Chinese
是哪种善与非善混杂的行为呢？如果问一个行为如何能同时是白色和黑色，那是因为在这里，与意图结合的行为被视为一个行为，所以没有过失。其中，意图是黑色的，行为是白色的，是指有些人为了欺骗他人，为了获得信任而布施，乃至出家。行为是黑色的，意图是白色的，是指有些人不希望自己的孩子或学生受到伤害，反而希望他们受益，因此以慈悲的意图进行身语的严厉行为。 另一种是经历地狱之苦，另一种是经历其他欲望之苦，可以这样区分。他人所见的应舍弃之物是脓血，从欲望中产生的其他事物是白色和黑色的。也有这样说的。 哪种行为既非黑色也非白色，不会成熟，但会导致有漏业的耗尽呢？是超越世间的道的行为和无间道。其中，非黑色是因为没有烦恼的污垢。白色是因为完全清净。不会成熟是因为是无漏的，与轮回不相符。会导致业的耗尽是因为黑色的等等有漏业，被无漏道彻底摧毁了产生异熟的习气。 此外，这些无漏业之间，从阻断的角度来说，有三种过失：曲解、罪过和污浊。从与无漏道相符的本质角度来说，清净和堪能依次被安立。其中，曲解的业是指身语意的正直行为，是产生八支圣道的障碍。罪过是指身等行为，因其所损毁的心相续，会产生与之相似的障碍。污浊是指依赖外道见解的身等行为，因为与佛陀的教法不相符，被不信的污浊完全占据。另一种分类是，堕入常断二边，与中道不符，所以是曲解。被尊崇的见解完全占据，憎恨清净的安立。
English
What is the action that involves a mixture of virtue and non-virtue? If asked how one action can be both white and black, it is because here, the action combined with intention is considered as one action, so there is no fault. Among them, the intention is black and the action is white, referring to some people who give alms or even ordain with the intention of deceiving others in order to gain trust. The action is black and the intention is white, referring to some people who do not want their children or students to be harmed, but rather want them to benefit, so they engage in strict physical and verbal actions with compassionate intention. Another is experiencing the suffering of hell, and another is experiencing the suffering of other desires, which can be distinguished in this way. What others see as repulsive is pus and blood, and other things arising from desire are white and black. It is also said like this. What action is neither black nor white, does not mature, but leads to the exhaustion of contaminated karma? It is the practice of the path that transcends the world and the uninterrupted path. Among them, it is not black because there is no stain of afflictions. It is white because it is completely purified. It does not mature because it is uncontaminated and does not conform to samsara. It leads to the exhaustion of karma because the contaminated karma, such as black, etc., is completely destroyed by the uncontaminated path, which thoroughly destroys the imprints that produce the results. Furthermore, regarding these uncontaminated actions, from the perspective of interruption, three kinds of faults are mentioned: distortion, offense, and turbidity. From the perspective of conforming to the uncontaminated path and its essence, purity and capability are established in order. Among them, the action of distortion refers to the straight actions of body, speech, and mind, which become obstacles to the arising of the eightfold noble path. Offense refers to the actions of body, etc., which, because they damage the mind stream, will produce similar obstacles. Turbidity refers to the actions of body, etc., that rely on the views of non-Buddhists, because they do not conform to the Buddha's teachings and are completely occupied by the turbidity of disbelief. Another classification is that falling into the extremes of permanence and annihilation, which does not conform to the Middle Way, is therefore distortion. Being completely occupied by revered views, hating the establishment of purification.
Tibetan
འི་ཕྱིར་ཉེས་པའོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་ཡོངས་སུ་བཟུང་སྟེ། བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ལ་ལྟ་བའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རྙོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཙང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་དང་། ལྟ་བ་དྲང་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ལས་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྟ་བ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་དྲི་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུབ་པ་ནི་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བདུན་པ་སྦྱིན་པའི་ལས་ནི། གཞི་ལ་སོགས་པ་བཞིས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གཞི་ནི་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱིན་པའི་ལས་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་སློང་བ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་སེམས་པ་སྟེ། དེས་སྦྱིན་པའི་ལས་ལ་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ནི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པའི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོའོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་རྣམས་ལ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་འབའ་ཞིག་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ན་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ལས་སོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟ་སྦྱིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཤིང་དག