Tibetan
ས་པ་ཆ་མཐུན་ནི། དག་པའི་བསམ་གཏན་གང་གི་འཇུག་ཐོགས་སུ་རང་སའམ་འོག་སའི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །གནས་པ་ཆ་མཐུན་ནི་གང་གི་འཇུག་ཐོགས་སུ་རང་དང་ས་གཅིག་པའི་བསམ་གཏན་དག་པ་གཞན་འདྲེན་པའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནི་གང་གི་འཇུག་ཐོགས་སུ་ས་གོང་མའི་དག་པའི་བསམ་གཏན་འདྲེན་པར་བྱེད་པའོ། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི་གང་གི་འཇུག་ཐོགས་སུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་འདྲེན་པར་བྱེད་པའོ། །སྲིད་རྩེ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་ཆ་མཐུན་མེད་དེ། དེའི་གོང་ན་ས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་རྣམས་ལ་ནི་བཞི་ཀ་ཡོད་པར་རིགས་པར་བྱའོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མོ། ། གཉིས་པ་ཤེས་བྱའི་དོན་ནི། ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་དེ་དག་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིས་རིག་པར་བྱའོ། །དང་པོ་སྒྲིབ་ལ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་རྩ་བ་བཞི་ནི་སྲེད་པ་ལ་སོགས་ཏེ། དེ་དག་གིས་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ངོ་བོ་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་སྲེད་པས་ནི་དེ་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་དེ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བས་རོ་མྱང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བས་ནི་དེ་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་པ་རྣམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་དོ། །བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ང་རྒྱལ་གྱིས་ནི་དེ་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་དེ། དེས་ཁྱད་པར་ཐོབ་ན་སེམས་ཁེངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པས་ཐར་པ་འདོད་པ་པོས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་དེ་ཐར་པ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བཞི་པོ་དེ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྩ་བར་སྟོན་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་སོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་དག་པའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ནི་དགེ་བའི་ཕྱིར་རང་སའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་ཡན་ལག་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ལས་དང་པོ་ཡན་ལག་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནི་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདོད་པ་ནི་རགས་པའོ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནི་ཞི་བའོ་ཞེས་ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་དང་དེའི་འོག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་དང་ཉུང་བ་དང་ཚེ་རིང་བ་དང་ཐུང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་ཞིབ་མོར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དཔྱོད་པ་གཉིས་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་གནོད་སེམས་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་སོགས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོག་སྤྱོད་སོགས་གཉེན་པོ་དང་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་བཏང་སྙོམས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་དཔྱོད་སོགས་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་བཏང་སྙོམས་གསུམ་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། ། བཞི་པ་ལ་ནི་དྲན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་བཏང་སྙོམས་རྣམས་ཡོད་ཀྱང་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ཏུ་མ་བཞག་ཅེ་ན། དང་པོ་ན་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པས་རང་གི་ངོ་བོས་ལས་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་ཏུ་མ་སྨོས་ལ། གཉིས་པ་ན་རང་གི་ངོ་བོས་ལས་བྱེད་ཀྱང་དགའ་བས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ཕྱིར། རང་མིང་གིས་མ་སྨོས་ལ་རབ་ཏུ་དང་བ་ཞེས་པའི་མིང་གིས་སྨོས་སོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ན་ནི་དགའ་བའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་རང་མིང་གིས་སྨོས་ལ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ན་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྒྲས་བསྟན་ཏོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་
Chinese
顺品分是指：清净的禅定，在其进入和持续期间，产生或随顺自地或下地的烦恼。住品分是指：在其进入和持续期间，引出自身和同一地的其他清净禅定。殊胜品分是指：在其进入和持续期间，引出上地的清净禅定。决择品分是指：在其进入和持续期间，引出超世间的道。有顶天没有殊胜品分，因为在其之上没有其他的地。其他的（地）应当理解为具有四种（品分）。无漏是指超世间的道。 第二，所知之义：应当了知的对境，即禅定和无色，这些应当了知的对境，应当以遍行烦恼等四种方式来理解。 第一，遮障及无记的四种根本是贪等，因为它们使禅定者的心产生遮障及无记的体性。如何产生呢？贪欲会使贪欲重的禅定者遍行烦恼，因为他们会品尝高度调伏的快乐。见解会使见解重的禅定者遍行烦恼，因为他们会依于禅定而生起对前际的分别见等。我慢会使我慢重的禅定者遍行烦恼，因为他们获得殊胜时内心会骄傲自满。无明会使怀疑重的禅定者遍行烦恼，因为他们不证真实，希求解脱者会怀疑获得禅定是否是解脱。正因为这个原因，才说这四者是无记的根本。清净是指清净的禅定和无色，因为是善的缘故，远离自地烦恼的遍行缠缚。安立有支分安立等四种，第一支分安立是，初禅具有五支，即认为欲是粗糙的，初禅是寂静的，具有这种寻求相的觉和其下...
