Tibetan
དེ་ལྟར་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་འོངས་པའི་སྲིད་པའི་རྒྱུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ལས་བཟློག་པས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་མ་བྱས་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་འགོག་པའི་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་བསྟན་ནས། འགོག་པའི་བདེན་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་སྐབས་སུ་བབ་པ། དེ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བཞིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ལྟར་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མ་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཞི་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་དང་བྲལ་བས་གཙང་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བས་བདེ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གྱ་ནོམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སླར་མི་ལྡོག་པས་རྟག་ལ་བདེ་བ་ཡིན་པས་ཕན་པའི་གཞི་ཡིན་ཅིང་། དེའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མངོན་དུ་བྱ་བ་འགོག་པའི་བདེན་པ་བསྟན་ནས། བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་འཆད་པར་བཞེད་ནས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ཡང་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། ལྔར་ཕྱེ་སྟེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི་ལམ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པ་བཞི་ལ་རང་རང་དང་མཐུན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་ཉེ་བར་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་ཕྱོགས་གཅིག་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་དང་མཐའ་དག་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་སྒོམ་པའི་ལམ་དང་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་རྣམས་སོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་ཡང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཚོགས་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང་། མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་སོ་སོའི་རྣམ་བཞག་ལ། ལྔ་ལས་དང་པོ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ནི་གཞི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་སྤོང་བའི་སེམས་པ་དང་། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་སྒོ་སྡམས་པ་ནི། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ཡང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་
Chinese
如是，以相续不断的行相，未来的有之相续将会生起。与彼等相反，则称为不如次第而行，不和合，以及无生。如是，在开示灭谛之体性后，现在是开示灭谛之总相之时机。彼当以四种行相而了知，即灭之体性等。其中，因断绝一切痛苦生起之因——烦恼，故为灭。是不寂静之行苦的体性。因远离近取蕴，故称为寂静。因远离烦恼而清净，远离痛苦而为安乐之自性，故称为殊胜。因不复退转而恒常安乐，故为利益之根本，因此称为决定出离。如是，在开示当证之灭谛后，欲宣说当修之道谛，故说何为道谛。彼亦当以三种方式了知，即以作用之门略说，分为五种而广说，以及以总相之行相而摄集。初者，以何道能从自相和总相之门了知痛苦等四谛，并作各自相应之事，是为道谛之体性之简略概括。二者，二分法为：令相续成熟之对治——资粮道，能近弃之对治——加行道，能舍一方之对治——见道，能舍一切之对治——修道，以及所舍圆满之究竟道。此种差别亦当知是就道谛及其眷属而言，因资粮道和加行道是因，究竟道是果之故。第二，各自之安立中，五者之初，资粮道者，乃是凡夫之戒律，舍弃恶行之心，以及令彼清净之方便，即眼等诸根之门防护，纵然眼见色，亦以正念和正知而完全...
English
Thus, with the aspect of an unbroken continuity, the continuity of future existence will arise. The opposite of these are called not proceeding in order, not being assembled, and unborn. Thus, having shown the nature of the truth of cessation, now is the time to show the general characteristics of the truth of cessation. That should be understood in four ways, namely, the characteristics of cessation, and so on. Among them, it is cessation because it is free from all the afflictions that cause suffering to arise. It is the nature of the suffering of conditioned existence that is not pacified. Because it is free from the aggregates of clinging, it is called peace. Because it is pure from being free from afflictions, and because it is the nature of happiness from being free from suffering, it is called excellent. Because it does not revert and is always happy, it is the basis of benefit, and therefore it is called definite departure. Thus, having shown the truth of cessation to be realized, wanting to explain the truth of the path to be followed, it is said, "What is the truth of the path?" That should also be understood in three ways, namely, briefly explaining it through the door of action, explaining it extensively by dividing it into five, and gathering it with the aspect of general characteristics. The first is that the path by which one knows suffering and the other four truths from the door of their own and general characteristics, and does what is appropriate to each, is a brief summary of the nature of the truth of the path. The second division into two is: the antidote that ripens the continuum, the path of accumulation; the antidote that closely abandons, the path of joining; the antidote that abandons one side, the path of seeing; the antidote that abandons everything, the path of meditation; and the ultimate path that completely perfects abandonment. This distinction should also be understood as referring to the truth of the path and its retinue, because the path of accumulation and the path of joining are the cause, and the ultimate path is the result. Second, in the individual establishments, the first of the five, the path of accumulation, is the morality of the ordinary person, the mind that abandons misconduct, and the means to purify it, namely, guarding the doors of the senses such as the eye. Even though the eye sees forms, it is completely...
