Tibetan
དོད་ཁམས་སུ་སྐྱེ་སྟེ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་ན་དེའི་ཉན་ཐོས་དང་དེ་མེད་ན་རང་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ།། །། གཉིས་པ་ཐོབ་བྱ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་གསུམ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་དངོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། རྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་མིང་གི་དབྱེ་བ་དང་། སོ་སའི་ངོ་བོ་དང་། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཅུ་སྟེ་ཆོས་མངོན་པར་ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བདུན་ནི་ངོ་བོའི་དབྱེ་བ་ལ་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བའོ། ། གཉིས་པ་ལ་ཆོས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཚོགས་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མོས་དད་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་སྟེ། མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་མངོན་རྟོགས་ནི་སྦྱོར་ལམ་དུ་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་གིས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ་བདེན་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་ཚོགས་ལམ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དྲོད་དང་འབྲིང་རྩེ་མོ་དང་ཆེན་པོ་བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་རྣམས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་མངོན་རྟོགས་ནི་མཐོང་ལམ་སྟེ་བདེན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་བདེན་པ་རྣམས་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཤེས་པ་ཐོབ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དེའི་ས་བོན་གསོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་ལ་མངོན་རྟོགས་ནི་མཐོང་ལམ་གྱི་གོང་གི་འཇིག་རྟེན་པའམ་འདས་པ་ཡང་རུང་སྟེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་དོ། །དཀོན་མཆོག་མངོན་རྟོགས་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་འོག་ཏུ་ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེའི་ཆོས་འདུལ་བ་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པའོ། །དེའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ནི་ལེགས་པར་ཞུགས་པའོ། །ཞེས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤེས་ནས་དད་པའོ། ཀུན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་མངོན་རྟོགས་ནི་སྡིག་པ་གཏན་ནས་མི་བྱ་བའི་སྡོམ་པ་འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཐོབ་པས་འཕགས་པ་སློབ་པ་འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་སོགས་སོ། །འདི་མཐོང་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་
Chinese
如果出生在边地，成佛，则成为他的声闻，如果没有成佛，则成为独觉。 第二，所要获得的现观的分类有三种：现观本身的自性，所依的功德的差别，以及这些的差别之解说。第一种又分名称的差别，各自的体性，以及大小乘的现观的差别三种。第一种是，现观有十种，即法现观等等。其中前七种是体性的差别，后三种是相的差别。 第二，法现观是在资粮道时，对于以真谛为主的经部等的法，获得极大的信解，因为是缘于名、句、字的集合。义现观是在加行道时，对于以真谛为主的法，以世间的修所生，如理作意，即对于真谛无常等的法，必定生起信心的忍位，相对于资粮道来说是极大的。其中，如理作意大的小者是暖位，中者是顶位，大者是忍位和世第一法。唯此现观是见道，因为是现量证悟真谛的缘故。在那里，获得将真谛如此这般安立的世俗的智慧，为了以出世间的智慧力来滋养其种子。不是现行，因为心的十六刹那相续不断，没有世间心的机会的缘故。随现观是见道之前的世间或出世间都可以，是所有的修道。 圣宝现观是在见到真谛之后，感叹世尊是圆满正等觉，他的法和律是善说的，他的声闻僧伽是善入的，以证悟法性的力量而知晓后生起信心。 永不现行现观是获得永远不做罪恶的律仪，以圣者喜悦的戒律所摄持，圣者有学如此思念等等。这是见道的阶段。
English
If one is born in a border region and becomes a Buddha, they become a Shravaka; if they do not become a Buddha, they become a Pratyekabuddha. Secondly, the classification of what is to be attained, the Abhisamaya (Realization), is threefold: the nature of the Abhisamaya itself, the distinctions of the qualities it relies on, and the explanation of the differences between them. The first is further divided into three: the differences in names, their respective essences, and the differences in the Abhisamayas of the Greater and Lesser Vehicles. The first is that there are ten Abhisamayas, namely Dharma Abhisamaya, etc. Among these, the first seven are distinctions of essence, and the last three are distinctions of aspect. Secondly, Dharma Abhisamaya is when, in the stage of the Accumulation Path, one gains great faith and understanding in the Dharma, such as the Sutras, which are based on the Truths, because it focuses on the collection of names, sentences, and letters. Artha Abhisamaya is when, in the Application Path, one properly directs the mind through worldly meditation-born wisdom on the Dharma, which is based on the Truths. It is the Kshanti (Patience) stage, where one definitely contemplates on the impermanence of the Truths, and it is great in relation to the Accumulation Path. Among these, the smaller of the great proper mental activities is the Heat stage, the intermediate is the Peak stage, and the great are the Patience and Supreme Dharma stages. That very Abhisamaya is the Seeing Path, because it is the direct realization of the Suchness of the Truths. There, one obtains the conventional wisdom that establishes the Truths as being such and such, in order to nourish their seeds with the power of transcendental wisdom. It is not manifest, because the sixteen moments of the mind are continuous, and there is no opportunity for a worldly mind. Anu-Abhisamaya (Subsequent Realization) can be either worldly or transcendental before the Seeing Path; it is all the Paths of Cultivation. Ratna Abhisamaya (Jewel Realization) is after seeing the Truths, exclaiming that the Bhagavan is a Fully Enlightened Buddha, that his Dharma and Vinaya are well-spoken, and that his Sangha of Shravakas has entered well, gaining faith after knowing through the power of realizing the nature of Dharma. Sarvada Anutpada Abhisamaya (Always Non-Arising Realization) is the attainment of vows to never commit evil, gathered by the morality that pleases the Noble Ones, with the Noble Ones in training thinking thus, etc. This is the stage of the Seeing Path.
