Tibetan
ར་ཡིན་ཞིང་རྣམ་ཐར་ལ་གཟུགས་ཅན་དང་། གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཐར་གཉིས་ལས། དང་པོ་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྣམ་ཐར་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལ་ལྟ་བའི་རྣམ་ཐར་ནི། དགོས་ཆེད་དམ་ངེས་ཚིག་སྤྲུལ་པ་དང་བསྒྱུར་བར་མི་ནུས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གནས་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་གང་རུང་ལ་བརྟེན་ནོ། །གཟུགས་ཅན་གྱི་དོན་ནི་ལྟ་བ་པོ་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་ལ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་མ་ཐོབ་པས་གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་མ་བྲལ་བའམ་ཐོབ་ན་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་བཞག་པས་ཀྱང་རུང་སྟེའོ། །དམིགས་པ་ནི་སྣང་བ་རང་བཞིན་པའི་གཟུགས་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ནི་ལྟ་བ་སྟེ་ཁ་དོག་མཛེས་པ་དང་མི་སྡུག་པ་སོགས་གང་སྤྲུལ་བར་འདོད་པར་མོས་པ་བྱེད་པའོ། །ངོ་བོ་ནི་ཡང་དག་པར་འབྱོར་ཞེས་སོགས་སོ། །གྲོགས་ནི་དེ་དག་དང་ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱིའི་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ལ་གཞན་རྣམས་སྔ་མ་དང་འདྲ་ཞིང་། གཟུགས་མེད་པའི་དོན་ནི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་སྟེ་ལྟ་བ་པོ་བདག་ལ་གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའམ་མ་ཐོབ་ཀྱང་གཟུགས་མེད་པ་མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་ཙམ་གྱི་འདུ་ཤེས་བཞག་པས་ཀྱང་རུང་སྟེའོ། ། མཛོད་དུ། འདི་གཉིས་འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཁ་དོག་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པ་མི་སྡུག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཞེས་ཟེར་ཏེ། རྣམ་པར་ཐར་བརྒྱད་དང་པོ་གཉིས། །མི་སྡུག་བསམ་གཏན་གཉིས་ན་ཡོད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་སྡུག་པའི་རྣམ་ཐར་ལ། གནས་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དངོས་བཞི་ལ་བརྟེན་ནོ། །དགོས་ཆེད་ནི་སྡུག་པའི་གཟུགས་སྤྲུལ་བ་ལ་རྩོལ་བ་དང་མི་སྡུག་པའི་གཟུགས་སྤྲུལ་བ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་ནི་རང་གིས་མོས་པར་བྱས་པའི་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་གཟུགས་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས། རྣམ་པ་སྡུག་མི་སྡུག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་དང་གཅིག་ལ་གཅིག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་འདུ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་མཐར་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པའི་འདུ་ཤེས་ཐོབ་ནས་ཐམས་ཅད་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་མོས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་འདུ་ཤེས་ནི། སྡུག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་མི་སྡུག་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྡུག་པའི་བློ་འབྱུང་གི་མ་ལྟོས་པར་མ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་པོར་མཐོང་ན་སྡུག་མི་སྡུག་གི་བློ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འབྲེལ
Chinese
而且解脱有有色和无色两种解脱。首先，有色解脱有三种，第一种是观看有色的解脱：目的是为了从不能变化和转变的障碍中解脱出来，所依处是任何一种禅定的实物。有色的意义是，观看者瑜伽士自己没有获得无色之心，所以没有脱离对色的执着，或者即使获得了，也可以安住于对色的觉知。所缘是显现自性的色，行相是观看，即对想要变化的颜色，如美丽和丑陋等，生起信解。体性是“如实获得”等等。助伴是“与它们”等等。第二种是以无色来认知，观看外在的色，其他方面与前者相同。无色的意义是，获得无色之心，观看者自己脱离了对色的执着，或者即使没有获得，也可以安住于仅是无色四蕴的觉知。在《俱舍论》中说：这两种是依次对欲界和初禅的颜色产生贪执的对治，依靠初禅和二禅的心，其行相是不悦意的自性。如云：“八解脱之前二，不净二禅中有。”第三种是美的解脱，所依处是第四禅的实物。目的是为了从努力变化美的形象和不努力变化丑的形象，而产生不一致的烦恼的障碍中解脱出来。所缘是缘自己所信解的美和丑的形象。行相是依靠美与丑相互依存和一者与另一者相连的觉知，最终获得一切都是同一味道的觉知，从而信解一切都是美的形象。其中，相互依存的觉知是：依靠美而产生丑的念头，依靠丑而产生美的念头，如果不是相互依靠，就不会产生，因为如果平等看待，就不会产生美与丑的念头。相互关联。
English
