Tibetan
ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མ་མཐོང་བར་གཞན་དབང་མི་མཐོང་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། བྱིས་པའི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཏེ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཡོངས་སུ་གཅོད་ཅིང་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཙམ་མོ། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དོན་གཞན་གྱི་བདག་གིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་བཤད་ནས་རང་ཉིད་བདག་གི་ངོ་བོར་མེད་པའི་རང་བཞིན་བདག་མེད་པ་འཆད་པར་བཞེད་ནས་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན་ཞེས་སྨོས་སོ། ། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྟག་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་ཟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེད་མཆེད་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་པ་དེ་དག་ཀྱང་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མེད་པ་ཡིན་པ་འདི་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞར་ལ་མདོ་གཞན་གྱི་དོན་ཡང་བཤད་པར་བཞེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། ང་ཡི་བ་མེད་པའོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་འདི་ནི་དོན་ཅི་ཞེ་ན་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དང་ང་ཡི་བ་མེད་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཟས་གོས་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱད་བྱ་འདི་དག་ནི་བདག་གིས་དབང་བསྒྱུར་བྱའམ་ལོངས་སྤྱད་བྱའི་བདག་གི་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། འདི་ནི་ང་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། ནང་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་དངོས་པོ་འདི་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོའི་ངའམ་བདག་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ངའི་བདག་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། བུ་དང་ཆུང་མ་དང་བྲན་དང་ཕྱུགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་ངའི་དབང་བསྒྱུར་བྱའམ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་བདག་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་མདོ་དེས་ཕྱིའི་དངོས་པོ་རྒྱུད་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པ་རྣམས་ལ་ནི་བདག་གི་བའི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་བཀག་སྟེ། དེ་དག་ལ་ནི་བདག་གི་བར་འཛིན་པར་བྱེད་ཀྱི། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ནི་བདག་དང་བདག་གི་བའི་རྣམ་པ
Chinese
因此，在没有见到圆成实性之前，就不会见到依他起性。遍计所执性的自性是孩童心识的行境，因为孩童们对人与法进行完全的割裂并安立名言。此外，遍计所执性的自性仅仅是需要了解的。依他起性是既需要了解也需要断除的。圆成实性是既需要了解也需要证悟的。三种自性的辨别已经讲述完毕。像这样，在讲述了以他义之自性空性的空性之后，为了阐述自身以自性之体性不存在的自性无自性，于是提问了什么是无自性的体相。对此，那些声称有我的人所假立的常、作者、受者等我的体相，与蕴等是相离的，因为它们安住于无常等的体性之中。因此，蕴等是无我的。所有的一切法，都只是这蕴、界、处，考虑到这些也以我的体性是无我的，所以才说一切法是无我的。顺便，为了阐述其他经部的意义，于是提问世尊所说的“这一切都不是我的”等等，这又是什么意思呢？对此，“这一切都不是我的”的意思是：外在的物品，如食物、衣服等受用之物，不是我所能支配或受用的我的东西。“这不是我”的意思是：内在由自相续所摄的五蕴之物，不是受用者的我，也不是自性。“这不是我的自性”的意思是：儿子、妻子、奴仆、牲畜等由他相续所摄的蕴，不是我所能支配或受用的其他自性。这样，该经部只是遮止了外在不由自相续所摄之物属于我的形态，因为对它们只是执着为我所，而不可能执着为我。对于内在由自相续所摄之物，则遮止了我与我所的形态。
English
Therefore, without seeing the perfectly established nature, one will not see the dependent nature. The nature of the completely imputed nature is the object of children's minds, because children completely separate persons and phenomena and establish terms. Furthermore, the nature of the completely imputed nature is only to be understood. The dependent nature is both to be understood and to be abandoned. The perfectly established nature is both to be understood and to be realized. The differentiation of the three natures has been explained. Thus, after explaining the emptiness that is empty of the self of other meaning, in order to explain the selflessness of self-nature, which does not exist as the nature of self, it is asked what is the characteristic of selflessness. To this, the characteristics of the self, such as permanence, agent, and enjoyer, which are imputed as self by those who claim to have a self, are separate from the aggregates, etc., because they abide in the nature of impermanence, etc. For this reason, the aggregates, etc., are selfless. All phenomena whatsoever are exhausted in just these aggregates, elements, and sources. Considering that these are also selfless in terms of the nature of self, it is said that all phenomena are selfless. Incidentally, in order to explain the meaning of other sutras, it is asked what is the meaning of what the Bhagavan said, "All these are not mine," etc. To this, the meaning of "All these are not mine" is: external objects, such as food, clothing, etc., which are to be enjoyed, are not mine to be controlled or enjoyed. The meaning of "This is not me" is: the objects of the five aggregates, which are internally collected by one's own continuum, are not the enjoyer's self or the self-nature. The meaning of "This is not my self" is: the aggregates collected by the continuum of others, such as sons, wives, servants, and livestock, are not other selves to be controlled or enjoyed by me. Thus, that sutra only negates the form of belonging to me for external objects that are not collected by one's own continuum, because one only clings to them as belonging to me, and it is impossible to cling to them as self. For internal objects collected by one's own continuum, the forms of self and belonging to self are negated.
