Tibetan
ང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་བ། །ཅེས་མཐོང་ལམ་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་པར་བཤད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོ་དག་དད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་མི་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལམ་སྒོམ་པ་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྡེ་ཚན་ལྔ་པ་འབྲས་བུའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ནི་གང་ཞིག ། རྣམ་པ་ནི་དུ། །ས་གང་ལ་བརྟེན་ནས། ཁམས་གང་དུ་འཐོབ་ཅེ་ན། འདིར་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱིས་འབྲས་བུ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་འབྲས་བུའི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ། འདིས་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཞི་བར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་དམ་པའི་དགེ་སྦྱོང་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་རྒ་ཤིར་གྱུར་པའི་བར་རྣམ་པ་དུ་མ་ཞིག་བྱས་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དགེ་སྦྱོང་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དེའི་འབྲས་བུ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ནི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་ལ། གཉིས་པ་ནི་སྤངས་པའི་ཆ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པས་བསྡུས་པའོ། །དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་བཞིར་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །གཞན་དག་ན་རེ། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ནི་དྲི་མེད་ལམ། །འབྲས་བུ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །དེ་དག་བརྒྱ་བཅུ་རྩ་དགུའོ། །གྲོལ་ལམ་ཟད་པ་རྣམས་དང་བཅས། ཅེས་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་རེ་རེ་ལ་བརྒྱ་བཅུ་རྩ་དགུ་རེ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མཐོང་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་བརྒྱད་དང་། བསྒོམ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་གྲོལ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་སྟེ་དེ་དག་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་དེ་དག་གི་སྤངས་པ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་དགུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་བཞིར་རྣམ་པར་བཞག་ཅེ་ན། འབྲས་བུ་བཞི་རྣམ་བཞག་པ་ནི། རྒྱུ་ལྔ་དག་ནི་སྲིད་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་ལ་སྔོན་ལམ་བཏང་བ་དང་། གཞན་ཐོབ་པ་དང་ཟད་སྡོམ་དང་། །ཤེས་པ་བརྒྱད་ཚན་ཐོབ་པ་དང་། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར། གནས་སྐབས་གང་དུ་རྒྱུ་ལྔ་སྲིད་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུར་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཞུགས་པའི་ལམ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་དང་། འབྲས་བུའི་ལམ་ཐོབ་པ་དང་། སྤངས་པ་ཀུན་གྱི་ཐོབ་པ་གཅིག་རྙེད་པ་དང་། ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཅིག་ཅར་ཐོབ་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། ། འདི་ནི་ཚུལ་གཞན་དུ་འཆད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཐར་པ་ལ་འཇུག་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་གསུམ། འགྲོ་བ་ཐ་མ་དང་ཁམས་ཐ་མ་ལས་འདའ་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཐ་མའི་ཆ་མཐུན་ལྔ། ཁམས་གོང་མ་ལས་འདའ་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་གོང་མའི་ཆ་མཐུན་ལྔའོ། །དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤང་བྱ་རགས་པ་དང་། ཕྲ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་སྤངས་པ་ཡང་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་འབྲས་བུ་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སྤངས་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། མདོ་ལས་གང་ཟག་འདི་ནི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྤངས་པའི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་རྣམས་སྲབ་པར་བྱས་པ་དང་སྤངས་པ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། མདོ་ལས་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྤངས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམས་བསྲབས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལྔ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་རགས་པ་དང་རིམ་གྱིས་སྤོང་བ་ཡིན་ལ་དེའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཕལ་ཆེར་ཟད་པ་དེའི་ཚེ་ཕྱིར་འོང་དང་། མ་ལུས་པར་ཟད་པ་དེའི་ཚེ་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ་འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལས་མྱུར་དུ་འདའ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་སྤངས་པས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། མདོ་ལས་གོང་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལྔ་སྤངས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ས་གང་ལ་རྟེན་ནས་ཐོབ་པ་ནི། འབྲས་བུ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ནི་དང་པོའི་ཉེར་སྡོགས་མི་ལྕོགས་པ་
Chinese
我说是将“随法行者”安立于见道之上。为何在第十六刹那，钝根和利根者不称为随信行者和随法行者呢？因为那时不依赖于随人行和随法行，而是依靠自己现证的力量善于修道。第五品，果的善加分别中，果的自性是什么？相是什么？依靠什么地？在什么界获得呢？此处所说的果，是指以沙门之理的果，因为那本身就是果的最胜。其中，沙门之理是指由无漏道和无间道所摄持，通过平息邪戒之因的烦恼，而成为真实的沙门。如经中所说，从罪恶不善法开始，乃至广说老死之间有多种相，因此才称为沙门。沙门之理的果有为法和无为法两种，前者由解脱道所摄持，后者由断除分的各个分别的灭所摄持。它们依次是沙门之理的同类因和士夫果。它们是从暂时的差别上，如预流果等经中所说的沙门之理的四种果。其他论师说：沙门之理是无垢道，果是有为和无为。它们各自有一百一十九种。与解脱道和灭尽道一起。即有为和无为各自有一百一十九种，如此，见道所摄的解脱道有八种，修道所摄的解脱道有八十一种，这些是有为法。那些烦恼的断除是沙门之理的无为果，这样就是八十九种。如果这样，为何安立四种果呢？安立四果是因为五种因是有的缘故。对于果，是先前道已舍弃，以及获得其他和灭
English
