Tibetan
ག་ནི་མ་བསླབས་པའི་ཆོས་ལ་དབང་ཟ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། ཀུན་བཏགས་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། གཞན་དབང་ལྟར་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཅི་སྟེ་རྫས་སུ་གྲུབ་ན་གཞན་དབང་ལས་རྫས་གཅིག་གམ། ཐ་དད་པ་གང་རུང་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྫས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་གཞན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་རྫས་གཅིག་ཡིན་ན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དབང་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གཞན་དབང་ཡང་ཡོངས་གྲུབ་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་གཞན་དབང་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ནི་གཞན་དབང་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། འདི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བཏགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་སུ་སྣང་བའི་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དག་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ལ་ནི་འདིའི་གཞུང་གི་རྣལ་དབྱེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་ཟད་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འདུས་མ་བྱས་སུ་ལན་དུ་མར་བཤད་ཅིང་། འདུས་མ་བྱས་ཕུང་པོས་མ་བསྡུས་པར་འདིའི་གཞུང་གི་ཆ་དུ་མ་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕུང་པོས་མ་བསྡུས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་གང་ནས་ཀྱང་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་། གཟུང་དང་འཛིན་པ་གཉིས་བྲལ་བའི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་འདི། །ཞེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་དེ་ནི་གཞན་དབང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་འདི་ཉིད་ཡང་དག་པར་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཤེལ་སྒོང་གཡའ་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུར་གནས་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་བཤད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྣམ་གྲངས་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས། རྣམ་པ་གང་གིས་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་གང་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཀུན་བཏགས་པ་དེ་ལྟར་དེ་གཏན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་གཞན་དབང་ནི་ཀུན་རྫོབ་དུ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པར་མི་འདོད་ཅེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ག
Chinese
那么就是对未学习的法拥有自在。圆成实的自性，不是如遍计所执那样妄加增益，也不是如依他起那样实有成立，如果实有成立，那么依他起是一体还是异体呢？因为对于实有成立的事物来说，其他的相状是不合理的。如果是一体，那么圆成实就不会成为智慧的对境，因为如依他起一样是完全染污的自性。或者依他起也如圆成实一样不会成为完全染污的自性。如果是二者，那么依他起就不会空于遍计所执，因为空于遍计所执的空性圆成实与依他起没有关联。因此，这个圆成实是瑜伽士们以各自自证的智慧，以不可言说的状态所证悟的，这不是孩童们能用有无等词语来安立的，因为超离了二取显现的心识之境。那些瑜伽行派说，认为如来藏是智慧的自性，对于他们来说，这部论典的分类丝毫没有，因为如来藏多次被说是无为法，而且这部论典的诸多部分都说无为法不是蕴所摄，而且哪里也没有说不是蕴所摄的阿赖耶识。如果有人问：‘不是说了，能取和所取二者分离的，这个胜义识吗？’答：不是的，这是说依他起不是真实的遍计所执，当它真实时，能取和所取二者无二的自性，如无垢的晶卵一样安住的缘故。因此，说了无二的智慧是胜义谛，这也是名言的圆成实，不是自相的圆成实，因为在《摄大乘论》中说：‘以何种相，称之为圆成实之名言？如其所遍计，彼即全无故。’因此这样说了。如果有人说，依他起是世俗谛成立，不是胜义谛成立，那么不是的，如果
English
Then it is to have power over the Dharma that has not been learned. The nature of the pariniṣpanna (perfected nature), is neither imputed like the parikalpita (completely imputed nature), nor is it established as real like the paratantra (other-dependent nature). If it were established as real, then would the paratantra be one entity or a different entity? Because for things that are established as real, other aspects are not reasonable. If it were one entity, then the pariniṣpanna would not become the object of wisdom, because like the paratantra, it is the nature of complete defilement. Or the paratantra would also not become the nature of complete defilement like the pariniṣpanna. If it were the second, then the paratantra would not be empty of the parikalpita, because the emptiness of the parikalpita, the pariniṣpanna, is not related to the paratantra. Therefore, this pariniṣpanna is to be realized by yogis with their own self-aware wisdom, in an inexpressible manner. This is not something that children can establish with terms such as existence or non-existence, because it transcends the realm of minds that perceive duality. Those Yogācārins who say that the tathāgatagarbha is considered to be the nature of wisdom, for them, there is not even a little bit of classification in this treatise, because the tathāgatagarbha is repeatedly said to be unconditioned, and many parts of this treatise say that the unconditioned is not included in the aggregates, and also because the ālaya-vijñāna (store consciousness) that is not included in the aggregates is not mentioned anywhere. If someone asks, 'Was it not said, 'This ultimate consciousness is separated from the apprehended and the apprehender'?' The answer is no, this is saying that the paratantra is not the true parikalpita, when it is true, the nature of non-duality of the apprehended and the apprehender, abides like a beryl egg free from impurities. Therefore, it is said that non-dual wisdom is the ultimate truth, and this is also the nominal pariniṣpanna, not the characteristic pariniṣpanna, because in the *Compendium on the Great Vehicle* it is said: 'By what aspect is it called the nominal pariniṣpanna? Because as it is imputed, it is completely non-existent.' Therefore, it is said like this. If someone says that the paratantra is established as conventional truth, not as ultimate truth, then it is not so, if
Tibetan
