Tibetan
་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་ཡིན་ལ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །འདོད་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པ་ནི། མཐུའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི་གཟུགས་མེད་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་གནས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་བསམ་གཏན་དེ་ལས་མ་ཉམས་པས་དེའི་བདེ་བས་གནས་ཤིང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོད་གཟུགས་སུ་སྐྱེ་བའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ནི་འབྱུང་བ་མེད་པ་སྟེ་དབུ་མ་རྩ་བར། རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་མ་བྱུང་ཞིང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་ཟད་པ་ན། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྟེན་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་རྟགས་ཤིང་གཞན་ལ་སྟོན་པའམ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་གཤེགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཤེགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཅན་ནི་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ནས་བདུད་ལས་རྒྱལ་བའི་བར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་བར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡང་འདོད་ཁམས་སུ་སྟོན་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མར། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་གཟིགས་ནས་ནི། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་པར། །སྤྲུལ་པའི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །དགའ་ལྡན་གནས་ནས་འཕོ་བ་དང་། །ལྷུམས་སུ་འཇུག་དང་བལྟམས་པ་དང་། །བཟོ་ཡི་གནས་ལ་མཁས་པ་དང་། །བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱིས་རོལ་བ་དང་། །ངེས་འབྱུང་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གཤེགས་པ་དང་། །བདུད་སྡེ་འཇོམས་དང་རྫོགས་པར་ནི། །བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར། །མྱ་ངན་འདས་པར་གཤེགས་མཛད་རྣམས། །ཡོངས་སུ་མ་དག་ཞིང་རྣམས་སུ། །སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་གནས་པར་སྟོན། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སྟོན་པ་འདིའི་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་སོགས་ནི་རྒྱ་ཆེ་རོལ་པ་སོགས་སུ་བལྟའོ།། །། སྡེ་ཚན་བདུན་པ་སྤྱད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལ་ལྔ་ལས། དང་པོ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་སྦྱོར་ལམ་ལ་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་སོགས་སྔར་བཤད་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཉིད་ལ་མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་པར་རིགས་ལ་གནས་པ་ཐོག་མར་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་བཏབ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ལ་མ་ཞུགས་ཀྱི་བར་ཞེས་ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་ལ་འཆད་པ་ནི། གཞུང་དུ་བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་སོགས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཏེ། ཚོགས་ལམ་ནི་དད་པའི་ས་ཡིན་པས་ཆོས་ལ་ངེས་རྟོག་གི་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལྷག་པའི་བསམ་པས་སྤྱོད་པ་ཅན་ནི། ས་བཅུ་རྣམས་སུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པས་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞེ་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་བླ་མར། ས་བཞིན་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་སྨན་རྣམས་མ་ལུས་པའི། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་གཞིར་གྱུར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པའོ། །ཞེས་དང་། དབུ་མ་འཇུག་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནར་ཆར་ཕྱེ་བ་ནི་སའི་མིང་ཐོབ་སྟེ་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་རྗེས་ཐོབ་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ངེས་པ་མི་འདྲ་བ་འདྲེན་པའི་ཁྱད་པར་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་གྲངས་དང་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་བཅུར་རྣམ་པར་འཇོག་སྟེ། འདི་དག་གི་སྤྲོས་པ་རྒྱས་པ་ནི་གཞུང་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་མཚན་མ་དང་བཅས་པས་སྤྱོད་པ་ཅན་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་སོགས་དྲུག་ལ་གནས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཏུ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་མཚན་མ་དག་དང་འདྲེ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དུ། བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་ཉེ་བ་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་སྒྲུབ་མཐོང་བ་ལ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་རབ་དགའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །དྲི་མ་མེད་པ་ནི། འཆལ་ཚུལ་རྩོམ་པའི་དྲི་བྲལ་ཕྱིར། །དྲི་མ་མེད་པའི་ས་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །འོད་བྱེད་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ནི། །བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་བྱེད་པ། །ཅེས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་ཚད་མེད་པ་ཚོལ་ཞིང་གཞན་ལ་ཡང་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་འཕྲོ་བ་ཅན་ནི། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཆོས། །རབ་ཏུ་བསྲེག་བྱེད་འོད་ལྟ་བུའོ། །དེ་དང་ལྡན་ཕྱིར་ས་དེ་ནི། །གཉིས་པོ་བསྲེག་བྱེད་འོད་འཕྲོ་ཅན། །ཅེས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དེས་ཉོན་སྒྲིབ་སྲེག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱང་དཀའ་བ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམ་ཡོངས་སྨིན་བྱེད་ཅིང་། །རང་གི་སེམས་ཀྱང་བསྲུང་བའི་ཕྱིར། །བློ་
Chinese
是无漏之道，而串习则是烦恼，其他的容易理解。关于欲界和色界的所依特别解释如下：获得神通殊胜的菩萨是在欲界和色界中行持，而不是在无色界中，因为那不是使众生完全成熟之处。因此，对于完全断除了生于无色界的禅定者来说，由于没有从那个禅定中退失，所以安住于那个禅定的安乐中，并且为了使众生完全成熟而生于欲界和色界。独觉是不出现的，如《中观根本慧论》中说：“诸佛未出现，声闻亦已尽，独觉之智慧，无依而生起。”如是所说。或者指示他人真如性。过去的诸佛如是逝去，如是行持，是为如来，身语意之秘密不可思议者，从兜率天处到战胜魔军之间是菩萨的行持，从现证菩提到般涅槃之间是圆满佛陀的行持，也在欲界中示现，如《宝性论》中说：“大悲知世间，观视一切世间已，不离法身，以种种化身之自性，从兜率天处降生，入胎和诞生，精通工巧之业，与妃嫔眷属嬉戏，出离和苦行，前往菩提树，降伏魔军和圆满菩提，转法轮，示现入般涅槃，在未清净的刹土中，示现存在于轮回中。”如是所说。这位导师的十二行谊等，可在《广大游舞经》等中查阅。第七部分，以行持而善加区分，分为五类。第一，以信行之菩萨，即在信行地之加行道上，具有对法 निश्चितम्（藏文：ངེས་པར་，梵文天城体：निश्चितम्，梵文罗马拟音：niścitam，汉语字面意思：决定）生起信心的下品忍等，如前所说，因为远离了出世间的智慧，所以是以信行于法性。注释中说，安住于种姓者最初发愿。
English
It is the path without outflows, and familiarization is affliction, the others are easy to understand. Regarding the basis of the desire and form realms, it is specifically explained as follows: Bodhisattvas who have attained special powers practice in the desire and form realms, but not in the formless realm, because that is not a place for fully maturing sentient beings. Therefore, for those who have completely abandoned birth in the formless realm and possess meditative concentration, since they do not decline from that meditative concentration, they abide in the bliss of that meditative concentration, and in order to fully mature sentient beings, they are born in the desire and form realms. Solitary Buddhas do not arise, as it is said in the Root Wisdom Treatise: "When the Buddhas have not appeared, and the Hearers have also ceased, the wisdom of the Solitary Buddha arises without reliance." As it is said. Or indicating Suchness to others. The Buddhas of the past departed in that way, acting in that way, are called Tathagatas, whose secrets of body, speech, and mind are inconceivable. From the realm of Tushita to the victory over the Maras is the conduct of a Bodhisattva, and from the complete enlightenment to the passing into Nirvana is the conduct of a complete Buddha, which is also shown in the desire realm, as it is said in the Uttaratantra: "With great compassion, knowing the world, having beheld all the world, without moving from the Dharmakaya, with various natures of emanation, from the realm of Tushita, descending, entering the womb and being born, being skilled in craftsmanship, enjoying the company of consorts, renunciation and practicing austerities, going to the Bodhi tree, destroying the Maras and complete enlightenment, turning the wheel of Dharma, showing the passing into Nirvana, in impure realms, showing existence in samsara as long as it lasts." As it is said. The twelve deeds of this teacher and so on can be found in the Extensive Play and so on. The seventh section, well distinguished by practice, has five parts. The first, the Bodhisattva who practices by faith, is on the path of joining the ground of faith, possessing the lesser forbearance of definitely thinking about the Dharma निश्चितम् (Tibetan: ངེས་པར་, Sanskrit Devanagari: निश्चितम्, Sanskrit Romanization: niścitam, Chinese literal meaning: definite) and so on, as previously explained, because they are separated from the wisdom that transcends the world, so they practice by faith in the nature of Dharma. The commentary says that those who abide in the lineage initially make aspirations.
