Tibetan
ར་འཇིགས་སྐྱོབ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་གཞན་ངོ་ཙམ་དུ་བསླབ་པ་ལེན་པའོ། །ལུས་ཉམས་པ་ནི་འབྲས་དང་ཕོལ་མིག་ལ་སོགས་པ་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་སུ་གསུངས་པའི་ནད་རྣམས་དང་ལྡན་པའོ། །སྐྱེས་པ་ཉམས་པ་ནི་ཟ་མ་དང་མ་ནིང་ལ་སོགས་པའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་ཉམས་པ་ནི། མཚམས་མེད་པ་བྱེད་པ་དང་། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་། རྐུ་ཐབས་སུ་གནས་པ་དང་། ཐ་དད་དུ་གནས་པ་དང་གནས་པར་མི་བྱ་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཕ་མས་མ་གནང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་རྗེས་སུ་བསྲུང་བ་ནི་སྤྲུལ་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས་པ་དང་ལྔ་པ་ནི་མཛེས་པ་དང་གནས་པའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཡིན་གྱི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དུས་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ལེན་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་མདོར་བསྡུ་ན་གཉིས་ཀྱི་སྟེ། བསམ་པ་ཉམས་པ་དང་སྐྱེས་པ་ཉམས་པས་སོ། །དེ་ལ་བསམ་པ་ཉམས་པས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལེན་པར་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ནར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །སྐྱེས་པ་ཉམས་པས་ནི་ལེན་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དགེ་བསྙེན་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །བསྙེན་གནས་པའི་སྡོམ་པ་ནི་བསམ་པ་ཉམས་པ་ཁོ་ནས་ལེན་པར་མི་འགྱུར་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་དུས་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་བླངས་ཀྱང་གཏོང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། མདོར་བསྡུ་ན་རྒྱུ་ལྔ་སྟེ། བསླབ་པའི་གཞི་འབུལ་བ་དང་། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ལྷག་པར་སྤྱད་པ་དང་། མཚན་ནུབ་ཅིང་མཚན་གཉིས་སྐྱེས་པ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་གཅད་པ་དང་། རིགས་མཐུན་སྤངས་བས་ཀྱང་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་བླངས་པ་གཏོང་བར་འགྱུར་རོ། །དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པ་ལ་ནི་མ་བླངས་པ་བླང་དུ་མེད་ཀྱི་སྔར་བླངས་པ་ནི་མི་གཏོང་བར་རིགས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེའི་ཚེ་ན་དུས་ངན་པ་བྱུང་བས་སེམས་ཅན་འགའ་ཡང་བསམ་པ་ཉམས་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་ན། དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་སེམས་སྐྱེས་པ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆད་པ་དང་རིས་མཐུན་བོར་བས་གཏོང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པས་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། དགེ་བསྙེན་དང་བསྙེན་གནས་པའི་སྡོམ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི། མི་མཐུན་པའི་སེམས་སྐྱེས་པ་དང་། མཚན་མོ་འདས་པ་དང་སྔ་རོལ་དུ་རིས་མཐུན་སྤོང་བས་གཏོང་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ག
Chinese
为了诸如免除恐惧等目的而仅仅为了迎合他人而受戒。身体的衰败是指患有诸如痔疮和眼病等被认为是障碍的疾病。男子衰败是指阉人和阴阳人等。善法衰败是指：造作五无间罪，成为外道，处于偷盗的手段中，处于异处以及不应处于之处。受他人支配是指父母不允许等。随顺他人是指化身。其中，第二种和第五种是断绝美观和安住的，但不是断绝戒律生起的。其他都是断绝生起的。如果问：什么原因和时间会导致不成为居士戒的受持者呢？简而言之，有两种：意乐衰败和男子衰败。其中，意乐衰败是指应当领会为在任何情况下都不会成为受持者。男子衰败是指即使已经受戒，也不应被称为居士，原因和条件将在下文解释。应当说，近住戒仅仅因为意乐衰败就不会成为受持者。如果问：什么原因和时间会导致即使受了比丘戒也会舍弃呢？简而言之，有五种原因：放弃学处的基础，特别行根本堕罪，失去性功能且生起两性特征，断绝善根，以及舍弃同类，也会导致已经受持的比丘戒舍弃。在正法衰败时，对于未受持的来说，不可能受持，但对于先前受持的来说，应当认为不会舍弃。就像这样，在那时，由于出现了恶劣的时代，即使没有任何众生因为意乐衰败而成为圆满的比丘，更不用说获得沙门的果位了。应当理解，居士戒是因为生起不悦意的想法、断绝善根和舍弃同类而舍弃的。正如正法衰败时比丘戒的情况一样，也应当同样理解居士戒和近住戒的情况。应当领会，近住戒是因为生起不悦意的想法、夜晚过去以及提前舍弃同类而舍弃的。嘎
English