Tibetan
་གཉིས་བཀག་སྟེ། དེ་ལ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ལ་བདག་དང་གཞན་གྱིས་བསྡུས་པ་ལ་བདག་གི་རྣམ་པ་གཉིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། བཞི་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་ལ་འཕྲོས་པ་དང་། སྤྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། འཆི་བ་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཕྲོས་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས། གཟུགས་ཅན་སྐད་ཅིག་མར་སྒྲུབ་པ་ནི། སྐད་གཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཞེས་གང་བཤད་པ་དེ་ལ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཡང་ཕྱི་ནང་གི་གཟུགས་རྣམས་ནི་ཅི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གི་གཟུགས་རྣམས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མར་བལྟ་སྟེ། འདི་ལྟར་ནང་གི་ལུས་རྣམས་ནི་སེམས་སྐད་ཅིག་མས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་དང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ནི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་ཀྱི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ལུས་ནི་རུལ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་སེམས་འགྱུར་བའི་རྗེས་སུ་ལུས་ཀྱང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ནི་སེམས་སྐད་ཅིག་མ་འབྱུང་བའི་གནས་སམ་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར། གང་ཞིག་གང་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ནི་རྟེན་མ་ཞིག་པར་དེ་ལ་བརྟེན་པ་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲོན་མེ་མ་ཞིག་པར་འོད་མི་འཇིག་པ་བཞིན། དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྟེན་ལུས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་གཟུགས་རྣམས་ནི་སེམས་སྐད་ཅིག་མའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མི་རྟག་པ་ལ་འབྲས་བུ་རྟག་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཇི་སྐད་དུ། མདོ་ལས། གཟུགས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དང་། རྐྱེན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ན། རྒྱུ་རྐྱེན་མི་རྟག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་གཟུགས་རྟགས་པ་ག་ལ་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕྱི་ནང་གི་གཟུགས་དེ་དག་ལ་སེམས་སྐད་ཅིག་མས་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མཐུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་མོས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་གཟུགས་དེ་དག་རྣམ་པ་གཞན་དང་གཞན་
Chinese
二者遮止，因为于此，由自之相续所摄持生起我，由他之相续所摄持生起我的两种相状。第四，解释彼等之差别有三，即：旁及刹那无常，总的痛苦之分类，旁及死亡痛苦。第一者也有二，其中，成立有色法为刹那性，所谓刹那性之体性即是无常，对于所说之此，心与心所刹那刹那生起种种相状，故为刹那性，然则内外之色法如何为刹那性耶？如心与心所一般，内外之色法也应观为刹那性，如此，内部之身体诸根是由刹那性之心所执持之故，因为与心之成立与安乐为一体之故。彼亦如此，与识相连之身体则真实成立，与识分离之身体则变为腐烂等之故。此外，于安乐与痛苦与贪欲与嗔恨等之状态时，随心之转变，身体也与之相顺而显现为转变他相之故。具有诸根之身体是心刹那生起之处或成为所依之故，如此，何者依赖于何者，则所依未坏灭前，依赖于彼者不会坏灭，譬如灯未灭时，光不会灭一般。依赖于具有诸根之身体之心，因为观照为刹那坏灭之故，彼之所依身体也成立为刹那坏灭。内外之色法是由心刹那之力量所生起之故，也为刹那性，因为因无常而果常恒相违之故。 如是所说，经中云：何为色法生起之因，以及何为缘，彼等皆为无常，依赖于因缘无常所生起之色法，如何能恒常？如是所说。此外，内外之色法彼等是由心刹那所操纵之故，因为威力特别超胜之心，随其如何意乐，内外之色法彼等转变种种
English
The two are blocked. Because of this, the self arises from being encompassed by one's own continuum, and the two aspects of self arise from being encompassed by others' continua. Fourth, there are three explanations of the differences between these: digressing on momentary impermanence, the general classification of suffering, and digressing on the suffering of death. The first also has two parts. Establishing that form is momentary: the characteristic of momentariness is impermanence itself. With regard to what has been said, since mind and mental factors arise in various forms from moment to moment, they are momentary. But how are external and internal forms momentary? Just as mind and mental factors are, external and internal forms should also be regarded as momentary. In this way, the internal bodies are grasped by the momentary mind, because they are one in establishment and happiness with the mind. That is, the body together with consciousness is truly established, but the body separated from consciousness changes into decay and so on. Furthermore, in states of happiness, suffering, desire, hatred, and so on, the body also appears to change into another form in accordance with the changes of the mind. The body with the senses is the place or basis where the momentary mind arises, because whatever relies on something does not perish as long as the basis does not perish, just as light does not perish as long as the lamp does not perish. Since the mind that relies on the body with the senses is observed to perish in an instant, its basis, the body, is also established to perish in an instant. External and internal forms are also momentary because they arise from the power of the momentary mind, because it is contradictory for the cause to be impermanent and the result to be permanent. As it is said in the sutra: "Whatever is the cause of the arising of form, and whatever is the condition, those are impermanent. How can form, which arises from relying on impermanent causes and conditions, become permanent?" Furthermore, external and internal forms are controlled by the momentary mind, because the mind, which is particularly superior in power, transforms external and internal forms in various ways according to its wishes.