Tibetan
ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱང་དཀའ་བ། །དེ་ཕྱིར་སྦྱང་དཀའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཅེས་པས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་ཡང་དེའི་ལོག་སྒྲུབ་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་དེ་གཞན་གྱིས་བྱ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྟེན་ནས། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་འདི་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ས་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་ཏེ་སྲིད་ཞི་ལ་མི་གནས་པར་དེ་དག་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བཞི་པ་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ས་བདུན་པ་སྟེ། དེར་ནི་སྒྲིམས་ནས་ཇི་སྲིད་འདོད་པར་མཚན་མ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིང་དུ་སོང་བ་ནི། བགྲོད་གཅིག་ལམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། །རིང་དུ་སོང་བའི་སར་འདོད་དོ། །ཅེས་ཏེ། གཅིག་ཏུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་མི་གཡོ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ལྔ་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་དག་པའི་ས་གསུམ་ཏེ། དེར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གཡོ་བ་ནི། འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་མི་གཡོའི་ཕྱིར། །མི་གཡོ་བའི་སར་འདོད་དོ། །ཅེས་ཏེ་གཅིག་ཏུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྩོལ་བ་དང་མཚན་མེད་ལ་རྩོལ་བའི་འདུ་ཤེས་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ནི། སོ་སོ་ཡང་དག་རིགས་བློ་བཟང་། །ས་དེ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཡིན། །ཅེས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ནི། སྤྲིན་བཞིན་གཉིས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཆོས། །ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན། །ཞེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱིས་ཐོབ་པའི་ཆོས་རྟེན་ལ་ཡོད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་དཔྱད་པ་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་གཉིས་སྟེ་རིམ་གྱིས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྒོམ་སྤངས་རྣམས་ས་དང་རྣམ་པས་རིམ་གྱིས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཆར་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དུས་གཅིག་ཆར་སྤོང་བ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པས་ཅེས་པ་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་སྒོམ་སྤངས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་རྣམས་ཅིག་ཅར་སྤོང་བ་ནས་ཆུང་ངུའི་བར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྤོང་ན། འདིས་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་དུ་བསྡུས་ནས་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་པ་བདག་མེད་ཅེས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་ཀྱི་རིམ་གྱིས་ས་ལྟར་གོང་འོག་ལ་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ལྟ་བའམ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སོགས་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་སྒོམ་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཞུང་ནི་སོར་མོའི་རྩེ་མོའི་མདོ་ལས། གཟུགས་གང་ཡིན་པ་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་ཞེས་པ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཅེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ནས་རྒྱང་རིང་བ་དང་ཐག་ཉེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་དེ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་ཆ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་དོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཅེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ནས་རྒྱང་རིང་བ་དང་ཐག་ཉེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་དེ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་ཆ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་དོ། །གཅིག་ཏུ་ཟླུམ་པོ་གཅིག་ཏུ་སྡོམ་མོ་ཕུང་པོ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་དོ་ཆ་གཅིག་དུ་བྱས་ཤིང་ཕུང་པོ་གཅིག་གི་བར་དུ་བྱས་ནས་འདི་ལྟར་ཡང་དག་པར་སློབ་ཏེ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཅེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ན་ཐོག་མར་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུའོ། །ས་གང་ལ་བརྟེན་ན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འདིས་ཁམས་གསུམ་ཀའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་གཞི་རྣམས་ནི་འོག་སའི་གཉེན་པོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་ངོ་བོ་གང་ན་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་རང་ས་དང་གོང་སའི་གཉེན་པོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་གདགས་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་གྱི་མཐོང་སྤངས་དང་སྒོམ་སྤངས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཅིག་ཆར་བ་འདི་ལ་དེ་གཉིས་བཞག་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བར་མ་གཉིས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བ་ན་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་བག་ལ་ཉལ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ལྷག་མ་མེད་པར་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མདོ་ལས། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འོག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་གཅིག་ཆར་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འོག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་འཇོག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཙམ་དུ་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅེ་ན། ཕལ་ཆེར་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཚེ་དེ་ཉིད་དམ་འཆི་བའི་སྲིད་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཀུན་ཤེས་པ་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་མི་བྱེད་ན་ཡང་མྱུར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་དང་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ལྷག་མ་ལུས་པའི་དབང་གིས་ཕྱི་མ་ལ་འ
Chinese
