Tibetan
ནི་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །རྨད་ཁྱེར་བར་སྨྲ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་སྨྲ་བའོ། །བརྩོད་པར་སྨྲ་བ་ནི་འདོད་ཡོན་དང་ལྟ་སྤྱོད་ཀྱི་དོན་ལ་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པར་གནས་པ་སྨྲ་བའོ། །ཚིག་ངན་པ་སྨྲ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་ཚིག་རྩུབ་དང་ཚོགས་པར་དབྱུང་དུ་མི་འོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བརླང་པོས་སྨྲ་བའོ། །མཐུན་པར་སྨྲ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་འཐུན་པར་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་དང་འབེལ་བའི་གཏམ་སྨྲ་བའོ། །གདམས་པར་སྨྲ་བ་ནི་སེམས་ཅེས་སོགས་ཏེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་ཅིང་སྨྲ་བའོ། ། གཉིས་པ་སྨྲ་བའི་ཞལ་ཆེ་བ་ནི་གང་དུ་སྨྲ་བར་བྱ་བ་སྟེ་འདི་ལྟར། གང་ན་རྒྱལ་པོ་བཞུགས་པ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དང་བསྐོས་པ་འདུ་བའི་ས་ནི་གང་དུ་རྒྱལ་པོས་བསྐོས་པ་ཡོད་པ་དང་འདུས་པ་ནི་ཚོང་འདུས་ལ་སོགས་པ་དང་ཚད་མར་རུང་བའི་ཟླ་གྲོགས་ནི་གང་གིས་ཚིག །རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀས་ཚན་མར་འཛིན་པ་རྣམས་དང་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཆོས་དང་དོན་ལ་མཁས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་དང་དོན་བློ་ལ་བྱང་བ་རྣམས་དང་ངོ་། ། གསུམ་པ་སྨྲ་བའི་གཞི་ནི་གང་ལ་དརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་གང་གིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཉིས་སོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ནི་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཏེ་ཡོད་དོ་ཞེ་འམ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྟེ་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བའམ་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པའམ་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པའམ་གཟུགས་ཅན་ནམ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་སོགས་སོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་དམ་བཅའ་ནི་བདག་ཞེས་སོགས་ཏེ་སྒྲུབ་པ་མ་སྨོས་ན་རང་ཕྱོགས་གྲུབ་ཟིན་གཞན་ལ་བསྟན་པ་ཡང་དམ་བཅའ་བར་འགྱུར་རོ། །བདག་འདོད་པའི་དོན་མ་སྨོས་ན་གཞན་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པའི་ཚིག་ཀྱང་དམ་བཅར་འགྱུར་རོ། །གཞན་མ་སྨོས་ན་གཅིག་པུ་དེའི་ཚིག་སྨྲ་བ་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ། །གོ་བ་མ་སྨོས་ན་ལུས་ཀྱི་དོན་དེ་བརྡ་སྤྲོད་པ་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ། །སྟོན་པ་མ་སྨོས་ན་ཉན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དེ་མ་ཤེས་པ་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་ཉེས་པ་འདི་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ནི་སྒྲུབ་པ་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ལ་མ་གྲགས་པའི་དོན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ་དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་དམིགས་པ་དུ་བ་སོགས་དང་མ་དམིགས་པ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྙད་པའོ། །དཔེ་ནི་གཞི་གཞན་དུ་མཐའ་མཐོང་བ་ཚང་མང་སོགས་དང་མ་མཐོང་བ་ཆོས་ཅན་གྱི་གཞི་
Chinese
是所有的表达。说“令人惊异”是指说世间流传的事。说“争论”是指在欲妙和见行之义上，彼此不和合而安住。说“恶语”是指彼此粗语，以及说不应在集会中说的话等粗暴之语。说“和合”是指与清净的智慧见相合，宣说善说的佛法等相关之语。说“教导”是指为了领会“心”等而开示和说。第二，说话的场合是应当在哪里说，比如：国王所在的地方是王宫，任命者聚集的地方是国王任命者所在和聚集的地方，比如市场等，以及可以作为标准的同伴，即用什么话。辩论者和反驳者双方都认可的，以及沙门和婆罗门精通佛法和意义，即精通论典的词句和意义的人们。第三，说话的基础是依靠什么来成立，以及用什么来成立。所要成立的，也是本体的成立，即我和法的本体，说“有”或者“没有”。差别是那二者的差别，即全部存在或者全部不存在，或者常或者无常，或者有色或者无色等等。在成立的方法上，发誓也是“我”等等，如果不说成立，那么自己一方已经成立，向他人展示也成为发誓。如果不说我所希望的意义，那么成立对方的词语也成为发誓。如果不说其他，那么仅仅说那个词语也成为那样。如果不说理解，那么身体的意义用语言表达也成为那样。如果不说开示，那么听者们不了解那个意义也成为那样。因此，如所开示的那样如理安立，就不会有这些过失。理由是对于要成立的事物本身，使人相信未知的意义的原因，也就是陈述现量所见的烟等，以及未见的所作等。例子是在其他基础上见到结果，比如众多的完整等，以及未见到的有法的基础。
English
It is all expressions. To say "amazing" means to speak of what is known in the world. To say "argument" means to dwell in disagreement with each other in terms of sensual pleasures and views and practices. To say "bad words" means to speak harsh words to each other, and to speak rude words such as those that should not be spoken in gatherings. To say "harmony" means to speak words related to teaching the Dharma well in accordance with pure wisdom vision. To say "instruction" means to teach and speak in order to understand "mind" and so on. Secondly, the occasion for speaking is where one should speak, such as: where the king resides is the royal palace, and the place where the appointed ones gather is where the king's appointed ones are and gather, such as markets, and companions who can be used as standards, i.e., with what words. Those who are accepted by both the debater and the refuter, and the Shramanas and Brahmins who are skilled in Dharma and meaning, i.e., those who are proficient in the words and meanings of the scriptures. Thirdly, the basis of speaking is what to rely on to establish, and what to use to establish. What is to be established is also the establishment of the essence, i.e., the essence of self and Dharma, saying "exists" or "does not exist." The difference is the difference between the two, i.e., all exist or all do not exist, or permanent or impermanent, or with form or without form, and so on. In the method of establishing, the vow is also "I" and so on, and if one does not speak of establishing, then one's own side has already been established, and showing it to others also becomes a vow. If one does not speak of the meaning that I desire, then the words of establishing the other side also become a vow. If one does not speak of others, then merely speaking that word also becomes like that. If one does not speak of understanding, then expressing the meaning of the body in language also becomes like that. If one does not speak of teaching, then the listeners do not understand that meaning also becomes like that. Therefore, if one establishes it properly as it has been taught, these faults will not occur. The reason is that for the thing to be established itself, it is the cause that makes one believe in the unknown meaning, that is, stating the smoke etc. seen by direct perception, and the made etc. not seen. The example is seeing the result on other bases, such as many complete ones, and the basis of the subject not seen.