Tibetan
་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་འཁོར་གྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་སྡུད་དོ། །བསྲུང་བ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ཉེས་པ་བརྗོད་པར་དོགས་ནས་བསྲུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འདོམས་སོ། །བསྙེལ་བ་མེད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་བག་མེད་པས་འགལ་བར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མི་འདོར་རོ། །བག་ཆགས་ལེགས་པར་བཅོམ་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་པ་ལྟ་བུའི་ལུས་ངག་གི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་མི་སྟོན་ནོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ནི་སུ་ནི་ཉམས་སུ་ནི་འཕེལ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཉིན་མཚན་ལན་དྲུག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་གཟིས་སོ། །ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོ་དྲུག་གིས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་གཉིས་པ་དྲུག་གིས་ཐོབ་པ་དང་གསུམ་པ་གསུམ་གྱིས་གཤེགས་པ་དང་བཞི་པ་གསུམ་གྱིས་བཞུགས་པས་ཀྱང་ཉན་རང་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་དོ། །གདུལ་བྱའི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་དེར་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྣམས་སྡུད་པ་པོས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པས་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་འཇོག་གོ ། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་མ་སྨིན་པ་རྣམས་སྨིན་པར་མཛད་སོགས་སོ།། །། བཞི་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ་དྲུག །མངོན་རྟོགས་ཀྱི་འདོར་ལེན་དང་ཟད་སྡོམ། མྱང་འདས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ། སྟོབས་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བྱེད་ལས་ལས་འཕྲོས་པའི་དྲིས་ལན། རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་དང་སྐྱེས་བུ་ཟུང་གསུམ་ལས་འཕྲོས་པའི་དྲིས་ལན། རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་ཚུལ། དེའི་མཁས་པ་དང་དབང་འབྱོར་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་མངོན་རྟོགས་འདི་དག་ལ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་འབྲས་བུས་བསྡུས་པ་ཐོབ་པ་ན་ལམ་སྔ་མ་དམན་པ་ཞུགས་པའི་ལམ་ནི་འདོར་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཡང་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དུས་ན་བསྡོམས་ཏེ་སྤོང་བ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཏེ། འབྲས་བུ་གང་དང་གང་ཐོབ་པ་ཡང་ན་དང་པོ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་གནས་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི་ལྷག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ལམ་ཐམས་ཅད་གཏན་དུ་ཀུན་ཏུ་མི
Chinese
由于没有烦恼，所以不是完全被烦恼所染污，因此完全聚集眷属的队伍。由于没有守护，担心他们会说自己的过失，所以因为没有守护而不断地教诫。由于不忘失，对于利益众生的事业，即使是片刻也不轻率违背，因此不会舍弃佛的事业。由于习气被彻底摧毁，所以没有烦恼和所知障，因此不会示现如同有烦恼一般的身语行为。以大悲心，以“谁衰损，谁增长”等等的形态，为了分别辨识，日夜六次观察世间。不共之法，以最初的六种使身语意的事业完全清净，以第二组六种获得成就，以第三组三种前往，以第四组三种安住，也能压倒一切声闻和独觉。以一切智，由于在一切处智慧无碍，所以断除一切众生的疑惑。为了断除所化众生的疑惑，收集了在那里和那里所宣说的法门的各种名相，由收集者正确地收集，因此法的规律也能长久住留。依靠那样的法的规律，使未成熟的众生成熟等等。 第四，对那些差别的解释有六点：现观的舍取和尽摄；涅槃的差别解释；从力量和一切智的作用引申出的问答；从菩萨的现观和二三丈夫引申出的问答；菩萨的对治修习之法；以及那样的智者和自在之法。 第一，对于这些现观，当获得越来越殊胜的以道果摄持的道路时，就说舍弃进入较低道路的道路，因为不再显现。在获得果实的时候进行总结，也显现舍弃，无论获得什么果实，或者首先完全舍弃了与此不相符的方面，显现了转变状态的差别。
English
Since there is no affliction, it is not completely tainted by affliction, therefore it completely gathers the assembly of retinue. Since there is no guarding, fearing that they will speak of their own faults, therefore, because there is no guarding, it constantly admonishes. Since there is no forgetfulness, for the sake of benefiting sentient beings, even for a moment it does not carelessly violate, therefore it does not abandon the deeds of the Buddha. Since the habitual tendencies have been completely destroyed, there is no affliction and no obscuration of knowledge, therefore it does not show the behavior of body and speech as if there were affliction. With great compassion, in the form of "who declines, who increases" and so on, in order to distinguish and discern, it observes the world six times day and night. The unshared dharmas, with the first six, make the activities of body, speech, and mind completely pure, with the second set of six, attain accomplishment, with the third set of three, go forth, and with the fourth set of three, abide, and also overwhelm all Shravakas and Pratyekabuddhas. With all-knowing wisdom, since wisdom is unobstructed in all places, it cuts off the doubts of all sentient beings. In order to cut off the doubts of those to be tamed, the collector correctly collects the various terms of the Dharma taught there and there, therefore the rule of Dharma can also abide for a long time. Relying on such a rule of Dharma, it ripens those sentient beings who have not yet ripened, and so on. Fourth, there are six points to explain the differences of those: the abandonment and acceptance of direct realization and the exhaustion of collection; the explanation of the differences of Nirvana; questions and answers arising from the function of power and all-knowing wisdom; questions and answers arising from the direct realization of Bodhisattvas and the two or three types of individuals; the method of cultivating the antidote of Bodhisattvas; and the wisdom and freedom of such wise ones. First, for these direct realizations, when the path that is increasingly superior and encompassed by the fruit of the path is attained, it is said to abandon the path that enters the lower path, because it no longer appears. At the time of obtaining the fruit, it is summarized, and abandonment is also manifested. No matter what fruit is obtained, or first of all, the aspects that are incompatible with it are completely abandoned, and the difference of the transformed state is manifested.
