྐད་ཀྱིས་མཐར་དབྱུང་བ་སོགས་སོ། །ཚིག་རྒྱུན་ཆགས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བར་སྐབས་སུ་ཚིག་དང་སྤོབས་པ་ཐོགས་པ་རྒྱུན་ཆད་པའོ། །དྲུག་པ་སྨྲ་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་སྨྲ་བའི་སྐྱོན་ཡོན་བརྟགས་ནས་སྨྲ་བར་མི་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་བ་སྣོད་མ་ཡིན་པ་ནི་ཉེས་པའི་གནས་ནས་བསླང་ནས་ཡོན་ཏན་གྱི་གནས་སུ་བཞག་པར་མི་ནུས་པའོ། །འཁོར་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ནི་ཚིག་དོན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་མི་གོ་བ་དང་གཟུ་བོར་མི་གནས་པ་སོགས་སོ། །བདག་ཀྱང་རང་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་མི་མཁས་པ་ལ་སོགས་པར་རིག་ནས་སྨྲ་བར་མི་བྱ་ཞིང་། དེ་གསུམ་ལས་བཟློག་ནས་སྨྲ་བར་བྱའོ། ། བདུན་པ་སྨྲ་བ་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གཉིས་ལས་དངོས་ནི་གང་དག་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་གདོན་མི་ཟ་
Chinese
二者在具有作为理由的特征和所要证明的法上是相同地结合和陈述的。近取是指用三个部分来证明所要证明的意义，同样地，对于与其同类的剩余之法，以已成立的意义之法结合的方式，因为道理相同而一致地宣说，例如，因为某处有烟，所以像火一样也有木柴燃烧的形态。总结是，因为如此这般以道理完全合理，因此这个也是如此这般，最终完成地陈述。如果举例说明立宗等五个部分，声音是无常的，这是立宗。因为是所作，这是理由。像瓶子一样，这是比喻。通过这个道理，我和我的等等也是不存在的，这是近取。因为如此这般，所以声音是无常的和无我的等等，这是总结。现量是指自己的对境，色等作为实有存在，并且真实显现而无错乱。其中，提到“存在”是为了排除瓶子等世间上著名的实有，它们不是现量。提到“显现”是为了排除被遮蔽等不显现的因素所导致的不显现的对境。提到“无错乱”是为了排除回旋的火轮、幻觉和阳焰等。比量是指现量之外，对于隐蔽之义，通过特征而产生信赖。可信赖的教证是指所引用的教证，其意义与现量和比量二者都不相违背。如《入行论》中说：对于可见与不可见之处，以理成立与以自语，无害之论典，应受持故随入行。第四，言说的庄严是指具备什么才能使说话者的话语非常优美。也就是，对于自己和他人的论典的词义透彻了解，并且措辞完美丰富，能够避免下面将要出现的言语的过失，因为没有闲聊等等。无畏是指在众多被称为智者和贤者的集会上，说话时没有顾虑和畏惧。
English
The two are similarly connected and stated as having the characteristic of reason and the dharma to be proven. 'Proximity' refers to proving the meaning to be proven with three parts, and similarly, for the remaining dharma of the same kind, speaking in agreement because the reasoning is the same, in the manner of combining the dharma of the established meaning, such as, 'Because there is smoke in some places, there is also the appearance of firewood burning like fire.' 'Conclusion' is stating definitively that because it is so reasonable in this way, therefore this is also so. If we exemplify the five parts such as the proposition, 'Sound is impermanent' is the proposition. 'Because it is produced' is the reason. 'Like a pot' is the example. 'By this reasoning, self and mine, etc., are also non-existent' is the proximity. 'Because it is so, therefore sound is impermanent and selfless, etc.' is the conclusion. Direct perception is when its own object, such as form, exists as a substance, appears directly, and is without error. Among these, mentioning 'exists' is to eliminate the well-known substances in the world, such as pots, which are not direct perception. Mentioning 'appears' is to eliminate objects that have become invisible due to obscurations and other causes of non-perception. Mentioning 'without error' is to eliminate whirling firebrands, illusions, mirages, and so forth. Inference is the remainder of direct perception, which is to have confidence in a hidden meaning through the gateway of a sign. Reliable scripture is that which shows that the meaning of what is cited does not contradict both direct perception and inference. As it says in the Bodhisattvacaryāvatāra: 'In places seen and unseen, established by reason and by one's own words, whatever scripture is harmless, should be upheld, therefore follow the Engaging in Bodhisattva Deeds.' Fourth, the adornment of speech is when the speaker's words are very beautiful because of what they possess. That is, thoroughly understanding the words and meanings of one's own and others' treatises, and having perfect and rich wording, prevents the faults of speech that will appear below, because there is no idle chatter, etc. Fearlessness is having no hesitation or reservation in speaking in an assembly of many who are known as wise and virtuous.
