Tibetan
དོད་པའི་ལས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་སྦྱོར་བས་དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེའམ། དུས་དེའི་འོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གིས་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྒྱས་པར་རྣམ་པར་བཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྲོག་གཅོད་པའི་གཞི་ནི་སྲོག་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །གལ་ཏེ་གསོད་པར་བྱེད་པ་དེ་སྲོག་ཆགས་དེ་ལ་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་ཡོད་ལ། སྲོག་ཆགས་གང་བསད་པར་འདོད་པ་དེ་ལ། དེར་འདུ་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་པ་དེ་ནི། དེ་ལ་དེའི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདུ་ཤེས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་དེའི་གསོད་པའི་བསམ་པའོ། །དེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་དེ་ལྟར་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་དེ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་རང་ངམ་གཞན་གྱིས་གསོད་པར་སྦྱོར་ཞིང་། མཚོན་གྱིས་འདེབས་པར་བྱེད་ལ། གལ་ཏེ་བཏབ་མ་ཐག་ཁོ་ནར་སྦྱོར་བ་དེས་ཤི་བར་གྱུར་ན། །དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་མ་ཤི་བར་སྦྱོར་བ་དེས་དུས་གཞན་གྱི་ཚེ་ན་ཤི་བར་གྱུར་ནའང་དུས་གང་གིས་ཚེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །མ་བྱིན་པ་ལེན་པའི་གཞི་ནི་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའོ། །འདུ་ཤེས་ནི་དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི་འཕྲོག་པར་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་གསུམ་པོ་གང་ཡང་རུང་བའོ། །མཐའ་ནི་གནས་གཞན་དུ་སྤོས་པའོ། །འདོད་པ་ལོག་པར་གཡེམ་པའི་གཞི་ནི། འཇུག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་བུད་མེད་དང་འཇུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཡང་། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། གནས་མ་ཡིན་པ་དང་། དུས་མ་ཡིན་པ་དག་ཏུ་ཚོད་མ་ཡིན་པ་མི་རིགས་པར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་མ་ནིང་ངོ་། །འདུ་ཤེས་ནི་དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི་བགྲོད་པར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྔ་མ་ལྟར་རོ། །མཐའ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་གཉིས་སྤྲད་པའོ། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་གཞི་ནི་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་བཞི་རྣམས་སོ། །འདུ་ཤེས་ནི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། བཟློག་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདྲའོ། །མཐའ་ནི་འཁོར་དང་ཕས་འདྲི་བ་ལ་གོ་བར་བྱས་པའོ། །ཕྲ་
Chinese
能对治的业，即以与其相关的行为，在彼时或彼之后完全完成。因此，应当了解以这五种方式详细区分了十不善业的业道之自性。其中，杀生的所依是具有生命的众生。如果所杀的对象，对该众生也具有众生的认识，并且对于想要杀害的众生，也认识到是那个众生，那么，这就是对其认识没有颠倒。依靠该认识，心想“要杀这个”，这个意乐就是杀生的意乐。被贪等三者所压制，像这样明显地造作心，这就是烦恼。以该意乐和具有烦恼的心，自己或通过他人进行杀戮，用武器刺杀。如果刚一刺杀，就因此死亡，那么，就在彼时，业道完全圆满而究竟。如果不是在彼时死亡，而是通过该行为在其他时候死亡，那么，应当观察在何时死亡，就在彼时是究竟。不予取（偷盗）的所依是他物所执持之物。认识是认识到那是他物。意乐是想要盗取。烦恼是三者中的任何一个。究竟是转移到其他地方。邪淫的所依是，不应行淫的妇女，以及应行淫但非如法的场所、非时、不合度、不合理，以及所有男子和人妖。认识是认识到那是彼等。意乐是想要行淫。烦恼如前。究竟是二者交合。妄语的所依是，所见、所闻、所辨别、所识知，以及与这些相反的四种。认识是认识到所见等，以及相反的情况。意乐是想要改变认识而说。烦恼相同。究竟是被他人或同伴询问时，对方理解。离
English
The antidote karma, that is, it is completely accomplished at that time or after that time by the action related to it. Thus, it should be understood that the characteristics of the paths of action of the ten non-virtuous deeds are extensively distinguished by these five aspects. Here, the basis of killing is a sentient being with life. If the one who is being killed also has the perception of being a sentient being, and the sentient being that one intends to kill is also recognized as that sentient being, then this is called not having a distorted perception of