I say that "follower of the Dharma" is established on the path of seeing. Why are dull and sharp faculties not called followers of faith and followers of Dharma in the sixteenth moment? Because at that time, they do not rely on following people and following Dharma, but rely on their own power of direct realization to be skilled in cultivating the path. In the fifth chapter, the excellent distinction of fruit, what is the nature of the fruit? What is the aspect? Relying on what ground? In what realm is it obtained? Here, the fruit mentioned refers to the fruit of the principle of a renunciate, because that itself is the most excellent of fruits. Among them, the principle of a renunciate is that which is contained by the path of no outflow and the path of no interval, and becomes a true renunciate by pacifying the afflictions that are the cause of immoral precepts. As it is said in the sutras, from the beginning of sinful and unwholesome dharmas, up to the extensive description of old age and death, there are many aspects, therefore it is called a renunciate. The fruit of the principle of a renunciate is of two types: conditioned and unconditioned. The former is contained by the path of liberation, and the latter is contained by the cessation of each distinction of the part of abandonment. They are, in order, the homogeneous cause and the masculine fruit of the principle of a renunciate. They are the four fruits of the principle of a renunciate, such as the fruit of stream-entry, etc., mentioned in the sutras from the temporary difference. Other theorists say: The principle of a renunciate is the stainless path, and the fruit is conditioned and unconditioned. Each of them has one hundred and nineteen kinds. Together with the path of liberation and the path of exhaustion. That is, each of the conditioned and unconditioned has one hundred and nineteen kinds. Thus, the path of liberation contained by the path of seeing has eight kinds, and the path of liberation contained by the path of cultivation has eighty-one kinds, these are conditioned dharmas. The abandonment of those afflictions is the unconditioned fruit of the principle of a renunciate, so there are eighty-nine kinds. If so, why establish four fruits? The establishment of four fruits is because there are five causes. For the fruit, it is the previous path that has been abandoned, and the attainment of others and the extinction of
Chinese
如“调伏，获得八支智慧，以及获得十六种相”所说，无论在何种情况下，五种因存在，那本身就被视为果。因此，先行进入的道，获得果之道，获得一切断除的获得，同时获得八种对法的随念，以及获得无常等十六种相。他们这样说。这可以用另一种方式来解释，即应该断除的有三种：成为进入解脱的障碍的三种遍缚，成为超越下等趣和下等界的障碍的五种下分结，以及成为超越上界的障碍的五种上分结。这些依次是希求解脱者们所要断除的粗大、微细和极微细之物。断除这些也是实际上所追求的小、中、大果。其中，首先断除的是预流果，经中说：此人断除了三种遍缚，是预流者。其次，减弱和断除的是一来果和不来果，经中说：什么是一来果？即断除了三种遍缚，并且减弱了贪欲、嗔恚和愚痴。什么是不来果？即断除了五种下分结。为什么这样说呢？因为通过行禅修所要断除的烦恼是非常粗大的，并且是逐渐断除的，因此，当欲界的烦恼几乎耗尽时，就视为一来果，当完全耗尽时，就视为不来果，这是为了显示欲界的过患，以及为了显示迅速超越它。第三，断除的是阿罗汉果，经中说：断除了五种上分结，就是阿罗汉果。依靠什么地而获得呢？初果和二果是依靠初禅的近分定无法
English
As it is said, "Subduing, obtaining the eightfold wisdom, and obtaining the sixteen aspects," in whatever situation the five causes exist, that itself is regarded as the fruit. Therefore, the path of entering first, obtaining the path of the fruit, obtaining the attainment of all abandonment, simultaneously obtaining the eightfold mindfulness of the Dharma, and obtaining the sixteen aspects such as impermanence. So they say. This can be explained in another way, that is, there are three things to be abandoned: the three universal bonds that become obstacles to entering liberation, the five lower fetters that become obstacles to transcending the lower realms and the lower sphere, and the five higher fetters that become obstacles to transcending the upper realms. These are, in order, the coarse, subtle, and extremely subtle things to be abandoned by those who desire liberation. Abandoning these is also the small, medium, and large fruit that is actually sought. Among them, the first to be abandoned is the fruit of stream-entry, as it is said in the sutra: This person has abandoned the three universal bonds and is a stream-enterer. Secondly, what is weakened and abandoned are the fruits of once-returner and non-returner, as it is said in the sutra: What is the fruit of once-returner? That is, having abandoned the three universal bonds, and having weakened desire, hatred, and ignorance. What is the fruit of non-returner? That is, having abandoned the five lower fetters. Why is it said so? Because the afflictions to be abandoned through the practice of meditation are very coarse and are gradually abandoned, therefore, when the afflictions of the desire realm are almost exhausted, it is regarded as the fruit of once-returner, and when they are completely exhausted, it is regarded as the fruit of non-returner, this is to show the faults of the desire realm, and to show the quick transcendence of it. Thirdly, what is abandoned is the fruit of Arhat, as it is said in the sutra: Having abandoned the five higher fetters is the fruit of Arhat. On what ground is it obtained? The first and second fruits are obtained by not being able to rely on the proximity of the first dhyana.