Tibetan
རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ལམ་གྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཉིད་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རིགས་ཏེ། ཆགས་སོགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱ་བ་དང་། དད་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱ་བའི་གཞི་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ཉིད་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་མ་སྤངས་པའི་དུས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། གང་གི་ཚེ་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་མ་ལུས་པ་བཅོམ་པའི་ཚེ། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་ཀྱང་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཐོབ་བོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ཉིད་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། འགོག་པའི་ངོ་བོ་ནི། དགག་གཞི་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་གཏན་མི་འབྱུང་བའི་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་མེད་དགག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དགག་གཞིའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་གྲངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ལྟར། རྣམ་པར་དག་པར་གནས་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་། དགག་གཞི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྣམ་གྲངས་པའི་འགོག་པ་ཡིན་གྱི། འགོག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ལ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དག་འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སྔར་མེད་གསར་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དག་པའི་གནས་སྐབས་དང་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྒྲིབས་པས་མ་མཐོང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ནི། སྔར་ནས་ཡོད་པའམ་འོན་ཏེ་ཕྱིས་གསར་དུ་བྱུང་ཞེས་
Chinese
由于被烦恼所染污的，正是通过道而得以清净的缘故。否则，说被烦恼染污的，正是通过道而得以清净，是不合理的。因为贪等染污和信等清净的基础是不同的。这样的心，自性光明，在尚未断除贪等烦恼习气的时候，称为自性清净。当通过道完全摧毁烦恼习气的时候，才获得名为从客尘中解脱的清净。因此，心自性光明，正是作为道所要断除的烦恼之基础的真如。灭的体性是：在所断除的对境上，烦恼永远不会产生的，分别抉择灭的无遮遣的体性。那从所断除的真如上来说，是不可说为彼或异的。例如，在不清净的状态下，无实事之空性，和无实事之体性空性二者，不是彼或异。如同在不清净的状态下，无实事之体性空性是假名安立的空性，不是空性自性，而无实事之空性是空性自己的体性一样。在转为清净的状态时，所断除的真如是假名安立的灭，不是灭的自己的体性，而永不生起一切烦恼自性的分别抉择灭，是灭谛的自己的体性。因此，有些人说灭谛是常，否则就是先前没有而新产生的。因此，灭谛在不清净的状态下，也和清净的状态在体性上没有差别地存在着，然而只不过是被遮蔽而没有见到罢了。这种说法是不合理的。像这样，如果存在着一个被确定为灭谛的事物，那么，它要么是先前就存在的，要么是后来新产生的。
English
Because that which is defiled by afflictions is precisely what is purified by the path. Otherwise, it would be unreasonable to say that what is defiled by afflictions is precisely what is purified by the path, since the bases for defilement by attachment, etc., and purification by faith, etc., are different. Such a mind, luminous by nature, is called naturally pure when the predispositions of afflictions such as desire have not been abandoned. When the predispositions of afflictions have been completely destroyed by the path, it gains the name of being purified even from adventitious stains. Therefore, the mind, luminous by nature, is precisely the suchness that serves as the basis for the afflictions to be eliminated by the path. The nature of cessation is that on the object to be eliminated, afflictions will never arise, which is the nature of separation through analysis, a non-affirming negation. That, from the suchness of the object to be eliminated, cannot be spoken of as either the same or different. For example, in an impure state, the emptiness of non-entity and the essence of non-entity, emptiness, are not the same or different. Just as in an impure state, the essence of non-entity, emptiness, is emptiness nominally, not the nature of emptiness, while the emptiness of non-entity is the very nature of emptiness. Similarly, in a state transformed into purity, the suchness of the object to be eliminated is a nominal cessation, not the very nature of cessation, while the separation through analysis, which is the nature of the non-arising of all afflictions, is the very nature of the truth of cessation. Therefore, some say that the truth of cessation is permanent, otherwise it would be newly arising from non-existence. Therefore, the truth of cessation exists even in an impure state, without any difference in nature from a pure state, but it is merely obscured and not seen. Such a statement is unreasonable. In this way, if there exists something definitively established as the truth of cessation, then it is either pre-existing or newly arising later.