it. Relying on that perception, the thought "I will kill this," that intention is the intention to kill. Being overwhelmed by the three, such as desire, and thus manifestly forming the mind, that is affliction. With that intention and the afflicted mind, one engages in killing oneself or through others, and strikes with a weapon. If one dies immediately after being struck, then at that very moment, the path of action is completely fulfilled and ultimate. If one does not die at that very moment, but dies at another time through that action, then it should be observed when one dies, and at that time it is ultimate. The basis of taking what is not given (stealing) is something held by another. The recognition is recognizing that it is another's. The intention is the desire to steal. The affliction is any of the three. The ultimate is moving it to another place. The basis of sexual misconduct is women with whom one should not engage in, and even if one should engage in, places that are not proper, times that are not proper, immoderate, unreasonable, and all men and hermaphrodites. The recognition is recognizing that it is them. The intention is the desire to engage in. The affliction is as before. The ultimate is the union of the two. The basis of lying is the four: what is seen, what is heard, what is distinguished, what is cognized, and the opposite of these. The recognition is recognizing what is seen, etc., and the opposite situation. The intention is the desire to speak by changing the recognition. The affliction is the same. The ultimate is that the other person understands when asked by others or companions. Separating
Tibetan
མའི་གཞི་ནི་སེམས་ཅན་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་རྣམས་སོ། །འདུ་ཤེས་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་མཐུན་པའམ་མི་མཐུན་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི་དབྱེ་བ་དང་མི་མཐུན་པར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་ནི་འདྲའོ། །མཐའ་ནི་དབྱེ་བར་བྱ་བས་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་པ་སྨྲས་ཏེ། དོན་གོ་ནའོ། །ངག་རྩུབ་པོའི་གཞི་ནི་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སོ། །འདུ་ཤེས་ནི་དེ་དག་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི་ངག་རྩུབ་པོ་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདྲའོ། །མཐའ་ནི་དེ་ལ་ངག་རྩུབ་པོས་སྨྲས་པའོ། །ཚིག་འཁྱལ་པའི་གཞི་ནི་དོན་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ཏོ། །འདུ་ཤེས་ནི་དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདྲའོ། །མཐའ་ནི་སྨྲས་པའོ། །བརྣབ་སེམས་ཀྱི་གཞི་ནི་གཞན་གྱི་ནོར་དང་ཡོ་བྱད་དོ། །འདུ་ཤེས་ནི་དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདྲའོ། །མཐའ་ནི་དེ་ལ་བདག་གིར་བྱ་བར་ངེས་པའོ། །གནོད་སེམས་ཀྱི་གཞི་དང་འདུ་ཤེས་ནི་ངག་རྩུབ་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །བསམ་པ་ནི་སྣུན་པར་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདྲའོ། །མཐའ་ནི་སྣུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པའོ། །ལོག་པར་ལྟ་བའི་གཞི་ནི་རྒྱུ་འབྲས་དང་བདེན་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་དོན་ཏོ། །འདུ་ཤེས་ནི་བདེན་པ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་དེ་ལྟར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདྲའོ། །མཐའ་ནི་བསྐུར་པ་བཏབ་པར་ངེས་པའོ། ། དེ་ལ་སྲོག་གཅོད་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་རྒྱས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་རྒྱས་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡང་གསུམ་སྟེ། ཉོན་མོངས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་དང་། འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྲོག་གཅོད་པ་དང་པོ་ལ་ནི་རྒྱུ་གསུམ་ཆར་ཡོད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་གཅིག་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་བརྣབ་སེམས་དང་། གནོད་སེམས་དང་ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་ལྔས་རྣམ་པར་བཞག་པར་རིག་པར་བྱས་ཏེ། འདི་ལྟར་རང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་སེམས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་སོགས་པར་འདོད་པས་ཀམ་ཆགས་ཀྱི་སེམས་དང་། གཞན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་བཟང་བ་ལ་སོགས་པར་ཡོངས་སུ་རྟོག་ཅིང
Chinese
嗔恚的所依是，有情相同和不相同的众生。认识是，对于二者认识为相同或不相同。思是，想要区分和不相同。烦恼是相同的。究竟是，以可区分的语言方式表达，理解意义即可。粗恶语的所依是，成为一切恼害之因的有情众生。认识是，对于彼等认识为彼等。思是，想要说粗恶语。烦恼是相同的。究竟是，对其说了粗恶语。绮语的所依是，具有无意义之义。认识是，对于彼认识为彼。思是，想要说。烦恼是相同的。究竟是，说了。贪心的所依是，他人的财物和受用。认识是，对于彼认识为彼。思是，想要那样。烦恼是相同的。究竟是，对于彼确定为应当成为自己的。害心的所依和认识，与粗恶语相同。思是，想要殴打。烦恼是相同的。究竟是，殴打等的确定。邪见的所依是，因果和四谛等存在的意义。认识是，认识为是真实的。思是，想要那样。烦恼是相同的。究竟是，确定为否定了。 其中，杀生有三种：具有罪过且由增长而生，具有罪过但不由增长而生，以及没有罪过。产生罪过的因也有三种：产生烦恼，产生痛苦，以及欲望完全满足。其中，对于第一种杀生，应当观察为具有三种因。对于第二种，有两种，即没有欲望完全满足。对于第三种，只有一种，即仅仅产生痛苦。 其中，贪心、害心和邪见等的自性、相、圆满，应当了知以五种方式来安立，即如此对于自己的受用特别贪著的心，以及想要受用等而产生的贪著之心，以及对于他人的受用认为是美好等而完全分别。
English
The basis of anger is sentient beings, both similar and dissimilar. Recognition is recognizing them as similar or dissimilar. Thought is wanting to differentiate and be dissimilar. Affliction is the same. The end is speaking in a distinguishable manner, understanding the meaning is sufficient. The basis of harsh speech is sentient beings who are the cause of all torment. Recognition is recognizing them as such. Thought is wanting to speak harshly. Affliction is the same. The end is speaking harshly to them. The basis of frivolous speech is meaning that is meaningless. Recognition is recognizing it as such. Thought is wanting to speak. Affliction is the same. The end is speaking. The basis of covetousness is the wealth and possessions of others. Recognition is recognizing it as such. Thought is wanting it to be so. Affliction is the same. The end is determining that it should become one's own. The basis and recognition of harmful intent are the same as harsh speech. Thought is wanting to strike. Affliction is the same. The end is the determination of striking and so on. The basis of wrong view is the meaning of the existence of cause and effect and the Four Noble Truths, and so on. Recognition is recognizing it as true. Thought is wanting it to be so. Affliction is the same. The end is determining that it has been denied. Among these, there are three types of killing: that which arises from increasing with transgression, that which arises from not increasing with transgression, and that which is without transgression. There are also three causes for generating transgression: generating affliction, generating suffering, and completely fulfilling desire. Among these, for the first type of killing, one should observe that it has all three causes. For the second type, there are two, namely, there is no complete fulfillment of desire. For the third type, there is only one, namely, only generating suffering. Among these, the nature, characteristics, and completeness of covetousness, harmful intent, and wrong view should be understood as being established in five ways, namely, the mind that is particularly attached to one's own enjoyment, the mind of attachment that arises from wanting enjoyment and so on, and completely discriminating the enjoyment of others as being good and so on.