ཞན་དབང་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པར་མི་འདོད་ན། དབུ་མ་པ་དག་གིས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་དག་ལ་དགག་པ་སྨྲ་བ་ན། ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་མ་ཤེས་པའི། །བདག་ཅན་གཞན་དབང་ངོ་བོའི་དངོས་ཡོད་ན། །གང་གི་འདི་ནི་ཡོད་པར་མི་རིགས་པའི། །གཞན་ལ་མོ་གཤམ་བུས་གནོད་ཅི་ཞིག་སྐྱལ། །ཞེས་དང་། གཞན་གྱི་དབང་གི་རྫས་ལ་ཆགས་པ་ཡིས། །འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་རྣམ་བཞག་ཀུན་ཀྱང་བརླག །ཅེས་སོགས་གཞན་དབང་ཅིའི་ཕྱིར་འགོག་དབུ་མ་པ་རང་ཉིད་ཀྱང་གཞན་དབང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རིག་པས་གཞན་དབང་བདེན་པར་གྲུབ་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། དབུ་སེམས་གཉིས་གཞན་དབང་བདེན་པར་གྲུབ་མ་གྲུབ་འབའ་ཞིག་ལ་རྩོད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་དེ་དག་ལ་རྩོད་པའི་གཞི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དབུ་མ་པས་ཀྱང་རང་གི་གཞུང་རྣམས་སུ་གཞན་དབང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་འབའ་ཞིག་ལ་དགག་པ་མཛད་ཅིང་། རྣམ་རིག་པས་ཀྱང་དབུ་མ་པ་གཞན་དབང་བདེན་པར་མི་འདོད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་དགག་པ་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སུམ་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པར། ཡང་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་ཤེས་བྱ་ཡང་རྫས་ཉིད་དུ་ཁ་གཅིག་སེམས་དཔའ་དང་། གཞན་དག་ཤེས་བྱ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདི་གཉིས་དགག་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བརྩམས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་དག་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ལུགས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ན། ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་པར་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། གཞན་དབང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡོད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་། ཀུན་བཏགས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་དོ། ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་བཞིན་དུ་ཆ་མེད་པའི་རྒྱུས་གཏམ་སྨྲས་པས། རང་གི་དོན་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་དབུས་མཐའ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་རིག་པའི་གཞུང་གི་ཆ་དེ་དང་དེར། དམ་པའི་དོན་ནི་གཅིག་པུའོ། །ཞེས་སོགས་གཞན་དབང་དང་ཀུན་བཏགས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ཅིང་ཡོངས་གྲུབ་འབའ་ཞིག་དོན་དམ་པར་བསྟན་པ་ནི། དམ་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དབང་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་པའི་དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དབུས་མཐའི་འགྲེལ་པར། གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་ཁོ་ན་མ་
Chinese
如果不希望他性成立为胜义谛，中观派对瑜伽行派进行驳斥时，正如所说：如果无生且不可知的，具有自性的他性是实有的，那么对于不应存在的此，寡妇之子能造成什么损害？等等。由于贪执他性的事物，世间名言的一切安立也都会丧失。等等，为何要遮止他性？中观派自己也不希望他性是世俗谛，因为唯识宗没有承诺他性成立为真实。因此，中观和唯识二者仅仅争论他性是否成立为真实，否则，他们之间没有任何争论的基础。因为中观派也在自己的论典中仅仅对成立为真实的他性进行遮破，而唯识宗也仅仅对中观派不希望他性成立为真实进行驳斥。也如是说，《三十颂释》中说：或者像识一样，所知也是实有的，某些人认为识和所知二者都是世俗谛，而不是胜义谛，为了驳斥这两种极端的观点，所以才造了这部论。等等。因此，那些安立瑜伽行派宗义的人说，圆成实成立为胜义谛的实有，他性仅仅是名言安立，而不是胜义谛，遍计所执甚至连名言安立也没有。他们这样说，是因为没有面对瑜伽行派如大海般的论典，只是说了些不相干的话，仅仅是阐明了自己的观点。还有，《中边分别论》等唯识宗论典的某些部分说，胜义谛是唯一的。等等，虽然显示他性和遍计所执没有成立为胜义谛，仅仅显示圆成实是胜义谛，但这并不是说胜义谛不是世间出世间智慧的对境，而是说他性没有成立为能被理智分析的胜义谛。
English
If one does not wish that other-powered nature is established as the ultimate truth, when the Madhyamikas refute the Yogācāras, it is as stated: If the other-powered nature, which is unborn and unknowable, is truly existent, then what harm can the son of a barren woman cause to that which should not exist? etc. Due to attachment to the substance of other-power, all the establishments of worldly conventions are also destroyed. etc. Why should one refute other-power? The Madhyamikas themselves do not wish other-power to be the conventional truth, because the Vijñānavādins have not accepted that other-power is established as true. Therefore, the two, Madhyamaka and Cittamātra, only argue about whether other-power is established as true or not. Otherwise, there is no basis for argument between them at all. Because the Madhyamikas also only refute the establishment of other-power as true in their own treatises, and the Vijñānavādins also only refute the Madhyamikas' unwillingness to establish other-power as true. It is also said in the commentary on the Thirty Verses: Or, like consciousness, the knowable is also substantial, and some think that both consciousness and the knowable are conventional truths, not ultimate truths. In order to refute these two extreme views, this treatise was composed. etc. Therefore, those who establish the system of Yogācāra say that the perfectly established is established as substantial in the ultimate truth, other-powered nature exists only nominally and not in the ultimate truth, and the completely imputed does not even exist nominally. Those who say this are speaking irrelevant words without facing the ocean-like treatises of Yogācāra, and are only clarifying their own views. Furthermore, in certain parts of the Vijñānavāda treatises such as the Madhyāntavibhāga, it is said that the ultimate truth is the only one. etc. Although it is shown that other-powered nature and the completely imputed are not established as the ultimate truth, and only the perfectly established is shown as the ultimate truth, this does not mean that the ultimate truth is not the object of worldly and transworldly wisdom, but rather that other-powered nature is not established as the ultimate truth that can be analyzed by reason.