Tibetan
ན་ཐོབ་ཅིང་དེའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །མཐར་ཐུག་པའི་མངོན་རྟོགས་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མངོན་རྟོགས་བདུན་པོ་དེ་དག་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་རྟེན་ནས་ཐོབ་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་དམ་ཅི་རིགས་པར་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཐོབ་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་མངོན་རྟོགས་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་རྟོགས་ནི་ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་མངོན་རྟོགས་བདུན་པོ་དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་བཟོད་པ་ནི་དེ་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་དུ། བརྩེ་ལྡན་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར། །ཐབས་རྣམས་ལ་ནི་མངོན་སྦྱོར་མཛད། །ཐབས་བྱུང་དེ་རྒྱུ་ལྐོག་གྱུར་པ། །དེ་འཆད་པ་ནི་དཀའ་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་དག་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བས་ཐེག་པ་ཆུང་ངུས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་ལ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་མངོན་རྟོགས་ནི་ཡང་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་རྟོག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཙམ་སྨོས་པ་ནི་དེར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དང་ས་གོང་མའི་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ།། །། གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཁྱད་པར་སྤྱིར་བསྟན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་རྟོགས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་ལ་མི་དམིགས་པ་དང་། དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་བརྟེན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སྲིད་པ་ཙམ་དུ་ཚོགས་སོག་པ་དང་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གྲངས་མེད་པར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཙམ་དང་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཁས་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རང་དོན་ཙམ་བྱེད་འདོད་པ་དང་བདག་གཞན་མཉམ་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ནི་དམན་པའི་ས་བདུན་ཙམ་དང་ས་བཅུས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཞི་བ་ཙམ་དུ་ལྟུང་བ་དང་མི་གན
Chinese
其次获得并且随之现证。究竟的现证已经讲完。这七种现证，声闻们依靠他人的声音而获得，因此称为声闻的现证。那些全部或者尽可能地不依靠他人的声音而获得，因此称为独觉的现证。菩萨的现证，因为善于调伏声闻、独觉种姓者的方法，对于那七种现证，以如实修证的忍，就是如实地了解它们。如《释量论》中说： “慈悲为摧毁痛苦，于诸方便作现行，方便生因隐蔽故，说彼甚为艰难。” 就像这样。不是要现证它们，因为观察有情，决定不会以小乘而生起。那是应该了解的现证，而应该现证的现证，又是在极喜地，菩萨进入无漏的过失，现量证悟法界无边无中，法无我，称为菩萨的现证。仅仅说极喜地，是因为在那里现量证悟法界，并且与上地之证悟没有差别。因为法性没有分别，并且一切智慧也同样是法界的行境。第三（科判）分二，第一，总的显示差别，声闻和菩萨的现证有什么差别呢？应该说，对于它，所缘的差别是不缘非常广大的藏经，以及所缘的缘故。亲近的差别是仅仅在有生之年积累资粮，以及在无数大劫中积累福德和智慧资粮的缘故。证悟的差别是仅仅证悟人无我，以及证悟二无我的缘故。承诺的差别是仅仅想要成办自利，以及承诺自他平等的缘故。决定的出离的差别是仅仅以低劣的七地，以及以十地决定出离的缘故。完全执持的差别是仅仅堕入寂灭，以及不住
English
Secondly, it is attained and then manifestly realized. The ultimate realization has been explained. These seven realizations are called the realizations of the Hearers because they are attained by the Hearers relying on the voice of others. Those that are attained entirely or as much as possible without relying on the voice of others are called the realizations of the Solitary Realizers. The realization of the Bodhisattva is that, because he is skilled in the methods of taming those of the Hearer and Solitary Realizer lineages, with respect to those seven realizations, the patience of truly accomplishing them is to know them as they are. As it says in the Pramāṇavārttika: "Out of compassion, to destroy suffering, He manifests in various methods, Because the cause of the methods is hidden, It is very difficult to explain them." Like that. It is not to manifest them, because observing sentient beings, it is certain that they will not arise from the Lesser Vehicle. That is the realization to be understood, and the realization to be manifested is again, on the Very Joyful Ground, the Bodhisattva enters into the faultless, uncontaminated state, and directly realizes the Dharma Realm without beginning, end, or middle, the selflessness of phenomena, which is called the realization of the Bodhisattva. Merely mentioning the Very Joyful Ground is because there the Dharma Realm is directly realized, and there is no difference from the realization of the higher grounds. Because there is no distinction in Suchness, and all wisdoms are also similar in that they have the Dharma Realm as their object. The third (section) has two parts. First, the general presentation of the distinctions: What are the distinctions between the realizations of the Hearers and the Bodhisattvas? It should be said that, with respect to that, the distinction of the object is that they do not focus on the extremely vast canon, and because of the object. The distinction of relying closely is because they accumulate merit only for the duration of existence, and because they accumulate the accumulations of merit and wisdom for countless great eons. The distinction of fully realizing is because they only realize the selflessness of persons, and because they realize both selflessnesses. The distinction of promising is because they only want to accomplish their own benefit, and because they promise to equalize self and others. The distinction of definitely emerging is because they only emerge with the inferior seven grounds, and because they definitely emerge with the ten grounds. The distinction of completely holding is because they only fall into peace, and do not abide