Tibetan
ན་མོངས་པ་བརྒྱད་ལམ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དེའི་ཤེས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དང་། མུ་སྟེགས་ཅན་གང་དག་དགེ་སྦྱོང་གོའུ་ཏ་མའི་ལམ་གྱི་བདེན་པར་བཏགས་པ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེད་དོ། །ཞེས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་། འདི་སྙམ་དུ་བདག་ཅག་གིས་ལམ་གང་ཡིན་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་དེ་དག་ལ་མཆོག་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་གང་ཡིན་པ་དང་། ལྟ་བ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དག་ཀྱང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་སྤང་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་སྟེ་འཇིག་ལྟ་དང་མཐར་འཛིན་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བཞིའོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བོར་བ་ལྔ་ལྔ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ནི་ལམ་མཆོག་ཏུ་གོམས་པས་སྤོང་བར་འགྱུར་གྱི་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཟག་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་ངང་གིས་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་དང་། ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཡོད་པ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་འབྲལ་དཀའ་བ་ཡིན་པས་རང་གི་དངོས་པོ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི། བདེན་པ་རྣམས་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ནི། མཐོང་ལམ་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། གང་ལ་བརྟེན་ནས་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཡང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲན་ཅན་ཁོ་བོས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་འདི་དག་ལ་བདག་གམ་བདག་གིར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང་། ངའོ་སྙམ་པའི་འདུན་པ་དང་། ངའོ་སྙམ་པའི་བག་ལ་ཉལ་མ་སྤངས་སོ། །ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་སོ་མ་བཀག་གོ ། མཐའ་མེད་པར་མ་བྱས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་
Chinese
如果说八种烦恼是误入道谛，那么，凡是诽谤阿罗汉不存在于世间的邪见，以及外道认为沙门乔达摩的道是真实的邪见，还有认为我们的道和修行是为了灭尽痛苦，一定是解脱之道等等的邪见，这些都是误入道谛。凡是执著于这些见解为殊胜等的见解——胜见，以及与这些见解相符的戒律和苦行，也都是误入道谛。其余的应如灭谛一样理解。因此，这八种烦恼是误入道谛，也是见道所断的。第二，修道所断，在欲界有六种修道所断的烦恼，即俱生的有身见和边执见，以及误入对境的贪欲等四种。在色界和无色界，各有五种嗔恚，总共十六种，这些是通过修习殊胜道才能断除的，仅仅通过见谛是无法断除的，因此是修道所断。这些修道所断的烦恼，由于它们自然而然地与有漏的事物相随，并且存在已久，因此难以分离，所以是误入了自己的事物，而不是误入了真谛。俱生的有身见，即使已经生起了见道，但由于它，圣者声闻弟子们仍然会普遍产生“我”的慢心。正如所说：“具寿侍者我，虽然没有将这些近取蕴视为我或我所，但是对于这五个近取蕴，‘我’的慢心，‘我’的欲求，‘我’的随眠，仍然没有断除，没有完全了知，没有遮止，没有做到无边无际。”
English
If it is said that the eight afflictions are wrongly entering the path truth, then, whatever wrong view that slanders the knowledge that there are no Arhats in the world, and whatever non-Buddhists claim to be the truth of the path of the ascetic Gautama, are non-existent. And whatever wrong views that think, "Our path and practice are for the sake of exhausting suffering, and are definitely the path of liberation," are wrongly entering the path truth. Whatever view that holds these views as supreme, etc. - the view of holding as supreme, and the discipline and asceticism that are in accordance with these views, are also wrongly entering the path truth. The remainder should be understood as being like the cessation truth. Therefore, these eight afflictions are wrongly entering the path truth, and are also to be abandoned by seeing the path. Secondly, what is to be abandoned by cultivation: In the desire realm, there are six afflictions to be abandoned by cultivation, namely, the co-emergent view of self and the view of extremes, and the four, such as attachment, that wrongly enter the object. In the form and formless realms, there are five instances of abandoning anger, so there are sixteen in total. These are abandoned by cultivating the supreme path, not just by seeing the truth, so they are to be abandoned by cultivation. These defilements to be abandoned by cultivation also follow things that are naturally tainted, and have existed for a long time. Therefore, they are difficult to separate from, so they are wrongly entering their own things, but not wrongly entering the truths. The co-emergent view of self: Even though the path of seeing has arisen, the pride of "I" still arises universally in noble hearers because of it. As it is said: "The venerable attendant, although I have not seen these aggregates of grasping as self or as belonging to self, nevertheless, the pride of 'I,' the desire for 'I,' and the latent tendencies of 'I' have not been abandoned with regard to these five aggregates of grasping. They have not been fully known, not been prevented, and not been made limitless."
