Tibetan
མ་ནི་ཆོས་ཀྱི་གནས་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་བརྣབ་སེམས་མེད་པ་དང་གནོད་སེམས་མེད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་སྟེ། རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་བསླབ་པའི་གནས་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པས་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་སྟེ། དམིགས་པ་མ་བརྗེད་ན་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ནི་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་སྟེ། སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ལམ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་སྟེ། དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་སྡུད་པོའི་ལམ་ནི་དབང་པོ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ་མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་པོས་ནི་སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་བསྡུད་དོ། །ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོས་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་བསྡུད་དོ། །ཀུན་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་དབང་པོས་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་བསྡུད་དོ། ། རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ལས་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ལྔས་རྣམ་པར་བཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པའི་དམིགས་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་བཞིའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དག་དམིགས་པར་རྣམ་པར་བཞག་ཅེ་ན། བྱིས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་ཅན་རྣམས་ལུས་ལ་བདག་གི་གནས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་ཚོར་བ་ལ་བདག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་གཞི་དང་སེམས་བདག་གི་དངོས་པོ་དང་ཆོས་ལ་བག་ཆགས་སོགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་དད་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་རྟོག་པས་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་བཞི་རྣམ་པར་བཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ངོ་བོ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་ཤེས་རབ་དང་དེ་དག་གི་དམིགས་རྣམ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པའོ། །གྲོགས་ནི་དེ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །སྒོམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ་དམིགས་རྣམ་གྱིས་དང་གཉེན་པོ་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་མདོར་བསྟན་པ་ནི་ནང་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་རྣམས་སོ། ། རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཡང་གཉིས་ལས་དང་པོ་བསྒོམ་ཚུལ་ལ་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལ་ནང་གིས་ལུས་ནི། མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཏེ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིའི
Chinese
མ་ནི་佛法的四个基础，即是说，以不贪执和不嗔恨这二者来完全修习增上戒律的学处，为了不以随后的贪恋和愤怒而使学处衰退的缘故。以正念来完全修习增上心的学处，如果不错失对境，就能使心平等安住的缘故。以正定来完全修习增上慧的学处，如果心平等安住，就能如实了知的缘故。证得功德的道是止观之道，因为由此能证得世间和出世间的一切功德的缘故。总摄道的道是三种根，即是以未知令知根来总摄加行道和见道，以已知根来总摄修道，以已知究竟根来总摄无学道。 广说方面，在菩提分等五者中，首先菩提分法应知是以对境等五种方式来安立的。其中，近念住的对境是身等四者。为何将这些安立为对境呢？因为孩童颠倒心者认为身体是我的住所之物，感受是我的受用之基，心是我的事物，法是习气等染污和信心等清净的事物，为了遮止这些颠倒想，所以应知安立四种对境。体性是对身体等随观的智慧和不忘失这些对境的忆念。助伴是与这二者相应的法。修习有两种，即以对境行相和对治修习的方式。初者，略说就是内在的身体等。广说也有两种，首先修习的方式，对境方面，其中的内在身体是眼等诸根，由内处所摄，并且属于有情之列。外在的
English
Ma is the four foundations of Dharma. That is to say, with the two, non-attachment and non-hatred, one completely trains in the training of higher morality, in order to prevent the training from declining due to subsequent attachment and anger. With right mindfulness, one completely trains in the training of higher mind, because if one does not miss the object, one can make the mind dwell equally. With right concentration, one completely trains in the training of higher wisdom, because if the mind dwells equally, one can know things as they truly are. The path to attain qualities is the path of tranquility and insight, because from this, all worldly and transworldly qualities can be attained. The path that summarizes the path is the three faculties, that is, with the faculty of making the unknown known, one summarizes the path of preparation and the path of seeing. With the faculty of knowing, one summarizes the path of cultivation. With the faculty of complete knowledge, one summarizes the path of no more learning. In terms of detailed explanation, among the five, such as the aspects in harmony with enlightenment, first, the dharmas of the aspects of enlightenment should be understood as being established in five ways, such as objects. Among these, the objects of the close mindfulness are the four, such as the body. Why are these established as objects? Because childish, inverted-minded people think of the body as the object of my dwelling place, feelings as the basis of my enjoyment, mind as my object, and Dharma as the object that is defiled by habits and purified by faith, etc. In order to prevent these inverted thoughts, it should be known that the four objects are established. The nature is the wisdom that follows the body, etc., and the mindfulness that does not forget the aspects of these objects. The companions are the dharmas that correspond to these two. There are two types of meditation: by means of the aspects of the object and by means of the method of meditating on the antidote. The first is briefly stated as the inner body, etc. There are also two types of detailed explanation. First, the method of meditation, in terms of the object, the inner body is the faculties such as the eyes, which are included in the inner sources and belong to the category of sentient beings. The outer
Tibetan