由于具足者难以调伏，因此称为难调伏。因为努力使众生成熟，但由于其邪行，自己的心完全被烦恼所染污，因此他人难以做到。现前者是：从般若波罗蜜多的所依处，轮回与涅槃，二者显现的缘故，称为现前地。即不住于有寂，因为这些显现的缘故。第四，行于无相是第七地，在那里，因为精勤而随所欲不生起相。久远去到是：因为与唯一道相连的缘故，认为是久远去到的地。即与唯一不退转的不动地相连的缘故。第五，行于无功用是清净的三地，在那里，因为获得从异熟所生的无分别智。不动是：因为二种作意的不动摇的缘故，认为是不动地。即远离唯一不退转的勤作和于无相勤作的二种作意的缘故。善慧是：各自如实善妙慧，此地是善慧。如是说。法云是：如云般二者遍布虚空法，因此是法云。即以禅定和陀罗尼的云遍布于所获得的法所依如虚空般的缘故。第三，观察入流，入流有两种，次第入流如前所说，因为三界的修断以地和方式次第断除的缘故。一时顿入是三界的修断烦恼一时顿断，如何以方式呢？即欲界色界的修断大中之大等一时顿断乃至小。为何如此断除呢？因为此将三界的色等蕴全部合一，观修此一切皆是无常、痛苦、空性、无我等等，不像次第地那样以上下寂猛的方式观察，或者分别观察三界的痛苦等等。
English
Because it is difficult for those who possess [afflictions] to be subdued, it is called 'difficult to subdue.' Because one strives to ripen sentient beings, but due to their wrong actions, one's own mind is completely defiled by afflictions, therefore it is difficult for others to do. The manifest one is: From the support of the Perfection of Wisdom, samsara and nirvana, because these two manifest, it is called the 'manifest ground.' That is, not abiding in existence or peace, because these manifest. Fourth, practicing without characteristics is the seventh ground, where, because of diligence, characteristics do not arise as desired. Going far away is: Because it is connected to the one path, it is considered the ground of 'going far away.' That is, because it is connected to the immovable ground of the one irreversible [path]. Fifth, practicing without effort is the three pure grounds, where, because one obtains non-conceptual wisdom arising from maturation. Immovable is: Because of the immovability of the two conceptions, it is considered the 'immovable ground.' That is, because it is free from the two conceptions of effort of the one irreversible [path] and effort towards the characteristic-less. Good intelligence is: Each individually has truly excellent intelligence, this ground is 'good intelligence.' Thus it is said. Dharma cloud is: Like clouds, the two pervade the Dharma of the sky, therefore it is the 'Dharma cloud.' That is, because the clouds of samadhi and dharani pervade the support of the Dharma that has been obtained, which is like the sky. Third, examining the stream-enterer, there are two types of stream-enterers: the gradual one is as previously explained, because the abandoned-by-meditation of the three realms are gradually abandoned by ground and manner. The one who definitely enters all at once is the abandonment of the afflictions to be abandoned by meditation of the three realms all at once. How is it by manner? That is, the greatest of the great of the abandoned-by-meditation of the desire and form realms are abandoned all at once, down to the smallest. Why are they abandoned in this way? Because this one gathers all the aggregates such as form of the three realms into one, and meditates on all of this as impermanent, suffering, empty, selfless, etc., unlike the gradual ground, where one observes in terms of calm and fierce above and below, or separately observes the suffering, etc., of the three realms.
Chinese
因为不分开来修习的缘故。这里经是《指端经》中说：无论是色什么，从“凡是色”到识，过去、未来和现在发生，从广说直到远和近，将那些全部集中起来，做成一个部分。现在发生，从广说直到远和近，将那些全部集中起来，做成一个部分。做成一个圆形，做成一个整体，做成一个蕴，做成一个部分，直到一个蕴，这样如实地教导，这全部是无常，这全部是痛苦等等，广说了。什么时候最初现证诸真谛，然后在那个之后。依靠什么地，依靠最初的无间道，因为这能舍弃三界的一切烦恼。正行等不是不能作为下地的对治。道的体性是什么，以真谛的法性为对境的出世间道，世间道是有寂静和粗大的相，所以不能作为自地和上地的对治。这可以安立在入流果和阿罗汉果两种上。次第地舍弃三界的一切见断和修断，因此彻底区分，并且可以同时安立在这一个上。不是安立在中间的两种果上，因为那些在见真谛时，以有余和无余的方式舍弃欲界的修断习气，因此彻底区分。《分别经》中说：在入流果之后安立阿罗汉，这是就同时决定生起而言的，否则在入流果之后安立阿罗汉是不合理的。多少能获得果，大多数在见法的时候，或者在临终的时候，获得一切智涅槃。如果不能，也由于迅速获得涅槃的愿力以及习气剩余的缘故，在来世
English
Because it is not practiced by separating them. Here, the scripture is from the Sutra of the Fingertip, which says: Whatever form it may be, from "whatever is form" to consciousness, past, future, and present occurrences, from extensive speech until far and near, all of those are gathered together and made into one part. Present occurrences, from extensive speech until far and near, all of those are gathered together and made into one part. Making it into a circle, making it into a whole, making it into an aggregate, making it into one part, until one aggregate, thus truly teaching, all of this is impermanent, all of this is suffering, and so on, it is extensively spoken. At what time are the truths first realized, and then after that? Relying on what ground, relying on the first immediate path, because this can abandon all the afflictions of the three realms. The actual practices, etc., are not because they cannot serve as antidotes to the lower grounds. What is the nature of the path? The supramundane path that takes the nature of truth as its object, the mundane path has the aspect of quiescence and coarseness, so it cannot serve as an antidote to its own ground and the higher grounds. This can be established on the two fruits of stream-enterer and arhat. Separating them thoroughly by abandoning all the seen and cultivated abandonments of the three realms in sequence, and it is possible to establish those two on this one simultaneously. It is not established on the two intermediate fruits, because those, when seeing the truth, thoroughly separate by abandoning the habitual tendencies of the desire realm's cultivated abandonments with remainder and without remainder. The Sutra of Distinctions says: Establishing the arhat after the stream-enterer is done in terms of the simultaneous determination of arising, otherwise it is unreasonable to establish the arhat after the stream-enterer. How much can one obtain the fruit? Mostly at the time of seeing the Dharma, or at the time of the dying existence, one obtains all-knowing nirvana. If not, also due to the power of the aspiration to quickly attain nirvana and the remaining habitual tendencies, in the next life