Tibetan
གཉིས་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། རྟོག་དཔྱོད་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་དང་བྲལ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་དང་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། ། གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དགའ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་དང་བྲལ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཕན་འདོགས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་དང་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། བསམ་གཏན་གྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ལས་མ་གྲོལ་བ་དང་། གྲོལ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་མ་རྫོགས་པ་དང་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་དགའ་བདེ་ནི། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བ་སོགས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཉིས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བདེ་ཅན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་དགའ་བདེ་དག་ནི་རྟོག་དཔྱོད་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་དགའ་བ་དང་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི། དགའ་བ་ནི་ཡིད་ཤེས་འཁོར་གྱི་ཚོར་བ་སིམ་པ་ཡིན་ལ། བདེ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །མདོ་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་དགའ་བ་ནི་སྔ་མ་ལྟར་ཡིན་ལ་བདེ་བ་ནི་དབང་ཤེས་འཁོར་གྱི་ཚོར་བ་སིམ་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས་བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་བདེ་བར་མི་རིགས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཡང་བདེ་བ་ཡན་ལག་ཏུ་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིར་ནི་ཡིད་ཤེས་འཁོར་གྱི་ཚོར་བ་སིམ་པ་དེ་ཉིད་ཡིད་ཤེས་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ཏེ། དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་གཉིས་རྫས་སུ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ན་ནི་ཡིད་ཤེས་འཁོར་གྱི་ཚོར་བ་སིམ་པ་དེ་ཉིད་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་སེམས་གཡོ་བའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དགའ་བ་ཞེས་མི་བརྗོད་ལ། ཁ་ནང་དུ་བལྟས་ཏེ་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་བཞིར་ངེས་ཀྱི་མང་
Chinese
那么，第二禅有什么差别呢？由于寻伺与贪欲不分离和分离的差别，导致禅定没有完全圆满和圆满的差别。那么，第二禅和第三禅有什么差别呢？由于喜与贪欲不分离和分离的差别，导致利益没有完全圆满和圆满的差别。那么，第三禅和第四禅有什么差别呢？由于没有从所有禅定的过患中解脱和解脱的差别，导致完全清净没有圆满和圆满的差别。为什么第一禅称为具有由远离所生的喜和乐呢？因为它的喜乐是从仅仅与欲界的贪欲和损害等罪恶不善法分离而产生的缘故。为什么第二禅称为具有由禅定所生的喜和乐呢？因为它的喜乐是从与寻伺分离，禅定完全圆满所产生的缘故。那么，前两个禅定的喜和乐的自性是怎样的呢？对此，分别说者说：喜是意识之轮的感受平静，乐是极度调柔本身。他们这样说。一些经部师说，喜如前者一样，而乐是根识之轮的感受平静，因为经中说乐由身体感受的缘故，并且极度调柔不应是乐，因为第四禅是极度调柔最为殊胜，但没有说乐是支分。他们这样说。在此，意识之轮的感受平静本身，因为利益意识之轮和合，所以称为喜，并且与禅定相应而向内，因为利益具有根的身体，所以称为乐，但这两者不是实体上的不同。在第三禅中，意识之轮的感受平静本身，因为被正念和正知以及舍完全掌握，所以不做心摇动的行为，因此不称为喜，而是向内看，因为利益具有根的身体，所以称为乐。为什么确定是四禅而不是更多
English
What is the difference between the second dhyana? Due to the difference between being inseparable from and separated from attachment to investigation and analysis, there is a difference between the samadhi not being completely perfected and being perfected. What is the difference between the second and third dhyanas? Due to the difference between being inseparable from and separated from attachment to joy, there is a difference between the benefit not being completely perfected and being perfected. What is the difference between the third and fourth dhyanas? Due to the difference between not being liberated from and being liberated from all the faults of dhyana, there is a difference between complete purity not being perfected and being perfected. Why is the first dhyana called having joy and happiness born of solitude? Because its joy and happiness are born from merely being separated from the attachment to desire and harmful actions, etc., which are sinful and unwholesome. Why is the second dhyana called having joy and happiness born of samadhi? Because its joy and happiness are born from being separated from investigation and analysis, and the samadhi being completely perfected. What is the nature of the joy and happiness of the first two dhyanas? To this, the Vaibhashikas say: Joy is the calming of the feeling of the mind-consciousness wheel, and happiness is extreme pliancy itself. They say this. Some Sutrantikas say that joy is the same as before, but happiness is the calming of the feeling of the sense-consciousness wheel, because the sutra says that happiness is experienced by the body, and extreme pliancy should not be happiness, because the fourth dhyana is the most excellent extreme pliancy, but happiness is not mentioned as a limb. They say this. Here, the calming of the feeling of the mind-consciousness wheel itself, because it benefits the mind-consciousness wheel and its retinue, is called joy, and because it is in accordance with samadhi, it turns inward, and because it benefits the body with its senses, it is called happiness, but these two are not different in substance. In the third dhyana, the calming of the feeling of the mind-consciousness wheel itself, because it is completely grasped by mindfulness, awareness, and equanimity, does not perform the action of mental agitation, therefore it is not called joy, but looking inward, because it benefits the body with its senses, it is called happiness. Why is it definite that there are four dhyanas and not more?