Tibetan
་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པ་རྒྱུན་གཅོད་པའི་རྣམ་པར་འདོར་ཞིང་སྤོང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ལམ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བའི་བསམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྒྱུའི་དུས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་ཟད་པ་དང་འབྲས་བུའི་དུས་ན་ཡོན་ཏན་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོར་མི་ཟད་པ་བརྒྱ་བཅུ་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི་། དྲི་བ་ཀུན་ལུང་སྟོན་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་ན་ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའི་དངོས་པོ་བཅུ་བཞི་པོ་གང་དག་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དེ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དོན་དང་མི་ལྡན་པ་ཡོངས་སུ་འདྲི་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་འདྲི་ཞེ་ན་དེ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་དང་ཀུན་བྱང་ལ་སེམས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བཞི་པ་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་བཞག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ན་དེར་མི་འགྱུར་བ་ནི། མི་གནས་པའི་ལམ་ཐོབ་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུན་ལ་འཇུག་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་སྒོམ་སྤངས་དྲུག་པ་སྤངས་ཀྱང་ཕྱིར་འོང་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བསམ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ཚད་མེད་པ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགུ་པ་སྤངས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། བསམ་གཏན་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བས་གནས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་འབྱོར་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ལྔ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ས་བཅུ་རྣམས་སུ་སྒོམ་ལམ་ལ་གཙོ་ཆེར་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ལམ་སྒོམ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་མ་ཡིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཉོན་མོངས་པ་གཏན་མི་སྤོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀ་ཅིག་ཆར་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཅིག་ཆར་དུ་དགྲ་ཅོམ་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་ཏེ། རིམ་པ་ལྟར་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སློབ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། དེའི་ཉེས་པ་མི་སྐྱེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་སྨན་ཆེན་པོས་ནུས་པ་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སྔགས་དང་ཞེས་སོགས་སོ། ། དྲུག་པ་ལ་གཉིས་ལས། མདོར་བསྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་བྱ་ལ་ཞེས་སོགས་སོ།
Chinese
菩萨舍弃断绝行为的方式，而菩萨并非如此，因为他们的道路是先发愿将一切众生从痛苦中解脱出来。因此，在因地时被称为善根不尽，在果地时被称为功德不尽，如《无尽慧经》中所说的一百一十种不尽。第三，既然所有问题都应以教证来解答并断除疑惑，那么为何要分别安立十四种不应以教证解答的事物呢？因为那是如理不如实、不合义理的提问。为何要提问这些呢？因为他们已经放弃了对因果和一切智的思考。第四，声闻众获得见道时，被安立为入流，但菩萨众在进入无过失之道时，却并非如此，因为他们获得了不住之道，所以无法进入涅槃之流。即使断除了欲界的六种修所断，也不会成为一来果，因为他们为了利益众生，有意识地接受无量次在欲界轮回中投生。即使断除了第九品，也不会成为不还果，因为他们凭借禅定的安乐而住，并以自在的力量在欲界中投生。第五，菩萨众在现证诸真谛后，在十地中主要修习道，是为断除所知障的对治道，而非为断除烦恼障的对治道，因为他们是为了成就一切智而进入，而非为了涅槃而进入。但这并非意味着他们永远不会断除烦恼，因为他们在获得菩提时，会同时断除二障。因此，他们会同时摧毁敌人并成为如来，因为他们是次第断除二障的。即使他们在学道位时没有断除烦恼，也不会产生过患，因为般若波罗蜜多的大药已经使其力量衰退。例如咒语等等。第六，分为两部分，首先是总说，即菩萨对所知等等。
English
Bodhisattvas abandon and relinquish the way of severing habitual patterns, but bodhisattvas are not like that, because their path is to prioritize the thought of liberating all sentient beings from suffering. Therefore, it is called inexhaustible roots of virtue at the time of cause and inexhaustible qualities at the time of fruition, as the hundred and ten inexhaustibles are mentioned in the Sutra of Inexhaustible Wisdom. Third, since all questions should be answered with scriptural authority and doubts should be dispelled, why are the fourteen things that should not be answered with scriptural authority separately established? Because that is asking in a way that is not in accordance with reality and does not accord with meaning. Why ask these? Because they have abandoned thinking about cause and effect and omniscience. Fourth, when the Shravakas attain the path of seeing, they are established as stream-enterers, but when the Bodhisattvas enter the faultless path, they do not become that, because they have attained the non-abiding path, so entering the stream of Nirvana is not accomplished. Even if they abandon the sixth of the desires to be abandoned by cultivation, they will not become once-returners, because they consciously take immeasurable rebirths in the realm of desire for the sake of sentient beings. Even if they abandon the ninth, they will not become non-returners, because they abide in the bliss of the dhyanas and are born in the desire realm by the power of mastery over birth. Fifth, Bodhisattvas, after realizing the truths, mainly cultivate the path of cultivation on the ten bhumis, which is the antidote to the obscuration of knowledge, not the antidote to the obscuration of afflictions, because they have entered for the sake of omniscience, not for the sake of Nirvana. But this does not mean that they will never abandon afflictions, because when they attain Bodhi, they will simultaneously abandon both obscurations. Therefore, they will simultaneously destroy the enemy and become Tathagatas, because they abandon the two obscurations in sequence. Even if they have not abandoned afflictions in the stage of the path of learning, no faults will arise, because the great medicine of the Prajnaparamita has weakened its power. For example, mantras and so on. Sixth, divided into two parts, first is the general statement, which is that Bodhisattvas have knowledge and so on.