Tibetan
ང་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི། འདུ་ཤེས་ནི་ནད་དང་འབྲས་དང་ཟུག་རྔུའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའོ། །འདུ་ཤེས་ཡོད་མིན་མེད་མིན་ནི། ཞི་བ་གྱ་ནོམ་པའོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱས་པས། དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་རྣམས་ཡན་ལག་གིས་འདའ་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བའི་བྱེ་བྲག་ནི་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཡན་ལག་མི་འདྲ་བའི་བྱེ་བྲག་ནི་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་གིས་འདའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་དམིགས་པས་འདའ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཐམས་ཅད་ཞི་གནས་སུ་རོ་གཅིག་པས་ཡན་ལག་མི་འདྲ་བའི་བྱེ་བྲག་ནི་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པས་འདའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་བསམ་གཏན་རྣམས་དང་གཟུགས་མེད་དང་པོ་གསུམ་ལ་ནི། ཉོན་མོངས་ཅན་དང་དག་པ་བ་དང་། ཟག་པ་མེད་པ་གསུམ་གསུམ་ཡོད་ལ། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཟག་མེད་མ་གཏོགས་པ་གཉིས་ཡོད་དོ། །ཉེར་བསྡོགས་རྣམས་ལ་དང་པོ་ལ་ནི། ཟག་མེད་དང་དག་པ་གཉིས་ཡོད་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ལ་དག་པ་འབའ་ཞིག་ཡོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཉེར་བསྡོགས་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་ཅན་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། འདི་དག་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར། ཉེར་བསྡོགས་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཟག་མེད་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། གང་གིས་འོག་མའི་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་པ་དེས་ནི་གོང་མའི་ཉེ་བསྡོགས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་མི་ནུས་ལ། གང་ཞིག་གོང་མའི་ཉེར་བསྡོགས་ཐོབ་པ་དེ་ནི་འོག་མའི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། གོང་མའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་འོག་མའི་དངོས་གཞི་ལམ་སྒྲུབ་པར་སླ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནི་རང་སའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྲེད་པ་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །དག་པ་ནི་རང་སའི་ཉོན་མོངས་པས་མ་སླད་པའི་དགེ་བ་རྩེ་གཅིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཉམས་པ་ཆ་མཐུན་དང་གནས་པ་ཆ་མཐུན་ཁྱད་པར་ཆ་མཐུན་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ཏེ་བཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉམ
Chinese
我心中想著“我什么也没有”，那（境界）就显现了。无想无非想处的生处是：想是疾病、痈和箭。无想是完全的愚昧。非想非非想是寂静殊胜，心中这样想，那（境界）就显现了，是与等起心一境性。为什么禅定被称为以支分超越呢？因为所有的禅定都具有寂静和粗大的相状。虽然没有所缘和行相不同的差别，但是有支分不同的差别。因此，禅定被称为以支分超越。为什么无色界被称为以所缘超越呢？因为它们全部在止住中味道相同，没有支分不同的差别，但是所缘和行相不同，是各别的。所以称为以所缘超越。此外，对于禅定和前三个无色界来说，有烦恼的、清净的和无漏的三种。在无想无非想处生处中，除了无漏之外，有两种。对于近分定来说，第一个有无漏和清净两种，其余的只有清净。为什么近分定中不会产生烦恼呢？因为这些是使人脱离贪欲的道，而烦恼不能使人脱离贪欲。为什么其余的近分定中不会产生无漏呢？因为没有获得下地的实事的人，不能入于上地的近分定。而获得上地近分定的人，会依赖下地的实事来修道，因为从上地的近分定修下地的实事之道更容易。其中，烦恼的是与自地的烦恼相应的等起心一境性，也就是贪爱较重的四禅等。清净的是没有被自地的烦恼染污的善的一境性，与等起心相应，也就是退分、住分、胜分、决择分这四种。其中，退
English
When I think in my mind, "I have nothing at all," that (state) manifests. The birth place of neither perception nor non-perception is: perception is disease, boils, and arrows. Non-perception is complete ignorance. Neither perception nor non-perception is supremely peaceful. When one thinks this way in their mind, that (state) manifests, which is one-pointedness of mind with its concomitants. Why are the dhyanas called "surpassing by limbs"? Because all the dhyanas have the aspect of both tranquility and coarseness. Although there is no difference in terms of object and aspect, there is a difference in terms of limbs. Therefore, the dhyanas are called "surpassing by limbs." Why are the formless realms called "surpassing by object"? Because they are all of one taste in abiding in peace, there is no difference in terms of limbs, but the objects and aspects are different and distinct. Therefore, they are called "surpassing by object." Furthermore, for the dhyanas and the first three formless realms, there are three types: afflicted, pure, and unpolluted. In the birthplace of neither perception nor non-perception, there are two types, excluding the unpolluted. For the access concentrations, the first has two types: unpolluted and pure, while the rest have only the pure. Why do afflictions not arise in the access concentrations? Because these are the paths that lead to detachment from desire, and afflictions cannot lead to detachment from desire. Why do the remaining access concentrations not produce the unpolluted? Because one who has not obtained the actual basis of the lower level cannot enter into the access concentration of the higher level. And one who has obtained the access concentration of the higher level will rely on the actual basis of the lower level to practice the path, because it is easier to practice the path of the actual basis of the lower level from the access concentration of the higher level. Among these, the afflicted is the one-pointedness of mind with its concomitants that corresponds to the afflictions of its own level, which are the four dhyanas and so on, where attachment is predominant. The pure is the virtuous one-pointedness of mind with its concomitants that is not tainted by the afflictions of its own level, which are the four: the declining aspect, the abiding aspect, the excelling aspect, and the decisive aspect. Among these, the declin