Chinese
从发起胜解行到未进入极喜地之间，对于资粮道和加行道二者的解释是，与经中所说的“小忍”等相违背，因为资粮道是信心的地，所以不具备对法的决定性认识的忍。第二，以增上意乐而行持者，是指十地中获得超世间智慧，因此意乐完全清净。菩萨地是什么呢？是指被大悲所摄持的无分别智慧，因为它是所有白色功德的依处。《宝性论》中说：“如地般白色之法药，一切诸相之根本，即是佛陀之体性。”又如《入中论》中说，菩萨的智慧完全被慈悲等所摄持，因此才获得地的名称，成为功德的依处。智慧本身在后得位中，由于引导对法界的不同确定方式的差别，以及功德的数量和出生的差别等细节，才分为极喜地等十地。这些详细的解释应该在其他论典中了解。第三，以有相而行持者，是指安住于极喜地等六地，因为在这些地中，即使不希望，也会与相混合。其中，极喜地在《庄严经论》中说：“于菩提近及，见众生义成，生极喜悦故，是故名极喜。”如是。离垢地是：“离毁戒之垢故，名离垢之地。”如是。发光地是：“大法光明者，能作之故名，发光。”也就是说，以三摩地的力量寻得无量法，并且也向他人展示。发光地是：“如是菩提分顺法，能焚烧，如光。具彼之故，彼地是，焚烧二者，发光者。”也就是说，以智慧焚烧烦恼障。难胜地是：“能令有情皆成熟，亦能守护自心故，智
English
The explanation of the two paths of accumulation and preparation, from the generation of superior intention to not entering the Joyful Ground, contradicts the statement in the scriptures that there is "small patience," because the path of accumulation is the ground of faith, so it does not possess the patience of definitive understanding of the Dharma. Second, those who act with superior intention are those who have attained transcendental wisdom in the ten grounds, and therefore their intention is completely pure. What is the Bodhisattva Ground? It refers to the non-conceptual wisdom that is embraced by great compassion, because it is the basis of all white qualities. As it says in the Uttaratantra, "Like the earth, the medicine of white Dharma, the basis of all aspects, is the nature of the Buddha." Also, as it says in the Madhyamakavatara, the wisdom of the Bodhisattva is completely embraced by compassion and so on, and therefore it obtains the name of ground, becoming the basis of qualities. The wisdom itself, in the post-attainment state, is divided into the ten grounds such as the Joyful Ground, due to the difference in guiding different certainties about the Dharmadhatu, and the details such as the number of qualities and the difference in births. These detailed explanations should be understood in other treatises. Third, those who act with signs are those who abide in the six grounds such as the Joyful Ground, because in these grounds, even if they do not wish to, they will be mixed with signs. Among them, the Joyful Ground is described in the Ornament of the Sutras as: "Being close to enlightenment and seeing the accomplishment of the meaning of beings, joy arises, therefore it is called Joyful." Thus. The Stainless Ground is: "Because it is free from the stain of breaking vows, it is called the Stainless Ground." Thus. The Luminous Ground is: "The great light of Dharma, because it can act, it is called Luminous." That is to say, with the power of Samadhi, one seeks immeasurable Dharma and also shows it to others. The Radiant Ground is: "Thus, the Dharma that accords with the aspects of enlightenment, can burn, like light. Because it possesses that, that ground is, the one that burns both, the Radiant One." That is to say, with wisdom, one burns the afflictive obscurations. The Difficult to Conquer Ground is: "It can ripen all sentient beings, and also protect one's own mind, wisdom.