Chinese
坚定是安住于反驳的言辞最终完成处，内心平静地说。随顺是由于自性善良而与公正者和反驳者的心意相合。第五，以言语中断而截断，是指以某种方式对说话者施加惩罚，即是言语后续截断等。其中，言语后续截断是指承认自己的言语过失说“我的不好”，以及承认他人言语的意义说“你的好”。言语未说完是指辩论的场合没有结束，言语从一个转到另一个等情况所耽搁。言语的过失是指闲聊等的言辞。混乱是指因高兴或愤怒而心神散乱。不能理解是指法和义，听众和反驳者们不能理解。不恰当是指多余、重复和不足。不具有意义是指没有必要的意义，与所表达的意义相脱离，与理相脱离，以及论证与所证相同，需要再次论证，以及不如法，以及不适合在集会中提出，以及具有隐藏的缺陷。不在适当的时候说，是指无论如何应该先说的话，后来再说，应该后说的话，先说。不稳定是指发誓之后放弃，放弃之后又发誓等，以及过于迅速而变得非常急躁等。不清楚是指与语法规则相违背，以及反驳者未说完反驳就回答，以及用梵语开始，却用自己的语言结束等。言辞不连贯是指中间言辞和自信中断，连续性中断。第六，必须从说话中避免的是，观察说话的优缺点之后，不说话。其中，反驳者不是法器是指不能从过失之处提出来，安置在功德之处。听众没有功德是指不理解言辞意义的区别，以及不公正等。自己也要认识到自己不精通自他宗派等情况，而不说话。与这三种相反则应该说。第七，对于说话时珍视的法，分为两种，其中真实的是对于所有说话者来说，无疑
English
Steadfastness is to remain at the ultimate completion of the opponent's words and speak with a calm mind. Concordance is to be in harmony with the minds of the impartial and the opponents due to good nature. Fifth, cutting off by interrupting speech means that punishment is inflicted on the speaker in some way, such as cutting off the continuation of speech. Among these, cutting off the continuation of speech means admitting one's own fault in speech by saying "Mine is not good," and admitting the meaning of another's speech by saying "Yours is good." Unfinished speech refers to being delayed because the occasion of debate has not ended and speech passes from one thing to another, and so on. Faults of speech are words such as idle chatter. Confusion is being distracted by joy or anger. Not being able to understand means that the Dharma and meaning, the audience, and the opponents cannot grasp it. Inappropriate means being excessive, repetitive, or insufficient. Not having meaning means lacking necessary meaning, being separated from the meaning to be expressed, being separated from reason, and the proof being the same as what is to be proven, requiring proof again, and being improper, and not being suitable to be brought up in an assembly, and having hidden defects. Speaking at the wrong time means saying what should be said later first, and saying what should be said earlier later, regardless of how it should be said. Instability means abandoning after making a vow, and making a vow again after abandoning, and so on, and becoming too hasty and very impatient, and so on. Unclear means contradicting grammatical rules, and answering before the opponent has finished stating the refutation, and starting with Sanskrit and ending with one's own language, and so on. Disconnected speech means that speech and confidence are interrupted in the middle, and continuity is interrupted. Sixth, what must be avoided from speaking is not speaking after examining the advantages and disadvantages of speaking. Among these, the opponent not being a vessel means not being able to bring it up from the place of fault and place it in the place of merit. The audience not having merit means not understanding the distinction between the meaning of words, and being unjust, and so on. One must also recognize that one is not proficient in one's own and others' tenets, and so on, and not speak. One should speak in the opposite way from these three. Seventh, regarding the qualities that are cherished in speaking, there are two divisions, of which the actual is undoubtedly for all speakers