Tibetan
བཟུང་སྟེ། གཟུགས་སྡུག་པའམ་མི་སྡུག་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་སོགས་མི་བསྐྱེད་པའོ། །ཟས་ཀྱི་ཚོད་ཤེས་པ་ནི་འཇུ་ཞིང་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་ལུས་གནས་པ་ཙམ་དུ་ཟ་བའོ། །བཤེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་ཏུ། ཁ་ཟས་སྨན་འདྲར་རིག་ནས་ནི། །ཆགས་སྡང་མེད་པར་སྟེན་བགྱི་སྟེ། །རྒྱག་ཆེད་བསྙེམ་ཆེད་འཚག་ཆེད་དུ། །མ་ལགས་ལུས་གནས་འབའ་ཞིག་ཆེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཉིན་ཀུན་དང་། །མཚན་མོའང་སྟོད་སྨད་ཐུན་ལ་གནས། །མནལ་ཚེའང་འབྲས་མེད་མི་འགྱུར་བར། །དྲན་ལྡན་དེ་སྲིད་བར་དུ་གནོལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། །མཚན་མོ་ལ་ཐུན་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་ཆ་སྟོད་དང་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང་སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྟག་བྱ་བ། །འདི་ཉིད་ཁོ་ན་མདོར་ན་ནི། །ཤེས་བཞིན་བསྲུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཅེས་པ་ལྟར། དུས་རྟག་ཏུ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །གཞན་ཡང་ཐར་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་སྡིག་པ་བཤགས་པ། དགེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འགྱོད་པ་མེད་པར་གནས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་དེའི་དོན་རིགས་པས་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་བསམ་པའི་དོན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་རུང་སྟེ་མདོར་ན། དེ་སྒོམས་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་གནས་ཀྱི་སྣོད་ཉིད་དུ་རུང་བར་འགྱུར་བའོ། ། གཉིས་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། དྲོད་ཡན་ཆད་ཀྱི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཉེ་བར་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཡིན་ལ་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པས་ཚོགས་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་ཚོགས་བསགས་ཏེ། རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱས་པའི་གང་ཟག་གི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་ནི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་རྩུབས་ཤིང་རྩུབ་པ་ལས་མེ་འབྱུང་བའི་སྔ་ལྟས་སུ་དྲོད་འབྱུང་བ་ལྟར་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྔ་ལྟས་སུ་གྱུར་པས་ན་དྲོ་བའོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་གྱུར་པས་རྩེ་མོའམ། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་མི
Chinese
抓住（正念），对于外形美或者丑不生起贪恋和嗔恨等。饮食知量是指为了消化和行善，仅仅为了维持身体而食用。在《亲友书》中说：“饮食如药应知，无贪无嗔而受用，非为肥胖为骄慢，亦非美观仅为活。”如是说。又在《亲友书》中说：“具慧日夜一切时，初后夜分不睡眠，不令睡眠成无果，具念如是而守护。”如是说。晚上分为三时，不在初时和后时睡眠，而是精进于止观的瑜伽。在《入行论》中说：“于身心之诸状态，屡屡观照极重要，总之此即是正念，守护正念之特征。”如是说。对于时时安住于正念而感到非常欢喜。此外，对于成为解脱之因的善业，忏悔罪业，对于善业随喜等等，以及安住于无有后悔等等。同样，对于佛陀的教法，无论是听闻后产生的智慧，还是通过道理思考其意义后产生的智慧，还是对于思考之义一心专注禅修后产生的智慧都可以，总之，通过禅修它，心相续会证悟真谛，并且能够成为从不相符之方的障碍中解脱之地的容器。
English
Grasping (mindfulness), not generating attachment and anger, etc., towards beautiful or ugly forms. Knowing the measure of food means eating only to maintain the body for digestion and virtuous deeds. In the "Letter to a Friend," it says, "Knowing food as medicine, one should partake without greed or hatred, not for fatness, pride, or beauty, but only for life." As it is said. Again, in the same text, it says, "The wise one, day and night, at all times, does not sleep in the early or late watches of the night, not letting sleep become fruitless, guarding with mindfulness in this way." As it is said. Dividing the night into three parts, not sleeping in the first and last parts, but striving in the yoga of tranquility and insight. In the "Guide to the Bodhisattva's Way of Life," it says, "It is very important to repeatedly examine the states of body and mind; in short, this is mindfulness, the characteristic of guarding mindfulness." As it is said. Being exceedingly delighted to abide in mindfulness at all times. Furthermore, for the virtuous deeds that become the cause of liberation, confessing sins, rejoicing in virtuous deeds, etc., and abiding without regret, etc. Similarly, for the Buddha's teachings, whether it is the wisdom that arises from hearing, or the wisdom that arises from thinking about its meaning through reasoning, or the wisdom that arises from meditating single-pointedly on the meaning of thought, in short, by meditating on it, the mind-stream will realize the truth, and it will be able to become a vessel for the place of liberation from the obstacles of discordant sides."