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེ་ན་མདོ་ལས་སྦྱིན་པ་སོ་སོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཕྱིར་ཞིང་སྦྱིན་པ་སྟོན་ཏེ། དེའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་གྱུར་པས་ཡང་དང་ཡང་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དང་སློང་བ་དང་ཕོངས་པ་དང་བཀྲེན་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་ནོ། །ཞེས་པས་ཕྱོགས་མི་འབྱེད་པར་སྦྱིན་པ་སྟོན་ཏེ། འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་དང་གོས་དང་རྒྱན་དང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་མིའི་ཡོ་བྱད་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་སྦྱིན་ཞེས་པས་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྦྱིན་པ་སྟོན་ཏེ། བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་དང་གོས་དང་རྒྱན་དང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་མིའི་ཡོ་བྱད་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་སྦྱིན་ཞེས་པས་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྦྱིན་པ་སྟོན་ཏེ། བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོ་བྱད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་། མདོར་ལྷུག་པར་གཏོང་བ་དང་ལག་པ་བརྐྱང་བ་དང་གཏོང་བ་ལ་དགའ་བ་དང་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དང་གཏོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། སྦྱིན་པ
Chinese
是故为过失。以坏聚见所执，为断除观无我之真实，故名扰乱。清净者，谓以极清净之戒律所摄持，及以正见所摄持之身语意业，为断除邪入戒律及见之垢染故。能胜者，谓学与无学之身语意业无漏，以彼为能胜者之业故。第七布施之业者，当以基等四者了知。其中基者，谓无贪等善根三者，以依彼等而趣入布施之业故。发起者，谓具有彼等善根三者之心，以彼于布施之业心现前造作故。事物者，谓身及受用等当布施之事物。彼亦就菩提萨埵之方面而说，若于其他者，则唯受用为当布施之事物。自性者，谓布施施舍时身语之表色与非表色之业。如何布施乃成圆满且清净耶？谓经中云：布施各别转变，此说田布施，以成彼之体性故，而屡屡布施。布施与沙门、婆罗门、乞丐、贫穷者及悭吝者等。此说不分别方所而布施，以于一切欲求无有差别而布施故。施与饮食、衣服、装饰、花鬘及人之用具等任何物，此说圆满施与欲求，施与饮食、衣服、装饰、花鬘及人之用具等任何物，此说圆满施与欲求，以如其所思而舍弃一切用具事物故。又，经中云：开阔布施，舒展手臂，喜乐布施，及具有供养布施之体性，及布施圆满，及布施
English
Therefore, it is a fault. Being possessed by the view of the perishable aggregate, it is called disturbance because it obstructs the view of the truth of selflessness. Cleanliness is the action of body, speech, and mind that is completely possessed by extremely pure morality and possessed by right view, because it eliminates the defilements of wrongly entering morality and view. The victorious one is the action of body, speech, and mind of those who are learning and those who are not learning, which is without outflows, because it is the action of the victorious ones. The seventh action of giving is to be understood by the four, such as the basis. Among these, the basis is the three roots of virtue, such as non-attachment, because one engages in the action of giving by relying on them. The instigator is the mind that possesses those three roots of virtue, because it manifestly engages the mind in the action of giving. The object is the object to be given, such as the body and possessions. This is also said from the perspective of a Bodhisattva, but for others, only possessions are the objects to be given. The nature is the action of manifestation and non-manifestation of body and speech when giving alms. How does giving become complete and pure? The sutra says: Giving transforms separately, which shows the field of giving, because it becomes its nature, and gives again and again. Give to monks, Brahmins, beggars, the poor, and the miserly. This shows giving without distinguishing directions, because giving is without distinction to all desires. Give food, drink, clothing, ornaments, garlands of flowers, and any human utensils. This shows giving completely fulfilling desires, giving food, drink, clothing, ornaments, garlands of flowers, and any human utensils. This shows giving completely fulfilling desires, because one abandons all objects of use according to one's thoughts. Also, the sutra says: Give openly, extend your arms, rejoice in giving, and have the nature of offering giving, and giving completely, and giving
Tibetan
་ལ་ལེགས་པར་འགོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་དག་གིས་ནི་མི་གནས་པར་སྦྱིན་པ་སོགས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མི་གནས་པར་སྦྱིན་པ་ནི་སྲིད་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་བསྔོ་བར་སྦྱིན་པའོ། །རྒྱ་ཆེར་སྦྱིན་པ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའོ། །དགའ་བས་སྦྱིན་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་འཇུག་རྣམས་སུ་སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །ཕྱིར་ཞིང་སྦྱིན་པ་ནི་ལན་གཅིག་མ་ཡིན་པར་གཏོང་བའོ། །སྣོད་ལ་སྦྱིན་པ་ནི་མཆོད་པར་འོས་པ་དང་ཕན་གདགས་པར་འོས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པའོ། །རང་གི་འཁོར་གཉུག་མར་གནས་པ་དང་བློ་བུར་དུ་འོངས་པ་རྣམས་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པར་ལེགས་པར་བགོས་ཏེ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པས་སྦྱིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མདོ་ལས་ལྡང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ཞེས་པ་འདིས་ནི་སྦྱིན་བྱ་གནོད་པས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་བསྟན་ཏེ། གནོད་པས་ཐོབ་པ་ནི་ལྡང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་གྱི་རང་གི་གནས་ན་འདུག་ཅིང་། གཞན་གྱིས་བཅོལ་བ་སྙོན་པས་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལག་བདར་བའི་མཐུས་སྒྲུབས་པ་ཞེས་པ་འདིས་ནི་གཞན་ལས་ཕྲོགས་པ་མ་ཡིན་པ་སྟོན་ཏེ། གཞན་ལ་ཕྲོགས་པ་ནི་ལག་བདར་བས་སྒྲུབས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཤ་ཐང་བས་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྒྲུབས་པ་ཕྲོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རུལ་དང་དྲི་མས་མ་ཕོག་པ་ཞེས་པས་ནི། མ་རུལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པ་སྟོན་ཏེ། ཆོས་དང་མཐུན་པ་ཞེས་པས་ནི་རུང་བ་སྟོན་ཏེ། མཚོན་བྱ་དང་དུག་དང་ཆང་ལ་སོགས་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཞེས་པས་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་སྟོན་ཏེ། གཞལ་ལ་གཡོ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལོག་པས་འཚོ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པས་སྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལོག་པས་འཚོ་བ་ནི་ལྔ་སྟེ། ཚུལ་འཆོས་དང་། ཁ་གསག་དང་། གཞོག་སློངས་དང་ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བ་དང་རྙེད་པས་རྙེད་པ་འདོད་པའོ། །དེ་དག་གི་རང་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བར། ཚུལ་འཆོས་རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་ཆེད། །དབང་པོ་སྡོམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །ཁ་གསག་རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་ཆེད། །ཚིག་འཇམ་སྔུན་དུ་སྨྲ་བའོ། །གཞོག་སློངས་དེ་ནི་ཐོབ་བྱའི་ཆེད། །གཞན་གྱི་རྫས་ལ་བསྔགས་བྱེད་པའོ། །ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བ་རྙེད་པའི་ཆེད། །མངོན་སུམ་གཞན་ལ་སྨོད་བྱེད་པའོ།། རྙེད་པས་རྙེད་པ་རྣམས་འདོད་པ། །སྔར་ཐོབ་པ་ལ་བསྔ
Chinese
這些被稱為「善加安置」的詞語，應理解為依次顯示了不住施等。其中，不住施是不為了權勢和享樂而回向的布施。廣大布施是具備廣大的布施之物和意樂。歡喜布施是在行施、物和投入等方面都具有喜悅。恆常布施是不只一次地給予。對器布施是對應供養者和應利益者進行布施。對於自己的眷屬，無論是長期居住的還是突然到來的，沒有親疏之別，妥善分配並給予布施，應知這樣布施就變得圓滿。就布施之物圓滿而言，經中說「由奮發精進所獲得」，這表明所布施之物不是通過損害而獲得的。因為通過損害獲得的不是由奮發精進所獲得，而是安住在自己的位置上，通過否認他人所託而獲得的。 「以手勤勞所成辦」這表明不是從他人處搶奪而來。因為從他人處搶奪不是以手勤勞所成辦，而是那些人通過暴力和各種手段搶奪而來的。 「未被腐爛和污垢所觸及」這表明沒有腐爛且沒有污垢。 「與法相符」這表明是如法的，因為完全捨棄了武器、毒藥和酒等不如法的物品。 「以法獲得」這表明是通過佛法的修行所獲得，因為捨棄了衡量時作弊等，以及邪命等。其中，邪命有五種：矯作姿態、花言巧語、暗示索取、以利衡量以及以所得求所得。關於它們的自性，在《寶鬘論》中說： 「矯作只為得利敬， 約束諸根即此性。 花言巧語為利敬， 先以柔語悅他心。 詐現形容為得利， 贊他所有物及身。 以利衡量為得利， 現前毀訾於他人。 以所得利更求利， 先已得者亦吝惜。」
English
These words, called "well-placed," should be understood as showing the non-abiding giving, etc., in order. Among them, non-abiding giving is giving without dedicating it for power and enjoyment. Extensive giving is possessing extensive objects of giving and intention. Joyful giving is having joy in the act, the object, and the engagement. Constant giving is giving not just once. Giving to vessels is giving to those who are worthy of offerings and those who are worthy of benefit. To one's own retinue, whether they are long-term residents or those who have come suddenly, without partiality, distributing well and giving, it should be known that giving becomes complete in this way. In terms of the perfection of the object of giving, the sutra says, "Obtained by rising exertion," which shows that the object of giving is not obtained through harm. Because what is obtained through harm is not obtained by rising exertion, but remains in its own place and is obtained by denying what others have entrusted. "Accomplished by the power of hand labor" shows that it is not taken from others. Because what is taken from others is not accomplished by hand labor, but those people take it by force and various means. "Not touched by decay and defilement" shows that it is not decayed and without defilement. "In accordance with the Dharma" shows that it is permissible, because weapons, poisons, alcohol, and other impermissible objects are completely abandoned. "Obtained by Dharma" shows that it is obtained through the practice of Dharma, because cheating in measurement, etc., and wrong livelihood, etc., are abandoned. Among them, there are five types of wrong livelihood: hypocrisy, flattery, hinting, measuring with profit, and desiring gain with gain. Regarding their nature, in the Ratnavali it says: "Hypocrisy is for the sake of gain and respect, Restraining the senses is its nature. Flattery is for the sake of gain and respect, Speaking softly to please others. Deceitful appearance is for the sake of gain, Praising the possessions and body of others. Measuring with profit is for the sake of gain, Openly criticizing others. Desiring gain with gain, Being stingy with what has already been obtained."