Tibetan
བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་གཞན་མི་ཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་དང་བྲལ་བས་ཉོན་མོངས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་གཏན་མི་སྐྱེ་བ་ཙམ་གྱིས་མེད་དགག་ཡིན་ན། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྔར་ནས་ཡོད་དམ་ཕྱིས་གསར་དུ་འབྱུང་ཞེས་དཔྱོད་པ་ནི་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་བླུན་པོའི་རྣམ་ཐར་ཡིན་ཏེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་རྣོ་བ་དང་བརྟུལ་བའི་ཁྱད་པར་དཔྱོད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་ནི་གཏན་མེད་པས་དེ་ལ་རྣོ་བ་དང་བརྟུལ་བ་དཔྱོད་པ་མི་རིགས་མོད། འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི་གཏན་མེད་པ་ཡིན་ན། མངོན་དུ་བྱ་བར་ཡང་ཇི་ལྟར་ནུས་ཞེ་ན། འགོག་པ་མེད་དོ་ཞེས་མ་སྨྲས་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འགོག་པ་ལ་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་གཏན་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་གཏན་མེད་པ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་སྔར་ནས་ཡོད་དམ། ཕྱིས་འབྱུང་ཞེས་དཔྱོད་པ་ནི་བོང་རྭ་ལ་རྣོ་བརྟུལ་དཔྱོད་པ་དང་ཅིའི་ཕྱིར་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་འདྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་ན་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་ལ་དེ་ཕྱིན་ཆད་ཉོན་མོངས་པ་གཏན་མི་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པ་ལ་འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་པ་ན། བུམ་པ་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཅི་སྟེ་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ཉིད་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་གདོད་མ་ནས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་གདོད་མ་ནས་མེད་དོ་ཞེས་ནི་ཁོ་བོ་མི་སྨྲའི། འོན་ཀྱང་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་དེ་ལ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་པའི་མིང་ཡང་མི་འཐོབ་སྟེ། འགོག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་བཅོམ་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ། འགོག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་པའི་མིང་འཐོབ་ཀྱང་། རང་གི་སྐད་ཅིག་སྔ་མའི་ཉེར་ལེན་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ལས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་གསར་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་སྔར་ནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་གྲངས་པའི་འགོག་པ་ཡིན་གྱི། འགོག་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། གལ་ཏེ་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཏན་ནས་ཟད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཏན
Chinese
此作业之分别念转变，因与他者不相符故。所谓灭谛，并非他物，仅是远离烦恼习气，烦恼自性永不生起，仅此而已，是为无遮。若考察其自性本有，抑或后生，乃是于非处生疑，是愚者之行径，如考察兔角之锐钝。若谓兔角本无，故不应考察其锐钝，然灭谛若亦本无，又如何能现证耶？吾未言灭谛无有，然吾言灭谛中，全断之体性全无。故于体性全无者，考察其体性本有，抑或后生，与考察兔角之锐钝有何不同？实无不同。如是，所谓现证灭谛，云何耶？谓于彼从此以后，永不生烦恼之自性，彼心性之光明，现量照见，是为获得现证灭谛之名言。譬如现量照见某处，则言现证无瓶。若谓心性本净光明即是灭谛，且彼本有耶？吾不言彼本无，然于未净之时，彼亦不得灭谛之名，因灭谛乃是断除烦恼而安立故。于何时断除烦恼习气，彼时彼得灭谛之名，然由自之刹那前念之近取因，及无分别智之俱生助缘，而新产生清净之体性故，非本有，乃是名相之灭，而非体性之灭，如是已于前说竟。若如《般若灯庄严经》云：文殊，所谓尽者，即是全然之尽也。全然
English
This conceptualization of action transforms, because it does not correspond to anything else. The truth of cessation, so-called, is not something else at all, but merely the absence of the imprints of afflictions, the non-arising of the very nature of afflictions, and nothing more, which is a non-affirming negation. To examine whether its own nature has existed from the beginning or arises newly later is to doubt what is not the case, which is the behavior of a fool, like examining the sharpness and dullness of a rabbit's horn. If it is said that a rabbit's horn is completely non-existent, so it is not appropriate to examine its sharpness and dullness, but if the truth of cessation is also completely non-existent, how can it be realized? I have not said that cessation does not exist, but I have said that the nature of cessation as a complete severance is completely non-existent. Therefore, to examine whether the nature of something that is completely non-existent has existed from the beginning or arises later is no different from examining the sharpness and dullness of a rabbit's horn, because it is the same. If that is the case, how is it that cessation is realized? It is that when one directly perceives the luminosity of the mind's nature, which has the characteristic that afflictions will never arise again, one obtains the designation of having realized cessation. For example, when one directly perceives a certain place, one says that one has directly perceived the absence of a pot. If the mind's naturally luminous nature is the truth of cessation, and it has existed from the beginning, I do not say that it has not existed from the beginning. However, in the impure state, it does not even obtain the name of the truth of cessation, because cessation is distinguished by the abandonment of afflictions. When the imprints of afflictions are destroyed, then it obtains the name of the truth of cessation, but because a pure nature arises newly from the immediately preceding cause of its own moment and the co-emergent condition of non-conceptual wisdom, it has not existed from the beginning, and it is a nominal cessation, not a cessation of characteristics, as has already been said before. If, as it says in the Sutra Ornament of Wisdom Light: Manjushri, whatever is called exhaustion is only complete exhaustion. Complete