English
The conforming part of the place means: the pure meditation, during its entry and continuation, produces or conforms to the afflictions of its own or lower realms. The abiding conforming part means: during its entry and continuation, it leads to other pure meditations of itself and the same realm. The superior conforming part means: during its entry and continuation, it leads to the pure meditation of the higher realm. The decisive conforming part means: during its entry and continuation, it leads to the transcendental path. The peak of existence does not have a superior conforming part, because there is no other realm above it. The others (realms) should be understood as having four (conforming parts). The unpolluted is the transcendental path. Second, the meaning of what is to be known: the objects to be known, namely meditation and the formless, these objects to be known should be understood in four ways, such as pervasive afflictions. First, the four roots of obscuration and non-indication are craving, etc., because they cause the minds of meditators to produce the nature of obscuration and non-indication. How does it arise? Greed will cause pervasive affliction for meditators who are heavy on greed, because they will taste the pleasure of highly subdued. Views will cause pervasive affliction for meditators who are heavy on views, because they will rely on meditation to generate discriminating views of the past, etc. Pride will cause pervasive affliction for meditators who are heavy on pride, because when they obtain excellence, their hearts will become arrogant and complacent. Ignorance will cause pervasive affliction for meditators who are heavy on doubt, because they do not realize the truth, and those who desire liberation will doubt whether obtaining meditation is liberation. For this very reason, it is said that these four are the roots of non-indication. Purity refers to pure meditation and the formless, because it is virtuous, it is free from the pervasive entanglement of afflictions in its own realm. Establishment has four types, such as limb establishment. The first limb establishment is that the first dhyana has five limbs, namely, thinking that desire is coarse, the first dhyana is peaceful, having this kind of seeking aspect of awareness and its lower...
Chinese
再者，以烦恼的多少、寿命的长短等方式，细致区分差别的观察二者，是能对治的支分。因为它们能舍弃欲界的贪欲、嗔恚、损害和不悦等初禅的违品。远离罪恶不善法所生的喜乐是利益的支分，因为它们能利益禅定者的身心。心一境性是处的支分，因为依靠它，寻伺等对治和利益的支分才能生起。同样，二禅中，忆念、正知、舍的三种自性之内的极度澄净是对治的支分。因为能舍弃寻伺等二禅的违品。从等持中产生的喜乐是利益的支分。三禅中，忆念、正知、舍三种是对治的支分，因为它们能舍弃喜等三禅的违品。无喜之乐是利益的支分。四禅中，忆念和舍的完全清净是对治的支分，因为它们能舍弃乐等四禅的违品。感受的舍是利益的支分。为什么初禅中有忆念、正知、舍，却没有安立为对治的支分呢？因为初禅中虽有忆念等，但被寻伺所胜伏，不能以自性起作用。所以没有说为对治的支分。二禅中，虽然以自性起作用，但被喜所压制。所以没有以自名说，而是以“极度澄净”之名说。三禅中，因为从喜的遍缚中解脱，所以忆念等以自名说。四禅中，因为远离禅定的所有过失，所以忆念和舍以“完全清净”之语表示。初禅和
English
Furthermore, the two observations that meticulously differentiate distinctions through the amount of afflictions, the length of life, and so forth, are the limbs of the antidote. This is because they abandon the opposing factors of the first dhyana, such as desire, hatred, harm, and displeasure. The joy and happiness born from being separated from sinful, unwholesome dharmas are the limbs of benefit, because they benefit the body and mind of those in dhyana. One-pointedness of mind is the limb of place, because relying on it, the limbs of antidote and benefit, such as investigation and analysis, can arise. Similarly, in the second dhyana, the extreme clarity within the nature of the three—mindfulness, awareness, and equanimity—is the limb of the antidote. This is because it abandons the opposing factors of the second dhyana, such as investigation and analysis. The joy and happiness born from samadhi are the limbs of benefit. In the third dhyana, the three—mindfulness, awareness, and equanimity—are the limbs of the antidote, because they abandon the opposing factors of the third dhyana, such as joy. Happiness without joy is the limb of benefit. In the fourth dhyana, the complete purity of mindfulness and equanimity are the limbs of the antidote, because they abandon the opposing factors of the fourth dhyana, such as happiness. Equanimity of feeling is the limb of benefit. Why are mindfulness, awareness, and equanimity present in the first dhyana, but not established as limbs of the antidote? Because although mindfulness and so forth are present in the first dhyana, they are overcome by investigation and analysis, and do not function by their own nature. Therefore, they are not mentioned as limbs of the antidote. In the second dhyana, although they function by their own nature, they are suppressed by joy. Therefore, they are not mentioned by their own names, but are mentioned by the name "extreme clarity." In the third dhyana, because one is liberated from the pervasive bondage of joy, mindfulness and so forth are mentioned by their own names. In the fourth dhyana, because one is free from all the faults of dhyana, mindfulness and equanimity are indicated by the term "complete purity." The first dhyana and