Moreover, liberation has two types: liberation with form and liberation without form. First, there are three types of liberation with form, the first being the liberation of viewing forms: The purpose is to be liberated from the obscurations that cannot be transformed or changed. The basis is to rely on any actual object of meditative concentration. The meaning of 'with form' is that the viewing yogi has not attained the formless mind, so they have not separated from the perception of form, or even if they have attained it, it is acceptable to abide in the awareness of form. The object is the forms that are the nature of appearance, and the aspect is viewing, that is, generating faith in whatever color one wishes to transform into, such as beauty or ugliness. The essence is 'truly attained,' and so on. The companions are 'with them,' and so on. The second is to perceive formlessness and view external forms, with other aspects being the same as the previous one. The meaning of 'without form' is that having attained the formless mind, the viewer is separated from the perception of form, or even if they have not attained it, it is acceptable to abide in the awareness of just the four formless aggregates. In the Treasury of Knowledge, it says: These two are the antidotes to attachment to colors in the desire realm and the first dhyana, respectively, relying on the minds of the first and second dhyanas, their aspect being of an unpleasant nature. As it is said: 'The first two of the eight liberations are in the two impure dhyanas.' The third is the liberation of beauty, the basis of which is the actual object of the fourth dhyana. The purpose is to be liberated from the obscurations of conflicting afflictions that arise from striving to transform beautiful forms and not striving to transform ugly forms. The object is to focus on the beautiful and ugly forms that one has faith in. The aspect is to rely on the awareness of beauty and ugliness being interdependent and one being connected to the other, ultimately attaining the awareness that everything is of one taste, thereby having faith that everything is of a beautiful form. Among these, the interdependent awareness is: relying on beauty to generate the thought of ugliness, and relying on ugliness to generate the thought of beauty. If they are not interdependent, they will not arise, because if they are seen as equal, the thought of beauty and ugliness will not arise. Interconnected.
Tibetan
་བའི་འདུ་ཤེས་ནི། དེའི་ཕྱིར་སྡུག་པ་ལ་ཡང་མི་སྡུག་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་ལ་ཡང་སྡུག་པ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ཞིང་སྡུག་པར་གྲགས་པ་ཡང་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཏེ། སྐྲ་སོགས་མི་གཙང་བའི་རྫས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་བསྲེས་ཏེ་སྡུག་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པར་མོས་པར་བྱེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྣམ་ཐར་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེ་ན། རྣལ་འབྱོར་པས་སྔར་འདོད་པའི་གཟུགས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེས་དེ་དག་ལ་མོས་པའི་དབང་མ་ཐོབ་པས་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དང་ཡང་དུ་མོས་པར་བྱེད་དོ། །ལྷག་མ་རྣམས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྣམ་ཐར་ལ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་ཐར་པ་ཟག་མེད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དག་པ་བ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཅེས་པའི་མིང་ཐོབ་ཏེ། དེའི་རོ་མྱང་བ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སར། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ལ་ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་མོས་པར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ལ་དེ་ཉིད་ལ་མོས་པར་བྱེད་པའོ། །ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཐོབ་ལ་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མོས་པར་བྱེད་པའོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནི་གཞན་ལ་མོས་པར་མི་བྱེད་ཏེ་ཇི་སྲིད་དུ་ཟད་པར་གྱི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བ་དེ་སྲིད་དུ་མོས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའི་རྣམ་ཐར་ལ་དགོས་ཆེད་ནི་