Tibetan
དང་ལྡན་ཞིང་སེམས་རྒྱུ་བ་མངོན་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ཟག་མེད་དུ་སྐྱེས་པ་ན་རྟོག་དཔྱོད་ཡན་ལག་ཏུ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་རྩེ་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡོངས་སུ་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མཆོག་ཏུ་གསལ་བའི་གནས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་འདུ་ཤེས་དམན་པས་དམིགས་པ་ལ་མཚན་མར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་དེ་ཉིད་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཞེ་ན་ཇི་ཙམ་དུ་འདུ་ཤེས་གསལ་པོས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཀུན་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་རྟོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལས་སྲིད་རྩེ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་གཞན་བདུན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་ཡང་བསྟན་ན། འགོག་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་སུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་དེ་ནི་དང་པོར་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་མངོན་པར་སྒྲུབ་སྟེ། དེར་ནི་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་རགས་པས་སྐྱེ་སྟེ། དེ་དག་བཀག་པའི་འགོག་པ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་སྐྱེད་པ་དེ་ཉིད་ནི་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ངམ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཞི་བའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུགས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཏེ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་སེམས་ཐོབ་པ་ཇི་ལྟར་ན་གཟུགས་སུ་སྐྱེས་ནས་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅེ་ན། གཟུགས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ན་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མུ་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ལ་གཟུགས་མེད་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་མི་ནུས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མི་འོང་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ལྟ་བུའོ། །གཟུགས་ལ་འདོད་དང་མ་བྲལ་བར་གཟུགས་མེད་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་པའི་འཕགས་པ་གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེ་བ་དོན་དུ་མི་གཉེར་ལ། སྤོང་བའི་ལམ་གསལ་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་ལ་གནས་ཏེ། གཟུགས་མེད་ཞི་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་ག་ཡིན་པ་ནི་དེ་ཉིད་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་སྤོང་བའི
Chinese
因为具有并且心识的行相明显之故。当无漏的初禅生起时，不具有寻伺作为支分，因为出世间的道是无分别的自性之故。有顶是意识的行相完全不明显的缘故，不是出世间道最极明亮之处，因此是世间的。因此，它因为意识微弱而不以所缘作为相，因此称为无相。如果问，如何知道有顶本身没有圣道呢？答：因为经中说，在意识明亮地入定的时候，就能通达一切，证得出世间的道。在次第安住的九种等至中，也显示了有顶是世间的，其余七种是出世间的。如果问，止灭如何呢？答：它是出世间的，因为是获得出世间之后的缘故。那个止灭最初是在人中现前证得的，因为在那里粗大的意识和感觉产生，并且是为了追求止息这些的止灭的缘故。先前产生的那个，在人中或者后世会于色界中现前。在无色界中则不是，其理由如“寂静的”等所说。如果问，如何能从色界离贪，并且获得有顶的心，却又出生于色界而现前证得止灭呢？答：仅仅是离色界的贪欲，并不一定能入于无色界。因此，会变成四句，如下：有从色界离贪却不能入于无色界的，因为依赖于无力而从色界离贪的，如不还者和阿罗汉等。有未离色界贪欲而入于无色界的，是获得第四禅的圣者不追求出生于无色界，而是舍弃道显现后安住于殊胜的道，并且入于无色寂静的解脱。两者都是的，是说那既追求离贪又舍弃的
English
Because it possesses and the movement of consciousness is manifestly clear. When the first dhyana arises without outflows, it does not possess investigation and analysis as limbs, because the path beyond the world is of the nature of non-discrimination. The peak of existence is worldly because the movement of consciousness is not completely clear, and it is not a place where the path beyond the world is supremely clear. Therefore, it is called signless because it does not take the object as a sign due to weak consciousness. If you ask, how do you know that the peak of existence itself does not have the noble path? The answer is because it is said in the scriptures that as much as one enters into samadhi with clear consciousness, that much one understands everything and realizes the path beyond the world. Among the nine gradually abiding samadhis, it is also shown that the peak of existence is worldly and the other seven are beyond the world. If you ask, how about cessation? The answer is that it is beyond the world because it is obtained after the world. That cessation is first manifested among humans, because coarse consciousness and feelings arise there, and it is because it seeks cessation that stops these. That which was previously produced is manifested in the realm of form among humans or in future lives. It is not in the formless realm, the reason for which is as stated in "peaceful" etc. If you ask, how can one be free from attachment to form and attain the mind of the peak of existence, yet be born in the realm of form and manifest cessation? The answer is that merely being free from attachment to form does not necessarily mean that one can enter the formless realms. Therefore, it becomes four possibilities, as follows: There are those who are free from attachment to form but cannot enter the formless realms, because they rely on weakness to be free from attachment to form, such as non-returners and arhats. There are those who have not abandoned attachment to form but enter the formless realms, who are noble ones who have attained the fourth dhyana and do not seek to be born in the formless realms, but abandon the path and abide in a special path, and enter into the formless peaceful liberation. Both are true, meaning that they both seek to be free from attachment and abandon it.
