Tibetan
གས་བྱེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བརྒྱད་པ་ལ་གཉིས་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་བཤད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་པར་རྗེས་སུ་བསྲུང་བས། དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡང་སྲིད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་མ་ཡིན་པར་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། སྡོམ་པ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོ་ག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྤྱོད་ལམ་ལ་སོགས་པ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྨད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལྔ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགེ་སློང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལྔ་ནི། གསོད་པའི་ས་དང་། སྨད་འཚོང་གི་ས་དང་། ཆང་འཚོང་གི་ཁྱིམ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དང་། གདོལ་པའི་ཁྱིམ་རྣམས་སོ། །བཅས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་འདྲ་བར་ཤིན་ཏུ་གུས་པར་སློབ་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆུང་ངུ་ཙམ་ལ་ཡང་འཇིག་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །བསླབ་པའི་གཞི་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་ལ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་བླངས་ནས། ཚུལ་བཞིན་དུ་སློབ་པ་ནི་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལ་སློབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་མན་ཆད་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་ལུས་དང་ངག་གིས་བསྡམས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་བཞི་གསུངས་པ་དེའི་དོན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལུས་དང་ངག་གི་བསྡམས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བཀའ་སྩལ་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་ལ་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ལེགས་པར་སྒྲུབ་པས། ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ལྟུང་བ་སྤྱོད་པར་མི་བྱེད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཆུད་མི་གསོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐྱོན་མེད་པས་འགྱོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་སེམས་རྣལ་དུ་གནས་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བས་རིམ་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐག་བསྲིང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་རྙོག་པ་གཅིག་དུ་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ནི། སྲིད་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཆེད་དུ་སྨོན་ནས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྲིད་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་
Chinese
如是宣说。第八，分为二，其中戒律支分说为六种，即对于如法受持的戒律不令衰损而随之守护，因此是具有戒律者。如法受持的戒律，也不是为了有情等目的，而是为了 निश्चित 从轮回中解脱，凡是守护者，即是 निश्चित 解脱之戒律，因此称为以别解脱戒所守护。仪轨圆满，因为行为等不被圣者所呵责。行境圆满，因为舍弃了五种非行境，即比丘的五种非行境是：杀生之地、卖淫之地、卖酒之家、国王的宫殿、旃陀罗之家。对于所制定的戒条，也如对待自性罪一样，极其恭敬地学习，称为即使对于微小的罪过也视为可怖。对于二百五十三条学处，如法圆满受持后，如理如法地学习，称为学习于如法受持。从此处以下，是就戒律之事业而言，从其他经部中所说的以身语所守护等十四种的意义进行阐述。其中，以身语所守护，即如所教导的那样，对于行走和返回等，先以智慧进行观察后，再精进地实行，因此身语的行为以正知完全摄持。圆满，因为不作堕罪之行，所以戒律不会衰损。完全清净，因为如法受持的戒律没有过失，所以不会产生后悔，并且由此心会安住等，依次直至安住于三摩地。而且，以三摩地的力量能够延长破戒的界限。善妙，因为贪欲等烦恼的垢染丝毫没有混杂。无罪，因为完全舍弃了为了有情和受用而希求，并安住于梵行。
English
As it is said. Eighth, divided into two, the aspect of discipline is explained as sixfold, that is, by guarding the discipline that has been properly taken without diminishing it. Therefore, one is endowed with discipline. The discipline that has been properly taken is not for the sake of existence and other purposes, but for the sake of definitely emerging from samsara. Whoever observes the vows is the discipline of definitely emerging, and therefore it is called being restrained by the vows of individual liberation. The ritual is perfect because the conduct and so on are not blamed by the noble ones. The sphere of activity is perfect because it abandons the five non-spheres of activity, that is, the five non-spheres of activity of a monk are: the place of killing, the place of prostitution, the house of selling alcohol, the king's palace, and the house of the Chandalas. For the precepts that have been established, one should also learn with great respect as if they were inherently blameworthy, which is called seeing even the smallest offense as terrifying. After properly and completely taking the two hundred and fifty-three bases of learning, studying them according to the Dharma is called studying what has been properly taken. From here onwards, it is in terms of the activity of discipline. The meaning of the fourteen kinds, such as being guarded by body and speech, which are mentioned in other sutras, will be explained. Among them, being guarded by body and speech means that, as instructed, one first observes with wisdom and then diligently practices walking, returning, and so on. Therefore, the actions of body and speech are completely grasped by mindfulness. Perfect, because one does not engage in the actions of transgression, so the discipline will not decline. Completely pure, because the discipline that has been properly taken is without fault, so there will be no regret, and from this the mind will abide in peace and so on, gradually abiding until samadhi. Moreover, the power of samadhi can extend the boundary of breaking the precepts. Virtuous, because the defilement of afflictions such as desire is not mixed at all. Without fault, because one has completely abandoned seeking for existence and enjoyment, and abides in pure conduct.