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་ལས་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ནི་སྲིད་རྩེའི་རྣམ་ཐར་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཟུགས་མེད་ཞི་བའི་རྣམ་ཐར་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ནས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་བརྟན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དང་བརྟན་པ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་འགོག་པ་སྟེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །འཕགས་པ་རྣམས་འདི་བརྒྱད་ཀྱི་གནས་པས་ན་འདི་རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་གནས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་འཕགས་པ་དག་གིས་ནི་གནས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ལན་མང་དུ་གནས་ཏེ་གསུམ་པ་དང་བརྒྱད་པས་སོ། །དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་ཐར་ལ་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་ཐར་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི
Chinese
的观念是。因此，对于不悦意的也有悦意的，对于悦意的也有不悦意的相随，被称为悦意的也仅仅是假立而已。因为是头发等三十六种不净物的自性。这样一来，一切色法互相混合，应当信解为悦意本身就是一味。为何要入于有色之解脱呢？因为瑜伽士先前对于所贪著的色法即使已经离贪，但仍然没有获得对它们的信解自在，为了获得它，所以要再三地信解。其余的都和前面一样。第二，对于无色之解脱，如虚空无边处等四者，凡是与无漏解脱相顺应的清净者，就获得名为解脱之名，因为从品尝它的滋味中能够解脱。在瑜伽行者的处所，虚空无边处之解脱是这样的：对于它已经离贪，并且信解虚空本身。识无边处之解脱也与此相同，对于它已经离贪，并且信解它本身。无所有处之解脱是获得无所有处，并且信解识无边处。有顶之解脱是不信解其他的，而是要信解到灭尽的观念生起为止。如是说。对于灭尽想受之解脱，其必要是为了从想和受的灭尽之障碍中解脱出来。其体性是依靠有顶之解脱，从无色寂静之解脱中完全超脱，从而灭尽心和心所这些不稳定的，以及那些稳定的中的一部分，如先前所说的那样。圣者们安住于这八者，因此称这些为圣者安住的八解脱。其中，圣者们以两种安住多次安住，即第三和第八。它们依次是由于完全断除了有色和无色解脱的障碍，所以是解脱中的殊胜者。
English
The concept of is. Therefore, there is also the unpleasant in the pleasant, and the pleasant follows the unpleasant, and what is called pleasant is merely a designation. Because it is the nature of thirty-six impure substances such as hair. In this way, all forms are mixed together, and it should be believed that pleasantness itself is of one taste. Why enter into the liberation of form? Because even if the yogi has already become detached from the form he previously craved, he still has not obtained the freedom to believe in them, so in order to obtain it, he must believe in it again and again. The rest are the same as before. Secondly, for the formless liberation, the four such as the sphere of infinite space, etc., are those who are pure and in accordance with the uncontaminated liberation, and they obtain the name of liberation, because they can be liberated from tasting its taste. In the place of the yogi practitioner, the liberation of the sphere of infinite space is like this: he is detached from it and believes in space itself. The liberation of the sphere of infinite consciousness is also the same as this, he is detached from it and believes in it itself. The liberation of the sphere of nothingness is to obtain the sphere of nothingness and believe in the sphere of infinite consciousness. The liberation of the peak of existence is not to believe in others, but to believe until the concept of exhaustion arises. It is said. For the liberation of the cessation of perception and feeling, the necessity is to be liberated from the obstacles of the cessation of thought and feeling. Its nature is to rely on the liberation of the peak of existence, completely transcend the liberation of formless tranquility, thereby extinguishing the unstable minds and mental factors, and some of those stable ones, as previously stated. Because the noble ones dwell in these eight, these are called the eight liberations of the noble ones' dwelling. Among them, the noble ones dwell many times in two dwellings, namely the third and the eighth. They are in order because they have completely eliminated the obstacles to the liberation of form and formlessness, so they are the most excellent of liberations.