Taking vows merely to please others for purposes such as averting fear. Physical deterioration refers to being afflicted with illnesses such as hemorrhoids and eye diseases, which are said to be obstacles. Male deterioration refers to eunuchs and hermaphrodites. Deterioration of virtuous Dharma refers to: committing the five heinous crimes, becoming a non-Buddhist, engaging in thievery, residing in disparate places, and places where one should not reside. Being under the control of others refers to not being permitted by parents, etc. Following others refers to emanation. Among these, the second and fifth interrupt beauty and abiding, but do not interrupt the arising of vows. The others interrupt the arising. If asked, what causes and times prevent one from becoming a lay practitioner? In short, there are two: deterioration of intention and deterioration of masculinity. Among these, deterioration of intention should be understood as meaning that one will definitely not become a practitioner in any way. Deterioration of masculinity means that even if one has taken the vows, one should not be called a lay practitioner, and the causes and conditions will be explained below. It should be said that the upavāsa vows cannot be taken solely due to deterioration of intention. If asked, what causes and times lead to the abandonment of even having taken the vows of a monk? In short, there are five causes: abandoning the basis of training, especially committing the root downfalls, losing sexual function and developing dual sexual characteristics, severing the roots of virtue, and abandoning one's own kind, which also leads to the abandonment of the vows of a monk that have been taken. During the decline of the sacred Dharma, it is impossible to take vows that have not been taken, but it should be understood that those previously taken will not be abandoned. Just as at that time, due to the occurrence of an evil age, even if no sentient beings become fully ordained monks due to deterioration of intention, what need is there to mention the attainment of the fruits of a śrāmaṇa? It should be understood that the lay vows are abandoned due to the arising of unpleasant thoughts, the severing of the roots of virtue, and the abandonment of one's own kind. Just as with the vows of a monk during the decline of the sacred Dharma, the vows of a lay practitioner and upavāsa should be understood in the same way. It should be understood that the upavāsa vows are abandoned due to the arising of unpleasant thoughts, the passing of the night, and the premature abandonment of one's own kind. Ga.
Tibetan
ཉིས་པ་སྡོམ་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ལ་དཔྱད་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྡོམ་པ་གང་ཟག་ཇི་ལྟ་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པར་བཞག་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་དང་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་དང་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དེ་དག་རྣམ་པར་བཞག་ཅེ་ན། རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། འདི་ལྟར་གདུལ་བྱ་ནི། གང་དག་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལས་དབེན་པར་སྤྱོད་ཅིང་འདོད་པ་ལས་དབེན་པར་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་ཡོད། གང་དག་འདོད་པ་ལས་དབེན་པར་མི་སྤྱོད་ཅིང་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་དབེན་པར་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་ངོ་། །གང་དག་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་དབེན་པར་མི་སྤྱོད་ཅིང་འདོད་པ་ལ་ཡང་དབེན་པར་མི་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་གདུལ་བྱ་དང་པོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། དེ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལས་ཀྱང་དབེན་པར་སྤྱོད་ལ། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་འདོད་པ་ལས་ཀྱང་དབེན་པར་སྤྱོད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདུལ་བྱ་གཉིས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། ཁྱིམ་གྱི་གནས་གནོད་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ན་གནས་པས་ནི། བསླབ་པའི་གཞིའི་ཚིགས་གཅིག་དུ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལྟར་འབྲེལ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྲུང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདུལ་བྱ་རྣམ་པ་གསུམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་རྣམས་བཞག་སྟེ། དེ་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་དབེན་པར་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་སྤོང་བ་ཙམ་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས། བདག་ནི་ཁུར་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བས་ནོན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཡན་ལག་ནི་གསུམ་སྟེ། ཉེས་པ་སྤྱོད་པ་ལ་དབེན་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་དང་པོ་གསུམ་མོ། །འདོད་པ་སྤྱོད་པ་ལས་དབེན་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་ཐ་མ་བཞི་ཡིན་ནོ། །གཅིག་ནི་གཉིས་ཀས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤོང་བའོ། །དགེ་བསྙེན་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ལས་བསླབ་གྲངས་ལ་དཔྱད་པ་ནི་དགེ་བསྙེན་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བ་ལྟ་བུ་གཅིག་གམ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་སློབ་ན་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའམ། མི་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མིང་ཆེན་གྱི་མདོར། བཙུན་པ་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་སྣ་གཅིག་གཅོད་པའི་དགེ་བསྙེན་དུ་འགྱུར་ལགས་ཞེས་སོགས་ཞུས་པའི་ལན་དུ་གཅིག་སྤོང་བ་སྣ་གཅིག་སྤྱོད་པ་ད
Chinese
第二，观察律仪所依之补特伽罗，如是宣说云：出家律仪是依何种补特伽罗而安立的？其义如下：为何世尊安立此三种律仪，即比丘律仪、近事律仪和近住律仪？以三种原由： 如此，所化有： 既有远离恶行且远离欲乐者，也有不远离欲乐但远离恶行者，也有既不远离恶行也不远离欲乐者。其中，针对第一种所化，安立比丘律仪，因为他们既远离杀生等恶行，也远离不行梵行的欲乐，故而殊胜。针对第二种所化，安立近事律仪，因为居家之人安住于损害和烦恼之处，无法完全守护如连珠般相联的学处支分。针对第三种所化，安立近住律仪，因为他们并非对二者皆远离，仅仅是受持断除二者之因，心想：我被极重的负担所压迫。其支分有三： 远离恶行而殊胜的是前三者。远离欲乐而殊胜的是后四者。一个是二者皆远离而殊胜的，即断除不行梵行。在分别解说近事时，从二者中的学数方面进行观察，即近事学处五支中的一支，如受持断杀生等一支或二支等来学习，是否具有近事律仪？《名大经》中云： 尊者，以多少能成为断一支的近事？等所问之答复为断一支，行一支
English
Secondly, examining the individual who is the basis of the vows, it is said, "The monastic vows are established based on what kind of individual?" The meaning is as follows: Why did the Bhagavan establish these three types of vows, namely the vows of a monk (bhikshu), the vows of a lay follower (upasaka), and the vows of a lay practitioner (upavasatha)? It is due to three reasons: Thus, there are disciples who both abstain from misconduct and abstain from desires; there are those who do not abstain from desires but abstain from misconduct; and there are those who neither abstain from misconduct nor abstain from desires. Among them, for the first type of disciple, the vows of a monk are established, because they abstain from misconduct such as killing, and they also abstain from the desire of non-celibate conduct, thus they are superior. For the second type of disciple, the vows of a lay follower are established, because householders dwell in places of harm and affliction, and they cannot fully protect the interconnected parts of the precepts like a string of beads. For the third type of disciple, the vows of a lay practitioner are established, because they do not abstain from both, but merely take vows to abandon the causes of both, thinking, "I am oppressed by a very heavy burden." Its branches are three: The first three are distinguished by abstaining from misconduct. The last four are distinguished by abstaining from desires. One is distinguished by abstaining from both, namely, abandoning non-celibate conduct. When specifically explaining the lay follower, examining the number of precepts from the two aspects, such as taking one or two of the five precepts of a lay follower, such as abstaining from killing, and learning them, does one possess the vows of a lay follower or not? In the 'Great Name Sutra,' it is said, 'Venerable one, by how much does one become a lay follower who abandons one aspect?' The answer to the question is abandoning one aspect, practicing one aspect.