Tibetan
པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འདི་ནི་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བརྗོད་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་བརྗོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཁྱད་པར་དུ་རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྐྱེ་བ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་དུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་མིང་བཅོས་མ་ལ་ཆོས་དེ་དག་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་བློ་བུར་གྱི་མིང་གི་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་ཏེ་ཅེས་གསུངས་ཏེ། མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་དུ་མི་མཐོང་ན་དོན་དུ་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིང་དུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མིང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མིང་དུ་མི་མཐོང་ན་མིང་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་མཁས་པ་ལ་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ལ་འདི་ནི་འདི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ངེས་པར་འབྱེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་ཐོབ་ནས་གོང་མ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལ་རྟག་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཉེན་པོར་གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཙམ་དུ་བརྟགས་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ནི་གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཙམ་དེ་ཡང་སྤྲོས་པར་རིག་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་མ་རྣམ་པར་བཤིག་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཏུ་ཞི་བས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན་དེ་ནི་དམུས་ལོང་ལ་གཟུགས་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་མི་ནུས་པས་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ན་གཉིད་ལོག་པ་དང་ར་རོ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་ཐལ་བར་
Chinese
所谓的“之间”仅仅是一个名称，因为它除了言说之外，没有言说的自性。特别是，作为对治分别念的对治法，它被描述为“自性不生不灭，并非完全染污，也非完全清净”，因为遮止了生等差别的特征。为了对治像名称一样在意义上进行分别念，因为对虚假的名称，对那些法分别进行考察之后，会随顺于虚妄的名称而施设名言。如是如是施设名言，如是如是显现执着，因为如果不像名称一样在意义上显现，就不会在意义上产生执着。为了对治像意义一样在名称上进行分别念，菩萨们不会如实随顺于所有那些名称，因为不如实随顺，所以没有显现执着。因为如果不像意义一样在名称上显现，就不会在名称上产生显现执着。对于不分别的智者来说，满足于此的不分别念是凡夫的，因为他们对于无常等一些法，会确定“这是如此这般”，获得完全的满足，从而断绝了对更高层次的所有分别念。不颠倒的无分别念是声闻的，因为他们为了对治对蕴的常等颠倒，会将色等仅仅视为法，并通过出世间的智慧证悟无我。无戏论的无分别念是菩萨的，因为他们认识到色等仅仅是法，也都是戏论，从而破除了所有法的相，并通过出世间的智慧，以最寂静的方式缘于真如。为什么称为无戏论的无分别念呢？因为它就像对盲人描述事物一样，无法通过肯定的方式来展示，所以通过否定的方式来展示。如果因为没有作意，就不是无分别念，那么在睡眠、醉酒等状态下，因为也没有对法的相进行作意，也会变成无分别念的过失。
English
The so-called "between" is merely a name, because it has no self-nature of expression other than expression itself. In particular, as an antidote to conceptualization, it is described as "by nature unborn and unceasing, not entirely defiled, nor entirely purified," because it prevents the characteristics of distinctions such as birth. To counteract the conceptualization of meaning as being the same as name, because for false names, after examining those dharmas separately, names are applied following the adventitious name. As names are applied in such and such a way, attachment manifests in such and such a way, because if it does not appear in meaning as it does in name, there will be no attachment to meaning. To counteract the conceptualization of name as being the same as meaning, Bodhisattvas do not truly follow all those names, and because they do not truly follow, there is no manifest attachment. Because if it does not appear in name as it does in meaning, there will be no manifest attachment to name. For the wise who do not conceptualize, the non-conceptualization that is content with this is that of ordinary beings, because they determine "this is such and such" for some dharmas such as impermanence, and having obtained complete satisfaction, they cut off all conceptualizations of higher levels. Non-inverted non-conceptualization is that of the Hearers, because in order to counteract the inversions of permanence, etc., towards the aggregates, they regard form, etc., as merely dharmas, and realize selflessness through transcendental wisdom. Non-elaborate non-conceptualization is that of the Bodhisattvas, because they recognize that form, etc., are merely dharmas, and that they are also elaborations, thereby destroying the characteristics of all dharmas, and through transcendental wisdom, they focus on Suchness in the most peaceful way. Why is it called non-elaborate non-conceptualization? Because it cannot be shown through affirmation, just as describing form to a blind person, so it is shown through negation. If it is not non-conceptualization because there is no attention, then in states such as sleep and drunkenness, there would also be the fault of becoming non-conceptualization because there is no attention to the characteristics of dharmas.