Tibetan
བུའོ། །དཔེར་ན་མ་མའི་གོས་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་བུལ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་བཀྲུས་ཏེ། དྲི་མ་མེད་པར་གྱུར་ཀྱང་། དེ་ཞེན་པར་གོས་པས་དྲི་སྣམ་པའི་བག་ཙམ་ཡོད་པ། སྤོས་དྲི་ཞིམ་པོས་སྒོས་པས་བཅལ་བར་བྱ་དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཀུན་བཏགས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་དྲི་མ་སྤངས་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་ཏེ། གོམས་པར་བྱས་པས་དངོས་པོ་ལ་རྟོག་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ། དེ་ནི་ལམ་གོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་ལྷན་སྐྱེས་ནི་ཆད་ལྟས་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཡང་བདག་གི་བདག་ཅི་ཡིན་ཞེས་ཡི་ཆད་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ཅི་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམས་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་དང་པོ་ལྟར་ན་བདེན་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། གཉིས་པ་ལྟར་ན་བདག་དང་བདག་གི་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་རྟག་པའམ་ཆད་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར། མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། བདེན་པ་བཞི་ལ་བརྟན་པ་དང་། །བདེ་དང་ང་དང་ངའི་ཞེས། །ཡང་དག་མིན་པ་རྣམ་བཅུ་དྲུག །སྒྲོ་བཏགས་ནས་ནི་ཡོངས་སུ་སྲེད། །གང་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་བཤེས་གཉེན་ངན་པས་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་བློ་བུར་བའི་རྐྱེན་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་བློ་བུར་བའི་རྐྱེན་ལས་ལོག་པར་ཞུགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་པ་ལྟར་མི་བརྟན་པའི་ཕྱིར། བདེན་པ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་དེ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པའི་མཐུས་རྒྱུད་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྤོང་བ་མ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཡང་དང་ཡང་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་གོམས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་ལོག་པར་ཞུ
Chinese
子啊！譬如，母亲的衣服变得污秽，用碱等物好好清洗后，即使变得没有污垢，但因执着于此，仍有尘土气味，必须用香气熏染才能去除。同样，通过见道，舍弃了俱生之坏聚见之垢染的圣者声闻们，仍然有执着，由于串习，对事物产生了实有我的执着，这需要通过修道来断除。要知道，俱生的边执见是包含在断见中的。圣者声闻们也会因为“我的我到底是什么”而灰心丧气，因此心向于寂灭。如果说，俱生的坏聚见和边执见都是颠倒地执着于真理的显现吗？或者不是？如果是前者，为什么不能通过见真谛来断除？如果是后者，因为具有我和我所的相状，并且执着于常或断。如果有人问：难道不是这样吗？一切烦恼的相状，都是颠倒地执着于真理的显现，因为一切都是不如理作意的因。因此，《释量论》中也说：“于四谛安住，乐我及我所，非真十六相，执着而生贪。”如是所说。其中一些是从无始以来随顺的习气力而颠倒随顺的，另一些是因恶知识的教导等突发因素而颠倒随顺的。其中，由突发因素而颠倒随顺的，就像将绳子误认为蛇一样，因为不稳固，所以仅凭见真谛就能断除。而那些因习气力而随顺的，因为从无始以来串习的力量，对相续有特别的执着，所以仅凭见真谛不能断除。然而，通过反复串习见真谛，会变得非常清净。因此，修道所断的烦恼都是颠倒地执着于真理的显现。
English
O son! For example, if a mother's garment becomes soiled, it is thoroughly washed with alkali and the like. Even though it becomes free from dirt, because of attachment to it, there is still a slight smell of dust. It must be treated with fragrant incense to be removed. Similarly, even the noble Hearers who have abandoned the defilement of the view of the aggregates, which is imputed by the path of seeing, still have attachment. Because of habituation, the view of a self that conceives of things as real follows. This is to be abandoned by the path of cultivation. It should be understood that the innate view of extremes is included in the view of annihilation. Even the noble Hearers turn their minds away from nirvana because they are discouraged, thinking, "What is my self?" If the view of the aggregates and the innate view of extremes both wrongly engage with the appearance of truth, or if they do not, then if it is the former, why is it not abandoned by seeing the truth? If it is the latter, it is because they grasp at the appearance of self and what belongs to self, and grasp at permanence or annihilation. If you ask, is it not the case that all aspects of afflictions wrongly engage with the appearance of truth, since all of them have the cause of improper attention? Therefore, it is said in the Commentary on Valid Cognition: "By relying on the four truths, and on happiness, self, and what is mine, the sixteen aspects that are not true are fabricated, and then craving arises." Some are wrongly engaged due to the power of habitual tendencies that have followed since beginningless time, while others are wrongly engaged due to sudden causes such as being shown by bad friends. That which is wrongly engaged due to sudden causes is impermanent, like mistaking a rope for a snake. Therefore, it is abandoned by merely seeing the truth. That which follows due to the power of habitual tendencies has a special attachment to the continuum due to the force of habituation from beginningless time. Therefore, it is not abandoned by merely seeing the truth. However, by repeatedly habituating oneself to seeing suchness, one becomes extremely purified. Therefore, the afflictions to be abandoned by cultivation are all wrongly engaged with the appearance of truth.