་ལུས་ནི་ཕྱིའི་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་སུ་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནང་དང་ཕྱིའི་ལུས་ནི་མིག་སོགས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་སོགས་དབང་པོ་དང་ཚོགས་པ་ཐ་མི་དད་པ་རྣམས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པ་དང་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ཀྱི་ཕྱི་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ནང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ནི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཀེང་རུས་དང་རྣམ་པར་བསྔོས་པ་སོགས་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་དང་རང་བཞིན་སོ་མའི་ལུས་མི་གཙང་བར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བའོ། །ཕྱི་མ་གསུམ་གྱི་བསྒོམ་ཚུལ་ལ་ཡང་དམིགས་པ་ནི་ནང་གི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ནང་གི་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་རང་གི་གནས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། ཕྱིའི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱིའི་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་གཞན་གྱི་གནས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནང་དང་ཕྱིའི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ནང་དང་ཕྱིའི་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་སྟེ། རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ནི་ལུས་ལ་ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། ཚོར་བ་ཀུན་སྡུག་བསྔལ་དང་སེམས་མི་རྟག་པ་དང་ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་པའོ། ། གཉིས་པ་གཉེན་པོའི་བསྒོམ་པ་ནི་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བསྒོམ་པ་ནི་འདུན་པ་སོགས་དགུ་དང་ལྡན་པ་བསྒོམས་ཏེ་དེ་ལ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི། དམིགས་པ་ལ་སེམས་མི་འདུན་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོར་འདུན་པ་བསྒོམ་མོ། །ལེ་ལོ་ནི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བསྒོམ་པ་ལ་སེམས་མི་སྤྲོ་བ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །བྱིང་རྒོད་ནི་སེམས་ནང་དུ་མི་གསལ་བ་དང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཕྲོ་བ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་དེ་དག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་རྩོལ་བའོ། །སེམས་ཞུམ་པ་ནི། ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་བདག་ཉིད་དམན་པར་སེམས་པས་སྒྱིད་ལུག་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་བདག་ཉིད་གཟེངས་སྟོད་པའི་སྤྲོ་བའོ། །གནོད་པ་ཡོངས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི། ཤ་སྦྲང་དང་སྦྲང་བུ་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པས་ཉེན་པས་མི་བཟོད་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་མ་ཐོན་པའོ། །ཅུང་ཟད་ཙམ་
Chinese
身体是指外在的色、声等，因为它被外在的生处所包含，并且不属于有情众生的范畴。内在和外在的身体是指与眼等内在的生处相关的外在的生处，如色等，即根和聚合无差别者，因为它属于有情众生的范畴，并且被外在的生处所包含。其他相续中的内在有色生处也是如此，因为它是相续的外在和生处的内在。相是指在身体上观身体，即在分别念中，将骷髅和特殊奉献等显现的影像，以及自性粗糙的身体观为不净的平等性。对于后三者的修习方式，所缘是内在的感受等，它们依赖于内在的身体而生起，因为它们缘于眼等，并且从自己的处所生起。外在的感受等依赖于外在的身体而生起，因为它们缘于色等，并且从他者的处所生起。内在和外在的感受等依赖于内在和外在的身体而生起，因为它们缘于自己相续中存在的外在生处，以及他者相续中存在的内在生处。相是说在身体上等等，即修习一切感受皆是痛苦，心是无常，诸法皆是无我。第二，对治的修习是，再次修习正念近住，即修习具有欲望等九种功德，对此不作意是指，心不专注于所缘。为了对治它，修习欲望。懈怠是指，对于修习正念近住心不欢喜，它的对治是精进。掉举和沉没是指，心不清晰地向内，以及向外散乱，它的对治是努力显现这些不相顺的方面。灰心是指，对于要获得的殊胜，认为自己低劣而感到沮丧，它的对治是自我赞扬的喜悦。完全生起损害是指，被蚊蝇等损害所困扰而无法忍受，它的对治是不把损害放在心上的不出现。仅仅一点点。
English
The body refers to external forms, sounds, etc., because it is encompassed by external sense bases and does not belong to the category of sentient beings. The internal and external body refers to the external sense bases, such as forms, etc., related to the internal sense bases like the eyes, etc., which are the same as the faculties and aggregates, because it belongs to the category of sentient beings and is encompassed by external sense bases. Other internal form sense bases in one's own continuum are also the same, because it is external to the continuum and internal to the sense base. The aspect is to contemplate the body on the body, that is, in conceptual thought, to view the manifested images such as skeletons and special offerings, and the body of coarse nature, as the equality of impurity. Regarding the way to meditate on the latter three, the object of focus is that internal feelings, etc., arise dependent on the internal body, because they focus on the eyes, etc., and arise from their own place. External feelings, etc., arise dependent on the external body, because they focus on forms, etc., and arise from another's place. Internal and external feelings, etc., arise dependent on the internal and external body, because they focus on the external sense bases present in one's own continuum and the internal sense bases present in another's continuum. The aspect is stated as 'on the body,' etc., that is, to meditate that all feelings are suffering, the mind is impermanent, and all phenomena are without self. Secondly, the antidote meditation is, again, to meditate on mindfulness, which is to meditate possessing nine qualities such as desire, and not to pay attention to that means the mind does not desire the object. As an antidote to that, meditate on desire. Laziness is when the mind is not delighted in meditating on mindfulness, its antidote is diligence. Agitation and dullness are when the mind is not clear internally and scatters externally, its antidote is the effort to manifest those discordant aspects. Discouragement is when one feels inferior in achieving distinction and becomes disheartened, its antidote is the joy of self-praise. The complete arising of harm is when one is troubled by harm from flies, mosquitoes, etc., and cannot bear it, its antidote is not bringing to mind the harm that is not coming. Just a little bit.