Tibetan
འགྱུར་རོ། །རྟོག་དཔྱོད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པས་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་སེམས་བྱུང་གི་འཇུག་པ་རྣམ་པར་ཞི་བས་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཀྱང་དེར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་སོགས་ཀྱང་དེར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་དེར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པ་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་མི་ལྟའི་འོན་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་བཀྲ་བར་འཛིན་པ་མེད་པར་ལྟ་སྟེ། ཐེག་བསྡུས་སུ། རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །རྣམ་པ་ལྔ་ནི་རྣམ་སྤངས་ཤིང་། །ཡང་དག་དོན་ལ་བཀྲ་འཛིན་མེད། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ན་དབང་པོ་རྣམས་སྦྱོང་དགོས་ཞེ་ན་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཆུང་ངུ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཞེས་སོགས་ཏེ་རང་གི་རིགས་ཀྱི་བརྟུལ་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པས་དེ་སྦྱང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་ལེགས་པར་བཤད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཐོབ་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་བཞི་པའི་བཤད་པའོ།། །། ཀུན་ལས་བཏུས་པ་བཞི་པ་འཐོབ་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ།
Chinese
转变。由于真实超越了思虑，所以不是那样。如果那样，那么第二禅等一切都将变成无分别。由于心和心所的行相完全寂静，所以不是那样。如果那样，那么灭尽定也将变成那样。由于无分别的自性，所以不是那样。如果那样，那么色等也将变成那样。由于对所缘境的明显作意，所以不是那样。如果那样，那么有分别也将变成那样。因此，不要以那些行相视为无分别，而是要视作对真实智慧的所缘境，如实性没有明显作意和不显现执著。如《摄大乘论》中所说：“无分别的自性，五种行相皆已断除，对于真实义不显现执著。”就是这样说的。菩萨们自性是根器敏锐的，那么如何调伏诸根呢？答：依赖于微小的敏锐根器等等，以自己种姓的迟钝等三种方式，从上到上明显地成就，因此要知道那是需要调伏的。《法蕴论》的广释《善说海》中所获得的《决择》，这是《摄集论》第四品的解释。 《摄集论》第四品《获得决择》。
English
Transformation. It is not so because reality transcends deliberation. If it were so, then all the second dhyana and so on would become non-conceptual. It is not so because the activity of mind and mental factors is completely pacified. If it were so, then the cessation of perception and feeling would also become so. It is not so because of the nature of non-conceptuality. If it were so, then form and so on would also become so. It is not so because of manifest attention to the object. If it were so, then that which has conceptuality would also become so. Therefore, do not regard non-conceptuality as those aspects, but rather regard the object of true wisdom, suchness, as without manifest attention and without grasping at appearances. As it is said in the Summary of the Great Vehicle, "The nature of non-conceptuality, the five aspects are all abandoned, and there is no grasping at appearances in the true meaning." That is how it is said. If Bodhisattvas are naturally sharp-witted, then how should the senses be tamed? Answer: Relying on small, sharp faculties, etc., by manifestly accomplishing from higher to higher in three ways, such as dullness of one's own lineage, one should know that it is to be tamed. The "Determination" obtained from the extensive commentary on the Abhidharma-samuccaya, the Ocean of Good Explanations, is the explanation of the fourth chapter of the Abhidharma-samuccaya. The Fourth Chapter of the Abhidharma-samuccaya, Obtaining the Determination.