Tibetan
་ལམ་ལ་གནས་ཏེ། གཟུགས་མེད་ཞི་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་དག་ལས་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཞེས་འགྲེལ་པ་ལས་འཆད་དོ། །མཛོད་འགྲེལ་ལས། སྔར་འགོག་པ་ཐོབ་པ་ཕྱིས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ཏེ་གཟུགས་སུ་སྐྱེས་པ་ན་སྔོན་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེར་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་བཤད་དོ། །ལམ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྤོང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ལམ་གང་གིས་ས་དང་པོ་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་སྤོང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུས་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་སྤོང་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་དང་ཤིན་ཏུ་བྲལ་བས་འཛེམ་པ་མེད་པར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྟོགས་སླ་ཞིང་ཡོངས་སུ་གཅོད་སླ་བ་དེ་ནི་དྲི་མ་ཆེ་ལོང་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་ཆུང་ངུས་སེལ་ཏེ། གང་ཡོངས་སུ་བཅད་དཀའ་བར་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་ཞིང་། ཕྲ་བ་དེ་ནི་དྲི་མ་ཆུང་ངུ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེལ་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་བཟློག་སྟེ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་བཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། ། སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི། ལམ་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམས་པ་དེ་སྤོང་བར་འགྱུར་བའོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ནི། ལམ་གང་གིས་འོག་ཏུ་བར་ཆད་མེད་པར་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་བའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ནི། ལམ་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ནས་གནས་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ། ལམ་ཕྱི་མའི་སྒོ་ནས་དང་། བྱ་བའི་སྒོ་ནས་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་བཞག་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་དེ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་ཆེན་པོའི་འབྲིང་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དང་པོ་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་སྔ་མའི་སྤངས་པ་ཐག་སྲིང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་བཙལ་ནས་མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་སེམས་དཔའ་འམ་སྔ
Chinese
安住于道，即是等持于无色寂静的解脱之相。二者皆非，即是除了那些相之外的。如是释论中宣说。俱舍释中说：先前获得灭尽定者，后来完全退失，生于色界时，以先前串习的力量，在那里现前灭尽定。小道等等安立为三种，是为了显示以修习而断除之法次第断除。其中小道之小等等三种，是按次第以何道从初地断除烦恼之相大之大等等三种。同样，其他的也类推。为何以小道之小断除烦恼大之大之大呢？因为烦恼等极度远离羞耻和惭愧，无所顾忌地在心续中普遍生起。因此，容易了知且容易断除的，就像大块污垢一样，以微小的对治力即可消除。难以断除地在心续中生起，且微细的，就像微小污垢一样，以强大的对治力才能消除。因此，应了知从不相顺之品反过来，安立对治品。 加行道是，以何道远离烦恼之相大之大等等之品的恶趣分之各个部分，因此，在其后会断除烦恼之相。 无间道是，以何道在其下无间断地断除所有烦恼。 解脱道是，以何道断除烦恼后，现前转依的解脱。 特别之道有，从后道之门，从事业之门，从功德之门安立的三种。第一种是，从烦恼之相大之大，以及其他之相大之中等等断除的加行道等等，也是断除第一种的特别之道，因为它们也使先前的断除更加稳固。第二种是，寻求断除其他烦恼的加行，然后菩萨或先
English
Abiding in the path is to be in equipoise with the aspect of liberation, which is the peace of the formless realm. Neither of the two is anything other than those aspects. As explained in the commentary. The Abhidharmakosha commentary states: One who previously attained cessation, but later completely declined and was born in the realm of form, manifests cessation there due to the power of previous habituation. The small path and so on are established as three types in order to show that what is to be abandoned by cultivation is gradually abandoned. Among them, the smallest of the small path and so on are the three paths by which, in order, one abandons the three aspects of afflictions, the great of the great, and so on, from the first ground. Similarly, apply to the others as well. Why does the smallest of the small path abandon the greatest of the great afflictions? Because afflictions are extremely devoid of shame and embarrassment, they arise universally in the mind stream without hesitation. Therefore, what is easy to understand and easy to cut off is like a large stain, which can be removed with a small antidote. What arises in the mind stream and is difficult to cut off, and is subtle, is like a small stain, which can be removed with the power of a great antidote. Therefore, it should be understood that the antidote is established by reversing from the unfavorable side. The path of application is the path by which one is separated from each part of the negative aspects of the afflictions, such as the great of the great, and therefore, the aspect of afflictions will be abandoned after that. The path of no interruption is the path by which all afflictions will be abandoned without interruption below it. The path of liberation is the path by which one manifests the liberation of transformation after abandoning afflictions. The special path has three establishments: from the gate of the later path, from the gate of activity, and from the gate of qualities. The first is the path of application and so on, which abandons the great of the great aspects of afflictions, as well as other aspects such as the medium of the great, and is also a special path that abandons the first, because they also make the previous abandonment more stable. The second is to seek the application of abandoning other afflictions, and then the meaning of the Dharma in the Sutras and so on, a Bodhisattva or a former...